facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ทรมาน

คำค้น : พระเอกร้าย ดราม่า แต่งงาน แอบรัก

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 725

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ค. 2564 22:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทรมาน
แบบอักษร

 

 

นดลวางร่างบางบนเตียงกว้างอย่างเบามือ ผู้หญิงคนนี้เป็นของเขา ไอ้นั่นมันกล้าดียังไงมาแตะต้องเธอ

"ร้อน ร้อนจังเลยค่ะ"คนที่เหมือนจะหมดสติในตอนแรกลุกขึ้นมาฉีกทึ้งเสื้อผ้าตัวเอง นดลมองคนบนเตียงด้วยสายตาที่เธออ่านไม่ออก นี่เป็นอีกครั้งที่เธอถูกวางยา ครั้งนั้นเขาเลือกที่จะพยาบาลเธอด้วยวิธีที่ถูกต้องและนุ่มนวลเพราะเธอยังเด็ก แต่วันนี้เขาจะเลือกทำตามใจของเขา

"ร้อนค่ะ ช่วยเดียร์ด้วย"มือบางบีบขยำไปตามอกอวบที่เบียดชิดอยู่ในบราสีหวาน ใบหน้าสวยส่ายไปมาเมื่อหาทางออกให้กับอาการที่เป็นอยู่ไม่เจอ

"จะให้ช่วยอะไร"เสียงแหบพร่าที่ดังมาจากมุมมืดของห้อง ทำให้หญิงสาวสะดุ้งน้อยๆ ร่างบางหันไปตามเสียง ขาเรียวแยกออกจากกัน จนเผยให้เห็นเนินสามเหลี่ยมอวบนูนที่ซ่อนตัวอยู่ในผ้าชิ้นน้อยเต็มตา

"ตรงนั้น มะ...มันร้อนค่ะ"ดารินทร์ตอบอย่างคนไร้สติ นาทีนี้เธอจำใครไม่ได้แล้ว ยานรกนั่นถ้ามันออกฤทธิ์ขึ้นมาเมื่อไหร่ ก็ทำให้ด้านมืดในใจบดบังความผิดชอบชั่วดีให้หายไปจนหมดสิ้น เพราะความต้องการมีอำนาจเหนือสิ่งอื่นใด นดลกลืนน้ำลายลงคอเมื่อเห็นความชื้นแฉะกระจายเป็นวงกว้างไปตามผ้าเนื้อบางเบานั่น เธอคงทรมานมากที่หาทางปลดปล่อยไม่เจอ

มือบางเลื่อนเข้าไปในขอบกางเกงชั้นใน เมื่อหญิงสาวหาทางออกให้ตัวเองไม่เจอ

"ถอดมันออกสิครับ"นดลบอกอย่างใจเย็น ดารินทร์ทำตามอย่างว่าง่าย ผ้าชิ้นน้อยที่เป็นปราการด่านสุดท้ายถูกถอดออกด้วยฝีมือคนขี้อาย ใบหน้าสวยแดงก่ำเมื่อสบตากับเขา

"ดะ...เดียร์ถอดหมดแล้วค่ะ ตะ...แต่มันยังร้อนอยู่เลย ตรงนั้นมันร้อนมาก"นิ้วเรียวสวยชี้ไปตรงจุดซ่อนเร้น ที่เปียกชื้นเพราะความทรมาน

"ครับ...ผมรู้"

"ช่วยเดียร์ได้ไหมคะ เดียร์ทรมาน"นดลยกยิ้มมุมปากเมื่อเธอร้องขอ เขาเองก็ทรมานไม่ต่างจากเธอ ห่างกันไปหลายเดือนกลับมาเจอกันครั้งนี้ คุณเดียร์ของเขาซูบลงไปเยอะ แต่หน้าอกกับตรงนั้นยังสวยหวานเหมือนเดิม เสื้อเชิ้ตผ้าเนื้อดีถูกปลดกระดุมออกอย่างใจเย็น ตาคู่คมจับจ้องอยู่ที่เนินเนื้อสีชมพูสด ที่มีแพรไหมปกคลุมอย่างสวยงาม เส้นไหมนั่นนุ่มละมุนมือที่สุด เขารู้เพราะเคยสัมผัสมัน

"แยกขาออกจากกันครับ"นดลสั่งเมื่อปลดกางเกงยีนส์ออกจากช่วงขาแล้วสลัดไปให้พ้นทาง

"แบบนี้เหรอคะ"คนบนเตียงแยกขาออกจากกันจนเป็นองศากว้าง เนื้อบริเวณนั้นยังปิดสนิทเพราะไม่เคยมีชายใดแตะต้องมาก่อน มือบางลูบไล้ไปตามเนินเนื้อเมื่ออารมณ์ด้านมืดสั่งให้ทำ มืออีกข้างบีบขยำเต้าอวบ นดลกลัวว่ามันจะบอบช้ำเพราะมือเล็กนั่น

"แยกมันออกจากกันครับ"ร่างสูงกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อนิ้วเรียวแหวกกลีบเนื้อที่ปิดสนิทออกจากกัน จนเผยให้เห็นเนื้อในสีแดงสดที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน ตุ่มไตเม็ดเล็กที่ไวต่อความสัมผัสบวมเป่ง เพราะถูกกระตุ้นด้วยฤทธิ์ของยานรก

ตาคู่คมมองเนินสามเหลี่ยมที่แยกออกจากกันด้วยฝีมือเจ้าของ ด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย อยากจะฝังหน้าลงตรงนั้นแล้วพาเธอไปให้สุดทาง เพื่อปลดปล่อยเธอออกจากความทรมาน แต่อีกใจก็อยากแกล้งให้สมกับที่เธอเคยร้ายใส่เขา นดล

กลืนน้ำลายเมื่อนิ้วเล็กแหวกกลีบเนื้อจนมองเห็นร่องเนื้อสีสดมันวาวด้วยน้ำหวานที่ถูกกลั่นออกมาตามอารมณ์ของเธอ

"ต้องทำยังไง...คะ"ดารินทร์ถามอย่างไร้เดียงสา ตากลมโตมองสบกับตาคมเข้มอย่างรอคอย

"ใช้นิ้วของคุณสัมผัสมันสิครับ ตรงนั้น"นิ้วใหญ่ชี้ไปที่ตุ่มไตสั่นระริกตามอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ

"แบบนี้เหรอคะ"ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสมันร่างบางก็สะดุ้งเฮือก นดลขำให้กับความไร้เดียงสาของเธอ คุณเดียร์เคยช่วยตัวเองหรือเปล่า อายุขนาดนี้ทำไมถึงต้องให้บอกทุกขั้นตอน ตาคู่คมมองนิ้วเรียวที่ถูไถไปมากับตุ่มไตเม็ดเล็ก ร่างบางแอ่นขึ้นเมื่อความเสียวซ่านเริ่มเข้ามาแทนที่ความร้อนในร่างกาย

"เดียร์ทำแล้ว แต่มันยังร้อนอยู่เลย คุณทำให้เดียร์ได้ไหมคะ เดียร์ทรมาน เดียร์เจ็บ"เมื่อยาออกฤทธิ์มาถึงขีดสุด เนื้อตัวของหญิงสาวก็เริ่มเจ็บระบมเพราะยังไม่ได้รับการปลดปล่อย

ร่างสูงขยับขึ้นไปบนเตียงกว้าง ตาคมเข้มมองใบหน้าที่แดงก่ำของหญิงสาว อยากให้เธอมีสติและรับรู้สักนิดว่าเขาอยู่ตรงนี้ ต่อให้พรุ่งนี้ตื่นขึ้นมาแล้วไม่เหมือนเดิม เขาก็ยังจะทำ มือหนาลูบไล้ไปตามผิวเนื้อบอบบาง ดารินทร์ลืมตาขึ้นเมื่อความอุ่นร้อนสัมผัสลงมาบนผิวเนื้อที่ชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อ

"ช่วยเดียร์ด้วยนะคะ"หญิงสาวร้องขอมือบางคว้าลงบนมือหนา ตากลมโตมองเขาอย่างวิงวอน สิ่งที่เขาบอกไม่ได้ทำให้ความร้อนในร่างกายของเธอบรรเทาลงเลยสักนิด มันกลับเพิ่มมากขึ้น จนร่างกายแทบจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

"พรุ่งนี้จะเสียใจไหม"ถามเมื่อก้มหน้าลงไปจูบที่แก้มเนียนเบาๆ

"ไม่เสียใจค่ะ"ตอบพร้อมกับสอดแขนเรียวกอดรัดต้นคอของเขาเอาไว้

"จำผมได้ไหม"

"ฉันไม่รู้...คุณช่วยฉันนะคะ"ตอบเหมือนคนละเมอ

ดารินทร์คงโดนยาสั่ง ถึงได้ทำให้เธอไม่มีสติถึงเพียงนี้ จำไม่ได้แม้กระทั่งว่าเขาเป็นใคร ใบหน้าหล่อเหลายกขึ้นมองดวงหน้าหวานอีกครั้ง ก่อนจะประกบปากลงไปที่ริมฝีปากอิ่มเต็มอย่างโหยหา

.............................................................................................................

พาพี่กายมาส่งแล้วจ้า ใครกันที่ทรมาน^^

ที่รักจ๋าฝากพี่กายด้วยนะคะ มีอีบุ๊คจำหน่ายที่ Mebmarket ราคา 119 บาท 

อย่าลืมแวะไปเล่นเกมที่เพจนะคะ แจกอีบุ๊ค 20 รางวัล 

เพจ : มณีภัทรสร สไบนาง นามปากกา 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว