อ่านให้สนุกนะคะ ไรท์จะแต่งให้ดีที่สุดเลยเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ ^^😄👏🏻 สามารถอ่านนิยายที่โอจิแต่งได้แค่ คลิก "โอจิ"

มารยา...หรือจะสู้ งูพิษ!!! 100%

ชื่อตอน : มารยา...หรือจะสู้ งูพิษ!!! 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.4k

ความคิดเห็น : 105

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มิ.ย. 2560 13:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
มารยา...หรือจะสู้ งูพิษ!!! 100%
แบบอักษร

มารยา...หรือจะสู้ งูพิษ!!!

วันนี้ตากับสามีมา ที่จริงจะมากันตั้งแต่เมื่อวาน แต่เพราะรถเสียเลยทำให้ต้องค้างที่นั่นอีกหนึ่งคืน ไม่ใช่ปัญหาสำหรับผมฮะดีซะอีกผมจะได้กลบรอยมือบนหน้าตัวเองถึงจะไม่หมดแต่ก็ดีกว่าแดงเด่นขนาดนั้น แต่อีชะนีคงต้องพึ่งเครื่องสำอางหนาเลยล่ะผมว่า

17:00 น...

"ป้าจันฮะ วันนี้ชะเอมกับคินจะมาที่บ้านใหญ่นะฮะ เราจะจัดงานเลี้ยงเล็กๆต้อนรับตา และถือโอกาสเลี้ยงคนงานในไร่ไปในตัว ป้าจันคิดว่าไงฮะ?"  ร่างบางถามผู้เป็นแม่บ้าน

"ป้าว่าก็ดีนะคะ เพราะทุกคนก็จะได้พักไปในตัว"  ป้าจันออกความคิดเห็น

"ดีเลย...งั้นมีนจะไปบอกทุกคนและเตรียมของก่อนนะฮะ" ร่างบางบอกเสียงตื่นเต้น

"ว้าา~ มีงานสนุกๆแบบนี้ลืมพี่สาวคนนี้ไปได้ไงยังคะ 'น้องชาย' "  หญิงสาวเดินมายืนหยุดอยู่ตรงบันได พร้อมกับเอ่ยถามยิ้มๆ แต่! สำหรับร่างบางมันเป็นยิ้มที่หน้าเกรียดที่สุด!!

"ไม้ยักกะรู้ว่าผมมี'พี่สาวแบบนี้ด้วย' " ตากลมโตไล่มองตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างเหยียดๆ ก่อนจะเดินยักไหล่บางออกไปอย่างไม่ได้แคร์

"กรี๊ดดดดด!!!! อีเด็กเปรต!!!"

10%....

มินตราอารมณ์เสียอย่างมากเพราะร่างบางทำให้หญิงสาวพูดเอาคืนไม่ทัน ในใจร้อนเป็นฟืนเป็นไฟ มือขาวกำแน่นจนเส้นเลือดปูดออก

"หึ! แกคอยดูมารยาหญิงได้เลย" หญิงสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ และเกรียดชังร่างบางเป็นที่สุด!!

ทางด้านร่างบางที่กำลังจัดเตรียมของกับเพื่อนป้าจันและคนงาน ที่จริงก็ไม่ได้มีอะไรมาก แต่เพราะร่างบางอยากให้ทุกคนเต็มที่เลยมีของกินแบบไม่อั้น!!

"ตรงนี้เอาไว้วางเตาปิ้งบาบิคิวก็ได้ฮะ"

"แล้วเรื่องนั้นอะว่าไง?"  ชะเอมเดินเข้ามากระซิบถาม

"ก็...รอดูต่อไปสิ"  ร่างบางคิดในสิ่งที่ตนเองจะทำเมื่อตากับร่างสูงมา 'สนุกแน่ๆ

"เอาให้นางวิ่งกลับกรุงเทพฯหางจุกตูดไปเลยนะ ฮ่าๆๆ"

"จัดไปสิเพื่อน!"  ทั้งคู่คุยกับหยอกขำบ้างตามประสาสักพักไอ้จ้อนก็เดินมาพร้อมกับคินทั้งสองถือน้ำแข็งและน้ำอัดลมเต็มไม้เต็มมือไปหมด อ้อ! มีเครื่องดื่มแอลกอฮอร์ด้วยจำนวนหนึ่ง

"ไงๆ มากันไวดีนิ จัดเลยๆ"  เอมบอกทั้งสอง ส่วนร่างบางก็เดินไปหยิบขนมขึ้นมากินไปพลางๆ การของทุกอย่างก็กำลังไปได้สวย คนงานบางคนก็ไปอาบน้ำบางคนก็นั่งคุยกันในแคร่ตามจุดต่างๆอย่างสนุกสนาน ตรีมงานออกแนวคาวบอยผสมความไทบ้านอย่างลงตัวและน่ารัก?

"ถ้าไม่มีอะไรแล้วมีนไปอาบน้ำก่อนนะเหนียวตัวแย่"

"อืมๆ ตามสบาย"  ชะเอมบอกพร้อมกับเสียบบาบิคิวไปด้วย

ร่างบางเดินขึ้นบันไดเพื่อจะไปอาบน้ำ แต่พี่สาวตัวดีกลับยืนขวางไว้เสียก่อน

"ฉันไม่ยอมแกแน่ๆ ฉันดั้นด้นมาตั้งแต่กรุงเทพฯเพื่อที่จะมาจัดการกับแก แต่แผนดันพังเพราะฉะนั้นระวังตัวเอาไว้ทุกอย่างก้าวด้วย!"  นางพูดจบก็เดินลงไปทันที ร่างบสงเอี้ยวตัวมองตามหลังไปแต่ก็ไม่ได้อะไร ขาเรียวก็ก้าวขึ้นห้องเพื่อไปอาบน้ำตามที่คิดไว้ ร่างบางใช้เวลาไม่นานก็อาบเสร็จ วันนี้คนตัวเล็กสวมเสื้อยดสีเทาพอดีตัว กับกางเกงขาสั้นเหนือเข่าสีดำ ทาครีมเล็กน้อยก็ลงมาข้างล่าง ตอนนี้ก็จะปาไป หนึ่งทุ่มแล้ว รอไม่นานร่างสูงก็ขับรถเข้ามาในไร่

"ตาาา มีนคิดถึง"  ร่างบางวิ่งเข้าไปกอดตาอย่างเต็มรัก ผู้เป็นตาก็กอดตอบเช่นกัน

"พอแล้วๆ หายใจไม่ออกไปๆกินข้าวๆ"  ตาว่า ร่างบางยิ้มจนตาหยีก่อนจะเดินจูงมือตาไปทานข้าว ส่วนร่างสูงก็เดินตามมาติดๆ ตามด้วย...มินตรา

"อ้าวนั่น ยัยมินใช่ไหม?"  ตาถามหลังจากนั่งได้ไม่นาน

"ค่ะตามาได้สักพักค่ะ มินคิดถึงน้องและตาเลยตัดสินใจมาพักร้อนที่นี่"  หญิงสาวกล่าวอย่างสวยๆ

"อ่าดีๆหลายคนสนุก อ่านี่คุณราเชนนะเผื่อใครที่ยังไม่รู้จัก นั่นหลานชายหลานสาวทำความรู้จักได้ เอาละๆทานได้ทุกคนตามสบายๆ"  แล้วทุกคนก็ลงมือทานตามที่ต่างๆ ไอ้จ้อนก็เดินมากวนร่างบางบ้างเป็นครั้งคราว

"คุณราเชนนี่คงจะทำเก่งมากนะคะ ตาถึงได้รักมากขนาดนี้"  ร่างบางนั่งมองพี่สาวตัวดีนิ่งๆอย่างเอือมๆ บางทีก็คิดนะว่าทำไมถึงหน้าด้านหน้าหนาหน้าทนแบบนี้ ขนาดร่างบางที่เป็นผู้ชายยังคิดอายแทนเลย ถามว่ายอมไหม? ไม่มีทางตราบไดที่ยังไม่ชนะไม่มีทางที่จะยอม!!

