email-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : คืนทำแลป

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 35

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ค. 2564 21:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คืนทำแลป
แบบอักษร

ล้อมวง

- มิณทร์ มนต์ตรา -

.

 

.

 

.

 

• |  มหาวิทยาลัย | •

 

 

​​​​

"อ้าว มิณทร์มาไวจังนะวันนี้" ไอซ์เพื่อนสาวร่างเล็กของฉันเอ่ยทักขึ้น

 

"อือ มีแลปเช้าอะ"

 

"ไหวป่ะเนี่ย หน้าตาเหมือนคนไม่ได้นอน"

 

"นอนน้อย แต่นอนนะอ่ะ รู้จักป่ะ"

 

"เหอะๆๆ อย่าน้อคละกัน โรง'บาลอยู่ใกล้ก็จริงแต่ไม่อยากหามเว้ย"

 

"เรียกรถดิวะ"

 

"แหมมมมม่" ไอซ์พูดออกมาพร้อมกับเบะปากเล็กน้อย

 

เราทั้ง 2 คนหัวเราะออกมาพร้อมกัน กับบทสนทนาเมื่อครู่ ไอซ์เป็นคนน่ารัก ตัวเล็ก ผิวขาว แบบฉบับลูกคนจีน เราอยู่หอใกล้กันเลยทำให้ค่อนข้างสนิทกันมาก จิกกัดกันบ้างบางเวลาตามภาษาผู้หญิงแต่เราก็จะคอยช่วยเหลือกันในด้านต่างๆเสมอ

 

"อ้าวพี่หวัดดีค่ะ / หวัดดีค่ะ"

 

"มาเช้ากันจังเลยนะ"

 

"มาชดใช้กรรมอะพี่"

 

"ฮ่าๆๆๆๆ" ทั้งไอซ์และรุ่นพี่ต่างหัวเราะออกมาพร้อมกันกับคำตอบของฉัน พอมาลองคิดๆดูบางทีเจ้ากรรมนายเวรก็เหมือนมาในรูปแบบการทำแลปนี่แหละ

 

เรา 2 คนกล่าวทักทายรุ่นพี่อีกคนผู้มาเยือน หลังจากพูดคุยทักทายกันเล็กน้อยเราทุกคนก็เเยกย้ายกันไปทำงานต่างๆที่รออยู่

เฮ้อออ... ชีวิตเด็กปี 4 ทำไมมันดูวุ่นวายจังว๊าา

 

 

🕛

 

== /// เที่ยง /// ==

 

"มิณทร์ เสร็จยังไปหาไรกินกัน"

 

"รับอาหาร NF ร้อนๆก่อนป่ะจ๊ะ"

 

"เชิญลิ้มรสตามสบายเลยจ่ะท่าน"

"อีกเยอะป่ะเนี่ย"  ไอซ์ถามก่อนจะชะโงกหน้ามาชำเรืองดูฉันที่จัดเรียง plate อาหารภายในตู้รามิน่า เพื่อทำการ dry plate

 

"เรียบร้อย ปะ หาไรกิน"

 

หลังจากเดินวนไปวนมาในโรงอาหารของ ม.แล้ว เราทั้ง 2 คนก็ได้อาหารมากันคนละจานเป็นข้าวราดแกงง่ายๆแต่รสชาติระดับภัตตาคารเลยทีเดียว

 

"แล้วนี่...เป็นไงบ้างอะเมื่อคืนวันพระด้วยหนิ"

 

ฉันเงยหน้าขึ้นมามองเล็กน้อย ไอซ์เป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่รู้เรื่องนี้ จริงๆมันก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าเอาไปเล่าให้ใครฟังนักหรอกนะ กับไอ้เรื่องบ้าเนี่ย คนอะไรจะฝันแบบเดิมซ้ำๆในวันเวลาเดิมๆอีก

 

"ฝันว่าไง" ไอซ์เอ่ยถามขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเห็นฉันยังคงเงียบ

 

"จะขอหวยหรอ"

 

"ว้อยย คนอุส่าเป็นห่วงนะเว้ย"

 

"ก็เหมือนเดิมนั่นแหละ"

 

"แปลกแหะ"

 

หลังจากกินข้าวเสร็จเราทั้ง 2 ก็ขึ้นมาทำแลปกันต่อจนเวลาล่วงเลย พระอาทิตย์ลับลงขอบฟ้า ภายในตึกเริ่มเงียบสงัด เนื่องจากคนอื่นๆทยอยกันกลับที่พัก บ้างก็นัดกันไปสังสรรค์ คลายเครียดหลังจากเหนื่อยกับการเรียนเเละทำแลปมาทั้งวัน ซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีไอซ์ที่กลับไปตั้งแต่หัวค่ำเพราะมีนัดเลี้ยงสายรหัสกับรุ่นพี่

 

และวันนี้ก็คงเป็นอีกวันสินะที่ฉันต้องกลับดึกอีกตามเคย คิดแล้วก็ได้แต่ก้มหน้าก้มตาส่องกล้องจุลทรรศน์ต่อไป

 

 

แกร๊ก !!

 

เสียงบางอย่างดังขึ้นทำให้ต้องละสายตาจากสิ่งตรงหน้าเพื่อมองสำรวจไปรอบๆแต่ทุกอย่างก็ว่างเปล่า ไฟในห้องแลปบงบอกว่าตอนนี้คงไม่ใครอยู่เลยนอกจากห้องๆนี้ ฉันปัดความคิดฟุ้งซ่านออกไปก่อนจะหันมาสนใจสิ่งตรงหน้าต่อ

 

 

เพล้งงง

โคล้ม!!!!!!!!

 

เสียงบางอย่างตกกระทบพื้นอย่างเเรงจนทำให้ฉันต้องพักการทำกิจกรรมเบื้องหน้าไว้ก่อนและเดินออกมาสำรวจ ภายนอกตอนนี้ค่อนข้างมืด มีเพียงไฟตรงทางเดินดวงเล็กๆที่ยังคงเปิดเอาไว้

 

 

ฮรื้อออ ฮึก ฮื้อออออ~~~~~

 

 

"ใครอะ ไอซ์หรอ" ฉันเอ่ยถามออกไปเมื่อได้ยินเสียงๆหนึ่งแว่วออกมาตรงมุมทางเดินที่มืดสนิทแต่ก็ไม่มีเสียงใดตอบกลับมา สองเท้าก้าวเข้าไปยังต้นต่อของเสียงนั้นเรื่อยๆ แต่พอยิ่งเข้าใกล้เสียงๆนั้นกลับเงียบไป จนฉันตัดสินใจหันหลังเดินกลับห้องแลปของตัวเอง

 

พรึ่บ!! พรึ่บ!!

ฮึก ฮรื้อออ~~~~~

 

ฉันสะดุ้งเล็กน้อยเมื่ออยู่ๆไฟทางเดินก็เกิดติดๆดับๆขึ้นมาพร้อมกลับเสียงร้องไห้ที่ดังแว่วมาอีกครั้ง มันดังและดูเหมือนจะใกล้เข้ามามากกว่าเดิม แต่เสียงนั้นมันแปลกๆแหะ มันทำให้อดใจไม่ได้ที่จะต้องหลังกลับไปดูที่ต้นตอของเสียงๆนั้น

 

 

กรี๊ดดดดดดดดดด!!!!!

 

 

 

 

***********************************************

 

ถ้าเป็นเรานี่เก็บของวิ่งกลับบ้านตั้งแต่แกร๊กเเรกละนะ มิณทร์เธอก็สตรองเกิ้นนนนนนน 😅😅😅

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว