ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่39.เเฟนผมขี้หวง

ชื่อตอน : ตอนที่39.เเฟนผมขี้หวง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ค. 2564 11:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่39.เเฟนผมขี้หวง
แบบอักษร

สิงห์...

หลังจากทานอาหารเช้าพวกเราก็ต่างคนต่างเเยกย้ายกันไปทางใครทางมัน คิมกับฮิโรโตะเข้าไปในเมือง ไอโรมกับเลโอไปเดินเล่น ส่วนผมกับพีก็นอนอยู่เฉยๆบนเก้าอี้เเถวชายหาด

"พีครับผมอยากเล่นน้ำ.."ผมเขย่าเเขนพีที่นอนอยู่ข้างๆผม เค้าใส่เเว่นกันเเดดด้วยดูท่าจะหลับ

"ไปเลยครับตามสบายเลย.."พีบอกกับผมก่อนผมมองไปที่เค้า

"ไม่ไปเล่นด้วยกันเหรอครับ"ผมถามพีขึ้นมาเล่นคนเดียวถึงจะสนุกก็จริงเเต่เล่นสองคนสนุกกว่านะ..

"งั้นเดี๋ยวผมมานะ.."ผมพูดก่อนจะถอดเสื้อของตัวเองออกวางไว้ที่เก้าอี้เเล้วเดินไปที่ชายหาด ก่อนจะลงไปเล่นน้ำในทะเลอยู่คนเดียวได้ซักพัก พีก็มาเล่นน้ำกับผม

"ใส่เสื้อเดี๋ยวนี้เลยนะครับเห็นไหมคนอื่นมองคุณอยู่.."พีพูดก่อนจะยื่นเสื้อให้กับผม

"หวงผมเหรอครับ"ผมยิ้มก่อนจะสาดน้ำใส่พีที่ยืนอยู่ เค้ายังถอดเสื้อได้เลยทำไมผมจะถอดไม่ได้..

"ใช่ครับ...ดูสายตาของคนพวกนั้นดิ"พีพูดก่อนจะเอาเสื้อมาคลุมตัวของผมเอาไว้เเต่เสื้อมันก็เปียกไปเเล้วหล่ะ..

"ผมก็หวงคุณนะ.."ผมยิ้มก่อนจะว่ายน้ำไปที่อื่นพีเค้าก็ว่ายตามมาด้วย นานเเล้วเหมือนกันที่ผมมไม้ได้มาเที่ยวเเบบนี้

"ผมว่าเราไปเช่าเรือเเล้วไปดำน้ำดูปะการังกันดีกว่านะครับ.."พีบอกกับผมออกมา เเต่ผมอยากเล่นน้ำหน้า

"ผมอยากเล่นน้ำมากกว่าไว้พรุ่งนี้ละกันนะครับ.."ผมพูดก่อนจะว่ายน้ำไปเรื่อยๆ

"ว่ายน้ำมันก็สนุกนะครับเเต่.."พีไม่ได้พูดอะไรต่อ

"คุณก็หลับตาสิครับ ไม่ก็คิดว่าตรงนี้มีเเค่เราสองคนก็ได้.."ผมบอกกับพีก่อนจะว่ายน้ำไปใกล้เค้า

พวกเราว่ายน้ำเล่นกันอย่างสนุกสนาน ผมขี้หลังพีส่วนเค้าก็พาผมว่ายไปเรื่อยๆ เราเล่นน้ำกันอยู่สองคนเป็นเวลาเกือบสองชั่วโมงจนผมเริ่มเบื่อผมกับพีเลยมานั่งที่เก้าอี้เเถวๆชายหาดเหมือนเดิม ผมเดินกลับไปที่ห้องเพื่อจะอาบน้ำตลอดทางผมโดนจ้องตลอดเลย พีเองก็พยายามเอาเสื้อมาปิดผมเอาไว้จนถึงห้อง ผมก็ไปอาบน้ำพออาบน้ำเสร็จก็ออกมาเเต่งตัวเเล้วนอนกลิ้งอยู่บนเตียงระหว่างที่พีอาบน้ำอยู่..

กริ้งง~กริ้งง~

ซักพักเสียงโทรศัพท์ของพีดังขึ้นขณะที่พีออกมาจากห้องน้ำพอดี..

"ครับพ่อ.."พีรับสายพ่อของเค้าที่โทรมาก่อนจะทำหน้านิ่งไป

"พ่อว่าไงนะครับ..ทำไมตอนนั้นพ่อทำเเบบนั้นหล่ะครับ.."พีถามพ่อของเค้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"ช่างมันเถอะครับพ่อมันไม่สำคัญเเล้ว.."พีพูดก่อนจะวางสายพ่อของเค้าไปเเล้วปาโทรศัพท์มาบนเตียง ทำเอาผมสะดุ้งนิดหน่อย

"ทำไมเหรอครับ"ผมถามพีที่กำลังยืนเช็ดตัวอยู่..

"คุณรู้เรื่องที่พ่อของผมจ่ายเงินให้ว่านล้านนึงไหม.."พีหันมาถามผม ผมก็กำลังนึกอยู่ว่าเรื่องอะไร

"ผมเคยได้ยินพ่อของคุยคุยกับพ่อของผมหน่ะ.."ผมบอกกับพีออกมา พ่อของพีน่าจะโทรมาบอกพีเรื่องนี้เเน่ๆ

"คุณไม่คิดจะบอกผมเลยเหรอครับ.."พีถามผมขึ้นมา

"คุณก็รู้ว่าหลายวันก่อนจนกระทั้งเมื่อวานเราไม่คุยกันเลยด้วยซ้ำจะให้ผมบอกคุณได้ยังไง.."ผมพูดบอกกับพี ก็มันจริงหรอ

"ช่างมันเถอะครับสิงห์..มันไม่สำคัญอะไรหรอก ถ้าเมื่อก่อนผมรู้ผมอาจจะเสียใจเเต่ตอนนี้ไม่มีประโยชน์อะไรหรอก.."พีพูดก่อนจะไปเเต่งตัวพอเเต่งตัวเสร็จก็มานอนหนุนตักผมบนเตียง

"พรุ่งนี้เราไปดำน้ำดูปะการังกันเเต่วันนี้ผมขอนอนหนุนตักคุณก่อนละกันจนกว่าจะถึงเวลาอาหารเย็น.."พีบอกกับผมก่อนจะจับมือของผมเเล้วเอาไปจูบเบาๆ

"คุณโกรธพ่อของคุณใช่ไหมหล่ะครับ"ผมถามพีขึ้นมา

"ใช่ครับโกรธมากด้วย..เเต่พอมาคิดอีกทีก็ช่างมันเถอะ ผมอยากจะย้อนเวลกลับไปบอกตัวผมในอดีตจังว่าว่านไม่ได้รับผมจริงๆ..เเล้วผมก็จะตามหาคุณเราจะได้คบกันตั้งเเต่ตอนนั้นเลย.."พีบอกกับผมออกมา จินตนาการล้ำเลิศยิ่งกว่าเด็กอนุบาลซะอีกนะเเฟนผม

"เพ้อเจ้อ.."ผมบอกกับพีก่อนเค้าจะยิ้มให้กับผมที่นั่งอยู่

"เราจะได้คบกันนานๆไงครับเเต่งงานกันเเล้วก็ไปเที่ยวรอบโลกด้วยตามที่คุณอยากไป.."พีบอกกับผมทำให้ผมยิ้ม เเต่งงานงั้นเหรอครับ

"เวลาต่อจากนี้มีอีกตั้งเยอะถ้าคุณไม่เบื่อผมซะก่อนหน่ะนะ.."ผมบอกกับพีออกมา

"ผมไม่เบื่อคุณหรอก อีกอย่างคุณเป็นผู้ชายคนเดียวบนโลกใบนี้ที่ผมสามารถรักได้..คุณนั่นเเหละครับจะเบื่อผมรึเปล่า"พีบอกกับผม พูดซะเวอร์เลยหล่ะครับ

"คุณหมายความว่าถ้าพ่อคุณไม่บังคับคุณก็จะไปคบกับผู้ชายคนอื่นใช่ไหม..อีกอย่างผมไม่เบื่อคุณหรอกครับพี"ผมถามเค้าออกมา ก่อนจะพูดยิ้มๆ

"ไม่ใช่เเบบนั้นครับ..เอาเป็นว่าคุณเป็นผู้ชายคนเดียวที่ผมจะรักทั้งตอนนี้เเละตลอดไปครับ.."พีบอกกับผมก่อนผมจะยิ้มออกมา

หลังจากนั้นพีก็นอนหนุนตักผมพร้อมกับเล่นมือถือไปด้วยมือนึง อีกมือนึงก็กุมมือของผมเอาไว้ ผมรู้สึกมีความสุขมากๆเลยหล่ะครับที่เค้าจับมือของผม

กริ้งง~กริ้งง~

เสียงโทรศัพท์ของพีดังขึ้นอีกครั้งเเต่พีไม่รับสาย เค้านอนเล่นมือถือต่อไปโดยไม่ได้สนในอะไร

"ทำไมคุณไม่รับสายหล่ะครับหรือคุณยังโกรธพ่อของคุณอยู่.."ผมถามพีด้วยความเป็นห่วงความสัมพันธ์ระหว่างเค้ากับพ่อของเค้า

"โกรธนิดหน่อยครับ..เเต่ผมไม่ได้โกรธคุณหรอกนะคุณไม่ได้เกี่ยวอะไรหนิ.."พีบอกกับผมมือก็เล่นมือถือต่อไป

พวกเราคุยอะไรกันไปเรื่อยๆจนมาถึงเวลาเย็นพวกเราสองคนไปเดินเล่นกันที่ชายหาดก่อนเวลาอาหารเย็น

พวกผมสองคนเจอกับไอโรม เเละเลโอเข้าพ่อดีเลยเข้าไปทักทายกันอยู่พักใหญ่เลยพีเค้าเดินไปไหนไม่รู้กับเลโอสองคนปล่อยให้ผมนั่งคุยกับไอโรมอยู่สองคน

"มึงรู้ปะเค้าไปไหนกัน.."ไอโรมถามผมขึ้นมาด้วยสีหน้าสงสัย

"กูก็อยากจะถามมึงเหมือนกัน เเต่คนเราก็ต้องมีเวลาส่วนตัวบ้างดิจริงไหม.."ผมตอบการจะถามไอโรมกลับไป

"ก็จริง..ขาดมันซักวันสองวันกูอยู่ได้สบาย"ไอโรมบอกกับผมออกมา ผมว่าไม่ใช่นะขนาดเลโอไปยังไม่ถึงห้านาทียังถามหาเลย

"เเล้วคิมกับฮิโรโตะหล่ะ.."ผมถามไอโรมขึ้นมาบ้าง

"สองคนนั้นคงจะไปเดินเล่น เที่ยวไปเรื่อยตามประสาเด็กๆนั่นเเหละ.."ไอโรมบอกกับผมออกมา คำพูดบ่งบอกอายุชัดๆเลยนะเนี่ย

"เออผู้ชายคนนั้นหล่อดีนะ.."ไอโรมบอกกับผมก่อนจะชี้ไปทางเซนต์ที่ยืนอยู่

"มึงไม่ต้องเลยคนมีผัวเเล้ว พูดเเบบนี้ได้ไง."ผมยิ้มก่อนจะบอกกับมันออกมา

"เออๆมึงนี่ขัดจริงๆเลย.."ไอโรมพูดก่อนมันกับผมจะนั่งคุยกันไปเรื่อยๆประมาณชั่วโมงกว่าๆได้หล่ะมั้ง

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

เป็นไงกันบ้างครับสำหรับตอนนี้ของนิยายมีความรู้สึกนึกคิดยังไงก็มาคอมเม้นท์บอกไรท์กันได้นะครับมาติมาชม มาเสนอข้อเสนอเเนะอะไรได้หมดเลยนะครับ

ตอนหน้าก็จะเป็นตอนจบเเล้วนะครับไรท์จะมาบอกนิยายเรื่องใหม่ด้วยถ้าใครชอบก็ตามไปเรื่องหน้าได้นะครับ นิยายเรื่องใหม่จะเป็นเเนวนิยายเรื่องเเรกของไรท์เเต่ไรท์รับรองได้ว่าสนุกกว่าเเน่นอน..

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว