facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ฉลามซ่อนรัก 22 : ฉลามเอาคืน

ชื่อตอน : ฉลามซ่อนรัก 22 : ฉลามเอาคืน

คำค้น : ฉลามซ่อนรัก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 21 พ.ค. 2564 18:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ฉลามซ่อนรัก 22 : ฉลามเอาคืน
แบบอักษร

เปิดพรีฉลามซ่อนรักตั้งแต่วันที่ 21 พค – 23 กค 64 

สามารถกดสั่งซื้อได้ที่ > https://www.readawrite.com/c/f24e289619a54b9e9efbea9a781a44bf 

 

ฉลามซ่อนรัก 22 : ฉลามเอาคืน 

#ฉลามซ่อนรัก 

 

           “ซีน ! ซีน !!!” โนเอลตะโกนลงทะเลด้วยความตื่นตระหนก ภาพที่ซีน่อนถูกยิงตกทะเลฝังอยู่ในหัว พอเขาจะกระโดดตามไปก็ถูกรวบตัว ซ้ำยังถูกเหยียบเข้าที่ขาทำให้หนีไปไหนไม่ได้ เขาเป็นห่วงซีน่อนยิ่งกว่าอะไร แค่ปกติร่างเล็กหายไปใต้น้ำนานเขาก็ห่วงจะตายแล้วแม้ว่าอีกฝ่ายจะหายใจใต้น้ำได้ก็ตาม

 

           แต่ครั้งนี้มันแตกต่าง เจ้าตัวโดนยิงร่วงลงน้ำจากคนเลวทรามที่เขาเกลียดเข้ากระดูกดำ

 

           ตอนนั้นเขานึกว่าตัวเองจะเป็นฝ่ายถูกยิงด้วยซ้ำ แต่ซีน่อนเอาตัวมาขวางไว้และแทนที่เดม่อนจะหยุด เขากลับลั่นไกเหมือนไม่สนใจ

 

           แย่กว่าคือแทนที่จะให้คนลงไปช่วยซีน่อนให้รอดตาย กลับยืนเฉยๆ มองเขาเสียใจแทน

 

           “ปล่อย ! ปล่อยสิวะ !” โนเอลสบถพยายามขืนตัวออกจากการจับกุมต่อให้จะเจ็บแผลมากก็ตาม “ซีน !”

 

           “มันน่าเศร้าสินะที่ต้องเห็นคนรักจากไปน่ะ”

 

           “แก !”

 

           “ฉันเข้าใจนายนะ”

 

           “ไอ้...!”

 

           “แต่นายควรชินกับมันนะ เพราะพ่อนายก็ตายไปแล้วไม่ใช่เหรอ” เดม่อนยกยิ้มดูขบขันที่ได้ล้อเลียนปมในใจของโนเอล ก่อนจะสั่งให้คนหมุนตัวเขาให้กลับมามองหน้า พลันกวาดตามองความเสียใจกับความเดือดดาลที่ยากจะสงบลงได้

 

           โนเอลแค้นมาก เขาไม่เคยรู้สึกโกรธแค้นใครเท่านี้มาก่อน เขาอยากจะเข้าไปกระชากเดม่อนมาต่อยไม่ก็กระทืบจนกว่าอีกคนจะตายอยู่ใต้เท้าเขา

 

           ติดแค่ว่าเขาถูกจับไว้ ไหนจะบาดแผลที่ขาอีก ลำพังมีแรงดิ้นก็ดีเท่าไหร่

 

           “แกทำบ้าอะไรลงไป นั่นหลานแกนะ !” เขาตวาด “ไปช่วยเขาขึ้นมาเดี๋ยวนี้ !”

 

“โซล อิลเดนสันสั่งสอนพวกนายให้เป็นพวกชอบสั่งคนอื่นหรือไงนะ”

 

“เดม่อน !”

 

“ทำไมถึงจองหองกันจัง เห็นแล้วมันน่าหงุดหงิด” เดม่อนถอนหายใจใส่ “หรือว่านายอยากตายเร็วกว่านี้ ฉันก็สนองให้ได้”

 

“งั้นก็โยนฉันลงไปสิ ฉันจะไปช่วยซีน่อน !”

 

“คนตายไปแล้วจะช่วยได้ไง”

 

“ไม่ !”

 

“นายควรทำใจนะ เด็กคนนั้นตายแล้ว”

 

“หุบปาก !” โนเอลตะคอกกลับ “แกเป็นบ้าอะไรถึงทำอย่างนั้น ทำไมแกไม่ยิงฉัน แกทำเขาทำไม !”

 

“เขาอยากปกป้องนาย ฉันก็แค่จัดให้”

 

“แต่แกบอกว่าเขาเป็นตัวทดลองของแกไม่ใช่หรือไง แล้วทำไมแกถึงไม่ห่วงใยเขามากกว่านี้ !” อาจฟังดูแปลกที่ถามแบบนี้ แต่มันก็อดสงสัยไม่ได้ อุตส่าห์จับตัวซีน่อนมาทดลองได้ แต่กลับลั่นไกใส่กลางอกแทนที่จะถนอมเพราะบอกเองว่ายังทดลองไม่เสร็จ

 

การที่ยิงเขาจนกระเด็นแบบนี้ต้องมีนัยแฝงแน่ๆ

 

“หรือแกไม่ได้สนใจไยดีเขาตั้งแต่แรก แกสนใจแค่ผลลัพธ์งานวิจัยโง่ๆ ของแกใช่ไหม !”

 

“ก็อาจจะเป็นได้”

 

“แก...!”

 

“แต่เหนือสิ่งอื่นใด ฉันคิดไว้...”

 

“กรรรจ์ !”

 

“อ๊ากกก !!!!”

 

ตู้ม !

 

           เสียงน้ำกระจายตัวออกเพราะหนึ่งในคนที่จับโนเอลไว้ถูกกระชากจากด้านหลัง เสียงกรีดร้องเขาดังลั่นพร้อมกับเลือดสีสดกระเซ็นเปื้อนร่างสูงที่ถูกจับ นาทีนั้นทุกคนเบิกตากว้าง ตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นเร็วมากเกินจะมองทัน

 

           แถมไม่นานนักอีกคนที่จับโนเอลไว้ก็ถูกกระชากจากด้านหลัง คราวนี้อีกฝ่ายดึงเหล็กกั้นตกน้ำติดมือไปด้วย

 

           โนเอลเบิกตากว้าง ตกใจกับภาพที่เห็น ผืนทะเลสีใสถูกย้อมกลายเป็นสีแดงฉาน ฉลามมากมายรุมกินเศษซากทั้งที่ก่อนหน้านี้มันยังแค่ว่ายวนมาตรวจสอบดูเท่านั้น ราวกับพวกมันถูกสั่งให้เข่นฆ่าทุกคนที่ร่วงลงน้ำไปพาให้ทุกคนหันไปมองเดม่อนเพราะเขาเป็นคนเดียวที่น่าจะสั่งพวกฉลามได้

 

           ทว่าเขากลับยืนเฉย หรี่ตามองผืนน้ำก่อนที่บางอย่างจะพุ่งเข้าใส่

 

           “เฮ้ย !”

 

ปึง !

 

           ราวกั้นเหล็กที่ถูกกระชากลงไปก่อนหน้านี้ถูกโยนใส่พวกเขาให้แตกกระเจิงจากกลุ่ม ลูกน้องเขาสองสามคนที่หลบไปทางราวกั้นก็ถูกบางสิ่งพุ่งขึ้นน้ำมากระชากลงน้ำไป ที่แปลกตากว่าคือฉลามบางตัวก็กระโดดพุ่งเข้าใส่

 

           มันดูไม่กลัวตายเลยทั้งที่ปกติมันจะไม่จู่โจมมนุษย์แบบนี้

 

           แต่นี่มันดำลงไปใต้น้ำแล้วพุ่งขึ้นมาขย้ำคนทันที

 

           โนเอลไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นเลยสักนิด รู้แค่ว่าจังหวะที่เขากำลังสับสนเดม่อนก็ยกปืนยิงเขาอีกครั้ง คราวนี้ไม่มีถ้อยคำอะไรส่งมาก่อน เป็นการยิงหวังให้ตายเลย ซึ่งเขาก็ไม่มีทางรอดไปได้ ทันทีที่เสียงลั่นไกดังเขาหลับตาลงน้อมรับความตาย

 

           ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับเป็นอ้อมกอดที่ความอบอุ่นได้หายไป

 

           เหลือเพียงความเย็นชืดจากเนื้อตัวลื่นๆ ที่ไม่เหมือนผิวของมนุษย์เท่าไหร่

 

           พาให้เขาลืมตามามองก่อนจะอ้าปากค้างกับคนที่มาช่วยเขาไว้

 

           ผิวขาวซีดที่ไม่เหลือเค้ามนุษย์ หากมองดูดีๆ จะเหมือนกับสีผิวของฉลาม ที่ริมฝีปากก็ปรากฏฟันคมแสนน่าหวาด ขาทั้งสองข้างถูกรวมกันเป็นหางยาวขนาดใหญ่ที่ใช้ครีบตรงปลายป้องกระสุนไม่ให้ทะลุมาถึงเขา และครีบหลังที่ยื่นยาวอันเป็นสัญลักษณ์ของสิ่งมีชีวิตที่ใครต่างก็เกรงกลัวกัน

 

           อาจดูไม่สมบูรณ์แต่ก็บ่งบอกได้ทันทีว่าคือลูกชายคนเล็กของโซล อิลเดนสัน

 

           เด็กชายที่มีเลือดฉลามเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น

 

           ผู้ชายที่ทำให้เขาตกหลุมรัก...

 

           “ซีน...?” 

  

           “ขึ้นมาสักที” เดม่อนเอ่ยขึ้นพลางหัวเราะในลำคออย่างพอใจ ขณะที่โนเอลตกใจเกินจะอธิบายความรู้สึกได้ เขาจับจ้องคนตรงหน้าที่เอาแต่เงียบ ตรงกลางอกมีรอยกระสุนเล็กน้อยที่ไม่รู้ว่ากระสุนหายไปไหนแล้ว 

  

แต่บาดแผลก็ดูเล็กลงเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ที่ถูกยิงลงไป 

  

ในหัวโนเอลเต็มไปด้วยคำถามมากมาย 

  

“แต่ก็แตกต่างจากที่ฉันคิดไว้ นึกว่าจะกลายร่างได้เต็มตัวซะอีก”  

  

และคนเดียวที่เฉลยได้คือตาแก่คนนี้ 

  

โนเอลหันขวับไปมองเดม่อนที่มีความสุขกับผลลัพธ์ เป็นจังหวะเดียวกับที่ซีน่อนกางแขนปกป้องคนที่เขารักไว้ไม่ให้อีกฝ่ายเข้ามาใกล้ 

  

           “เป็นยังไงบ้างล่ะซีน่อน พอใจไหมที่กลายร่างได้” 

  

           “กรรรจ์ !” ร่างเล็กแยกเขี้ยวใส่ 

  

           “นอกจากกลายร่างแล้วยังควบคุมฉลามได้ หึ ไม่เลวสำหรับสายเลือดเมกาโลดอน” เดม่อนกระตุกยิ้มบอก ดูเขาจะคาดการณ์ไว้หมดแล้ว “แต่ยังต้องปรับแต่งอีกเยอะถ้าจะกลายร่างได้เต็มตัว แบบนี้มันดูเหมือนสัตว์ประหลาดไปหน่อย” 

  

           “คนที่เป็นสัตว์ประหลาดคือคุณต่างหาก เดม่อน” 

  

           “หืม พูดได้ด้วย” เขาแปลกใจ “นึกว่าจะเสียสติกลายเป็นสัตว์ไปแล้ว” 

  

           “ก็เกือบเหมือนกัน” ซีน่อนตอบแม้เสียงจะเปลี่ยนไปเล็กน้อยก็ตาม “แต่เลือดแม่ผมมันแรงกว่าเพราะงั้นอย่าคิดว่าผมจะตกเป็นเบี้ยล่างคุณได้” 

  

           “เธอควรขอบคุณที่ฉันช่วยเธอไว้” 

  

           “ขอบคุณที่ช่วยให้ผมกลายร่างได้” 

  

           “ไม่เป็นไร...” 

  

   “ถึงเวลาตายแล้ว ตาแก่ กรรรจ์ !!” 

  

           ซีน่อนส่งเสียงขู่ลอดไรฟัน มือที่สวยงามนั่นถูกแซมด้วยกรงเล็บที่ไม่รู้ว่ามาจากไหน รู้แค่ว่าเพียงชั่วพริบตาร่างเล็กก็ใช้สองมือหอบร่างตัวเองไปหาเดม่อนแล้วข่วนเล็บใส่ เสียดายที่อีกฝ่ายหลบได้เลยทำให้แค่เสื้อขาดเท่านั้น

 

           ร่างเล็กไม่สนใจกระโดดลงน้ำให้หยาดใสโอบอุ้มร่าง แรงกระแทกจากอสุรกายตัวใหญ่ทำให้ศูนย์วิจัยเริ่มโคลงเคลงยากจะทรงตัวอยู่ โนเอลยึดราวกั้นที่เหลืออยู่ไว้แน่นเพื่อไม่ให้ตัวเองตกทะเลไปตอนนี้

 

           นอกจากอสุรกายตัวใหญ่ยังมีพวกฉลามตัวเล็กอีก มันมารวมกันอยู่ตรงนี้เพราะคำสั่งคนที่เขารัก

 

           ซีน่อนพุ่งขึ้นจากน้ำอีกครั้งหวังกระชากเอาเดม่อนลงไปด้วย ทว่าคนเลวกลับดึงคนใกล้ตัวมาบังไว้ ทำให้อีกฝ่ายกระชากผิดตัวลงใต้น้ำ

 

           แต่พอมองดูจะพบว่าไม่ได้ผิดตัวนัก เพราะคนที่ลากลงมาด้วยกันนั้น...

 

           “ด็อกเตอร์โทแวน !”

 

           “อึกๆ !” ลูกน้องของเดม่อนตะโกนเรียกก่อนที่ฉลามตัวนึงจะกระโดดกัดตัวเขา แล้วลากลงไปขย้ำจนเลือดสาดขณะที่เราต่างจับจ้องร่างของโทแวนที่ถูกจับกดลงใต้น้ำ ซีน่อนแยกเขี้ยวใส่คนโตกว่าที่กำลังดิ้นรนเอาตัวรอดจากเขา

 

           โทแวนพยายามหยิบปืนที่พกติดตัวมา ทว่าร่างเล็กกลับกระชากแขนเขาให้ชูขึ้นเหนือหัว

 

           พลันฉลามหนึ่งตัวก็พุ่งเข้ามา

 

           “กึด !”

 

           “อ๊ากกกก !!!” โทแวนกรีดร้องจนฟองอากาศลอยออกจากปาก แขนข้างนั้นถูกกัดขาไม่เหลือซาก ซีน่อนเหยียดยิ้ม เขากดอีกฝ่ายให้จมน้ำใต้น้ำมากขึ้นเพื่อให้เขาขาดอากาศ จากนั้นก็ใช้สัญชาตญาณเรียกพวกพ้องทั้งหลายมา

 

           “คุณเริ่มก่อนเองนะ”

 

           “อื้อๆ !”

 

           “ไปตายซะเดนนรก !”

 

ฉัวะ !

 

           “อ๊ากกกกกก !!!!” ร่างเล็กยิ้มขำให้กับการตายแสนน่าสยดสยองหลังเขาผลักร่างของโทแวนใส่กลุ่มฉลามที่เรียกมาหา ขากรรไกรมากมายฉีกกระชากร่างนั้นให้ตายจาก คราวนี้ไม่ต้องกลัวว่าจะตายปลอมแล้วเพราะเขาเห็นอยู่กับตา

 

           ซ้ำยังถือส่วนหัวที่ลอยเคว้งอยู่กลางน้ำมาถือไว้จากนั้นก็สะบัดหางพุ่งขึ้นน้ำไป

 

ผัวะ !

 

           “เฮ้ย !!!”

 

           “ของขวัญครับปู่ !” ซีน่อนหัวเราะเวลานี้เขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ตอนพุ่งขึ้นมาเขาโยนหัวของโทแวนลอยเหนือตัวก่อนจะสะบัดหางตบหัวนั่นขึ้นไปบนฟัง เดม่อนมองหัวของเพื่อนรักที่เบิกตากว้างด้วยความตกใจพลันเขี่ยมันทิ้งอย่างไม่สนใจนัก

 

           ผิดกับโนเอลที่เห็นเหตุการณ์ เขาได้แต่อ้าปากค้างกับสิ่งที่เห็น

 

           เขารู้สึกว่าซีน่อนกำลังกลายเป็นบางสิ่งที่น่ากลัวมาก เขาไม่ใช่เด็กน้อยคนเดิมที่ถูกรังแกได้อีก

 

           ร่างเล็กกระชากราวกั้นแถวนั้นมาโยนใส่ปู่ตัวเองก่อนจะอาศัยจังหวะที่ปู่หลบยิงปืนที่ขโมยมาจากศพใส่ผู้ชายคนนั้น

 

ปัง !

 

           “อึก !” นัดแรกโดนเข้าสีข้างพาให้เลือดไหลออกมาให้เห็นกัน นั่นสร้างความพึงพอใจให้กับซีน่อนมากเพราะเลือดของสัตว์ใหญ่ที่ได้รับบาดเจ็บจะดึงดูดพวกฉลามตัวเล็กมากกว่าสิ่งไหน ยิ่งไปกว่านั้นความเจ็บก็ทำให้เดม่อนเผลอปล่อยปืนให้หลุดมือได้

 

           โนเอลที่เห็นเลยรีบไปคว้าไว้ก่อนจะยิงเข้าไปที่แขนอีกฝ่าย

 

ปัง !

 

           “อั้ก ! หึ ทำได้ดี” เดม่อนเหยียดยิ้ม เขาดูไม่มีท่าทีต่อต้านเท่าไหร่ ศูนย์วิจัยกำลังระเบิด ผู้คนส่วนใหญ่หนีตายไม่ได้เนื่องจากโดนฉลามล้อมไว้ ขนาดขึ้นเรือไปแล้วก็ยังไม่วายโดนทำลาย “กะจะเอาให้ตายกันเลยสินะ ไม่ซาบซึ้งน้ำใจกันบ้างหรือไง”

 

           “แกสมควรตาย”

 

           “ผมจะสนองให้ !”

 

           “ซีน !”

 

           “ลงทะเลกัน :)” ยังไม่ทันที่ได้พูดจบ ซีน่อนก็กระโจนขึ้นจากน้ำอีกครั้งคราวนี้เขาสามารถกระชากร่างของปู่ตัวเองลงทะเลไปพร้อมกัน ส่วนนึงมาจากแรงกระแทกจนศูนย์วิจัยเอียงใกล้คว่ำของเพื่อนใหม่ที่เขายังไม่ได้ทำความรู้จัก

 

           ซีน่อนลากคนโตกว่าลงใต้น้ำ ใช้เล็บจิกเข้าไปที่ลำคออีกฝ่ายจนเลือดไหล

 

           กลิ่นหอมหวานของเลือดนั่นดึงดูดเขายิ่งกว่าอะไร มันคือกลิ่นเดียวกับที่ทำให้เขาเกือบกลายร่างที่ห้างนั่น

 

           ก็แปลว่าเดม่อนใช้เลือดตัวเองในการทดลองเขา ดูท่าว่าจะเตรียมการมาดีจนน่าหงุดหงิด

 

           ซีน่อนไม่หวังให้ผู้ชายคนนี้จมน้ำตายเพราะยังไงเขาก็หายใจใต้น้ำได้อยู่แล้ว

 

           แต่สิ่งที่เขาต้องการคือการแก้แค้น ต่อให้เดม่อนจะวางแผนตลบหลังไว้ก็ตาม

 

           “เธอสวยงามมากหลานรัก เธอสวยกว่าที่ฉันคิดไว้” เดม่อนบอกพลางเหยียดยิ้มให้ “เธอเกือบสมบูรณ์แบบแล้ว”

 

           “คุณไม่ใช่คนสร้างผม คุณมันก็แค่รอวันชุบมือเปิบเท่านั้น”

 

           “ฉันช่วยให้เธอก้าวข้ามขีดจำกัด”

 

           “คุณไม่ได้ทำมัน”

 

           “หึ”

 

           “ผมเป็นคนทำเอง” ซีน่อนกดเสียงหนัก เขาข่วนเข้าที่กลางอกผู้ชายตรงหน้า คนคนนี้จะต้องตายอย่างทรมาน ไม่ว่าจะโคลนใหม่อีกกี่ร่างก็จะต้องจดจำการตายนี่ไว้ให้ได้ เลือดมากมายโอบกอดพวกเขาทั้งสอง ร้องเรียกเหล่าฉลามหิวกระหาย

 

           หางตาของซีน่อนเห็นบางสิ่งที่ว่ายอยู่ไม่ไกล

 

           มันพุ่งตรงมาทางนี้คล้ายกับจะฆ่ากันให้ได้ นาทีนั้นร่างเล็กส่งกระแสจิตเรียกพวกพ้องให้มาว่ายเวียนกันไว้ รวมตัวเป็นเกราะกำบังต่อให้พวกมันจะไม่เต็มใจ

 

           แต่มันก็กลายเป็นภาพที่ฉลามเกือบร้อยตัวปกป้องเจ้านาย

 

           พาให้ ‘อสูรกาย’ ลดทอนความเร็วลงไป

 

           ตวัดนัยน์ตาสีฟ้ามาสบกับซีน่อนคล้ายสื่อความนัย

 

           “คุณเองก็แค้นเขาใช่ไหม”

 

           “กึด” เสียงขากรรไกรกระทบกัน

 

           “ไว้ผมจะคิดบัญชีให้”

 

           “…”

 

   “แต่ผู้ชายคนนี้ต้องตายด้วยน้ำมือผม ไม่ใช่คุณ” 

  

           ร่างเล็กเอ่ยสั่งแม้ร่างกายนี้จะสู้เมกาโลดอนตัวใหญ่ไม่ได้ แต่ด้วยอำนาจในมือที่ควบคุมฉลามได้ก็สามารถสั่งให้พวกมันจู่โจมฉลามตรงหน้าได้ไม่ยาก ถึงจะไม่ตายทว่าอย่างน้อยก็พอให้มีแผลฉกรรจ์ขนาดใหญ่ แต่ถ้าเลือกได้ก็อย่าได้มีปัญหากันดีกว่าไหม 

  

           อุตส่าห์ช่วยกันให้รอดตาย อย่ามาผิดใจเพราะแค่อยากฆ่าผู้ชายคนเดียวกัน 

  

           “ไปซะ คุณเป็นอิสระแล้ว” 

  

           “หึ” คล้ายได้ยินเสียงหัวเราะยามเมกาโลดอนเคลื่อนตัวผ่าน นัยน์ตาสีสวยตวัดสบกันเหมือนฝากข้อความบางอย่างไว้ให้คิด ซีน่อนมองอีกฝ่ายผ่านหางตา กดดันเด้วยสัญชาตญาณสัตว์ใหญ่ที่มี ไม่นานฉลามตัวนั้นก็ตวัดหางพาตัวเองไปจากที่นี่ 

  

           ในเมื่อหมดธุระแล้วก็ไม่จำเป็นต้องอยู่อีก ที่เหลือก็ให้คนคนนี้เป็นคนจัดการ 

  

           “ไปซะแล้ว” เดม่อนพูดขึ้นหลังฉลามตัวนั้นหายลับสายตา “ตัวทดลองชั้นดีของฉัน ผลงานที่ฉันอุตส่าห์สร้างมันขึ้นมา” 

  

           “เขาควรได้เป็นอิสระจากคนบ้าอย่างคุณ” 

  

           “ฉันลงทุนกับเขาไปเยอะ และเขาสมบูรณ์แบบ” คนใจร้ายเอ่ยชม “ฉันทำให้เธอเป็นแบบเขาได้ ไม่สิ ฉันทำให้เธอสมบูรณ์แบบได้มากกว่านั้น” 

  

           “ผมสมบูรณ์แบบอยู่แล้ว ไม่ต้องให้คนอย่างคุณมาช่วยทำ” 

  

           “แน่ใจเหรอ ตอนนี้เธอก็แค่ครึ่งๆ กลางๆ” 

  

           “เพราะผมเป็นลูกครึ่งฉลาม” 

  

           “ซีน่อน” 

  

           “ผมคือลูกชายของโซล อิลเดนสัน และผมมีพ่อฉลามสองตัว” ร่างเล็กเอ่ยเสียงหนัก “เพราะงั้นไม่ว่าผมจะเป็นฉลามเต็มตัวหรือครึ่งๆ กลางๆ ผมก็ยังคงเป็นซีน่อน ผมยังคงเป็นลูกของพ่อดายและดีแลน มีแม่เป็นมนุษย์ที่เก่งที่สุดในโลก”

