ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตาฝาด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 158

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ค. 2564 16:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตาฝาด
แบบอักษร

เชียงใหม่ 

ชายหนุ่มในชุดสูทสีเลือดนกหรูหรา สวมแว่นกันแดดราคาแพง เดินออกจากสนามบินด้วยท่าทางมั่นใจ พร้อมกับลูกน้องคนสนิทและเลขาส่วนตัว

“คุณเซนจะเข้าที่พักก่อนหรือจะไปเข้าร่วมสัมมนาเลยครับ” ลูกน้องคนสนิทที่ทำหน้าที่ทั้งบอดี้การ์ดและคนขับรถส่วนตัวเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางสุภาพนอบน้อม

“ไปสัมมนา”

“ครับ” โกสินทร์รับคำ ก่อนจะเปิดประตูด้านหลังให้เจ้านาย แล้วปิดลงอย่างเบามือ จากนั้นก็ขึ้นประจำที่นั่งของตัวเอง และเบาะด้านหน้าคู่กันก็คือหญิงสาวที่เป็นเลขานุการส่วนตัวของเจ้านายนั่นเอง

“ส่งฉันกับคุณเซนเสร็จแล้ว โกสินทร์เอาของไปเก็บที่โรงแรมให้ด้วยนะ” หญิงสาวผมตรงมัดรบเป็นหางม้ากับแว่นตาอันหนาเต๊อะเอ่ยขึ้นอย่างเป็นการเป็นงาน

“ครับคุณพิณอิน” เขารับคำ ก่อนจะออกรถเพื่อมุ่งหน้าไปยังสถานที่จัดอบรมทันที

“กะเพราเข้าไปก่อน เดี๋ยวพี่กับไอ้มืดขอไปห้องน้ำก่อน” สรัญภพหันไปบอกหญิงสาวที่หอบเอกสารเดินตามมาด้านหลัง ใบหน้าบูดบึ้งเหมือนระเบิดพร้อมจะลงเต็มที่แล้ว

“ค่ะพี่ซอร์” กชนันท์กระแทกเสียงตอบ ก่อนจะแยกตัวเดินเข้าไปให้ห้องที่จัดไว้สำหรับอบรมทันที

“เหวี่ยงเก่งจริงๆ ใครได้เป็นเมียนี่ซวยไปสิบชาติ” สรัญภพบ่นไล่หลังคนที่มารดาจะให้แต่งงานด้วย

“หวังว่าคนนั้นจะไม่ใช่นายซอร์นะครับ” มืดผสมโรงทันที แล้วก็ได้มะเหงกเป็นการตอบแทน “โอ๊ย!”

“พูดจาหมาไม่แดก ไอ้มืด เดี๋ยวโดนข้าทุบ” เขาทำท่าจะยกกำปั้นขึ้นอีกครั้ง

“ไม่ต้องแล้วครับ แค่นี้ก็เจ็บแล้วครับนาย”

“อบรมห้องไหนครับคุณพิณอิน” เซนอิจิหันกลับมาถามเลขานุการส่วนตัวที่เดินถือไอแพทตามอยู่ด้านหลัง

“ห้องด้านหน้าค่ะ” กวินทราผ่ายมือไปยังห้องจัดอบรมที่มีเจ้าหน้ารอต้อนรับอยู่ด้านหน้า

“อืม” ในขณะที่เซนอิจิกำลังก้าวเข้าไปในห้องจัดอบรม กวินทรา กลับเหลือบเห็นชายหนุ่มอีกคนที่มีหน้าตาละม้ายคล้ายคนเป็นเจ้านายของเธออย่างกับแกะ แตกต่างกันแค่การแต่งตัวเท่านั้น เธอหลับตาลงแล้วจ้องเขาอีกครั้ง อย่างไม่เชื่อสายตา ซึ่งอีกฝ่ายก็มองมาที่เธอเช่นกัน แต่เพียงเสี้ยววินาทีที่เธอหันกลับไปมองเจ้านายด้านใน ชายที่อยู่หน้าห้องก็หายไปเสียแล้ว

“หรือเราตาฝาด” เธอยืนขยี้ตาแล้วเพ่งออกไปอีกครั้ง แต่ก็เจอเพียงทางเดินว่างเปล่า

“คุณพิณอิน” เสียงคุ้นเคยของเจ้านายดังขึ้นจากในห้อง ทำให้เธอได้สติแล้วรีบเดินตามเขาเข้าไปด้านในทันที

“ค่ะคุณเซน”

“มีอะไรหรือเปล่าครับ”

“เปล่าค่ะ ดิฉันแค่ตาฝาด เชิญคุณเซนที่โต๊ะเลยค่ะ” เธอนำเขาไปนั่งยังบริเวณที่ทางคณะผู้จัดอบรมเตรียมไว้ให้ ซึ่งที่นั่งของแต่ละคนล้านมีชื่อติดอยู่แทบทั้งสิ้น

การอบรมผ่านไปเกือบสามชั่วโมง จึงมีการพักระหว่างอบรม กชนันท์จึงขอผู้ที่มีเธอนับถือเป็นทั้งพี่ชายและเจ้านายออกมาเข้าห้องน้ำ แต่ระหว่างที่กำลังจะเลี้ยวบริเวณมุมตึกก่อนถึงห้องน้ำ กลับชนกับคนที่เดินส่วนออกมาอย่างจัง จนเธอแทบจะล้มหงายหลัง

“อุ๊ แม่” กชนันท์ตะโกนเสียงดังด้วยความตกใจ คิดว่าตัวเองต้องล้มลงไปกองที่พื้นแน่นอน แต่กลับผิดคาด เพราะตอนนี้เธอกำลังตกอยู่ในอ้อมแขนของผู้ชายใส่แว่นดำคนหนึ่ง

“พี่ซอร์” กชนันท์เผลอเรียกชื่อของอีกฝ่ายอย่างไม่เชื่อสายตาของตัวเอง

“ไม่เป็นไรแล้วใช่ไหม” เขาถามขึ้นอย่างเป็นห่วง แต่เสียงนั้นกลับแปร่ง คล้ายกับคนพูดไทยไม่ค่อยชัด จนเธอถึงกับงง

เขาประคองให้เธอยืนจนมั่นคง แล้วจึงเดินออกไปทันที ไม่มีประโยคคำพูดใดออกจากปากเขาอีกแม่แต่พยางค์เดียว

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว