ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : D.O.30 หาเรื่อง 2

คำค้น : #รักวัยรุ่น #นิยายรัก #รักเร่าร้อน

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ค. 2564 08:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
D.O.30 หาเรื่อง 2
แบบอักษร

“นี่พวกเธอหยุดนะ!!” 

ฝุ่นเดินอาดๆเข้าไปกระชากคนที่ล็อคนัทตี้อยู่ด้วยแรงทั้งหมดที่มี จนฝ่ายตรงข้ามเผลอปล่อยด้วยความตกใจ นัทตี้หันมามองเธอด้วยสายตาแปลกใจ 

“ฝุ่น” 

เพียงแวบเดียวที่นัทตี้หันมาสนใจเธอเพราะหลังจากนั้นนัทตี้ก็หันไปตบฝ่ายตรงข้ามตอนที่พวกนั้นเผลอทันที 

เผียะ เผียะ!! 

“โอ้ยยอี่นัทตี้” 

“กูไม่ยอมให้มึงตบฝ่ายเดียวหรอก” 

นัทตี้และคู่กรีณีต่างกระโจนเข้าหากันด้วยความโกรธแค้นต่างฝ่ายต่างผลัดกันตบผลัดกับรับ ส่วนอีกคนก็เดินปราดเข้ามาหาเธอ 

“อยู่ดีไม่ว่าดีอยากแส่ดีนัก” 

เผียะ!! 

ใบหน้าเนียนหันไปตามแรงตบของอีกฝ่ายที่ตบมาตอนเธอเผลอ ความมึนที่มีก่อนหน้าหายวับไปทันที ฝุ่นแสยะยิ้มก่อนจะเงยหน้าขึ้นจ้องด้วยแววตาดุดัน ก่อนจะตวัดมือตบฝ่ายตรงข้ามคืน ตบมาตบกลับไม่โกง 

เผียะ 

“นี่แก” 

ฝ่ายตรงข้ามเดินเข้ามาหวังจะกระชากผมเธอ แต่คนอย่างฝุ่นไม่ยอมใครง่ายหรอกเอาสิ้ 

“โอ้ยยยนี่แกปล่อยฉันนะ” 

อีกฝ่ายร้องด้วยความเจ็บปวดเมื่อโดนดึงผม ฝุ่นยิ้มด้วยความสะใจ ตอนแรกแค่กะจะช่วยนัทตี้จากการโดนรุมเพียงเท่านั้นแต่ไปๆมาๆกลายเป็นว่าเธอมาร่วมวงตบตีกับเขาด้วย 

กลายเป็นว่าตอนนี้เหตุการณ์ทะเลาะวิวาทสองรุมหนึ่งก่อนหน้านั้นได้กลายเป็นสองต่อสอง ทั้งสองฝ่ายต่างตบตีดึงทึ้งกันด้วยความโกรธแค้น สภาพแต่ละดูไม่จืดกันเลยทีเดียว 

  

“หยุด!! ” 

ทั้งสี่คนต่างหยุดตบตีกันแล้วหันไปมองตามเสียงดุดันที่ตะโกนมา ฝุ่นเบิกตากว้างเมื่อเห็นเดลเดินอาดๆเข้ามาหาด้วยสายตาเกรี้ยวกราด 

หมับ เอวคอดถูกคว้าไปโดยมือใหญ่ก่อนที่ร่างสูงจะกอดเธอไว้ เดลกัดริมฝีปากแน่นกรามหนาขึ้นสันนูน ดวงตาคมเข้มยังฉายแววเกรี้ยวกราด ฝุ่นเหลือบไปมองนัทตี้ก็พบว่าคู่นั้นก็โดนแยกเรียบร้อยแล้วแต่ก็ยังจ้องกันด้วยความเกรี้ยวกราด สภาพเหรอดูไม่จืดกันเลยทีเดียว 

“เดล” ฝุ่นเอ่ยเสียงอ่อนพร้อมแหงนมองใบหน้าคมของเจ้าของอ้อมกอดด้วยแววตาสำนึกผิด 

“เงียบไปเลย กลับไปมีเคลียร์” ใบหน้างามง้อง้ำทันทีที่ร่างสูงเอ่ยจบ 

“ฝากไว้ก่อนเถอะ ” คู่กรณีของนัทตี้เอ่ยขึ้นก่อนจะยอมเดินหลีกออกไปเมื่อเห็นว่าสถานการณ์ตกเป็นรอง 

นัทตี้ที่สภาพตอนนี้หัวยุ่ง มุมปากมีเลือดซิบ แก้มเนียนมีรอยฝ่ามือนั้นหันมามองเธอด้วยสายที่เปลี่ยนไป จากปกติจะมองเธอด้วยสายตาโกรธแค้นไม่เป็นมิตรแต่ผิดจากครั้งนี้ สายตายัยนี่อ่อนลงและไม่มีความโกรธเลยฝุ่นรู้สึกได้ 

“ขอบคุณ” 

นัทตี้เอ่ยเสียงเรียบอย่างวางฟรอม ก่อนจะเดินหนีไปเลยดื้อๆ แต่ก็ดีที่ยังพูดขอบคุณเธออยู่ ก็อย่างว่าแหละคนที่ไม่ถูกกันมาโดยตลอด อยู่ๆจะให้มาพูดกันเพราะๆคงรู้สึกแปลกไปสำหรับพวกเธอ แต่ก็เป็นสัญญานที่ดีว่านัทตี้จะเลิกเกลียดเธอในไม่ช้าก็เร็ว 

เมื่อนัทตี้เดินไปแล้วฝุ่นจึงหันมาสนใจร่างสูงที่โอบเธออยู่ ก่อนจะชะงักเมื่อเขามองเธออยู่แล้ว มือแกร่งเปลี่ยนจากโอบเอวมาคว้ามือเธอไปกุมโดยไม่พูดไม่จาก่อนจะกระตุกให้เดินตามเขาไป ซึ่งเธอก็เดินตามเขาไปโดยไม่คัดค้านใดๆ ด้วยความผิดที่มีอยู่ 

“เดลจะไปไหน” 

“กลับ” 

“แล้วเพื่อนนายล่ะ” 

“เดี๋ยวค่อยโทรบอกพวกมัน ขึ้นมาฝุ่น” 

ร่างสูงเอ่ยเสียงเรียบพร้อมเปิดประตูรถให้เธอขึ้นไป ร่างบางก้าวขึ้นไปบนรถอย่างเลี่ยงไม่ได้ เมื่อเขาปิดประตูรถให้เธอเสร็จเดลก็ขึ้นประจำที่คนขับแล้วขับออกไปทันทีโดยท่าทางหงุดหงิด 

  

เดลขับเข้ามาจอดรถในหอพักของเธอ ร่างสูงเปิดประตูลงจากรถก่อนที่เธอจะเดินลงแล้วก้าวตามเขาไป ว่าแต่ว่าเขาไปกลับคอนโดเหรอ ฝุ่นคิดอย่างสงสัยเมื่อคนตัวโตเอาแต่ก้าวอาดๆตรงไปยังห้องของเธอ 

“เปิดประตูสิ” 

คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันแต่ก็ยอมหยิบกุญแจห้องออกมาไขประตูอย่างไม่เกี่ยงงอน เมื่อเดลเอ่ยเสียงเรีบแต่แฝงไปด้วยความเอาแต่ใจ 

“นายไม่กลับคอนโด..อ๊ะนี่นายจะทำอะไรน่ะเดล” 

เสียงหวานเอ่ยด้วยความตกใจ เมื่อเธอปิดประตูห้องปุ๊บร่างของเธอก็ลอยหวือตามแรงของเดล ร่างสูงนั่งลงบนเตียง มือใหญ่คว้าเอวของเธอไปกอดไว้ก่อนจะดันร่างของเธอให้นั่งลงบนตักแกร่ง 

“ไม่ถูกกันไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมไปช่วยยัยนั่นตบตีกับเขาได้” 

เดลเอ่ยถาม นิ้วแกร่งไล้ขึ้นมาแตะมุมปากและแก้มของเธอที่โดนตบอย่างแผ่วเบา ใบหน้าคมหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด ท่าทางที่อ่อนโยนผิดกับใบหน้าที่หงุดหงิดมันทำให้เธอใจเต้นแรงขึ้นมาดื้อๆ 

“ถึงจะไม่ถูกกันแต่มันก็อดยื่นมือไปช่วยไม่ได้ ก็นัทตี้กำลังโดนรุมนิน่า ”ฝุ่นเอ่ยเสียงอ่อน 

  

  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว