วายุ
-
ทันจิโร่
-
แกหายไปไหนว่ะ
-
.
-
.
-
ปลายฤดูใบไม้ร่วง 2 ปีก่อน
-
โตเกียว
-
ร้านกาแฟ เซกัทสึ
-
กริ๊งๆๆ
-
เอี๊ยด
-
ประตูถูกเปิดออกก็ปรากฏชายคนหนึ่งที่เป็นคนเปิดประตูบานนั้น
-
ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยแผลเป็นทั่วใบหน้า
-
ทำให้ผู้ที่เห็นเขาก็ไม่พ้นที่จะคิดว่าเขาเป็นพวกที่ชอบหาเรื่องไปทั่ว
-
ซาเนมิเฮ้ย!!!
-
ซาเนมิไอเจ้าของร้านช่วยเอาอะไรมาให้ฉันดื่มหน่อยสิ
-
เขาพูดพร้อมน้ำเสียงที่หงุดหงิด
-
ทันจิโร่ใจเย็นๆก่อนนะครับ คุณลูกค้า
-
ซาเนมิห๊า!!
-
ซาเนมิแกมันไอ้หน้าจืดที่อยู่ในห้องนี่หว่า!!
-
ซาเนมิเป็นเจ้าของร้านนี่หรือไงห๊ะ
-
ทันจิโร่ผมไม่ใช่เจ้าของร้านหรอกครับ
-
ซาเนมิเจ้าของร้านล่ะไปไหนฉันไม่อยากกินกาแฟ รสชาติห่วยๆหรอกนะเว้ย!!
-
ทันจิโร่เขาออกไปซื้อของข้างนอกน่ะครับ
-
ซาเนมิแล้วแกมายืนอยู่ตรงนี้แกชงกาแฟเป็นหรือไง
-
ทันจิโร่ครับชงเป็นสิครับ
-
ซาเนมิไหนดูหน่อยสิถ้าไม่อร่อยฉันจะชกแกแน่
-
ทันจิโร่ครับ
-
ทันจิโร่เข้าใจแล้วครับ
-
ซาเนมิมองชายตรงหน้าที่กำลังชงกาแฟให้เขาอย่างพิถีพิถัน
-
กลิ่นหอมของกาแฟค่อยๆลอยมาแตะจมูกของเขา
-
ซาเนมิกลิ่นหอมดีนี่หว่า
-
ทันจิโร่เล็กน้อยครับ
-
ทันจิโร่เชิญเลยครับ
-
ซาเนมิหืม?
-
ซาเนมิค่อยๆมองกาแฟสีดำเข้มในแก้วกาแฟของเขาอย่างสงสัย
-
ทันจิโร่กาแฟดำน่ะครับ
-
ทันจิโร่เป็นกาแฟที่ผมชอบน่ะครับ
-
ซาเนมิทั้งๆที่ขมแท้ๆ
-
ซาเนมิแต่รสชาติก็อร่อยเช่นกัน
-
ซาเนมิกลิ่นของกาแฟคั่วก็ทำให้รู้สึกผ่อนคลายไปพร้อมกับรถชาติได้ดี
-
ซาเนมิมีเคล็ดลับอะไรห๊ะ!!
-
ทันจิโร่เคล็ดลับหรอครับของแบบนั้นไม่มีหรอกครับ
-
ซาเนมิแกจะกวนประสาทฉันรึไง!!
-
ทันจิโร่ปล่าวหรอกครับแต่
-
ทันจิโร่การชงกาแฟขึ้นอยู่กับการเข้าใจลูกค้า
-
ทันจิโร่ตราบใดที่ไม่สามารถเข้าใจลูกค้าก็ไม่มีวันที่จะชงกาแฟให้อร่อยได้
-
ทันจิโร่เป็นสิ่งที่มาสเตอร์สอนผมมานะครับ
-
ซาเนมิแก้วนี้ราคาเท่าไหร่?
-
ทันจิโร่250 เยนครับ
-
ซาเนมิไอหน้าจืดแกชื่ออะไร
-
ทันจิโร่ฉัน คามาโดะ ทันจิโร่ อายุ13
-
ซาเนมิฉัน ชินาสึกาวะ ซาเนมิ อายุ13
-
ซาเนมิยินดีที่ได้รู้จักนะไอหน้าจืด
-
ทันจิโร่เช่นกันนะ ซาเนมิคุง
-
ซาเนมิเออ แล้วไว้จะมาอีกนะ
-
ทันจิโร่ครับยินดีต้อนรับเช่นกันครับ
-
.
-
.
-
.
-
ปัจจุบัน ร้านกาแฟ เซกัทสึ
-
17:00
-
ซาเนมิรถชาติยังดีไม่เปลี่ยนเลยนะครับ
-
ฮาจิมะเป็นแบบนั้นฉันก็ดีใจ
-
ซาเนมิผมขอถามอะไรหน่อยจะได้หรือเปล่าครับ
-
ฮาจิมะมีอะไรที่ฉันตอบได้ฉันจะตอบให้นะ
-
ซาเนมิคุณรู้บ้างไหมว่าทันจิโร่นะอยู่ที่ไหน?
-
ฮาจิมะแล้วทำไมเธอถึงคิดว่าฉันรู้ล่ะ
-
ซาเนมิตลอดสองปีที่ผมรู้จักกับหมอนั่น หมอนั่นนะมีคนที่เคารพที่สุดเพียงคนเดียว
-
ซาเนมิซึ่งก็คือคุณยังไงล่ะครับ
-
ซาเนมิผมก็เลยคิดว่าอย่างน้อยๆหมอนั่นก็ต้องมาหาคุณบ้าง
-
ซาเนมิผมก็เลยอย่างจะถามให้แน่ใจนะครับ
-
ฮาจิมะขอโทษที่ต้องทำให้ผิดหวังนะซาเนมิคุง
-
ฮาจิมะตลอดหนึ่งเดือนมานี้เขาก็ไม่ได้มาหาฉันเลย
-
ซาเนมิครับ ขอบคุณนะครับ
-
ซาเนมิถ้างั้นผมขอตัวก่อนนะครับ
-
ฮาจิมะจะกลับบ้านเลยหรอ?
-
ซาเนมิปล่าวหรอกครับ
-
ซาเนมิผมกะจะไปบ้านของหมอนั่นน่ะครับ
-
ฮาจิมะไปทำอะไรล่ะ?
-
ซาเนมิผมจะเอางานตลอดหนึ่งเดือนที่มันหายไป ไปให้หมอนั่นน่ะครับ
-
ซาเนมิถ้ามันกลับมาแล้วล่ะก็ ผมจะเอางานตลอดหนึ่งเดือนฟาดหัวมันซักทีหนึ่ง
-
ซาเนมิแล้วผมคงตะโกนถามมันว่า"แกหายไปไหนของแกว่ะ"
-
ซาเนมิแบบนั้นล่ะมั้งครับ
-
ฮาจิมะฮ่าฮา ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีสินะ
-
ฮาจิมะงั้นขอให้โชคดีล่ะ
-
ซาเนมิครับผมไปก่อนนะครับ
-
ซาเนมิไว้พรุ่งนี้จะมาอีกนะครับ
-
ฮาจิมะไว้ฉันจะรอนะ
-
ซาเนมิเช่นกันครับครับ
-
ขอบคุณนะครับคุณฮาจิมะ
-
เมื่อร่างของชายคนนั้นหายออกไปจากร้านก็มีชายคนหนึ่งพูดขึ้นจากหลังร้าน
-
ฮาจิมะแต่แบบนี้มันดีแล้วหรอ
-
ร่างของชายที่พูดขึ้นค่อยๆเดินมาจากหลังร้าน
-
ทันจิโร่ดีแล้วล่ะครับ
-
ฮาจิมะซาเนมิเขาเป็นห่วงเธอนะ
-
ฮาจิมะแล้วเธอจะกลับมาเมื่อไหร่ล่ะ
-
ทันจิโร่ผมจะได้กลับมาหรือเปล่าผมเองยังไม่รู้เลยครับ
-
ฮาจิมะถ้าสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่เป็นสิ่งที่ดีล่ะก็
-
ฮาจิมะพยายามเข้านะ
-
ทันจิโร่ขอบคุณนะครับ
-
ทันจิโร่แล้วก็ของที่ผมให้คุณไป
-
ทันจิโร่ผมอยากจะฝากอันนี้ให้ซาเนมิด้วยนะครับ
-
เขาพูดพร้อมบางสิ่งบางอย่างที่เหมือนกับสิ่งของอย่างแรกที่ให้ไป
-
ทันจิโร่ฝากด้วยนะครับ
-
ฮาจิมะได้อยู่แล้วล่ะ
-
ทันจิโร่ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ
-
ฮาจิมะอย่าลืมกลับมาอีกนะ
-
ทันจิโร่ผมไม่ลืมหรอกครับ
-
.
-
.
-
.
-
18:00
-
ทางเดินก่อนถึงบ้านคามาโดะ
-
ซาเนมิถ้าจำไม่ผิดแถวนี้สินะ
-
ซาเนมิบ้านหลังนี้สินะ
-
ซาเนมิอยากแรกหรอกกดออดก่อนแล้วกัน
-
กริ๊งๆๆๆ
-
เขาพยายามที่จะกดออดไปเรื่อยๆ
-
ได้เพียงแต่หวังว่าจะมีคนมาเปิดประตู
-
แต่สิ่งที่พบก็มีแต่ความว่างเปล่า
-
ซาเนมิเห้ย!!!
-
ซาเนมิไอทันจิโร่ถ้าอยู่ก็เปิดประตูสิว่ะ
-
ซาเนมิถ้ายังไม่มาล่ะก็
-
ซาเนมินอกจากฉันจะเอางานตลอดทั้งเดือนที่แกหายไปแล้วฟาดแก
-
ซาเนมิฉันจะต่อยแกอีกสักหมัดคงจะไม่ว่ากันนะ
-
ถึงแม้เขาจะตะโกนเรียกเพื่อนสนิทของเขามากเท่าใด
-
แต่สิ่งที่ตอบเขามาก็คือความว่างเปล่า
-
ซาเนมิถ้าแกป่วยอยู่
-
ซาเนมิอย่างน้อยๆก็ตะโกนตอบมาสิว่ะ
-
เขาพยายามตะโกนเรียกเพื่อนสนิทอีกครั้ง
-
แทนที่จะมีเสียงตอบจากเพื่อนสนิทของเขา
-
แต่กลับมีเสียงหญิงสาวคนหนึ่งพูดขึ้น
-
เนซึโกะคุณเป็นเพื่อนพี่ชายหรอคะ?
-
ซาเนมิห๊า!!
-
ซาเนมิเธอเป็นใคร
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()