ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

🥀EPISODE 04 - ของเดิมพัน

ชื่อตอน : 🥀EPISODE 04 - ของเดิมพัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มิ.ย. 2564 17:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
🥀EPISODE 04 - ของเดิมพัน
แบบอักษร

ของเดิมพัน

'ขอโทษ แต่พี่จะไม่มีทางยอมให้เธอไปเป็นของใคร'

 

🍼🍼

 

"ไอ้ติน"

"...?" ไอ้ติน? ติน? เขาคือใครทำไมทุกคนถึงได้ทำหน้าตาน่ากลัวกันขนาดนั้นฉันว่าเขาก็หล่อดีนะ เอิ่มยัยเฟอร์บี้อะไรของแกเนี่ยมันใช่เวลาไหม

"ไง เพื่อนรักไม่ได้เจอกันซะนานเลยนะ ดูสิวันนี้อุตส่าห์เป็นวันดีของพวกแกเปิดสนามอยู่รอดมาได้ครบตั้งสามปีแหนะ งานดีดีแบบนี้ใจคอพวกแกไม่คิดจะชวนฉันมาเลยรึไง"

"ไม่จำเป็น" พี่รามตอบเสียงเเข็ง ดูดูไปแล้วตอนนี้เขาก็น่ากลัวเหมือนกันนะ

"หึ หรอ แล้วนั้นสาวน้อยคนนั้นเขาเป็นใครกันละน่ารักดีนะ"

เขาหมายถึงฉันหรอ เอ่อ...มองมาทางฉันขนาดนี้ก็คงจะเป็นฉันแหละเนอะ อะแฮ่มขอแนะนำตัวเองละกัน

"สวัสดีค่ะ หนูชื่อเฟอร์บี้ค่ะ เป็นพิธีกรในงาน birthday three year ค่ะ"

"น่ารักจังเลยนะ"

ผู้ชายคนที่ชื่อตินชม แล้วอยู่ๆก็เหมือนกับว่าเขาเดินเข้ามาใกล้ฉันแล้วก็ค่อยๆเอื้อมมือจะมาจับแก้มฉัน ฉันเบี่ยงหน้าหลบพร้อมกลับตาหนี แต่แล้วพอลืมตาขึ้นมาก็เจอกับมือหนาของพี่รามจับมือขอบคุณตินเอาไว้

"หึ" ผู้ชายที่ชื่อตินเขากระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะมองไปที่มือตัวเองที่โดนมือพี่รามจับไว้อยู่ เขามองดูยิ้มๆปนขำ

"เอางี้ไหมเพื่อนได้ข่าวมาว่าวันนี้จะมีการแข่งขันรอบพิเศษกูขอลงแข่งด้วยนะ แต่กูขอแข่งกับมึง" เขาชี้นิ้วไปทางง.. "ไอ้ราม" ชี้ไปทางพี่ราม

"ทำไมกูต้องแข่งกับมึง"

"หึ เพราะของเดิมพันของกูไงเพื่อน"

เขามองฉันแล้วกระตุกยิ้มแต่รอบนี้เขายิ้มแบบโรคจิตนิดๆ

"อะไร" พี่รามถามอย่างไม่วางใจ

"ยัยนี่ไง"

"!!!" ฉันตกใจตาโตเท่าไข่ห่าน ฉันมาทำงานเป็นพิธีกรงานนะไม่ได้มาเป็นของเดิมพันให้ใครฉันไม่ยอมหรอก

"จะบ้าหรอ!! ฉันไม่ใช่ของเดิมพันของใครนะฉันมาที่นี้เพราะทำงานนะละอีกอย่างฉันทำงานเป็นพิธีกร!!"

แต่ดูเหมือนคำพูดของฉันคนที่ชื่อตินเขาไม่ได้สนใจอะไรเลย มองว่าเป็นเสียงนกเสียงกาด้วยซ้ำ ส่วนพี่รามเขาก็เอาแต่นิ่ง

"ว่าไงเพื่อน"

"ถ้าฉันไม่เล่น"

"คิดดูดีดีนะ ยังเหลือของเดิมพันอีกอย่าง เอ้ะอะไรกันนะ หึ งั้นบอกให้ ก็…"

ติดเขาก้มลงไปกระซิบข้างหูพี่รามฉันเลยไม่รู้ว่าของเดินพันอีกอย่างมันคืออะไร

ผลัก!!

แต่พอพี่รามได้ยินก็ผลักตินออกก่อนจะต่อยหน้าไปหนึ่งที เพื่อนๆเขาที่อยู่ใกล้ๆกันก็รีบเข้ามาห้ามทั้งสองคนไว้ไม่ให้ต่อยกัน ส่วนฉันพอพี่รามต่อยคุณติน พี่โอบก็รีบดึงแขนฉันออกห่างจากทั้งสองคนนั้น

"มึงมัน…" พี่รามชี้หน้าจะด่าพี่ติน แต่ก็ไม่ได้พูดออกมาเขาแสดงออกมาทางสีหน้าแทนว่าพี่ตินนั้นเหี้ยขนานไหน

"หึ ถุ้ย!" คุณตินเขาเช็ดเลือดที่มุมปากตัวเองออกก่อนจะถ่มน้ำลายที่มีเลือดปนอยู่ลงบนพื้น เป็นการกระทำที่ไม่มีมารยาทมากก

"เอาไงเพื่อนรัก จะแข่งกับกูอยู่ม่ะ" ตินเขาทำหน้าทำตากวนตีนใส่พี่ราม ถามไปแบบกวนๆ ต่างจากพี่รามที่ตอนนี้เดือดแล้ว

"มึงต้องการอะไรกันแน่ว่ะไอ้ติน" อันนี้เป็นเสียงของพี่มิคที่ถามคนชื่อติน

"อะไรกัน วันนี้กูก็แค่อยากมาสนุกกับเพื่อนเก่าเท่านั้นเอง เอาไงละเพื่อนจะแข่งกับกูไหมถ้าไม่ของเดิมพันอีกชิ้นของกูคงช้ำแน่เลยว่ะฮ่าๆ"

"..." พี่รามยังคงนิ่ง

"เอางี้เราแข่งกันรอบสุดท้ายเป็นไง ให้เวลามึงคิดซะหน่อย ถ้ารอบสุดท้ายมึงไม่มาคิดเอาละกันนะว่าของอีกชิ้นจะเป็นยังไง หึหึ" ตินเขาพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก่อนจะเดินออกไป

พวกเพื่อนๆของพี่รามเดินมาตบไหล่พี่รามเบาๆเชิงให้กำลังใจ แต่ตอนนี้พี่รามนิ่งมากจนฉันเดาไม่ออกเลยว่าเขาจะเอายังไง

"ใจเย็นๆ" อันนี้เป็นเสียงของพี่ม่อล

ทุกคนว่าฉันควรถามเขาดีไหมเรื่องที่ผู้ชายที่ชื่อตินเขาบอกว่าฉันเป็นของเดิมพันน่ะว่ามันจริงไหม ฉันควรถามพี่รามดีไหมเพราะตอนนี้ดูเขาน่ากลัวมากเลยอ่ะ

แต่!! มันเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับฉันนิเนอะฉันก็น่าจะสมควรรู้สิ งั้นถามเลยละกัน ฮึบ

"พี่รามคะ" พอฉันพูดออกไปทั้งพี่รามและเพื่อนของเขาเองก็ต่างหันมามองทางฉัน

"เรื่องที่จะเอาเฟอร์บี้ไปเป็นของเดิมพันน่ะคนนั้นเขาพูดจริงหรอคะ เขาล้อเล่นใช่ไหมคะ"

"คนอย่างไอ้ตินมันไม่เคยล้อเล่นครับน้องเฟอร์บี้" อันนี้เป็นคำตอบของพี่ม่อล เพราะพี่รามเขาก็เอาแต่ยนิ่งเงียบ ดูไม่ได้สนใจอะไรเลย

"แต่เฟอร์บี้มาที่นี่ไม่ได้มาเพื่อเป็นของเดิมพันใครนะคะ จะมาเอาเฟอร์บี้ไปเป็นของเดิมพันให้พวกพี่ๆมันไม่แฟร์กับเฟอร์บี้เลย พี่ราม พี่รามจะไม่แข่งใช่มั้ยคะ"

พอฉันถามประโยคนั้นออกไปพี่รามเขาก็มองหน้าฉันนิ่ง นิ่งมาก แววตาของเขาที่มองมามันนิ่งมากมากซะจนฉันเดาไม่ออกเลยว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

แต่การที่จะมาเอาฉันไปเป็นของเดิมพันของใครมันก็ใช่เรื่อง ฉันไม่รู้จัก ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวอะไรกับพวกเขาพวกเขาไม่มีสิทธิ์มาเอาฉันไปเป็นของเดิมพัน

มันไม่ยุติธรรมสำหรับฉันเลย

ฉันยืนมองหน้าเขาเพื่อหวังให้เขาพูดอะไรออกมาบ้าง แต่เปล่าเลยเขาไม่พูดอะไรออกมาหนำซ้ำเขายังเดินหนีฉันขึ้นไปชั้นบนสองของสนามแข่งอีก แล้วนี่ตกลงว่าเขาแข่งหรอมันเรื่องบ้าอะไรกัน ด้วยความกล้าบ้าบอของฉันทำให้ฉันเดินตามพี่รามไปโดยไม่สนใจเสียงเรียกของพวกพี่ๆเลย

"น้องเฟอร์บี้จะไปไหนครับ" พี่โอบ

"น้องเฟอร์บี้อย่าตามมันไปตอนนี้เลยครับ" พี่มิค

"น้องเฟอร์บี้" พี่ม่อล

ฉันไม่สนใจเสียงพวกนั้นตามพี่รามมาจนถึงห้องห้องนึงฉันก็เดินตามเข้าไป

"ตามมาทำไม"

"มาเอาคำตอบค่ะ" พี่รามหันมามองหน้าฉันจากที่เมื่อกี้ยืนหันหลังให้ฉันอยู่

"พี่จะไม่แข่งมันใช่ไหม"

"..." ถามอีกเขาก็เงียบอีก เงียบอยู่ได้จนจะหมดความอดทนแล้วนะ

"เฟอร์บี้ไม่รู้หรอกนะว่าคนที่ชื่อตินเขากระซิบบอกอะไรพี่ถึงทำให้พี่ไปต่อยเขา เฟอร์บี้ไม่รู้ว่าพี่กับคนที่ชื่อตินทะเลาะหรือมีเรื่องอะไรกัน แต่พวกพี่ก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะมาเอาเฟอร์บี้ไปเป็นของเดินพัน เฟอร์บี้มาทำงานนะคะไม่ได้มาเป็นของเล่นให้พวกคนรวยแบบพวกพี่!!"

"..."

"พี่จะไม่แข่งมันใช่ไหม"

ได้แต่ความเงียบกลับมาอีกเช่นเคย แต่รอบนี้แตกต่างเพราะหน้าตาของพี่รามเขากำลังแสดงออกว่าเขาเครียดและกำลังคิดหนัก

"เฟอร์บี้ฟังพี่นะ เราเชื่อใจพี่ไหม"

พี่รามจากที่เงียบไปซักพักเขาก็เดินเข้าจับไหล่ฉันพร้อมถามด้วยแววตาอบอุ่น

"..." เป็นฉันบ้างที่เงียบแล้วเอาแต่จ้องแววตาตู่นั้นที่เขาเองก็มองฉันอยู่เช่นกัน

ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบอีกครั้งไม่มีใครพูดอะไรออกมา เราเอาแต่ยืนจ้องตากัน

ผลักก

เสียงประตูถูกเปิดออกพร้อมๆกับพวกพี่ๆอีกสามคนที่เข้ามา พี่รามละสายตาไปมองเพื่อนของเขาแต่มือก็ยังคงจับไหล่ทั้งสองข้างของฉันอยู่

"เอาไงว่ะ" พี่มิคถาม

"เตรียมรถให้กูด้วยไอ้มิค" ห้ะ!!? นี่ที่ฉันพูดไปเขาไม่ได้สนใจเลยใช่ไหม มันใช่เรื่องหรอที่ฉันจะต้องมาเป็นของเดิมพันของใครอ่ะ

"เชี้ยราม เอาจริงอ่อว่ะ แล้วน้องเฟอร์บี้…" พี่โอบเองก็ดูท่าจะตกใจเหมือนกันจากการตัดสินใจของพี่ราม

พี่โอบเลื่อนสายตามามองฉันที่ตอนนี้น้ำตาคลอแล้ว ฉันก็แค่กลัวกลัวว่าถ้าหากเขาแพ้ขึ้นมาฉันจะทำยังไง ฉันไม่อยากเป็นของเดิมพันของใครพวกเขาทำเหมือนฉันไม่มีค่าเลย

"อย่าร้องสิ" พอพี่รามเห็นน้ำตาของฉันเขาก็เอื้อมมือมาเช็ดน้ำตาให้ "เชื่อใจพี่นะ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงโทนอบอุ่นน่าหลงเชื่อ

พอเขาพูดจบเขาก็ผละออกจากฉันเเล้วเดินไปพร้อมพี่มิค พี่ม่อล น่าจะไปเช็ครถเพื่อเตรียมลงสนามแข่งกับคนที่ชื่อติน เหลือเพียงพี่โอบที่ยังยืนอยู่ตรงนี้

"พี่เข้าใจความรู้สึกของเฟอร์บี้นะ เราคงคิดว่ามันไม่แฟร์เลยใช่ไหมที่ต้องมาเป็นของเดิมพันให้ใครแบบนั้นทั้งที่เราไม่ได้เกี่ยวอะไรกับไอ้รามหรือใครเลยเราก็แค่มาทำงาน"

"ฮึก" ยิ่งพี่โอบพูดน้ำตามันก็ยิ่งไหล

"แต่น้องเฟอร์บี้ครับ เชื่อใจไอ้รามนะ ไอ้รามมันไม่มีทางทำให้น้องเดือดร้อนแน่นอน ป่ะลงไปข้างล่างกันครับ"

ฉันเดินลงมาข้างล่างพร้อมกับพี่โอบ เจอพี่รามอยู่ในชุดนักแข่งเขาลงแข่งจริงฉันต้องมาเป็นของเดิมพันจริงๆใช่ไหม ฉันกลัวอ่ะถ้าเกิดเขาแพ้ขึ้นมาฉันจะทำยังไง

"น้องเฟอร์บี้เชื่อใจในตัวไอ้รามนะครับ ไอ้นี่มันเก่งยังไงก็ไม่แพ้" พี่มิคปลอบใจฉัน

"เฟอร์บี้ยังยืนยันคำเดิม ว่ามันไม่แฟร์เลย ถึงจะยังไงฉันก็ไม่สมควรที่จะมาของเดิมพันให้ใคร ฉันไม่ใช่สิ่งของนะ" บอกเลยว่าตอนนี้โกรธมากน้อยใจด้วย

"ขอโทษ แต่พี่จะไม่มีทางยอมให้เธอไปเป็นของใคร" อันนี้เป็นคำพูดของพี่ราม เขาจะหมายถึงจะไม่ทำให้ฉ้นเดือดร้อนสินะ

"อ้าว เป็นไงเตรียมตัวมาดีรึเปล่า อย่าลืมนะว่าถ้าเกิดแกแพ้ขึ้นมาสาวน้อยคนนี้จะเจอกับอะไร" ตินเดินเข้ามาพูด แถมเขายังเอามือมาจับหน้าฉันอีกแต่ฉันปัดออกพร้อมส่งสายตาอาฆาตไปให้เขาด้วย

"มันคงไม่มีวันนั้น" พี่รามตอบอย่างมั่นใจ

"เฟอร์บี้ลูกมาทำอะไรตรงนี้คะ ป่ะไปนั่งกับเจ้ดีกว่า" ผู้จัดการฉันเดินมาพอดี

เจ้ริชชี่ไม่รู้เรื่องหรอกนะไอ้เรื่องที่ฉันไปเป็นของเดิมพันน่ะแล้วฉันก็คิดว่าจะไม่บอกเจ้แกด้วย

"บี้บอกไว้เลยต่อให้พี่แพ้หรือว่าชนะบี้ก็โกรธพี่!!" โกรธสิก็เล่นเอาฉันมาเป็นของเดิมพันนิเป็นใครใครมันจะไม่โกรธละ

"มีเรื่องอะไรกันหรือป่าวคะ" เจ้ริชชี่ถามแต่ฉันก็ส่ายหัวให้ว่าไม่มีเรื่องอะไร

"งั้นป่ะ เราไปที่ของเราดีกว่าป่ะเฟอร์บี้" เจ้ริชชี่ดึงฉันออกมาจากตรงนั้น ก่อนจะพาไปนั่งเพื่อที่จะดูการแข่งขันฉันแยกออกมานั่งกับเจ้ริชชี่ไม่ได้นั่งกับพวกเพื่อนๆของพี่ราม

ถ้าเกิดเขาแพ้ขึ้นมาฉันจะทำยังไงนะ ชีวิตฉันจะเป็นยังไง มันใช่เรื่องหรอที่ฉันจะต้องมานั่งทุกข์ใจกับเรื่องแบบนี้

พี่รามเดินเข้าสนามแข่งพร้อมกับติน เขาสองคนเริ่มทำการแข่งขันกัน ในโค้งแรกที่รามสามารถแซงคนที่ชื่อตินได้ แต่ตินก็ตามมาติดๆ

แต่พอจะมาโค้งที่สองจากที่พี่รามนำแต่จู่ๆรถของพี่รามก็โดนรถของพี่ติดขับเบียดจนเสียหลัก

โครมม!!!

"!!!!" รถของพี่รามเสียหลักหลุดโค้งเพราะเกิดจากการขับเบียดของคนที่ชื่อติน ทำให้รถของพี่รามล้ม!!! คนที่ชื่อตินใช้จังหวะนั้นในการขับแซงแล้วทิ้งระยะห่าง

 

🍼🍼🍼

ตายแล้ววว!!! รามลูกรถหนูล้มแบบนี้แล้วน้องเขาจะเป็นยังไงละลูก เฟอร์บี้หนูจะตกไปเป็นของไอ้นายตินนั่นไม่ได้นะ

🙏มีคำผิดไรท์ขอโทษด้วยนะคะ ยังไงฝากติดตาม กดไลค์ เม้นท์ให้กำลังใจเค้าหน่อยน๊าา

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว