18:00

ร้านกาแฟ

หลังจากลาออกจากงานพิเศษแล้ว ทันจิโร่ได้เดินไปอย่างไร้จุดหมาย

21:00

ภูเขาท้ายเมืองโตเกียว ภูเขาคิโอคุ

ตึก ตึก ตึก

ทันจิโร่เดินขึ้นไปบนภูเขาโดยหวังว่าจะมีกระท้อมให้พักสำหรับนอนในคืนนี้

เขาเดินขึ้นบนภูเขาอยู่นานก็ไม่มีท่าทีว่าจะเจอที่พักสำหรับคืนนี้

เขาจึงตัดสินใจที่จะเดินเข้าไปในป่าบนภูเขานั้น

เขาเดินอยู่นานก็พบเพียงต้นฟูจิขนาดใหญ่เท้านั้น

นี้เราจะตายแล้วหรอ

ถ้าเราจะตายทั้งที่ขอตายใต้ต้นฟูจินั่นแล้วกัน

อึก!!! ปวดหัว

เรากำลังจะตายแล้วสินะ

.

.

.

คามาโดะ ทันจิโร่

คามาโดะ ทันจิโร่

คามาโดะ ทันจิโร่!!

ห่วงความคิดของเจ้าไง ทันจิโร่

นั้นไม่สำคัญ

ถ้าเจ้าอยู่ที่นี้แสดงว่าเจ้าพร้อมแล้วสินะ

ขอบคุณมากครับที่ช่วยเราไว้

นั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่

อยากน้อยให้ข้าได้ตอบแทนเถอะ

แล้วเจ้าจะตอบแทนอะไรข้าละ

อยากน้อยให้ข้าได้สืบทอดวิชาดาบของท่านเถอะ

แงๆๆๆๆ

โอ๋ๆๆเดียวพ่อขอคุยกับผู้มีพระคุณก่อนนะ

เอ๊ะ!!คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ

หือ?อะไรละ

ก็คุณกำลังร้องไห้นี่ครับ

หืม

เขาพูดพร้อมกับจับไปที่บริเวณใบหน้าของตนเองก็พบว่าหยาดน้ำตาใสค่อยไหลรินหมาจากตาของเขา

ช้าคงนึกถึงอดีตของข้านะ

เป็นยังงั้นหรอครับ

เจ้าอยากสืบทอดวิชาดาบของข้าสินะ

ครับ

ต่อจากนี้เจ้าจะเรียกข้าว่า"โยริอิจิ"ก็ได้

เช่นกันครับเรียกผมว่า"ซึมิโยชิ"ก็ได้ขอรับ

.

.

.

.

นี่พ่อครับสอนผมรำฮิโนะคามิ คางูระ ให้หน่อยได้ไหมครับ

ตอนนี้เจ้ายังไม่พร้อมหรอกนะทันจิโร่

เอ๋? ทำไหมละครับ

ลูกยังจำเรื่องที่คุณย่าเล่าให้ฟังได้ไหม

เรื่องของอสูรกับนักล่าอสูรใช้ไหมครับ

ยังมีอีกเรื่องนะที่คุณย่าไม่ได้เล่าให้ฟังนะ

คุณพ่อบอกได้ไหมครับว่าเป็นเรื่องอะไร

มันเป็นเรื่องราวของต่างหูลายไพ่ฮานะฟูดะกับดาบคาตานะที่แขวนอยู่ในบ้านเราไงล่ะ

เมื่อตอนนั้นเป็นช่วงที่ญี่ปุ่นเข้าสู่ยุคไทโชตอนต้นช่วงนั้นมีอสูรเพิ่มขึ้นอย่างมาก

เช่นกันกับนักล่าอสูรผู้ที่มีพรสวรรค์และผู้มีความสามารถมากมายได้เกิดขึ้นและหนึ่งในนั้นคือคนตระกูลคามาโดะ

ชายคนนั้นมักจะใส่ต่างหูลายไพ่ฮานะฟูดะตลอดเวลา เขาเป็นคนๆหนึ่งที่สามารถสร้างวิชาที่แข็งแกร่ง

และวิชาดาบที่เขาใช้ มีชื่อว่า ฮิโนะคามิ คางูระ

ชายคนนั้นได้ร่วมต่อสู้กับเสาหลักเพื่อกำจัดอสูรให้หมดสิน

ปลายุคไทโชนักล่าอสูรและจ้าวแห้งอสูรได้เข้าต่อสู้กันในศึกสุดท้าย

ชายคนนั้นเขาได้ใช้ดาบคาตานะสีแดงเข้มและได้เข้าต่อสู้กับจ้าวแห่งอสูร จนได้รับชัยชนะในยามรุ่งอรุณในวันใหม่ ที่ไม่มีอสูร

ดังนั้นดาบคาตานะและไพ่ลายฮานะฟูกะจึงเปรียบเหมือนสัญลักษณ์แห่งชัยชนะของตระกูลเรา

พ่อครับผมอยากเป็นแบบเขาจังเลยครับ

พ่อเชื่อว่าลูกต้องทำได้แน่

.

.

.

01.00

ทันจิโร่ค่อยๆฟื้นขึ้นใต้ต้นฟูจิที่เขาได้นอนสลบไป

ทันจิโร่พูดพร้อมกับหันไปมองสิ่งของที่นำมาด้วย

เมื่อเขาพูดจบ ก็ไม่รีรอที่จะรำตามสิ่งที่ตนเห็น

เรื่องราวต่างๆเข้ามาในหัวของเขา ยิ่งร่ายรำก็ยิ่งเห็นเรื่องราวมากมาย

ภาพของชายหนุ่มที่กำลังใช้กระบวนท่าต่างๆช้อนกับภาพของการร่ายรำ ฮิโนะคามิ คางูระ

ภาพเรื่องราวของการต่อสู้ของนักล่าอสูรกับจ้าวแห่งอสูร

ยิ่งร่ายรำออกมาหลายสิ่งหลายอย่างก็เข้ามาในหัวของทันจิโร่

สิ้นสุดคำพูดของทันจิโร่ ทันใดนั้นก็มีก้อนกลมสีขาวเย็นตกลงมา

ทันจิโร่ได้พกดาบของตนแล้วมุ่งหน้าไปแหล่งที่มาของความรู้สึกที่ตนสัมผัสได้