อ่านแล้วคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ

ชื่อตอน : ย้อนวันวาน

คำค้น : เลว

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 187

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ค. 2564 16:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ย้อนวันวาน
แบบอักษร

2 เดือนที่แล้ว 

ผมเดินออกมาจากผับหลังจากที่เพิ่งไปมีเรื่องกับไอไนท์มา (คู่ปรับตลอดกาลของผมเอง) แต่ไม่คิดเลยว่าพอเดินออกมา จะต้องมาเจอกับมันอีกครั้ง แถมดันมาเห็นยัยผู้หญิงหน้าเงินเพื่อนสนิทของมันอีกด้วย 

 “นั่ง!” วายสั่งไอไนท์ให้นั่งลงที่โต๊ะไม้หินอ่อน 

“ไม่ต้องมามองกุอย่างนั้นเลย ไอวาย!” 

“แค่มันไปขอเบอร์หญิงที่มึงเล็งไว้ ถึงขนาดจะชกต่อย! นี่ถ้าแม่งไปจีบยัยน้ำหวาน มึงไม่ไปฆ่าแม่งเลยหรอว่ะ!” 

“กุทำแน่!” 

โป๊กกกก! 

“โอ๊ยยย เจ็บนะเว้ย ผู้หญิงเชี่ยอะไรว่ะ มือหนักชิบ!”  

“ด่ากุหรอ!” 

“ขอโทษครับบบบบ” แล้วไอไนท์ก็ก้มหัวขอโทษยัยนั่นทันที     

ผมยืนมองทั้งสองคนคุยกันอยู่หลังพุ่มไม้ ไม่ได้อยากเสือกหรอกนะ แต่จังหวะหนึ่งผมก็แอบรู้สึกว่ายัยนั่นไม่ได้คบกับไอไนท์แค่เงิน บางทีที่ยัยนั่นเลือกไปอยู่ฝั่งนั้น อาจเพราะไอไนท์ยอมยัยนั่นมากกว่าผมก็ได้ 

ผมหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ ยืมมองฉากผัวเมียตบตีกันเงียบๆ ความจริงผมแย่งน้ำหวานมาจากมันเลยก็ได้ แค่ผมตามติดชีวิตมันแล้วถ่ายรูปส่งไปให้น้อง บอกถึงเรื่องที่มันโกหกทั้งหมด แค่นี้ไอไนท์ก็ถูกเขี่ยทิ้งแล้ว แต่ที่ผมไม่ทำแบบนั้น เพราะมันไม่แมนยังไงล่ะ บางที...ถ้าผมยืมมือใครบางคนมาแย่งน้องแทน อาจจะดีซะกว่า และเป้าหมายที่น่าสนใจก็กำลังนั่งอยู่ข้างๆมันนี่เอง หึๆ 

ตอนนี้ไอไนท์กับวายกำลังลุกออกจากตรงนั้นแล้ว ผมไม่ได้เดินตามไป แค่มองตามไปเท่านั้น ยัยนั่นจับไอไนท์เข้าไปนั่งในรถ ส่วนตัวเองก็ทำหน้าที่เป็นคนขับรถให้ แต่ก่อนที่วายจะได้เข้าไปนั่งที่นั่งคนขับ อยู่ดีๆ ก็มีเด็กผู้หญิงจากไหนไม่รู้เดินเข้าไปคุยกับยัยนั่น 

ผมเห็นวายย่อตัวลงคุยกับเด็กคนนั้น ก่อนที่มือบางจะหยิบธนบัตรสีเทาออกมา แล้วยื่นไปให้เด็กน้อยนั่น  ผมเลิกคิ้วสูงแปลกใจ ไม่คิดว่ายัยนี่จะมีน้ำใจกับเขาด้วย เห็นทุกทีเอาแต่ขอเงินลูกเดียว  

ผมไม่รู้หรอกนะว่าสองคนนั้นคุยอะไรกัน แต่ท่าทางดีใจของเด็กน้อย แล้วการโผลเข้ากอดยัยตัวแสบ ก็ยิ่งทำให้ผมอึ้ง ไม่คิดว่าโมเม้นแบบนั้นจะเกิดขึ้นได้ หรือบางที.....ผมอาจจะเผลอมองยัยนี่ผิดไปกันนะ? 

 

ทางฝั่งของวาย 

“พี่คะ หนูหิวข้าว” เสียงแหลมๆ แต่ติดจะเบาหวิว ทำให้ฉันที่กำลังเดินไปนั่งที่นั่งฝั่งคนขับถึงกลับต้องก้มหน้าลงไปมอง ตรงหน้าของฉันก็คือเด็กผู้หญิงหน้าตามอมแมมคนหนึ่ง ใบหน้าเล็กๆนั่นทำให้ฉันเผลอนึกถึงตัวเองในตอนที่ตัวเองอยู่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าใหม่ๆ อยู่ดีๆก็เกิดความรู้สึกสงสารขึ้นมา 

“ทำไมอยู่แถวนี้ล่ะ” ฉันย่อตัวลง ชวนเด็กน้อยคุย 

“หนูหิวข้าวค่ะ” น้องไม่ยอมตอบคำถามของฉัน ฉันคิดว่าไม่ควรปล่อยเด็กวัยแค่นี้ให้มาวิ่งเล่นแถวนี้จริงๆ เลยคิดว่าจะพาน้องไปส่งสถานีตำรวจดีกว่า แต่สายตาก็ดันเหลือบไปเห็นชายวัยกลางคนคนหนึ่งที่กำลังเยี่ยมๆมองๆมาทางนี้   อ๋อ พวกมิจฉาชีพนี่เอง - - 

“อ่ะ! พี่ให้หนึ่งพัน แต่ช่วยอะไรอย่างสิ” หน้าตาดีใจของยัยน้อง ทำให้ฉันเผลอยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ 

“ช่วยอะไรหรอคะ” สายตาแวววาวของเด็กที่กำลังมองแบงค์ตรงหน้า ฉันได้แต่อมยิ้มในใจ 

“ไปบอกพ่อนะ ให้เอาตะปูไปวางไว้ใต้ล้อรถคันนั้น นี่ค่าจ้าง” ฉันยื่นเงินไปให้ น้องรับไว้ ก่อนจะโผลเข้ากอดฉัน ฉันแอบตกใจนิดหน่อย แต่ก็กอดตอบตามมารยาท 

“ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูกับพ่อจัดการให้^^” 

ฉันยิ้มตอบ โบกมือบ๊ายบายยัยวายร้ายตัวน้อย ก่อนจะเปิดประตูก้าวขึ้นรถ แล้วขับออกไปทันที 

 

ระหว่างทางที่กำลังจะไปถึงผับต่อไป  ไอไนท์ที่นั่งเงียบมานานก็เอ่ยปากขึ้น 

“เมื่อกี้มึงคุยอะไรกับเด็กว่ะ คุยตั้งนาน แถมให้เงินอีกต่างหาก ไม่ใช่นิสัยมึงเลยอ่ะ”  

“หึๆ” ฉันหัวเราะ แอบถูกใจที่มันรู้จักเธอดี “กุเพื่อนมึงไง ก็เลยช่วยมึงนิดหน่อย” 

“ช่วย? เรื่อง?” 

“ไม่บอก ^^” ฉันไม่ตอบ เอาแต่หัวเราะ แล้วจินตนาการถึงหน้าของคนที่กำลังถูกเธอเล่นงาน สมน้ำหน้า! อยากล้อเธอดีนัก หมอนั่นก็ต้องถูกเธอเล่นล้อด้วยเหมือนกัน! 

 

PART TAR 

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป 

“เชี่ย! ใครทำว่ะ!” ผมตะโกนออกมาอย่างเดือดจัด ล้อรถที่แฟบลงถึงสี่ล้อ! ทั้งๆที่ผมเพิ่งถอยมันมาไม่กี่เดือนนี้เอง  ไม่มีทางที่ล้อจะมีปัญหาแน่นอน ถ้าไม่ใช่ถูกใครบางคนมาเจาะมัน! 

ผมเงยหน้าขึ้นมองหาตัวการทันที ตอนนี้ที่ลานจอดรถไม่เจอใครที่คาดว่าจะเป็นศัตรูผมได้เลยสักคน จนกระทั้งผมเหลือบไปเห็นเจ้าเด็กน้อยคนนั้น คนเดียวกับที่ยัยวายเคยคุยด้วย ตอนนี้น้องกำลังนั่งยองๆขุดดินเล่นอยู่ แต่ถ้าผมไม่ได้ตาฝาดไปเอง ของที่น้องใช้ขุดดิน มันคือตะปู! - _ - 

“หึ ยัยตัวแสบ” ผมหัวเราะ หัวเราะให้กับความโง่ของตัวเอง! ผมเผลอคิดว่ายัยนั่นเป็นคนดีได้ไงกันว่ะ!   

“หึ เล่นงี้เลยใช่ไหม” ผมหมายหัววายขึ้นมาอีกคน ก่อนหน้านี้ผมเคยมองยัยนั่นว่าเป็นแค่ตัวประกอบ แต่ตอนนี้ยัยนี่จะได้เลื่อนขั้นมาเป็นตัวหลักแล้วล่ะ : )  

และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่ผมท้าพนันแข่งรถกับไอไนท์คราวนั้น ท้าพนันผู้หญิงเพื่อให้มันมาแข่งรถแพ้ผม แต่ความจริงแล้วเป้าหมายของผมไม่ใช่มันหรอก แต่เป็นยัยวายมาตั้งแต่แรกแล้วต่างหาก! 

 

########################## 

จอมวางแผนจริงๆคนนี้ >.,< 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว