ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Prologue

คำค้น : xiii Zodiac แฟนตาซี เเค้น

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 220

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ย. 2559 16:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Prologue
แบบอักษร

บทนำ

 

 


เสียงหวีดร้องระงมดังก้องอยู่โดยรอบผสมผสานกับเสียงหวิวของคมดาบที่วาดผ่านอากาศ ตีรันฟันแทงกันอย่างห้ำหั่น กระแสเสียงเว้าวอนร้องขอชีวิตดังอยู่ไม่ขาด หาก แต่ไม่อาจนำพาความเมตตาของศัตรูให้ปรากฏ หนำซ้ำยังเรียกเสียงหัวเราะเย้ย หยัน พร้อมกับคมมีดที่จ้วงแทงมอบความตายให้พวกเขาด้วยความสมเพช ทหารทั้ง หลายในชุดเกราะถือคบไฟเดินไปยังบ้านเรือนอย่างรีบเร่ง ราดน้ำมันจุดไฟเผาทุก สถานที่แล้วเปล่งเสียงหัวเราะเหี้ยมเกรียมสะใจที่ได้ล้มล้างอาณาจักรแห่งนี้ ให้สาบสูญ มันคือค่ำคืนแห่งความวิปลาสที่มิมีใครคาดคิด แม้แต่หมู่ดวงดารา สุกสกาวและดวงจันทร์ที่เคยส่องประกายสีเหลืองนวลน่าจับจ้องยังหนีหายหลบเร้น อยู่ภายใต้ความมืด คอยมองดูความเลวร้ายที่ปะทุขึ้นบนพื้นแผ่นดินอย่างมิให้ ความช่วยเหลือ

 

 


ไม่นานหลังจากที่เพลิงไหม้อุบัติขึ้น สิ่งก่อสร้างในเมืองก็โดนฤทธิ์เดชของมัน เผาไหม้จนเหลือเพียงเศษซาก บ้านเรือนของราษฎรล้มครืน  สัญลักษณ์ประจำเมือง ถูกทำลายลง พระราชวังขององค์กษัตริย์ถูกยึดและทำการสำเร็จโทษ ก่อนเสียงถอน กำลังจากแม่ทัพแห่งเมืองอริราชจะดังไปทั่ว เรียกให้ข้าศึกทุกคนถอยทัพกลับไป ด้วยความคึกคะนองเป็นที่สุด แล้วหลังจากนั้นเมืองทั้งเมืองถูกโอบล้อมไปด้วย เปลวเพลิง เสียงไฟปะทุคำรามลั่น ควันไฟถูกลมหอบพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้ายามไร้ แสง ในคืนนั้นหากทัศนาจากเมืองอื่น จะเห็นแสงสีแดงสว่างวาบดั่งไฟ บรรลัยกัลป์จับอยู่ที่สุดขอบฟ้า

 


แผ่นดินที่เคยผาสุขถูกชโลมไปด้วยทะเลเลือด ร่างไร้วิญญาณของเหล่าทหารและราษฎร ล้มนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น ทว่ายังมีร่างหนึ่งที่ยืนโงนเงนดูทุกสิ่ง ทุกอย่างอยู่เพียงลำพัง

 


"เจ้าพวกทรยศ!"

 


เสียงเหยียดหยันดังลอดออกมาจากริมฝีปากสีกุหลาบที่ดูซีดเซียว  นัยน์ตา สีดำสนิทดุจเม็ดนิลกาฬน้ำงามมองไปยังภาพเบื้องหน้า   ภาพเหล่านั้นทำให้เปลวเพลิงแห่งความเคียดแค้นลุกโชนขึ้นภายในจิตใจ  และทำให้หัวใจเจ็บปวดราวกับถูกคมมีดนับพันทิ่มแทง  ซากปรักหักพังของสิ่งปลูกสร้างที่เคยสวยงาม  อารยธรรมที่แสนรุ่งเรือง  บัดนี้มอดไหม้ไปพร้อมกับเปลวเพลิงแห่งสงครามที่เผาผลาญเมืองของเธอจนสูญ สลาย  ด้วยฝีมือของพวกคนทรยศ!!!

 

 

 


มือบางถูกยกขึ้นไปกุมบาดแผลขนาดใหญ่บริเวณหน้าอก  โลหิตสีแดงฉานไหลรินออกมาจากบาดแผลนั้นไม่ขาดสาย  ลมหายใจเริ่มเบาแผ่ว เธอรับรู้ดีว่าอีกไม่นานร่างกายของเธอจะกลายเป็นเถ้า ธุลีหวนคืนสู่แผ่นดิน   แต่ก่อนจะถึงเวลานั้น...

 


นัยน์ตาคู่งามหรี่ลงอย่างมุ่งมั่น  ปากบางพึมพำเป็นเสียงที่เบาแสนเบาหากแต่กลับแฝงไปด้วยความรุนแรงเฉกเช่นความเคียดแค้นในหัวใจของเธอตอนนี้

 


 
"ขอเทพแห่งนาคาโปรดฟังข้า
อสุราเทวาท่านทั้งหลาย
ในวันนี้ข้าสู้จนชีพวาย
หากความแค้นมิอาจหายสลายไป
จักขอมอบวิญญาณแก่นาคา
แลกกับการนำพาข้าเกิดใหม่
กับพลังไม่สิ้นสุดไม่ตายไป
คงชีพไว้เพื่อฟื้นฟูบำรุงเมือง
เหล่าคนคดทรยศคนหักหลัง
เจ้าจงฟังเมืองสิบสามจักเกิดใหม่
จะรุ่งโรจน์ยิ่งใหญ่กว่าครั้งใด
มิยอมให้ใครผู้ใดมาทำลาย
อีกหนึ่งพันสามร้อยกับสิบสาม
วันสิบสามเดือนสิบสามคือจุดหมาย
ข้าจะกลับเพื่อมาเป็นผู้ทำลาย
เหล่าสหายผู้ใจคดให้หมดไป
หากแม้นไม่อาจทำให้สำเร็จ
หรือกล่าวคำแล้วทำเท็จทำขลาดเขลา
วิญญาณข้าเทวาอสุราก็ไม่เอา
จักบางเบาอยู่ในภพไม่จบไป!"

 


 
สายลมเย็นเยียบโชยพัดผ่านมา  เรือนผมยาวสีแดงเพลิงปลิวสยายไปพร้อมกับร่างเพรียวที่ค่อยๆ ล้มลง  โลหิตสีแดงเปรอะชุ่มชุดกระโปรงสีขาวบริสุทธิ์  กลิ่นคาวเลือดลอยคละคลุ้งมาเตะจมูกก่อนจะจางหายไป  พร้อมกับสายลมที่หยุดนิ่ง

 


วินาทีนั้นหอนาฬิกาประจำเมืองก็หยุดเดินราวกับรับรู้ถึงกาลอวสานเมืองของตน

 


ฟันเฟืองถูกถอดออกไปแล้วสินะ...

 


เปลือกตาบางค่อยๆ ปิดลงอย่างช้าๆ  พร้อมกับร่างบางที่แน่นิ่งไร้ลมหายใจ หากจิตวิญญาณยังคงให้คำมั่นแก่ตนเองและแผ่นดินอย่างมุ่งมั่นเต็มเปี่ยม

 


รอก่อนเถิด  อีกไม่นานข้าจะกลับมา  กลับมาพร้อมกับพลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่  เพื่อฟื้นฟูเมืองแห่งนี้  อีกเพียงหนึ่ง
พันสามร้อยสิบสามปีเท่านั้น...

 


 
หนึ่งเมือง หนึ่งฝัน หนึ่งหวัง
หนึ่งพลัง หนึ่งคำ หนึ่งยิ่งใหญ่
หนึ่งสัตย์ หนึ่งสาบาน หนึ่งหัวใจ
แม้นชีพวายจะไม่ทิ้งหนึ่งสัญญา
หนึ่งรัก หนึ่งปกปักษ์ หนึ่งปกป้อง
หนึ่งชาวพร้อง หนึ่งใดไหน หนึ่งเทียมหนา
แม้นมิใช่หนึ่งกษัตริย์ขัตติยา
แต่ตัวข้าจะกอบกู้หนึ่งแผ่นดิน...

 


 
หลังจากนั้นทุกอย่างก็หมุนเวียนไปตามกระแสของกาลเวลา จาก เหตุการณ์เลวร้ายในค่ำคืนวิบัตินั้นกลายเป็นเพียงความทรงจำของเหล่า วีรบุรุษ จากความทรงจำแปรเปลี่ยนมาเป็นเรื่องเล่าจากผู้เฒ่าสู่ลูกหลาน จาก เรื่องเล่าที่ถูกแต่งแต้มใส่ไข่ใส่สีกลายมาเป็นนิทาน และจากนิทานก็เหลือ เพียงตำนานที่เล่าขาน ว่าครั้งหนึ่งดินแดนมนุษย์เคยมีชัยเหนืออาณาจักรปีศาจ

 


แต่ก็หามีใครรู้เรื่องราวอันแท้จริงไม่...

 

 

TBC

 

*อัพเดทรูปภาพ

ความคิดเห็น