ระเบียงทางเดินตึกมัธยมต้นโรงเรียนซากะ

16:30

ตึก ตึก ตึก

เสียงฝีเท้าของเด็กสาวคนหนึ่งที่กำลังเร่งรีบเพื่อจะไปตามนัดของพี่รุ่นพี่ให้ทันเวลา

ในระหว่างที่เธอกำลังเร่งรีบอยู่นั้นเธอก็ได้วิ่งไปชนชายคนหนึ่ง

พูดจบเขาก็นำมือของตนไปลูบหัวของเด็กสาวด้วยความเอ็นดู

พูดจบเธอก็รีบนำมือของชายหนุ่มออกในทันที

เขาพูดพร้อมกับแสยะยิ้มออกมา

เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยสมอารมณ์เท่าไหร่

.

.

ร้านกาแฟเซกัทสึ

17:00

กริ่งๆๆ

เสียงกระดิ่งของร้านดังขึ้นหลังประตูของร้านถูกเปิดออก

บรรยากาศของร้านทำให้ฉันที่เข้ามาครั้งแรกนั้นรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

พูดจบทั้งสองก็ได้เดินมานั่งที่เคาน์เตอร์ของร้านทันที

พูดจบเขาก็ยื่นถ้วยกาแฟให้ทั้งสอง

เขาพูดพร้อมกับยื่นของให้ทั้งสอง

เด็กสาวได้ยินดังนั้นจึงได้รีบเปิดซองจดหมายนั้นขึ้นมาอ่านในทันที

เนซึโกะน้องพี่เธอเป็นอย่างไรบ้างมีความสุขหรือเปล่าพี่อาจจะไม่อยู่บ้านสักพักนะ ยังจำได้ไหมตอนที่พี่สัญญากับเธอเอาไว้ว่าถ้าหากพี่ว่างเมื่อไหร่พี่จะชงชาให้ดื่มอีกครั้ง พี่ต้องขอโทษนะที่ตอนนี้พี่ยังทำสัญญาที่ ให้ไว้ไม่ได้แต่ถ้าพี่กลับไปเมื่อไหร่พี่จะชงชาให้กินอีกนะ ด้วยรักจากพี่ชาย

น้ำสีใสค่อยๆไหลรินออกมาจากดวงตากลมของเธอ

เขาพูดพร้อมใบหน้าที่พร้อมจะมีน้ำตาสีใสออกมาจากดวงตาของเขาได้ตลอดเวลา

ไม่มีการตอบรับใดๆจากชายหนุ่ม

แต่เขาก็ได้ยื่นกระดาษที่อยู่ในมือของตนให้กับเด็กสาวได้อ่าน

ข้อความที่อยู่ในนั้นได้เขียนเอาไว้ว่า

ไงซาเนมิ นายกับน้องชายของนายเป็นอย่างไรบ้างล่ะ หวังว่าคงจะไม่ทะเลาะกันอีกนะ ฉันเคยเล่าให้นายฟังใช่ไหมว่าฉันมีน้องสาวอยู่คนหนึ่ง ตอนนี้ฉันคงไม่ได้กลับบ้านสักพักใหญ่ๆ ฉันจึงอยากจะขอฝากเธอให้นายดูแลจะได้หรือเปล่า แล้วก็เอาไว้เรามาดื่มกาแฟกันอีกนะ จากเพื่อนสนิทของนายทันจิโร่

ขอบคุณนะซาเนมิแล้วก็อย่าดื้อกับพี่เขาล่ะเนซึโกะ

เสียงของใครบ้างคนได้เข้ามากระซิบข้างหูทั้งสองคนในร่ะหว่างที่ทั้งสองกำลังก้มหน้าเช็ดน้ำตาของตน

กริ่งๆๆ

เสียงของประตูร้านถูกเปิดออกแล้วร่างของชายหนุ่มค่อยๆหายไปหลังจากประตูร้านที่ค่อยๆปิดลง

เธอพูดจบก็ได้รีบวิ่งตามออกมาในทันที่

เธอที่ได้รีบวิ่งตามออกมาโดยหวังว่าจะได้เจอกับพี่ชายที่เธอรัก

แต่สิ่งที่พบมีแต่ความว่างเปล่า

.

.

.

เขาพูดพร้อมกับเดินออกไป

เธอพึมพำกับตนเองก่อนจะเดินตามชายหนุ่มไป