 

           “ยอมรับในความไม่สมบูรณ์ของตัวเองงั้นเหรอ น่าตลกสิ้นดี”

 

           “ถึงไม่สมบูรณ์มันก็เป็นตัวผมหนิ”

 

           “แล้วไม่กลัวหรือไงว่ามันจะทำร้ายเธออีก”

 

           “เขาไม่เคยคิดจะทำร้ายผมแบบคุณนี่”

 

           “ซีน่อน”

 

           “เขาคืออีกครึ่งของชีวิต”

 

           “…”

 

           “ผมสร้างเขาขึ้นมา” เจ้าตัวบอกจ้องมองเข้าไปในดวงตาทรงอำนาจของคนตรงหน้า “เขาคือผมและผมคือเขา เราคือกันและกัน จะไม่มีการแบ่งแยกอีกต่อไปแล้ว”

 

           “แน่ใจเหรอว่าจะคิดอย่างนี้ เขาอาจช่วงชิงทุกอย่างของเธอไปก็ได้”

 

           “ถ้าถูกช่วงชิงก็จะแย่งกลับมา ไม่ยอมให้ได้ไป” ซีน่อนเหยียดยิ้มให้ “แต่เราคือคนคนเดียวกันเพราะงั้นไม่มีทางแย่งชิงอะไรจากกันได้ เราจะรับมันด้วยกัน จะเสียมันด้วยกัน เพราะเราคือซีน่อน อิลเดนสันไง”

 

           “เธอไม่กลัวมันแล้วหรือไง”

 

           “ไม่”

 

           “…”

 

           “ไม่กลัวอีกต่อไปแล้ว” เหมือนปลดล็อกกำแพงที่ก่อตัวอย่างแน่นหนา เวลานี้มันได้ทลายลงมาเพื่อรวมร่างสองให้กลายเป็นหนึ่ง ตลอดมาซีน่อนมองสิ่งที่อยู่ในร่างเป็นอสูรกายที่น่าหวาดหวั่น แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แบบนั้น เขารู้แล้วว่าคนคนนี้ไม่เคยมีเจตนาร้าย

 

           เขาคืออีกด้านของซีน่อนเหมือนเงาสะท้อนในจิตใจ

 

           กำเนิดจากความต้องการภายในใจที่อยากเป็นฉลามแบบพี่ๆ แต่ร่างกายนี้ไม่ยอมรับเลยหลับใหลอยู่ในกายบางมานาน ทำได้มากสุดแค่ปลดปล่อยสัญชาตญาณฉลามออกมาข่มขู่ได้เท่านั้น

 

           กระทั่งวันที่เซลีนเข้ามากระตุ้นมัน สร้างความน่าหวาดหวั่นให้กับเขาที่ไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้ แต่หลังจากร่วมรบร่วมสู้กันมาก็เริ่มเข้าใจทีละนิด

 

           เด็กคนนี้ที่มีร่างเป็นฉลามคือส่วนลึกในดวงจิต ไม่เคยมีเจตนาร้ายหรืออยากทำไม่ดีเลยสักนิด

 

           สิ่งที่เขาต้องการคือขอเป็นส่วนหนึ่งที่จะช่วยให้ซีน่อนมีชีวิตที่ดี

 

           ก่อนหน้านี้เราปฏิเสธเพราะเขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลยสักนิด กระทั่งมาถึงที่นี่ ช่วงเวลาที่ถูกทดลองและเขาเริ่มสร้างภูมิคุ้มกันมาช่วยให้หัวใจดวงนี้ไม่แตกสลาย

 

           เราได้โอบกอดกัน จับมือกันแล้วเปลี่ยนให้ความกลัวกลายเป็นความรักที่จะไม่เสื่อมคลาย

 

           เราอาจไม่ใช่มนุษย์ที่ดี ไม่ใช่ฉลามเต็มตัวอย่างที่ใครหวังไว้

 

           แต่เราสามารถรักในตัวเองที่เป็นแบบนี้ได้

 

           รักในด้านที่ไม่สมบูรณ์

 

           รักในส่วนที่แตกสลาย

 

           รักในความเป็นครึ่งฉลามครึ่งมนุษย์ที่พ่อแม่มอบลมหายใจให้

 

           และเขาไม่จำเป็นต้องกลัวอีกต่อไป

 

           “คุณต่างหากที่เป็นฝ่ายต้องกลัว” ซีน่อนแสยะยิ้มใส่ “และผมรู้ว่านี่จะไม่ใช่จุดสิ้นสุดของคุณ คุณยังรอใครบางคนอยู่ ผมพูดถูกไหม”

 

           “เธอฉลาดขึ้นเยอะเลยนะ สมกับเป็นหลานชาย...”

 

           “ผมไม่ใช่หลานคุณ”

 

           “…”

 

           “ผมคือซีน่อน อิลเดนสัน มนุษย์ครึ่งฉลามเพียงหนึ่งเดียว” ร่างเล็กหัวเราะก่อนจะจิกเล็บเข้าไปตรงอกข้างซ้ายของเดม่อน ทะลวงลึกให้อีกฝ่ายเบิกตากว้าง ยกมือขึ้นมาจับมือเขาที่พยายามล้วงลึกถึงก้อนเนื้อพิเศษ

 

           จริงๆ เดม่อนสามารถกลายร่างเป็นฉลามเพื่อฆ่าเขาได้ในทันที แต่การที่เขาเลือกจะอยู่ในร่างมนุษย์แบบนี้ย่อมมีเหตุผล

 

           ซีน่อนรู้ดีว่านี่จะไม่ใช่จุดจบของผู้ชายคนนี้ เขาย่อมมีแผนซ่อนเอาไว้เสมอ

 

           ถึงอย่างนั้นเขาก็อยากฝากแผลใจให้จดจำฝังแน่นเลย เพื่อที่ตอนไปเกิดในร่างใหม่จะได้นึกออกว่าเคยโดนฆ่าตายในรูปแบบไหน

 

           คนอย่างเดม่อนไม่สมควรตายในทันทีหรอก มาถึงขนาดนี้แล้วก็ต้องแก้แค้นจนกว่าจะสาสมกับสิ่งที่ทำไว้

 

           ต่อจากนี้เราจะไม่กลัวเขาอีกแล้ว จะไม่มีวันกลัวตลอดไป

 

           เขาจะเป็นเพียงคนแก่ที่เราจะวนฆ่าเขาให้ตาย

 

           “และเหนือสิ่งอื่นใด ผมขอหัวใจคุณได้ไหม”

 

“หมายความ...”

 

“ไม่สิ คุณไม่มีสิทธิ์ห้ามได้เพราะผมเป็นคนตัดสินใจ” ผมสวนกลับในถ้อยคำที่เขาชอบใช้ “เอาเป็นว่าถึงคราวตาย”

 

“...!!!”

 

“ผมขอหัวใจนะครับ คุณปู่ :)”

 

ฉัวะ !

 

   “อึก ! อ๊ากกก !!!!”  

 

เปิดพรี #ฉลามซ่อนรัก แล้วน้า สนใจสั่งซื้อ > https://www.readawrite.com/c/f24e289619a54b9e9efbea9a781a44bf  

*ฝากส่งฟีดแบ็ก #ฉลามซ่อนรัก ด้วยน้า เปิดพรีวันที่ 21 พค – 23 กค นาจา* 

LOADING 100 PER 

ฉลามเอาคืน ผลผลิตของสิ่งที่ฉีดเข้าไปในร่างกาย 

เพราะถูกกระตุ้นมานานถึงเวลาเอาจริงกับคนใจร้าย 

อย่าได้คิดว่าจะมาแหยมกันได้ ที่ยอมมาตลอดเพราะรอเวลาตื่นจากการหลับใหลต่างหาก 

ในเมื่อกระตุ้นมาแล้วก็ต้องแสดงประสิทธิภาพ แต่ที่ควรรู้คือคนใจร้ายไม่ได้สร้างมันขึ้นมา 

แต่เป็นเขาที่สร้างมันมานาน เก็บมันไว้ในใจตลอดมา 

หวีดลงแท็กด้านล่างเมื่อพูดถึงความแซ่บของนิยายเรื่องนี้ 

#ฉลามซ่อนรัก 

Follow Me 

Twitter : ael_2543 

PAGE : Avery Pie 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว