ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : D.O.4

คำค้น : #รักโรแมนติค #นิยายรัก #รักเร่าร้อน #นิยายอีโรติค

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 03 มิ.ย. 2564 19:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
D.O.4
แบบอักษร

D.O.4 

“อย่าดื่มเยอะนะพิม ต้องขับรถอีก” นับดาวเอ่ยบอกพิมนภาเมื่อกลับมานั่งที่โต๊ะแล้ว 

“พิมไม่เมาหรอกนับนั่นแหละอย่าดื่มเยอะล่ะ ยิ่งคออ่อนอยู่ด้วย” พิมนภาเตือนนับดาวเพราะเพื่อนเธอนั้นแค่แก้วเดียวก็จอดแล้ว 

“ไม่รู้สิ หมดไปแก้วหนี่งแล้วแต่ยังไม่ค่อยเมาเลย” นับดาวบอกเพราะเธอแค่รู้สึกมึนๆเท่านั้นยังไม่เมาเลย 

“ไม่ต้องห่วงหรอกถ้าเมาเดี๋ยวพี่ไปส่งเราทั้งสองเอง” อานนท์อาสาด้วยความหวังดี 

“พิมไม่เมาง่ายๆหรอกหน่าพี่นนท์” เสียงใสเอ่ย 

“ครับ แต่ยังไงก็อย่าดื่มเยอะกันล่ะพี่เป็นห่วง” เสียงเข้มบอก 

“เอ่ออ ค่ะ” เสียงหวานของพิมนภาเอ่ย แก้มนวลแดงระเรื่อด้วยความเขิน 

 

“มองอะไรวะไอ่คิน” ธนภัทรเอ่ย ตั้งแต่ภาคินกลับจากห้องน้ำก็เอาแต่จ้องอะไรสักอย่าง 

“กูว่าสาวสวยคนนั้นแน่เลยว่ะ ตัวเล็ก ผิวขาว ผมยาว โต๊ะนั้นน่ะ” ภีรดลย์เองก็สังเกตภาคินได้สักพักแล้วว่าเพื่อนมองอะไร 

“คนไหนเหรอคะ ใช่ผู้หญิงสวยๆนั่งใกล้กันสองคนนั่นรึเปล่าคะ” 

เสียงพรฟ้าเอ่ยถามขึ้น เมื่อผู้หญิงที่ชายหนุ่มพูดถึงคือนับดาวพี่สาวต่างแม่ของเธอเอง เธอแปลกใจไม่น้อยเมื่อเห็นว่านับดาวมาเที่ยวในที่แบบนี้ ใบหน้าเล็กยู่ด้วยความอิจฉาเมื่อนึกขึ้นได้ว่าภาคินคงสนใจนับดาวอยู่ 

“ถ้าคนนั้นละก็ฟ้ารู้จักค่ะ พี่สาวฟ้าเอง แต่ไม่ใช่พี่แท้ๆหรอกนะคะ” พรฟ้าปดไปด้วยความริษยานับดาว  

“พี่สาวน้องฟ้าเหรอครับ เค้าชื่ออะไรเหรอครับ”  

ภีรดลย์เอ่ยถามแทนภาคินที่เอาแต่เงียบไม่ยอมพูดอะไร เขารู้หรอกว่าภาคินถูกใจสาวเจ้าเข้าแล้ว  

“ชื่อนับดาวค่ะ พี่คินอย่าไปสนพี่นับเลยค่ะ พี่นับน่ะเขามีผู้ชายเยอะ แต่ละเดือนไม่ซ้ำกันเลยนะคะ ข้างนอกอาจจะดูใสแต่ข้างในเป็นโพรงแล้วค่ะ ที่บ้านก็เอือมระอากับนิสัยของพี่นับไม่ไหวแล้วเหมือนกันค่ะ”  

หนึ่งธิดาเอ่ยโกหกใส่ร้ายนับดาว แม้เธอจะทำตัวโดดเด่นมากแค่ไหนก็แพ้ให้นับดาวอยู่ดี หนุ่มๆที่เธอหมายปองก็เข้าไปจีบแต่นับดาวทั้งที่หน้าตาก็งั้นๆจืดชืดไร้สีสันซะขนาดนั้น พรฟ้าเลยไม่ค่อยชอบนับดาวสักเท่าไหร่ ไม่สิเกลียดเลยต่างหากล่ะ 

ภาคินเมื่อได้ยินดังนั้นคิ้วหนาขมวดมุ่นทันทีด้วยความสงสัยในน้ำเสียงของพรฟ้าที่พูดถึงนับดาว เป็นพี่น้องกันยังไงถึงพูดให้ร้ายกันได้ขนาดนี้ คงไม่ถูกกันซินะ 

“พี่ว่าไม่ใช่มั้ง ดูจะเรียบร้อยออกขนาดนั้น” ธนภัทรเอ่ยอย่างไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ 

“ข้างนอกใสซื่อแต่ข้างในเป็นโพรงน่ะซิคะ ถ้าพวกพี่ไม่เชื่อฟ้าก็ไม่เป็นไรค่ะ ฟ้าขอตัวไปหาเพื่อนก่อนนะคะ”   

พรฟ้าเอ่ยเสร็จพร้อมก้าวออกไปทันที อย่างน้อยก็กำจัดศัตรูไปได้หนึ่งคนละ ถ้าเธอไม่ได้ผู้ชายคนนี้ นังนับดาวก็อย่าหวังว่าจะได้เลย 

“สนทำไมวะ ผู้หญิงสมัยนี้เขาไม่ซิงกันแล้ว” ธนภัทรเอ่ย 

“มึงอย่าพูดมาก กูไม่ได้สนใจเค้า” เสียงเข้มของภาคินเอ่ยบอก 

“เออๆไม่สนก็ไม่สน แต่หยุดมองเค้าได้แล้ว สายตามึงมันบ่งบอกว่าอยากจะกลืนกินเขาเข้าไปทั้งคนแล้วว่ะ” ธนภัทรพูด 

“สัส มึงหุบปากไปเลย” ภาคินสบถเมื่อเพื่อนรู้ทันความคิดของเขา 

“เห้ย มาชน” ภีรดลย์พูดขึ้น 

“มาๆชนโว้ย” ธนภัทรเสริม ภาคินยกแก้วในมือขึ้นชนกับเพื่อนทั้งสองเบาๆ 

 

23.30 น. 

“พี่นนท์ประคองยัยนับให้หน่อยนะคะ เดี๋ยวพิมไปเอารถมาก่อน”  

เสียงหวานของพิมนภาเอ่ยด้วยความเกรงใจ เธอคุยกับพี่คณะไม่นานเมื่อหันกลับมาดูนับดาวก็พบว่าเพื่อนเธอนั้นเมาแอ๋ไปแล้ว คงดื่มเกินหนึ่งแก้วแล้วซิท่า พิมนภาจึงต้องวานให้อานนท์อุ้มนับดาวออกมาให้หน่อย 

“ครับ เดี๋ยวพี่รอข้างหน้านี้นะ” อานนท์เอ่ยบอกพร้อมประคองร่างบางของนับดาวด้วยความสุภาพไม่คิดฉวยโอกาส 

“ค่ะ รอก่อนนะคะ” พิมนภาบอกพร้อมวิ่งไปยังรถยนต์เธอทันที 

“หึๆ ข้างนอกใสซื่อข้างในเป็นโพรงจริงซินะ” ภาคินพึมพำเบาๆเมื่อแยกย้ายกับเพื่อนแล้วเขาก็เดินออกมาข้างนอกเพื่อจะกลับ ก็พบกับร่างบางของนับดาวที่เมาไม่ได้สติในอ้อมกอดของผู้ชาย ผู้หญิงก็แรดร่านกันทุกคนแหละ ร่างสูงคิดพร้อมก้าวไปยังที่รถหรูทันที  

ลับหลังที่ภาคินเดินออกไปรถยนต์ของพิมนภาก็ขับเข้ามาจอดยังที่อานนท์ยืนอยู่ พิมนภารีบเปิดประตูด้านหลังเพื่อให้อานนท์วางเพื่อนเธอได้ เมื่อวางร่างที่ไม่ได้สติเสร็จอานนท์ก็ปิดประตูรถให้เรียบร้อยแล้วหันมาพูดกับพิมนภา 

“ให้พี่ขับไปส่งมั้ย” 

“ไม่เป็นไรค่ะพิมขับได้” 

“งั้นขับรถดีๆนะครับ ถ้าถึงแล้วโทรบอกพี่ด้วย” อานนท์เอ่ยด้วยความเป็นห่วง 

“ค่ะ” เสียงหวานเอ่ยรับพร้อมแก้มแดงระเรื่อด้วยความเขิน พร้อมขับรถไปส่งนับดาวทันที  

*************** 

สวัสดีค่ะนักอ่านที่น่ารักทุกคน แวะมาทักทายเฉยๆอิอิ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว