ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่35.เวลาเผชิญกับความจริง

ชื่อตอน : ตอนที่35.เวลาเผชิญกับความจริง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.2k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2564 10:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่35.เวลาเผชิญกับความจริง
แบบอักษร

สิงห์...

ผมตื่นขึ้นมาเพราะเสียงของโทรศัพท์มือถือของผม นี่ผมเผลอหลับไปตั้งเเต่ตอนไหนงั้นเหรอครับ

"มีอะไรวะไอโรม.."ผมรับสายไอโรมที่โทรมาหาผม ด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ เหลือบมองที่หน้าจอมือถือเวลามันเพิ่งจะผ่านไปเเค่ครึ่งชั่วโมง ทำไมเวลาเเห่งความเจ็บปวดมันถึงเดินช้าเเละยาวนานเเบบนี้นะ

"มึงเป็นไงบ้างวะไอคิมมันบอกว่ามึงอาการกำเริบเหรอ พรุ่งนี้ไปทะเลไหวไหม.."ไอโรมถามผมออกมา

"ก็โอเคดีหายเจ็บขาเเล้ว..พรุ่งนี้กูว่ากูคงไม่ไปหว่ะ.."ผมบอกกับไอโรมออกมา ก็ตามนั้นผมไม่อยากไปไหนทั้งนั้น

"มึงจะไม่ไปไม่ได้นะเว้ย พีอุตส่าห์จัดทริปเองเลยนะ.."ไอโรมบอกกับผออกมา

"กูไม่ไป..กูอยากอยู่เงียบๆไปคนเดียว.."ผมบอกกับไอโรมเพื่อนของผม

"มึงต้องไป..คนอื่นจะได้รู้ว่ามึงเป็นอะไรกับพี คนอื่นจะได้ถอยไปไงวะ..มึงอย่ายอมเเพ้ดิของของมึงมึงต้องรักษาเอาไว้นะเว้ย"ไอโรมบอกกับผม ด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"วันนี้กูเจออะไรมาเยอะเเล้วหว่ะ จนกูไม่มั่นใจว่าของของกูที่กูมีหน่ะ มันใช้ของกูจริงรึเปล่า..ตอนนี้กูไม่เเน่ใจอะไรเเล้ว"ผมบอกกับไอโรมออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ

"เออกูมีเรื่องจะบอก วันนั้นที่มึงไปที่ร้านหน่ะพีเค้าก็รู้นะเว้ยว่ามึงไป เค้ายุ่งจริงๆนะเเต่วันนั้นเลโอชวนเค้ามาก่อนจะไปบิน เเล้วบังเอิญเจอว่านก็เเค่นั้น เเต่ก่อนหน้านั้นกูไม่รู้นะ.."ไอโรมบอกกับผม งั้นเหรอครับเเล้วมีใครช่วยอธิบายไอวิธีเช็ดปากเเบบนั้นได้บ้างไหมหล่ะ..

"มึงใจเย็นๆก่อนนะเว้ยกูว่าว่านหน่ะมันไม่ได้เเสนดีเหมือนที่มึงกับกูคิดหรอก.."ไอโรมบอกกับผมออกมา

"มึงรู้อะไรมึงเล่ามา.."ผมถามไอโรมไปทันที ด้วยความสงสัย

"มึงก็กลับบ้านไปก่อนดิเดี๋ยวกูเล่าให้ฟัง พ่อมึงโทรหากูรายนาทีเลยเนี่ย นี่ก็เพิ่งหยุดไปกูถึงได้โทรมาหามึงไง.."ไอโรมบอกกับผมออกมา

"มึงจะเล่าไม่เล่า..ไม่เล่ากูวางละ.."ไอโรมบอกกับผมออกมา

"คือพีมาปรึกษาเลโอหน่ะ เรื่องที่มึงหลบหน้าเค้า ขี้วีนขี้เหวี่ยงใส่เค้าช่วงนี้ เเล้วเลโอก็เล่าให้กูฟังอีกที.."ไอโรมบอกกับผมออกมา เเล้วไงครับเพื่อนกันก็ต้องปรึกษากันเป็นธรรมดาเรื่องที่พูดจะจริงไม่จริงใครจะรู้..

"มึงไม่ต้องสงสัยหรอกว่าพีจะโกหก กูนั่งอยุ่ด้วยกูฟังทุกคำพูดเลย..พีเค้ารักมึงมากนะเว้ย"ไอโรมบอกกับผม

"เเล้วมึงจะอธิบายท่าทางที่เค้ามีกับว่านต่อหน้ากูว่าอะไร เผลอตัวเผลอใจไปเหรอวะ.."ผมถามด้วยความหงุดหงิด

"ใจเย็นๆดิวะไอสิงห์.."โรมพูดบอกกับผม ด้วยน้ำเสียงที่อยากทำให้ผมใจเย็นลง

"เรื่องของคนสองคนหน่ะ กูไม่อยากยุ่งมากนะเว้ย มึงลองถามเค้าดูเเล้วมึงจะรู้ความจริงจากปากเค้า.."ไอโรมบอกกับผมก่อนผมจะวางสายไป รู้ความจริงงั้นเหรอ ผมยังเชื่อใจพีอยู่ได้จริงใช่ไหม..

ผมตัดสินใจเรียกรถเเท็กซี่กลับบ้าน พอผมมาถึงก็เวลาใกล้ค่ำเเล้วหล่ะครับ ผมเดินเข้ามาในบ้าน ผ่านห้องรับแขกพ่อของผมกำลังคุยกับใครบางคนอยู่

"สวัสดีครับคุณลุง.."ผมยกมือไหว้พ่อของพีที่กำลังคุยกับพ่อของผมอยู่

"สิงห์ไปไหนมาทำไมเพิ่งกลับ.."พ่อของผมถามผมขึ้นมาด้วยสีหน้าเป็นห่วง

"ผมไปซื้อเสื้อผ้ามาครับนี่ไง.."ผมพูดก่อนจะยกถุงเสื้อผ้าให้พ่อของผมดู

"ทำไมตาเเดงเเบบนั้นหล่ะสิงห์.."พ่อของพีถามผมออกมาด้วยท่าทางเป็นห่วง

"ไม่มีอะไรหรอกครับคุณลุงผมขอตัวก่อนนะครับ"ผมพูดก่อนจะเดินออกมาจากห้องรับแขก

"เด็กคนนี้ร้ายกว่าที่ผมคิด..คราวก่อนผมให้ไปล้านนึง ก็ยอมไปเเต่โดยดีเเต่คราวนี้กลับมาทำไม.."คุณลุงพ่อของพีพูดขึ้น ผมที่เดินยังไม่ทันพ้นห้องรับเเขกก็ได้ยิน ผมจึงตัดสินใจเเอบฟังต่อถึงจะเสียมารยาทก็เถอะ

"เด็กที่ชื่อว่านนั่นหน่ะเหรอ.."พ่อของผมถามคุณลุงพ่อของพีขึ้นมา

"ใช่..เด็กคนนั้นไม่ได้รักพีจริงๆหรอกถ้าความรักของพีตอนนั้นคือเรื่องจริงผมยอมให้เค้าสองคนคบกันไปนานเเล้วเเต่ปล่าวเลย..มันไม่จริง"คุณลุงพ่อของพีพูดขึ้น ผมไม่ได้เเอบฟังต่อเลยกลับขึ้นไปในห้องเลย..

ผมอาบน้ำเเล้วก็คิดว่าจะเข้านอน เเต่ไอโรมมันก็โทรมาคะยั้นคะยอผมให้ไปเที่ยวกับมันให้ได้ บอกว่ามีอะไรสนุกๆให้ทำด้วย ผมเลยตอบตกลงไปก็เลยต้องมานั่งจัดกระเป๋าสัทภาระ ก็นะคนเราต้องเผชิญหน้ากับความจริงหนิครับ

วันต่อมาผมก็ขับรถไปรับคิม ฮิโรโตะ เเละโรม ไปกับผมเพื่อจะไปทะเลกัน ส่วนรถอีกคันมีพี ว่าน เเล้วก็เลโอ ผมขับรถตามหลังรถของพีมาตลอดทาง

"มึงนี่ใส่อะไรก็หล่อนะไอสิงห์.."ไอโรมบอกกับผม ผมก็เเต่งตัวของผมอยู่เเบบนี้ตั้งนานละ

"จริงด้วยเฮีย..เฮียหล่อทุกลุคเลย เฮียมีเคล็ดลับอะไรปะ.."คิมถามผมเเบบกวนๆ

"ไม่มี.."ผมตอบพร้อมกับขับรถไปด้วย สองคนนี้คงชวนผมคุยจะได้ไม่เบื่อเเน่ๆ ส่วนฮิโรโตะหน่ะเหรอหลับไปเเล้วหล่ะครับ

"ไอคิมมึงต้องเห็นหน้าพ่อกับเเม่ของไอสิงห์มัน หน้าตาดีทั้งครอบครัวเลยกูบอกไว้ให้..เคล็ดลับคือพ่อกับเเม่ไงมันไง"ไอโรมพูดบอกกับผมออกมา

"เฮียไม่ต้องกังวลไปนะผม ฮิโรโตะ เฮียโรมเเล้วก็เฮียเลโอเนี่ยจะช่วยเฮียเอง.."คิมบอกกับผมออกมา

"จะทำอะไรก็ทำ.."ผมพูดบอกออกมาก่อนจะมองไปข้างหน้า เเวะปั้มงั้นเหรอ ผมคิดเมื่อเห็นรถของพีเลี้ยวเข้าปั้มไป ผมขับตามมาจอดข้างๆ..

"เฮียผมกับไอฮิโรโตะไปซื้อขนมมาเติมเสบียงก่อนนะ."คิมพูดก่อนจะพาฮิโรโตะเข้าไปในเซเว่น

"มึงไม่ไปเหรอ.."ผมถามไอโรมออกมามันก็ส่ายหน้าเเต่ตามันจ้องไปที่มือถือ

"ขับรถเหนื่อยไหมครับพี.."ว่านถามพีที่ยืนพิงรถอยู่

"เเค่นี้สบายมาก.."พีพูดก่อนจะมองมาทางผมที่นั่งอยู่ในรถเเต่ผมก็ไม่ได้สนใจ

"นี่กาเเฟกระป๋องเผื่อง่วงว่านซื้อมาให้.."ว่านพูดก่อนจะยื่นกาเเฟกระป๋องให้พี

"มึงอย่าไปสนใจเลย.."ไอโรมบอกกับผมออกมาก่อนจะมองไปทางพี ต่อหน้าต่อตาเเบบนี้จะไม่ให้สนใจก็คงจะยากเเล้วหล่ะครับ ไม่เเคร์กันเเบบนี้..

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

เป็นไงกันบ้างครับสำหรับตอนนี้ของนิยายมีความรู้สึกนึกคิดยังไงก็มาคอมเม้นท์บอกไรท์กันได้นะครับมาติมาชม มาเสนอข้อเสนอเเนะอะไรได้หมดเลยนะครับ

เมื่อวานไรท์หายไปเพราะมัวเเต่พิมพ์นิยายเเล้วลงไปลบมาทั้งตลอด มาเสร็จอีกทีก็บ่ายละ เลยว่าจะลงพรุ่งนี้เลย

มาติดตามดูกันต่อนะครับว่าตอนต่อไปจะเป็นยังไง ตอนต่อไปมีตัวละครใหม่โผล่มาด้วยนะ เเต่จะอยู่นานไหมก็ต้องดูนิสัยกันไปก่อน..(สปอยสันละนิด)

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว