email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คิดถึงจึงมาหา

ชื่อตอน : คิดถึงจึงมาหา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ค. 2564 21:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คิดถึงจึงมาหา
แบบอักษร

5 วันผ่านไป

มิิลินงานยุ่งมาก ไม่ค่อยได้เจอเขาเลยแต่ก็มีไปทานข้าวบ้าง วิดีโอคอลหาบ้าง เขาและเธอเหมือนแฟนกันจริงๆ และธนนท์ก็ตามติดเธอตลอด ทุกเวลา ทุกชั่วโมง จะไลน์หาหรือไม่ก็โทรหาตลอด

แต่สามวันหลังนี้ เธอไม่ได้ติดต่อกับเขาเลย มีตอบไลน์บ้างนิดหน่อย เพราะมัวแต่ยุ่งเรื่องงานเช่าซื้อกับเอริค

ด้านของธนนท์เขาวนเวียนอยู่ในห้องทำงานเหมือนหนูติดจั่น จนเลขาคนสนิททนไม่ไหว

“คิดถึงก็ไปหาเถอะครับ วนเป็นจงกลมก็ไม่ได้ช่วยอะไร”

“แต่เขางานยุ่งไง”

“ก็เพราะงานยุ่งนั่นแหละครับ ถึงตัองไป ถ้าไม่ไปก็ไม่ได้คุยแน่นอนครับ”

“เออดี งั้นแกไปกับฉันด้วย”

“ผมด้วยหรอครับ”

“เออ ไปด้วยกันจะได้ไม่น่าเกลียด”

“ไม่ทันแล้วมั้งครับคุณน๊นท์”

“อย่าพูดมาก มาเร็วๆ”

 

ธนนท์กับเลขามาถึงบ.ประภากร จึงเดินเข้าไปเพื่อไปหาคนที่ทำให้เขาอยู่ไม่ติด

“สวัสดีค่ะคุณ” ฝ่ายประชาสัมพันธ์กล่าวสวัสดี

“ผมธนนท์แฟนคุณมิลิน ผมจะมาหามิลินน่ะครับ”

“ห้องทำงานคุณมิลินอยู่ชั้น9 ค่ะ ขึ้นลิฟต์ผู้บริหารด้านนั้นได้เลยค่ะ”

“ขอบคุณครับ”

“ขอบคุณนะจ้ะ น้องคนสวย” นัยยักคิ้วหลิ่วตาให้กับน้องประชาสัมพันธ์

“มาได้แล้วนัย” แต่ก็โดนเจ้านายขัดจังหวะเสียก่อน

ทั้งสองขึ้นไปชั้น 9 ชั้นนี้มีห้องทำงานเพียงห้องเดียวและมีโต๊ะเลขาตั้งอยู่ข้างหน้าห้อง

“สวัสดีค่ะ เอ่อคุณ คุณธนนท์”

“ครับ ผมธนนท์ ผมมาหามิลิน อยู่มั้ย”

“อยู่ค่ะ อยู่ด้านใน แพทขอบอกคุณมิลินก่อนนะคะ”

“ผมเป็นแฟน ผมมาหาแฟน ผมไม่ใช่แขก เดี๋ยวผมเข้าไปเอง แล้วห้ามรบกวนด้วยนะครับ”

“แต่ว่า”

“นี่คุณครับ เจ้านายผมเป็นผู้บริหารนะครับ ไม่ใช่อาชญากร อย่าเรื่องเยอะหน่อยเลยครับ”

“นี่คุณ” นัยกับแพทยืนเถียงกัน จนลืมดูว่าธนนท์เดินเข้าห้องไปแล้ว

“ปากดีจังเลยนะคุณอ่ะ”

“คุณอยากเรื่องมากเองทำไมละ”

“฿19!,8441{%[%%,=[,\~]*¥€[,_”

 

ธนนท์เปิดประตูเข้าไปเจอมิลินยืนอ่านเอกสารหันหลังให้เขาอยู่ ร่างเล็กอยู่ในชุดสูทกางเกงขายาวแบบผู้บริหารสมัยใหม่ ผมที่มัดเป็นหางม้าตรงสวย ใครจะเชื่อว่าผู้หญิงคนนี้จะทำให้เขาร้อนรนเหมือนคนไม่มีสติเฉกเช่นนี้

“แพท ฉันว่าตรงนี้มันยังไม่ครอบคลุมนะ เพิ่มระยะปีในการเช่าหน่อย แล้วคำนวณอย่างละเอียดเลยนะว่าปีนึงเราเช่าเดือนละเท่าไหร่ และต่างกับอีกบริษัทเท่าไหร่ ฉันว่ามันต้องเห็นได้ชัดกว่านี้ นัดคิวคุณมณีให้ฉันด้วยนะ เรื่องบริษัทเขาที่จะขายให้เรา สรุปจะยังขายมั้ย จะได้ให้มันจบๆไป แล้วก็ขอกาแฟดำแก้วนึงนะ ใส่เลม่อนสไลด์เหมือนเดิม”

“ได้ค่ะ” ธนนท์ดัดเสียงเล็กแหลม จนเธอต้องหันมามอง

“พี่ธนนท์!”

“ตกใจขนาดนั้นเลยหรอครับ ฮ่าๆ”

“มาได้ไงคะ”

“ขับรถมาครับ”

“เชิญออกไปเลยค่ะ”

“โอ๋เอ๋ พี่คิดถึงน้องมากเลย มาให้พี่กอดหน่อย”

เขาอ้าแขนเหมือนเด็ก และเดินเข้ามากอดเธอ

“เว่อร์แล้วค่ะ”

“คิดถึงจริงๆครับ ไม่เป็นอันทำงานเลย”

“จริงหรอคะ”

“จริงสิ พี่คิดถึงมาก ทำงานไม่ได้ กินไม่ได้เลย”

“พี่หลงมิลินเข้าแล้ว รู้ตัวมั้ยคะ”

“รู้ครับ ยอมหลงเลย ชื่นใจที่สุด ฟอดดด”

“อื้อออ”

“มิลินจ๋า พี่อยากกินมิลินอะ ไม่ไหวแล้วอะ”

เขานั่งไปบนโต๊ะทำงานและดึงเธอเข้ามากอดหลวมๆ

“นี่ห้องทำงานมิลินนะคะ เลขาหน้าห้องก็อยู่”

“แต่พี่ไม่ไหวนี่นา ไม่สงสารพี่หรอ”

“แต่หน้าห้องมีแพทอยู่นะคะ”

“กลัวไรละ นัยก็อยู่”

“ยิ่งไปใหญ่เลยค่ะ”

“อะ” เขาหยิบโทรศัพท์บ้านยื่นให้เธอ

“อะไรคะ”

“บอกแพทไปสิ่ว่าอยากได้อาหาร ลงไปซื้อให้หน่อย”

“แล้วนัยเลขาของพี่ละคะ”

“ฮัลโหลนัย ช่วยลงไปซื้อกาแฟที่ห้างให้หน่อย”

“โห เจ้านาย ไกลมากเลยนะครับนั่น”

“เออรีบไป อยากกิน คุณมิลินอยากกิน เอาแพทไปด้วย”

“ทำไมต้องเอายัยนี่ไปด้วยครับ”

“แพทเขาก็ถูกสั่งเหมือนกัน แกเอาเขาไปด้วยน่ะดีแล้ว เพราะเขารู้ว่าคุณมิลินชอบกินอะไร”

“ครับๆ”

แพทกับนัยมองหน้ากันก่อนจะสะบัดหนีกัน

“ถ้าเจ้านายผมไม่สั่ง ผมไม่มีทางไปกับคุณแน่”

“ฉันก็เหมือนกัน ชิ”

ทั้งคู่เดินลงไปอย่างหงุดหงิด

เมื่อมั่นใจว่าหน้าห้องไม่มีใครอยู่แล้ว ธนนท์ก็ตะโปมจูบมิลินอย่างหิวโหย

“อื้อออ”

“มาเป็นของพี่ซะดีๆแม่สาวน้อย”

 

 

 

รักกันเข้าไป รักกันนานๆ ฉันมายินดีให้กับรักที่สดใส ยินดีที่เธอได้พบเจอ~~~~~~ เขียนให้ตึกระเบิดแม่ง เหม็นความรัก จะอ้วก

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว