ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 26

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ค. 2564 10:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2
แบบอักษร

(ณบ้านตระกูลเฮียวโด)

 

"กลับมาแล้วครับ~"ยามาโตะ/อิซเซย์

 

"กลับมาแล้วหรอแล้วทำไมอิซเซย์ถึงยิ้มแป้นแบบนั้นล่ะ"แม่

 

"อ๋อ มีคนมาสารภาพรักพี่นะครับ"ยามาโตะ

 

"ห๋า!!!!! มีคนมาสารภาพรักกับพี่งั้นหรอ!!!!"แม่

 

"แหม~ก็คนมันหล่อนี่เนาะที่ทำยังไงได้"อิซเซย์

 

"หลงตัวเอง"ยามาโตะ

 

"แกว่าใครนะ"อิซเซย์

 

"ก็พี่ไงหลงตัวเอง"ยามาโตะ

 

"หน่อยแน่ ดูถ้าแกคงอยากโดนถีบมากเลยใช่ไหม"อิซเซย์

 

"แน่จริงก็ถิบผมให้ได้สิ ฮ้าฮ้าฮ้า!"ยามาโตะ

 

จากนั้นอิซเซย์ก็วิ่งไล่ถิบยามาโตะทั่วบ้าน

 

 

 

 

 

 

 

ตัดมาตอนเช้ายามาโตะและอิซเซย์ได้เดินไปโรงเรียนแต่วันนี้เป็นวันที่พิเศษสำหรับอิซเซย์เพราะเป็นวันแรกพี่เขาจะไปโรงเรียนกับแฟนของตัวเองถึงจะเป็นคนละโรงเรียนก็เถอะแน่นอนว่าเพื่อนร่วมอุดมการณ์ของอิซเซย์อย่างมัทสึดะและโมโตฮามะที่รู้ความจริงถึงกับช็อคไปเลยทีเดียว

 

(ตัดมาตอนเที่ยง)

 

ยามาโตะได้เดินไปยังร่มไม้ที่เดิมของตัวเองพร้อมกับปิ่นโตเพื่อมาทานข้าวกลางวัน

 

"หวังว่ายัยนั่นคงไม่ตามเรามาหรอกนะ"ยามาโตะ

 

ยามาโตะได้มองซ้ายมองขวาอย่างระแวงพอแน่ใจว่าปลอดภัยก็เริ่มรับประทานอาหารทันทีแต่ทันใดนั้นเอง

 

"นี่ยามาโตะชั้นขอนั่งข้างๆเธอได้ไหมคะ"???

 

"!!!!!"ยามาโตะ

 

เมื่อยามาโตะได้ยินเสียงใสราบเรียบก็รีบหันไปทางต้นเสียงก็พบกับหญิงสาวร่างเล็กผมสีขาวดวงตาสีอำพันมีกิ๊ฟแมวดำติดที่ผมเธอซึ่งเธอก็คือโทโจ โคเนโกะส่วนสาเหตุทำไมยามาโตะถึงกลัวหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าก็เพราะเวลาที่ยามาโตะกินข้าวตัวเธอมักจะมานั่งอยู่ข้างๆและจะส่งสายตาออดอ้อนซึ่งเป้าหมายของเธอที่ทำแบบนั้นก็คือปิ่นโตของยามาโตะยังไงล่ะและเธอมักจะทำสำเร็จตลอดด้วย

 

"ด...ได้สิ"ยามาโตะ

 

 

 

 

(จัดมาช่วงตอนเย็น)

 

"ฮือ ฮือ......ทำไมชีวิตฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย"ยามาโตะ

 

"นายเป็นอะไรไปอ่ะหรือว่าโดนโคเนโกะจังขโมยปิ่นโต 3 ชั้นของนายอีกแล้วใช่ไหม"อิซเซย์

 

"อือ..."ยามาโตะ

 

"เฮ้อ...ให้ตายสิชั้นนี่ไม่รู้จะสงสารหรืออิจฉาแกดีเนี่ย"อิซเซย์

 

"อิจฉา....อิจฉาเรื่องอะไร?"ยามาโตะ

 

"แกไม่รู้หรือไงว่าที่โรงเรียนเขามีข่าวลือกันให้แซดเลยนะว่าแกกับโคเนโกะจังกำลังคบกันอยู่นะ"อิซเซย์

 

"ไม่มีทางหรอกพี่เพราะในสายตาของเธอผมก็แค่โต๊ะบุฟเฟ่ต์แค่นั้นเอง"ยามาโตะ

 

(ยามาโตะบรรยาย)

 

ระหว่างผมกับพี่กำลังเดินกลับบ้านอยู่ผมก็สัมผัสอะไรได้บางอย่างออกมาจากภูเขาแถวชานเมืองซึ่งมันไม่ใช่ทั้ง เทพ ปีศาจ เทวดาตกสวรรค์ และมีแค่ผมคนเดียวในโลกนี้ที่สามารถสัมผัสได้

 

"นี่...พี่พอดีผมลืมของไว้ที่โรงเรียนเดี๋ยวผมกลับมานะ"ยามาโตะ

 

"ด...เดี๋ยว...ไปซะแล้ว...โธ่~กะจะอวดว่าอาทิตย์นี้จะไปเดชกับยูมะจังซะหน่อย"อิซเซย์

 

ณ ภูเขาชานเมืองได้เกิดช่องว่างมิติขึ้นมาพร้อมกับมีบางอย่างเดินออกมาจากช่องมิตินั้นรูปร่างเหมือนมังกรจักรกลมีปืนใหญ่ 2 กระป๋องติดอยู่ข้างหลังกรงเล็บขนาดใหญ่ที่พร้อมจะทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า

 

 

 

"มุเกนดรามอนงั้นหรอเจองานหยาบเข้าให้แล้วสิ"ยามาโตะ

 

"ก๊าส!!!!!!"มุเกนดรามอน

 

(มุมมองจากบุคคลที่สาม)

 

มุเกนดรามอนได้คำรามออกมาก่อนที่จะพุ่งไปไปหายามาโตะและใช้กรงเล็บตะครุบร่าง ยามาโตะไว้แต่ตัวขอยามาโตะได้กระโดดหลบได้ทันก่อนที่จะพุ่งไปต่อยมุเกนดรามอนจนมันหล้มลง

 

"โอ๊ย...เจ็บๆๆๆๆ ทำไมตัวมันแข็งอย่างนี้เนี่ย"ยามาโตะ

 

"ก๊าส!!!!!"มุเกนดรามอน

 

มุเกนดรามอนได้ชาร์จปืนใหญ่ที่ติดอยู่ด้านหลังของมันและยิงใส่ยามาโตะจนเกิดควันขโมงขึ้นมา มุเกรดรามอนคิดว่ายามาโตะตายแล้วและกำลังเดินเข้าไปในตัวเมืองแต่ในตอนนั้นเอง

 

"แกจะไปไหนของแกนะ"ยามาโตะ

 

มุเกนดารมอนได้ยินเสียงของยามาโตะและหันไปยังที่มีควันโขมงอยู่พอควรเริ่มจางลงก็เห็นร่างเกราะสีแดงขอบทองมีอักษรญี่ปุ่นอยู่ที่กลางอกและมีกรงล้อทองคำอยู่ด้านหลัง

 

 

 

 

"เอาละ...มาเริ่มยกที่ 2 กันเลยดีกว่า"ยามาโตะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

จบ.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ของแถมเล็กน้อย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว