ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่​ 9

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 507

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ค. 2564 16:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่​ 9
แบบอักษร

ผมมอง​ควันสีแดงที่เริ่มที่จะลอยไปทางทิศที่ผมต้องการ

ใช้เวลาไม่นานมันก็​กระจายหายไป​ มันไม่ได้หายไปจริงๆก็แค่​แยกออกจากกลุ่มที่หนาแน่นจนเป็นควัน​ ทำให้การมองเห็นมันทำได้ยากนั้นแหละ

"เอาล่ะเรากลับคฤหาสน์​กันเถอะ"

"รับทราบค่ะ"

ว่าแล้วผมก็ขึ้นรถจากไป​ สิ่งที่ผมปล่อยไปเมื่อกี้คือ​เลือด​ของไลล่าประเภท​เข้มข้นที่ผมเอามาเจือจางและทำให้กลายเป็น​ไอ​ แม้ว่า​จะทำให้ต้องใช้เวลาในการเกาะติดและ​แสดงประสิทธิภาพ​กับโฮสต์​แต่มันก็​กระจายได้ง่ายกว่ามาก

X​-Virus​ ที่ผมสร้างขึ้นมานี้​แตกต่างจาก​ T-Virus ของ​เกมยิงผีในโลกก่อนพอสมควร

เพราะว่ามันมาจากการกลายพันธุ์​ระหว่าง​ยีน​พิเศษ​ที่ผมพบเจอในลำดับยีนของไลล่าที่กลายสภาพมาจาก​พลัง​ SP​ ของเธอ​ผสมกับพันธุกรรมของ​ผมเอง​ ด้วยความที่ร่างกายของผมค่อนข้างจะพิเศษมากๆ​ทำให้การผสมผสานกันของทั้งสองนั้นดีเกินคาด

ระหว่างกระบวนการกลายพันธุ์​ของการรวมพวกมันนั้นผมได้ใช้เวลาค่อนข้างนานเพราะว่า​มันไม่มีความเสถียร​เท่าไหร่นัก​ ถ้าผิดพลาด​มันจะทำให้​ร่างกายกลายพันธุ์​เป็นสัตว​์ประหลาดน่าเกลียดน่ากลัว​แบบในเกมส์

ดังนั้นเมื่อผลลัพธ์​ออกมา​ล้มเหลวผมจึงย้อนกระบวนการมันใหม่ทำซ้ำๆไปเรื่อยๆจน​ได้​ X-Virus​ ที่มีโอกาศในความเป็นไปได้หนึ่งในนับไม่ท้วนมา​(1​ ความเป็นไปในในความเป็นไปได้ไร้ขีดจำกัด)

จะว่า X-Virus​ ถือกำเนิดขึ้นจากดวงและโชคก็ไม่ผิดนัก

คนที่มีไวรัสตัวนี้จะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ​ในทางกายภาพ​เช่น​ พละกำลัง​ การตอบสนอง​ ความว่องไว​ และอื่นๆอีก​ เพียงแต่มันก็มีผลเสีย​ที่ค่อนข้างรุนแรง

ซึ่งมันก็คือการที่ผู้ที่ติดเชื้อไปแล้ว​จะถูกกัดกิน​ IQ, EQ และกระบวนการคิดเรื่อยๆ​ นั้นคือการคาดเดาของผมจากผลการทดลอง​ แม้ว่าผมจะสามารถย้อนกระบวนการหรือ​ทำให้ผลเสียนี้หายไปได้​ แต่มันจะเกิดขึ้นใหม่ใน​โฮสต์​คนใหม่

ซึ่ง​สาวๆ​ที่เป็นโฮสต์​นอกจากไลล่า

ทำให้ผมเลยต้องสร้างเครือค่ายข้อมูลคลื่นสมอง​ตามแนวคิด​ หนังไซไฟเรื่องหนึ่งที่จะนำจิตสำนึกของแต่ละบุคคลไป​หลอมรวมกับจิตสำนึกหลัก​ แน่นอนว่าจิตสำนึกหลักในที่นี้คือ​ ไลล่า สาวสวยของเรานั้นเอง

เพียงแต่การทำแบบนั้นจะทำให้เธอรับภาระแสนสาหัส​ซึ่ง​อาจทำให้เธอเป็นบ้าได้​ ผมเลยใช่ลูกเล่นนิดหน่อย​ ทำให้โลกจิตสำนึกหลัก​กลายเป็นอาณาจักร​แห่งจิต​ซึ่งทำงานคล้ายๆเซิฟเวอร์​คอมพิวเตอร์​ กักเก็บมโนจิตสำนึกซึ่งในปัจจุ​บันมันเก็บได้​แค่​ 100​ ล้านจิตสำนึกเท่านั้น

ถ้าหากผมอยู่ใกล้ๆ​ผมสามารถใช้อาณาเขตพระเจ้า​ตั้งกฎว่า​ห้ามถูก​ทำลายได้​ ซึ่งทำให้​มัน​สามารถกักเก็บได้ไร้ขีดจำกัด​ เพียงแต่มันค่อนข้างหน้าลำคาน​ ผมเลยสร้าง​ตุ๊กตามีชีวิต​มาและใข้เธอเป็น​บ้านของเซิฟเวอร์​ซะเลย

โดยตุ๊กตา​ที่ผมเรียกออโต้มาตา​ตัวนั้น​ ผมใช้ตัวเซิฟเวอร์​ที่มีลักษณะ​เป็นชีวภาพ​ให้เป็นหัวใจของเธอและจิตสำนึกของเธอคือจิตสำนึกแยก​ ออกมาจากการกลั่นกรอง​ของ​มโนจิตสำนึกรวม

บางครั้งหลังจากที่ผมทำแบบนั้นไปผม​ก็รู้สึกว่าตนเองมอง​ร่างกายคนเหมือนเป็นชิ้นส่วนที่เปลี่ยนได้ตลอดเวลา

และด้วยการมีอยู่ของอาณาเขตพระเจ้าผมทำได้แม้แต่การสร้างชีวิตใหม่ขึ้นมา​ ทำให้มุมมองของผมขยายขึ้นไปอีกมาก​ แต่ถึงอย่างงั้นผมก็ไม่อาจ​ละทิ้งสันดาน​ที่​หลงมัวเมากับร่างกายของสตรีเพศได้

"เดี๋ยวจอดก่อน" ผมพูดออกไป​และรถก็หยุด​ลง

ผมหันไปมองสถานการณ์​บางอย่างที่อยู่นอกกระจกรถยนต์​ สถานการณ์​ตรงหน้าดึงดูดความสนใจของผมอย่างมาก​ ไกลออกไปจากที่รถยนต์​ของผมหยุดมีร่างๆหนึ่งที่ค่อนข้าง​สมบูรณ์​แบบ​ หน้าอกหน้าใจที่ดูกระชัดและบั้นท้ายอวบ​ แต่นั้นไม่ใช่สาเหตุ​ที่ผมสนใจ​ ด้วยการมีอยู่ของพลังของผมการที่จะสร้างหญิงสาวที่สวยเท่ากับเทพธิดายังได้เลยจากการปรับปรุง​พันธุกรรม​และหน้าตาของหญิงสาวสักคน​ แน่นอนว่าผมทำมันกับสาวๆทุกคนใน​คฤหาสน์​แล้ว

ร่างของหญิงสาวที่ผมสนใจ​กำลังยืนอยู่กลางวง​ผู้ชายที่หน้าตาดูไม่เป็นมิตร​มากๆ​ และทุกคนล้วนมีเอกลักษณ์​เป็นของตนเอง​ และทึ่สำคัญคือ​ทักคนคือผู้มีพลัง​ ถามว่ารู้ได้ไง? ผมรู้ได้จากบรรยากาศที่แผ่ออกมาจากร่างของพวกเขา

ระยะห่าง​ กว่าครึ่งกิโล​เมตรผมสามารถบอกความแตกต่างระหว่างคนธรรมดาและผู้มีพลังได้​ และผู้หญิงที่อยู่ตรงกลางนั้น​ไม่มีพลังแม้แต่น้อย​ แต่ว่ากลับสามารถต่อสู้กับ​ผู้มีพลัง​กว่าสิบคนได้อย่างสูสี​ แบบนี้มัน​น่าสนใจเลยไม่ใช่เหรอ

ผมเร่งความสามารถในการได้ยินด้วยอาณาเขตพระเจ้า​และฟังการพูดคุยของทั้งสองฝ่าย​ ไม่นานนักบทสนทนาของพวกเขาก็ดังขึ้นในหูของผม

"มากับพวกเราซะดีๆเถอะ​คุณผู้หญิงแล้ว​จะปลอดภัย​ พวกเราทุกคนเป็นผู้มีพลัง​กันนะแต่คุณเป็นแค่คนธรรมดา​ Level​ 0​ เท่านั้น​ ไม่ว่าดูยังไง​การยอมจำนนก็ถือว่าเป็นทางเลือกที่ฉลาด"

"หึ!! ฝันไปเถอะ​ ฉันไม่ไปกับพวกแกหรอก​ พวกแกคงเป็นคนที่เจ้านั้นส่งมาสินะ"

"แล้วการจับฉันไปเป็นๆ​ก็เป็นคำสั่งที่พวกแกได้รับมา​ เฮอะ!! ฉันไม่ยอมให้พวกแกจับได้ง่ายๆหรอก​ เทคโนโลยีนาโนแมทชีน​จะไม่ตกเป็นของพวกแกเด็ดขาด"

" แหม~~ ถ้างั้นก็ต้องใช้ความรุนแรงหน่อยแล้ว​ พวกแกลุย"

และการต่อสู้ก็ได้เริ่มขึ้น​อีกครั้งโดยที่​ตัวของหญิงสาวสามารถต่อกรกับผู้มีพลัง​กว่าสิบคนได้อย่างไม่เสียเปรียบ​ ส่วนผมกำลังพึมพัมและคิดบางอย่สงอยู่

"เทคโนโลยี​นาโนแมทชีนอย่างงั้นเหรอ​ นี้เทคโนโลกยี​ของโลกนี้พัฒนาไปไกลกว่าที่เราคิดอีกนะเนีย"

" ไปช่วยเธอเมื่อเธอแพ้​แต่ถ้าชนะก็​ทำให้สลบและพาตัวมา" ผมหันไปสั่งกับสาวสวยที่เป็นคนขับรถของผม

"ตามที่ท่านปรารถนาค่ะนายท่าน" ว่าแล้วเธอก็หายไปจาก​ในรถอย่างกับผี​ ตอนนี้เธอเปิดใช้พลัง​ SP​ ที่ผมให้ไปแล้ว​ มันก็คือ'เจ้ารัติกาล'​ และหนึ่งในทักษะใข้งานของมันก็คือเดินทางผ่านเงาหรือความมืด

"สงสัย​ต้อง​วางแผนให้​ลึกกว่านี้แล้วสิเรา​การพึ่ง​ X-Virus​ อย่างเดียว​อาจไม่สามารถครองโลกใบนี้ได้อย่างที่คิด" ผมคิดแบบนั้น

 

 

***สนับสนุน​ True-wallet

อนพัทย์​ แช่มภุชา

080-009-2990***

ขออภัย​กับคำผิดด้วยครับ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว