ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.16 | สำออย!🔥

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 24 พ.ค. 2564 20:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.16 | สำออย!🔥
แบบอักษร

 

EP.16

 

“มุกแกเดินไหวแล้วแน่เหรอ ทางขึ้นมันชันมากเลยนะ” พราวนภาเอ่ยถามเพื่อนด้วยความเป็นห่วง ฝหลังรู้มาว่าเมื่ออาทิตย์ก่อนมุกรดาเผลอเหยียบเศษแก้วที่แตกจนเกิดแผล มันทั้งใหญ่และลึกจนแม้จะผ่านไปนานหลายวันแต่มุกรดาก็ยังเดินได้ไม่สะดวก

“พอไหวอยู่แก” เธอยิ้มแห้งๆ ตอบเพื่อน เพราะไม่อยากให้เพื่อนต้องมาพะวงเรื่องของเธอ

“ถ้าไม่ไหวก็บอกนะ ขี่หลังไอ้แชมป์ขึ้นไปเลย” กรกตแตะไหล่เพื่อนเบาๆ แล้วพยักพเยิดหน้าไปทางแชมป์ที่เดินอยู่ข้างๆ

แชมป์เป็นชายหนุ่มร่วมคณะที่มาขอเข้ากลุ่มของมุกรดาเพื่อหวังที่จะจีบเธอ เขาไม่ได้รุกแบบโจ่งแจ้งเพราะรู้ว่าเธอยังคงฝังใจกับอดีตคนรักอย่างจิราเมธ

“ใช่ หลังแชมป์ยินดีให้มุกขี่นะ” แชมป์โน้มใบหน้าแล้วเอียงมองมุกรดาที่เดินอยู่อีกฝั่ง ยักคิ้วเบาๆ ให้เธอรู้ว่าเขาสบายมาก

“ขอบใจนะ ไว้มุกไม่ไหวแล้วจะบอก” เธอยิ้มแห้งๆ ให้เพื่อนแล้วพยายามเก็บซ่อนสีหน้าที่แสดงออกถึงความเจ็บปวดเอาไว้

แน่ล่ะว่าตอนนี้เธอเจ็บเท้าจนแทบจะเดินไม่ไหว แต่ก็ไม่อยากให้เพื่อนต้องมาเดือดร้อนด้วยจริงๆ เพราะรู้ว่ามีคนรอเขม่นเธออยู่ข้างหลัง

จิราเมธมองแผ่นหลังของมุกรดาไม่วางตา โดยมีจริยาเดินควงแขนอยู่ข้างๆ เขาไม่ได้สนใจอะไรหล่อนหรอก เพียงแค่รู้สึกอยากใช้หล่อนเป็นเครื่องมือในการเย้ยมุกรดาก็เท่านั้น

ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่แสดงท่าทีอะไรเลยสักนิด เห็นแบบนี้เขาก็ยิ่งหงุดหงิดอย่างไรก็ไม่ทราบ

สิบนาทีผ่านไป มุกรดาเริ่มหน้าซีดขึ้นเรื่อยๆ เธอรู้สึกถึงความแฉะเบาๆ ในรองเท้า หากให้เดาคาดว่าแผลน่าจะเปิดจนเลือดเริ่มไหลซึมอีกครั้ง

เรี่ยวแรงของหญิงสาวค่อยๆ น้อยลงทีละนิดๆ เนื่องจากสภาพอากาศที่ร้อนจัดบวกกับพิษของบาดแผล ทำให้มุกรดาทรุดลงกับพื้นโดยที่เธอไม่ทันได้รู้ตัว

“มุก!!” พราวนภา กรกตและแชมป์ร้องอุทานออกมาพร้อมกันเมื่อเห็นว่าอยู่ๆ เพื่อนก็ล้มลงไปกับพื้น ถึงกระนั้นทั้งสามคนก็ยังตกใจไม่เท่ากับใครบางคนที่เผลอวิ่งหน้าตั้งเข้ามาหาเธอด้วยความเป็นห่วงอย่างลืมตัว

“มุก มุกเป็นไรหรือเปล่า” จิราเมธดันทุกคนออกแล้วประคองร่างของเธอขึ้น วูบหนึ่งที่หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขา ชายหนุ่มก็นิ่งค้างราวกำลังตกอยู่ในภวังค์

ภาพเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นจริงในอดีต ฉายเข้ามาในหัวของเขา จิราเมธเห็นตัวเองนอนกอดมุกรดาอยู่บนเตียงด้วยใบหน้าที่อิ่มเอมไปด้วยความสุข

“มุก…” ครู่หนึ่งราวกับความรู้สึกจริงๆ ในส่วนลึกเริ่มทำงาน จิราเมธค่อยๆ เลื่อนฝ่ามือขึ้นไปลูบใบหน้าของหญิงสาวเบาๆ

อยู่ๆ ก็รู้สึกผูกพันกับเธอขึ้นมาแบบแปลกๆ

ขณะที่หัวใจของชายหนุ่มกำลังจะคล้อยตามความรู้สึกไปมากกว่านี้ เสียงเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในโสตประสาทของเขา

‘นังมุกมันตั้งใจมาจับลูก มันเป็นลูกของอีพรเมียน้อยพ่อที่ทำให้แม่ต้องพิการ เมฆห้ามรักมันนะลูก’

ผลั่ก!

เขาได้สติกลับมาทันที ก่อนจะออกแรงผลักมุกรดาให้ล้มลงดั่งเดิม เผลอๆ อาจจะแรงกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ

“เจ็บแค่นี้ทำสำออย คิดจะอ่อยฉันอย่างงั้นเหรอ ไม่มีทาง!”

“โอ๊ย…”

“มุก! ค่อยๆ ลุกก่อนแก เจ็บมากไหม” กรกตและแชมป์ช่วยกันพยุงร่างระหงให้ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ทั้งสองช่วยกันประคองเธอเอาไว้เพราะกลัวว่าเธอจะล้มลงไปอีก

“พี่เมฆ! ทำเกินไปหรือเปล่าคะ!” พราวนภากระแทกเสียงถามอย่างโกรธจัด เธอไม่ชอบให้ใครมารังแกเพื่อนเธอทั้งนั้น

“ไม่แรงไปหรอกพราวสำหรับผู้หญิงที่มีนิสัยขี้อ่อยแบบเพื่อนพราวน่ะ”

“ใครอ่อยคะ พี่เสนอหน้าวิ่งเข้ามาเองหรือเปล่า? มุกร้องขอเหรอคะ? อย่าหลงตัวเองนักเลยค่ะ!”

“มุก!!”

 

*******************************

เอากับน้องมันสิ อย่านะคะ อย่าคิดจะมาด่าน้องฝ่ายเดียวนะ บอกเลยว่าน้องก็สู้เด้อ55555 วันนี้มาสั้นนิดนึงน้า ตอนแรกจะงดอัปเพราะไรท์ยังไม่ได้นอน แต่กลัวทุกคนรอเลยมาอัปให้ก่อน อย่าว่ากันน้า พน. มาต่อยาวๆ ค้าบ🥰❤️ ปล.ขอคอมเมนต์ด้วยเน้อ💕

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว