เม้นติชมให้ไรท์หน่อยน้าาา ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ เรื่องแรกก็อาจจะยังมีข้อผิดพลาดบ้าง ต้องขออภัยด้วยนะคะ

ชื่อตอน : ตอนที่ 28 (จบ)

คำค้น : เจ้าชาย,เจ้าหญิง

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2564 23:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 28 (จบ)
แบบอักษร

พิธีอภิเษกสมรส ณ พระราชวังคากีส 

....หลังจากวันที่ทั้งสามราชอาณาจักรได้เปิดใจคุยกันถึงเรื่องราวทั้งหมด ก็ผ่านมา1สัปดาห์แล้ว และวันนี้คือวันที่สำคัญที่สุดของเจ้าชายออสตินและเจ้าหญิงแคทเธอลีน เพราะทั้งสองพระองค์จะอภิเษกสมรสกันและทั้งสองราชอาณาจักรก็จะรวมกันเป็นหนึ่งเดียว 

"ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงเสียที...ผ่านเรื่องราวมาตั้งมากมาย แต่วันนี้แม่ขอให้ลูกของแม่ลืมเรื่องร้ายๆไปเสีย และจดจำเรื่องราวดีๆตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปนะลูก" ควีนเฮเลนน่าพูดพร้อมกับช่วยเจ้าหญิงแต่งตัวไปด้วย เพราะตอนนี้พระองค์และเอลล่ากำลังแต่งตัวให้เจ้าหญิงอยู่ในห้องรับรอง ใกล้ๆกับห้องของเจ้าชาย  

"เพคะท่านแม่...แต่ลูกก็คิดว่าเรื่องราวที่ผ่านมาคืออุปสรรคที่ลูกและเจ้าชายจะต้องพบเจอและช่วยกันแก้ไขเพคะ มันทำให้ลูกมีสติและเข้มแข็งมากขึ้นด้วยเพคะ" เจ้าหญิงตอบและส่งยิ้มให้ควีนเฮเลนน่า 

"องค์หญิงของหม่อมฉันเก่งที่สุดเพคะ...ผ่านเรื่องร้ายๆมาตั้งหลายอย่าง แต่ก็ต่อสู้จนผ่านมาได้และไม่คิดโกรธผู้ใด...องค์หญิงทรงงดงามทั้งภายนอกและภายในจริงๆนะเพคะ" เอลล่าพูดขึ้นขณะแต่งตัวให้เจ้าหญิง 

"เจ้าพูดถูกใจเราเสียจริงนะเอลล่า...ลูกของเรางดงามทั้งภายนอกและภายในจริงๆ จนทำให้เจ้าชายที่ไม่ค่อยพูดและนิ่งเงียบถึงกับตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบเช่นนี้..." ควีนเฮเลนน่าหันมาพูดกับเอลล่าและพูดแซวเจ้าหญิง จากนั้นก็ยิ้มขำกับเอลล่า 

"ท่านแม่เพคะ อย่าพูดแซวลูกสิเพคะ...เจ้าก็เหมือนกันนะเอลล่า แซวแต่เรา อย่าให้รู้นะว่าเจ้ากับองครักษ์ของเจ้าชายไปถึงไหนกันแล้วน่ะ.." เจ้าหญิงพูดงอนๆใส่ควีนเฮเลนน่า และหันมาพูดแซวเอลล่าบ้าง 

"พะ..พูดเรื่องอะไรเพคะองค์หญิง ตั้งใจจะพูดเพื่อกลบเกลื่อนความเขินอายใช่หรือไม่เพคะ นี่แหนะๆๆ..ฮ่า..ฮ่า" เอลล่าพูดอึกอัก เพราะตนกำลังคบหาดูใจอยู่กับองครักษ์ของเจ้าชายจริงๆ เจอกันหลายครั้งก็เลยปิ๊งกัน จากนั้นก็จี้เอวเจ้าหญิง เจ้าหญิงก็วิ่งไล่จะจี้เอวคืนบ้าง 

"ตายแล้ว วิ่งเล่นกันเป็นเด็กๆไปได้...ลูกจะแต่งงานอยู่แล้วนะแคทเธอลีน" ควีนเฮเลนน่าพูดกับเจ้าหญิงเมื่อเจ้าหญิงวิ่งไล่เอลล่าจนเหนื่อยหอบ ทั้งๆที่ใส่ชุดแต่งงานยาวลากพื้นขนาดนั้น แต่ก็ไม่ได้พูดจริงจังอะไร แต่กลับยิ้มขำเสียมากกว่าที่เห็นทั้งสองเล่นกันเป็นเด็กๆ 

"ฮึ่ยย ถ้าไม่ติดที่เราใส่ชุดยาวนะ เราจะจับเจ้ามาหยิกให้เนื้อเขียวเชียว" เจ้าหญิงพูดพร้อมกับเสียงหายใจเหนื่อยหอบ และเดินไปนั่งข้างๆควีนเฮเลนน่า 

"เห้อ...แต่หม่อมฉันก็อดใจหายไม่ได้เพคะ คงจะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วที่เราจะได้เล่นกันเช่นนี้นะเพคะองค์หญิง.." เอลล่าเดินมานั่งที่พื้นข้างๆเจ้าหญิงพร้อมกับจับมือเจ้าหญิงไปด้วย และพูดด้วยน้ำเสียงและสีหน้าเศร้า 

"ทำไมล่ะ...ถึงเราจะแต่งงานแล้ว แต่เจ้าก็ยังเป็นเพื่อนของเรา เรายังเล่นด้วยกันได้เหมือนเดิมนะ" เจ้าหญิงพูดและจับมือเอลล่าไว้เช่นกัน แต่ก็งงที่เอลล่าเปลี่ยนอารมณ์เร็วเช่นนี้ 

"ก็ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป องค์หญิงจะไม่ได้เป็นเจ้าหญิงที่ทำอะไรได้ตามใจชอบแล้วน่ะสิเพคะ แต่องค์หญิงจะเป็นองค์ราชินีของทุกคน จะมาเล่นกับหม่อมฉันเช่นนี้ก็คงไม่ได้แล้วเพคะ.." เอลล่าพูดเสียงเศร้า 

"เอลล่าพูดถูกนะลูก...บัดนี้ลูกโตแล้ว จะแต่งงานและเป็นองค์ราชินีในอีกไม่ช้า ลูกจะต้องจริงจังและดูแลราษฎรของคากีสและซูวาเนียร์ แม่เข้าใจดีว่ามันเป็นเรื่องยาก...แต่จำคำแม่ไว้นะลูก เรื่องของราษฎรต้องมาก่อนเรื่องอื่นเสมอ" ควีนเฮเลนน่าพูดพร้อมกับโอบกอดลูกสาว 

"ความเป็นอยู่ของราษฎรย่อมสำคัญที่สุดในการเป็นราชาและราชินี...แม่เชื่อในตัวลูกนะ และแม่ก็เชื่อว่าราษฎรทุกคนจะต้องเชื่อในตัวลูกเช่นกัน...แม่รักลูกนะ" ควีนเฮเลนน่าพูดพลางลูบหัวเจ้าหญิง 

"ฮึก...ขอบพระทัยเพคะท่านแม่ที่สั่งสอนลูกมาตลอด ลูกจะจดจำทุกสิ่งที่ท่านแม่สอนลูกไว้ขึ้นใจเลยเพคะ ลูกจะทำให้ราษฎรทุกคนอยู่ดีมีสุข และจะช่วยเจ้าชายออสตินปกครองและดูแลด้วยความรักและความยุติธรรมเพคะ" เจ้าหญิงสะอื้นเล็กน้อย และพูดด้วยความจริงจัง 

"ใกล้จะถึงเวลาแล้ว หม่อมฉันขอตัวก่อนนะเพคะ" เอลล่าพูดขึ้นจากนั้นก็ขอตัวลงไปช่วยงานข้างล่าง ควีนเฮเลนน่าพยักหน้าให้และเดินออกไปทันที 

"ถ้าเช่นนั้น แม่ลงไปช่วยดูงานก่อนนะลูก...เดี๋ยวอีกสักครู่จะมีทหารมาเชิญลูกลงไปข้างล่าง แล้วพิธีก็จะเริ่มนะ.." ควีนเฮเลนน่าพูดถึงพิธีการคร่าวๆให้เจ้าหญิงฟัง จากนั้นก็เดินลงมาข้างล่างเพื่อมาช่วยดูว่าขาดเหลืออะไรหรือไม่ 

...................................................................................................................................................................................................... 

"ตื่นเต้นล่ะสิ...ได้แต่งงานซะทีนะ พ่อดีใจด้วย" คิงแอนโทนี่พูดกับเจ้าชายเมื่อเห็นว่าเจ้าชายดูตื่นเต้นมากและยืนยิ้มอยู่คนเดียวขณะอยู่หน้าประตูเข้าวังเพื่อต้อนรับแขกทุกคน 

"นิดหน่อยน่ะท่านพ่อ แล้วตอนท่านพ่ออภิเษกกับท่านแม่ ไม่ตื่นเต้นหรือพะย่ะค่ะ.." เจ้าชายพูดล้อคิงแอนโทนี่ จากนั้นก็ยิ้มขำกัน 

"ท่านพี่ ออสตินลูก เข้าข้างในกันเถอะ พิธีจะเริ่มแล้ว" ควีนชาร์ลอทเดินมาตามทั้งสองพระองค์กลับเข้าไปในงาน จากนั้นทั้งสามพระองค์ก็เดินเข้างานไป 

....จากนั้นพิธีก็เริ่มขึ้น เมื่อองครักษ์ของเจ้าชายพูดเชิญเจ้าหญิง ก็มีเด็กผู้หญิง4คนเดินนำหน้าเพื่อโปรยดอกไม้ และเจ้าหญิงก็เดินออกมาในชุดเจ้าสาวสีขาวยาวลากพื้น โดยเดินคล้องแขนคิงวิลเลียมซึ่งเป็นพระราชบิดามาด้วย เจ้าชายก็มองตาค้างและตกตะลึงในความงดงามจนหุบยิ้มไม่ได้ 

"ฝากดูแลแคทเธอลีนด้วยนะ" คิงวิลเลียมพูดและส่งยิ้มให้เจ้าชายเมื่อเดินมาถึงด้านหน้าพิธี และส่งลูกสาวให้เจ้าชาย จากนั้นก็เดินไปยืนอยู่กับควีนเฮเลนน่า 

....พิธีก็ดำเนินต่อไปจนถึงตอนสวมแหวนให้กันและกัน เมื่อสวมแหวนเสร็จเจ้าชายก็โน้มหน้าเข้าไปใกล้เจ้าหญิง และค่อยๆจูบไปที่ริมฝีปากของเจ้าหญิง ทุกคนในงานก็ปรบมือให้และมองทุกการกระทำด้วยรอยยิ้ม เพราะในงานมีแต่เชื้อพระวงศ์และคนสนิททั้งนั้น  

....เมื่อพิธีจบ ทั้งสองพระองค์ก็เดินขึ้นไปยังด้านบน และออกมายืนตรงระเบียงและโบกมือให้กับราษฎรทุกคนพร้อมกับส่งยิ้มที่งดงามไปให้ เจ้าชายและเจ้าหญิงก็หันหน้าเข้าหากันและจูบกันอีกครั้งด้วยความรักและอ่อนโยน 

"ทรงพระเจริญเพคะ!/ทรงพระเจริญพะย่ะค่ะ!" ราษฎรทุกคนเปล่งเสียงออกมาพร้อมกันด้วยความยินดีและปลื้มปิติ 

"หม่อมฉันรักฝ่าบาท/หม่อมฉันรักฝ่าบาท" เจ้าชายค่อยๆถอนจูบ จากนั้นทั้งสองพระองค์ก็พูดออกมาพร้อมกัน ยิ้มให้กัน และหันไปโบกมือให้กับราษฎรอีกครั้ง.... 

...................................................................................................................................................................................................... 

"หม่อมฉันรักฝ่าบาท" เจ้าชายพูดกับเจ้าหญิงโดยที่กอดเจ้าหญิงจากด้านหลังอยู่ 

....ขณะนี้ทั้งสองพระองค์อยู่ในห้องนอนซึ่งเป็นห้องหอของทั้งสองพระองค์ และนี่ก็ดึกมากแล้วด้วยเพราะงานเลี้ยงช่วงเย็นพึ่งจบไป เจ้าชายกับเจ้าหญิงก็ออกมายืนตรงระเบียงที่เมื่อเช้ามาโบกมือให้กับราษฎร แต่ตอนนี้มืดแล้ว ทำได้เพียงแค่ยืนมองความสวยงามยามค่ำคืนของราชอาณาจักรคากีสและซูวาเนียร์ 

"หม่อมฉันก็รักฝ่าบาทเช่นกันเพคะ" เจ้าหญิงพูดและลูบมือเจ้าชายที่กอดเอวตนอยู่ด้วย 

"หม่อมฉันรักฝ่าบาท" เจ้าชายพูดย้ำ 

"หม่อมฉันทราบแล้ว ฝ่าบาทพูดคำนี้มาทั้งวันแล้วนะเพคะ.." เจ้าหญิงพูดและแอบยิ้มด้วยความเขินโดยที่ไม่ให้เจ้าชายเห็น 

"รัก...แคทเธอลีน พี่รักแคทเธอลีน" เจ้าชายพูดและกอดเจ้าหญิงแน่นขึ้นพลางเอาคางเกยไหล่เจ้าหญิงและทอดมองความสวยงามยามค่ำคืนไปด้วย และที่เรียกตนเองว่าพี่ก็เพราะว่าเจ้าชายเกิดก่อนหลายเดือน ถึงแม้จะเกิดปีเดียวกัน แต่ก็มีศักดิ์เป็นพี่ 

"คิดๆดูแล้วเราต่างก็ไม่น่าจะเข้ากันได้เลยนะเพคะ..คนหนึ่งก็พูดไม่เก่ง ส่วนอีกคนก็ปากไม่ตรงกับใจ.." เจ้าหญิงพูดพลางนึกขำ 

"เมื่อก่อนอาจจะใช่ แต่ตอนนี้...เราเข้ากันได้ดีเลยล่ะ" เจ้าชายพูดและหมุนตัวเจ้าหญิงให้หันมาหาตน และกอดเอวไว้เช่นเดิม 

"เข้ากันได้ดีตรงไหนเพคะ...หม่อมฉันไม่เห็นจะรู้สึกว่าเราเข้ากันได้ดีเลย" เจ้าหญิงพูดแกล้ง 

"ตรงนี้ไงล่ะ...จุ้บๆๆ" เมื่อเจ้าชายพูดจบก็จุ้บปากเจ้าหญิงทันที จูบย้ำไปย้ำมาจนเจ้าหญิงต้องผละออก 

"ฝ่าบาท! วันนี้จูบหม่อมฉันหลายครั้งแล้วนะเพคะ เห็นทีวันพรุ่งนี้เอลล่าได้ถามหม่อมฉันแน่ๆว่าเหตุใดหม่อมฉันจึงปากบวมเช่นนี้" เจ้าหญิงพูดและทำหน้าดุ แต่จริงๆแล้วคือกลบเกลื่อนความเขินต่างหาก เพราะเจ้าชายไม่ได้จูบอย่างเดียว แต่แอบกัดปากตนตั้งหลายครั้งด้วย 

"เรียกท่านพี่สิ เราแต่งงานกันแล้วนะ" เจ้าชายพูดและยิ้มขำให้กับอาการเขินจนหน้าแดงของเจ้าหญิง 

"เพคะ ท่านพี่ออสติน!" เจ้าหญิงพูดประชด แต่กลับดูน่ารักมากในสายตาของเจ้าชาย 

"พี่รู้สึกดีใจมากที่วันนี้มาถึงเสียที เจออุปสรรคก็เยอะ ผ่านเรื่องร้ายๆก็มาก แต่สุดท้ายเราก็รักกันและก้าวข้ามผ่านเรื่องร้ายๆไปด้วยกัน เหมือนกับนิยายของพี่ที่น้องยืมไปอ่าน เรื่อง.." เจ้าชายพูดพลางกอดเอวเจ้าหญิง และหยุดที่ชื่อเรื่อง 

"ดั่งฟ้าลิขิตรัก" เจ้าชายและเจ้าหญิงพูดออกมาพร้อมกัน จากนั้นก็กอดกันด้วยความรักที่มีทั้งหมด 

เจ้าชายออสติน : ..ยกให้แล้วหัวใจ ยกให้เจ้าหญิงที่ปากไม่ตรงกับใจ...เจ้าหญิงแคทเธอลีน

เจ้าหญิงแคทเธอลีน : ..ยกให้แล้วหัวใจ ยกให้เจ้าชายที่พูดไม่ค่อยเก่ง...เจ้าชายออสติน

-จบบริบูรณ์- 

**ขอบคุณสำหรับการติดตามนิยายเรื่องนี้นะคะ 

**ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ ขอบคุณจริงๆ 

**เรื่องแรกของไรท์เอง หากผิดพลาดตรงไหน ก็ขออภัยด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว