คีรติภากร
ตอนที่ 1
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

ตอนที่ 1

เรื่อง คีรติภากร

ตอนที่ 1

‘ภากร’ หรือ ‘ภู’ ชายหนุ่มวัยสามสิบสองปีผู้เป็นเจ้าของไร่ชากว่าร้อยไร่ ยังรวมไปถึงไร่กาแฟและสวนสตรอว์เบอร์รี และภายในปีนี้เขาวางแผนจะขยายไร่ชามากกว่าเดิมเป็นเท่าตัว เตรียมการส่งออกชาคุณภาพชั้นดีจากไร่ภากรออกไปยังตลาดต่างประเทศ

สองปีก่อนเขาตัดสินใจไปรับช่วงต่อกิจการของที่บ้านซึ่งกำลังจะถูกธนาคารยึด จัดการทุกอย่างจนกระทั่งหมดหนี้หมดสิน ในตอนนี้เองที่เขาลืมตาอ้าปากได้ ด้วยน้ำพักน้ำแรงของตนเองที่มี กลายเป็นพ่อเลี้ยงภากรที่มีอายุเพียงสามสิบสองเท่านั้น

วันนี้เขาตั้งใจเดินทางมาหาเพื่อนสนิทอย่าง ‘สหรัฐ’ ผู้เป็นเจ้าของบริษัทนำเข้าและส่งออกสินค้า การมาครั้งนี้ก็ด้วยจุดประสงค์ข้อเดียว คือเขาต้องการความรู้และคำแนะนำในการส่งออกใบชา เขาต้องการทำให้ชาวบ้านที่มีไร่เล็ก ๆ เป็นของตัวเองได้ส่งชาขายในตลาดที่มีคุณภาพ และเป็นการขยายตลาดให้กว้างกว่าเดิม

ย้อนไปเมื่อสองปีก่อนเขาไม่คิดที่จะทำงานกลางแดดหรือเป็นเจ้าของไร่ชาแม้แต่น้อย แต่เมื่อบิดามารดาบอกว่าธุรกิจชากำลังขาดทุนเสียหาย ในไม่ช้าจะต้องถูกธนาคารยึดไปจดหมดสิ้นประดาตัว ภากรจึงตัดสินใจทิ้งงานบริหารเงินเดือนหลักแสนเพื่อไปค้ำจุนงานในไร่ ทั้งที่ไม่มีความรู้ ไม่มีประสบการณ์ ไม่มีความเข้าใจเกี่ยวกับการทำไร่มาก่อน มีเพียงความมุ่งมั่นที่เขาตั้งใจอย่างที่สุด

เวลาผ่านไปสองปีเต็มภากรทำให้ทุกคนรู้ว่าตนเองทำได้ ทั้งบิดามารดาภูมิใจอย่างมาก ทั้งสองไม่เคยคิดว่าบุตรชายจะกลับมากอบกู้ไร่ชาสำเร็จ ไม่คิดว่าจะหมดหนี้หมดสินด้วยซ้ำไป นอกจากจะไม่มีหนี้ตอนนี้ยังสุขสบายไม่ต้องเข้าไปตากแดดในไร่ แค่เพียงคุมคนงานตามแผนที่ลูกชายคนเดียววางไว้ก็เท่านั้น

“ฉันกำลังจะเข้าไป ขอแวะซื้อกาแฟก่อนละกัน” ภากรวางสายเพื่อนสนิทที่โทร.ตามตื๊อให้ตนเข้ามาหาทุกวี่วัน แม้ข้อมูลในการส่งออกสินค้าก็ยังไม่ยอมส่งเมลให้ บังคับให้ตนลงมาหาที่กรุงเทพฯ เท่านั้นถึงจะบอกทุกอย่าง

ขณะกำลังเก็บโทรศัพท์ลงในกระเป๋ากางเกงยีนชายหนุ่มก็ได้กลิ่นหอมมาจากที่ไหนสักแห่ง ก่อนที่ร่างกายของหญิงสาวคนหนึ่งจะเดินสวนผ่านไป ในวินาทีที่ร่างบางสวนผ่าน กลิ่นหอมราวกับยกสวนดอกไม้มาไว้ตรงหน้าก็ชัดเจนแจ่มแจ้ง

ภากรมองตามหลังหญิงสาวภายใต้ชุดสูทสีชมพูหวาน มีกระเป๋าใบเล็กสะพายข้างพร้อมกับเอกสารในมือ บนศีรษะของเธอมีโบสีขาวมัดผมช่อเล็ก ๆ เอาไว้ เพียงสายตามองตั้งแต่หัวจรดเท้า ต่อให้เป็นด้านหลังหัวใจก็คิดว่างดงามราวกับภาพวาด

“แพ้ผู้หญิงตัวหอมเป็นบ้าเลย” ภากรสะบัดหัวเบา ๆ เพื่อขับไล่ความรู้สึกเหล่านั้น ไม่ใช่แค่กลิ่นกายของหญิงสาวที่ดึงเอาสติของเขาไปจนหมด การแต่งกาย ท่วงท่าการเดินไปจนจังหวะการทิ้งเท้าแต่ละก้าว ส่งผลให้ผมยาวสลวยสีน้ำตาลอ่อนซึ่งดูมีน้ำหนักสะบัดไปมา เธอคือหญิงในอุดมคติของภากรเลยก็ว่าได้

แต่เพราะตนเองมีคนรักอยู่แล้วจึงเพียงแต่มองอย่างชื่นชมก็เท่านั้น อีกอย่างที่สำคัญที่สุดคือหญิงสาวผู้นี้เดินเข้าไปหาชายร่างสูงคนหนึ่ง ทั้งสองกอดกันก่อนที่จะเดินแยกกันไป เป็นสัญลักษณ์บอกได้ดีว่าเธอมีเจ้าของแล้วเช่นกัน การมองจับจ้องเวลานี้จึงเพียงชื่นชมในความรู้สึก

คิดได้ดังนั้นสองเท้าของชายหนุ่มจึงเดินตรงไปยังร้านกาแฟ เขาชอบดื่มกาแฟสดไม่ใช่กาแฟชงที่ฉีกซองเติมน้ำร้อน สองปีที่กลับไปทำงานในไร่ชาทำให้ของทุกอย่างมาจากธรรมชาติ ชาที่ปลูกเอง กาแฟที่เก็บเกี่ยว ผลไม้ตามฤดูกาล ทุกอย่างเป็นธรรมชาติที่ร่างกายต้องการ ชีวิตในเมืองนี้ก็เช่นกันที่ภากรไม่ได้อยากจะกลับมาเท่าไร

 

ชั้นบนสุดของตัวอาคารส่งออกสินค้าที่ทำกำลังเติบโตปีละหลายร้อยล้าน ‘คีรติ’ หรือ ‘คีย์’ เลขาฯ สาวคนสวยที่มากความสามารถ เธอเดินตรงไปยังโต๊ะทำงานของตนก่อนจะวางกระเป๋าและเอกสารในมือลง

วันนี้เธอเข้าบริษัทช้าเพราะไปเอาเอกสารให้เจ้านาย สำหรับเธอไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็สามารถจัดการได้ทั้งนั้น เธอเป็นหญิงแกร่งและหญิงเก่งสำหรับทุกคู่สายตา

แต่ละวันหญิงสาวต้องจัดการหลายเรื่อง วันนี้พิเศษกว่าทุกวันเมื่อรถของเธอเสีย ชายคนรักจึงทำหน้าที่ขับรถมาส่งก่อนจะแยกกันไป คนรักของเธอซึ่งคบหากันเกือบแปดปี นับตั้งแต่ที่เธอเรียนมหา’ ลัยในวัยสดใสเลยก็ว่าได้ ทั้งเธอและเขากำลังเก็บเงินเพื่อสร้างอนาคตด้วยกัน วางแผนกันไว้แล้วว่าในไม่ช้านี้จะแต่งงาน

“คุณคีย์ วันนี้จะมีเพื่อนของผมมาเอาเอกสารเรื่องการส่งออก เอกสารที่ผมให้คุณเตรียมไว้พร้อมไหม” สหรัฐตั้งใจจะออกไปรับเพื่อน เขาออกมาจากห้องและเห็นเลขาฯ เข้ามาทำงานแล้วจึงได้ทักทาย รู้ดีว่าวันนี้เธอออกไปเอาเอกสารสำคัญบางอย่างให้

“เรียบร้อยค่ะท่านประธาน เอกสารลูกค้าดิฉันก็เอามาแล้วนะคะ ส่วนเรื่องการประ...”

“เอาไว้ก่อน ผมขอไปรับเพื่อนก่อนนะ” สหรัฐพูดตัดบทก่อนที่เลขาฯ คนเก่งจะพูดร่ายยาวไปกว่านี้ นับจากวันที่รับเข้าทำงานจนวันนี้คีรติไม่เคยทำงานพลาดมาก่อน เธอทำงานได้ดีแก้ไขปัญหาทุกอย่างได้เป็นเลิศ แต่ละปีเมื่อมีการประเมินโบนัสจึงทำให้เธอได้รับเงินอย่างคุ้มค่า

“งั้นดิฉันจะเตรียมของว่างให้นะคะ”

“ขอเป็นธรรมชาติหน่อยนะครับ เพื่อนผมเป็นพวกรักโลก!” คนฟังพยักหน้าเล็กน้อยโดยที่ยังคิดไม่ออกว่าอะไรที่เป็นธรรมชาติ จนเมื่อเจ้านายเดินออกไปแล้วจึงได้คิดพินิจ ของว่างเท่าที่บริษัทมีก็ไม่พ้นคุกกี้ทั่วไป

สมองของหญิงสาวพลันคิดได้ว่าตนเองมีเค้กฟักทองที่ร้านขนมในหมู่บ้านทำขาย ร้านนี้เธอซื้อกินประจำและใช้ของที่สดสะอาด น่าจะทำให้เพื่อนของเจ้านายพอใจได้แน่นอน

สองเท้าของคีรติแยกตัวไปยังห้องเล็ก ๆ เพื่อเตรียมของว่าง ไม่ลืมที่จะหยิบเมล็ดกาแฟส่วนตัวที่ตนซื้อมาชงดื่ม เพราะเธอชอบเสน่ห์ของกาแฟบดธรรมชาติมากกว่ากาแฟชง

ที่ทำงานมีทั้งแบบเครื่องชงสำเร็จรูปและเครื่องบดกาแฟ ใช้เวลาหน่อยแต่เจ้าตัวชอบกลิ่นอายของธรรมชาติ เป็นการบำบัดความคิดและอารมณ์ให้พร้อมเริ่มงาน

เมื่อเจ้านายบอกว่าเพื่อนสนิทเป็นคนรักโลก กาแฟที่เธอชงก็น่าจะตอบโจทย์เป็นที่สุดในเรื่องนี้ ทั้งกาแฟของเจ้านายและของแขกผู้มาเยือน ตลอดไปจนของว่างที่เธอยอมสละขนมของตนเองถูกจัดใส่ถาดเรียบร้อย จากนั้นเจ้าตัวก็สาวเท้าเดินไปยังห้องประธานกรรมการ

หลังจากเคาะประตูแล้วหญิงสาวจึงได้เปิดประตูเข้าไป ในวินาทีที่เข้าไปด้านในสายตาหญิงสาวก็พบกับชายหนุ่มรูปหล่อผิวสีน้ำผึ้ง มองดูก็รู้ว่าเจ้าตัวคงทำงานตากแดดตากลมเป็นแน่ แต่กระนั้นก็ไม่ทำให้ความหล่อเหลาของเขาดูลดน้อย กลับคมเข้มดึงดูดหน้ามองไปเสียนี่

หญิงสาวพินิจแขกผู้มาเยือนในเวลาสั้น ๆ ก่อนที่จะส่งยิ้มให้ จากนั้นเจ้าตัวจึงเอากาแฟและของว่างไปเสิร์ฟตามหน้าที่ โดยที่หญิงสาวไม่ทันสังเกตว่าแขกผู้มาเยือนจับจ้องมายังเธอไม่ละสายตา

“คุณคีย์ นี่เพื่อนสนิทของผมนะครับ ชื่อภากร” สหรัฐเห็นเพื่อนมองจ้องไม่วางตาจึงได้เอ่ยแนะนำ นั่นเองที่ทำให้ภากรได้สติเบี่ยงสายตาไปทางอื่น เขาไม่คิดเลยว่าจะบังเอิญได้เจอกับหญิงสาวตัวหอมอีกรอบ “และนี่คุณคีรติ เลขาคนเก่งของฉันเอง”

“สวัสดีค่ะ ดิฉันทราบจากคุณสหรัฐว่าคุณเลือกทานอาหารจากธรรมชาติ” เธอใช้คำที่ดูสุภาพทั้งที่ตอนเจ้านายสั่งพูดติดตลกว่า ‘พวกรักโลก’ “เค้กนี้เป็นเค้กฟักทองนะคะ ส่วนกาแฟดิฉันใช้วิธีการบด ไม่ได้ใช้กาแฟสำเร็จรูป ขอตัวนะคะ”

ภากรยังไม่ทันได้อ้าปากทักทายอะไรหญิงสาวภายใต้ชุดสูทสีชมพูหวานก็สาวเท้าออกไปจากห้อง ทิ้งไว้เพียงคู่สายตาของเพื่อนสนิทที่มองอย่างขบขัน

“เลขาของฉันเธอมีแฟนแล้ว แกเองก็มีแล้วนะเว้ย ถ้าโสดฉันจะเปิดเกมให้จีบเลย” สหรัฐยกกาแฟของตนเองขึ้นดื่มอย่างอารมณ์ดี ด้วยเพราะคบหากับภากรมานานนม เรื่องสเปกหญิงก็พอรู้บ้างว่าคีรติตรงใจชายหนุ่มทุกอย่าง

“เห็นแล้วแหละ เมื่อตอนที่ไปซื้อกาแฟฉันเห็นเธอกอดกับแฟนอยู่” ภากรยกแก้วกาแฟที่หญิงสาวชงมาให้ขึ้นใกล้จมูก กลิ่นของมันหอมไม่แพ้กลิ่นกายของเธอเลย เมื่อปลายลิ้นสัมผัสกับรสชาติยิ่งทำให้เขาหลุดออกไปจากมโนความคิด เธอชงกาแฟได้ดีเยี่ยมทีเดียว หอมและรสชาติกลมกล่อมมาก

“ชงกาแฟดีมากเลย กาแฟที่ซื้อมายังเทียบไม่ติด” ภากรมองแก้วร้อนในมืออย่างแสนทึ่ง เขาไม่คิดเลยว่ารสชาติของมันจะดีขนาดนี้ ดีไม่แพ้ใบหน้าที่สวยหวานของคนชง กลมกล่อมไม่แพ้เสียงละมุนของคีรติด้วย

“ชื่ออะไรนะ คีรติ รติ...ความสวยงาม ความยินดี คี...คีย์ กุญแจ กุญแจของความสวยงามและความยินดี” ภากรพูดราวกับต้องมนต์ เขากำลังหลงใหลหญิงสาวที่เจอในช่วงเวลาอึดใจเท่านั้น ทุกด้านในตัวตนของเธอกำลังดึงดูดเขาเข้าหา

“ใจเย็นไอ้ภู แกจะทำหน้าเคลิ้มแบบนี้ไม่ได้เว้ย บอกแล้วไงว่าคุณคีย์เธอไม่โสด แกก็ไม่โสดโว้ย!!”

“รู้!! ชื่นชมไม่ได้เหรอไง ไม่บ่อยที่ฉันจะเจอผู้หญิงแบบนี้นี่หว่า” ไม่ใช่คำว่าสวยที่เขาไม่เจอบ่อย แต่เป็นผู้หญิงที่ครบเครื่องตรงตามสเปกของเขาขนาดนี้ เธอตรงไปเสียทุกอย่างแม้แต่น้ำเสียงอ่อนหวาน รอยยิ้ม ท่าทางสงวนท่าทีที่ดูเหมาะสมลงตัวอย่างมาก

+++

เจอปุ๊บพระเอกของเราก้ตกหลุมรักปั๊บ แต่พวกเขาจะเป็นไงต่อติดตามตอนต่อไปนะ  ยืนยันว่านิยายรักครับผม

รออ่านเม้นท์นะคะที่รัก จุ๊ฟ ๆ

แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น