"ไม่หรอกครับ"  ร่างสูงตอบเสียงเรียบ มือหนาก็ตักอาหารให้ร่างบางไปด้วยโดยไม่ได้สนอะไร ทำให้มินตราไม่สามารถที่จะต่อความอะไรได้อีกเพราะไม่มีช่องทางแทรกแซง

"งั้นหรือคะ"  แล้วมินตราก็นั่งทานอาหารไปเงียบๆ แต่ร่างบางก็สังเกตตลอดเพราะในความเงียบอาจจะมีสิ่งที่คาดไม่ถึงเสมอ แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นร่างบางก็พร้อมที่จะรับมือทุกสถานการณ์

"อ่าเด็กๆฉันอิ่มละ พวกเธอก็อยู่คุยกันไปนะฉันไปพักผ่อนก่อน"

"ฮะตา"  นายใหญ่เดินเข้าบ้านไป ส่วนคนอื่นๆก็กินเล่นกันต่อมีร้องเพลงบ้างมีวงเหล้าบ้างประปราย ร่างสูงก็โดนดึงตัวไปนั่งวงเหล้าด้วยเช่นกัน นอกจากจะเป็นกันเองแล้วยังนั่งดื่มเหล้ากับคนสวนอย่างออกอรรถรสไปอีก ร่างบางก็ได้แต่นั่งมองยิ้มๆ แต่พอมองไปด้านข้างตนเองกลับเจอพี่สาวคนสวยที่มองไปทางร่างสูงเช่นกัน...

"เพอร์เฟคนะมิน"  หญิงสาวพูดขึ้นสายตาก็ไม่ได้ละออกไปเลย ราวกับอยากมากเหลือเกิน...

"ใช่ฮะพี่มินเพอร์เฟค มีพร้อมทุกอย่าง"  ร่างบางตอบกลับและไม่ได้มองหน้าพี่สาวเช่นกัน แต่เป็นหญิงสาวเสียเองที่หันกลับมามองน้องชายของตนเอง

"ยิ่งได้มายากๆยิ่งน่าสนไม่ใช่หรอ?"  มือขาวยกขึ้นเท้าคางมองหน้าคนตัวเล็กแบบท้าทายสุดๆ ร่างบางหันมามองหน้าพี่สาวอย่างพิจรณา กู่ไม่กลับแล้วจริงๆคนแบบพี่มินตราถ้าใช้กำลังคงดูเบสิคไปมันต้องเอาความตอแหลเข้าสู้ถึงจะวินเนอร์ ผู้หญิงแบบพี่ต้องเจอคู่ปรับที่สมกันมันถึงจะเป็นเกมส์ที่หน้าจดจำ!

"ใช่ฮะ น่าสนแล้วไงอะ? คันอีกแล้วหรอ?"  มือบางยกขึ้นมาเท้าคางตามแล้วหันหน้าไปเผชิญปากอิ่มยกยิ้มหวานไปให้อย่างสวยงาม นิ้วเรียวอีกข้างก็เคาะโต๊ะเล่นไปพลางๆ มันดู...น่าโมโหมากสำหรับคนมอง ใช่!ร่างางยั่วอีกคนจนขึ้นได้ไม่ยากเลย

ซ่า!!!!

"อ๊ะ!!"

"ปากเก่งนักนะ!!"  แก้วน้ำที่ยังไม่ปล่อยออกจากมือ มือขาวกำจนเส้นเลือดปูด หญิงสาวคงลืม? ใช่เค้าลืม ลืมไปว่าไม่ได้อยู่สองคน พลาด...

"เกิดอะไรขึ้น!?"  ร่างสูงที่นั่งอยู่ไกล้ๆรีบวิ่งมาดูคนรักอย่างเป็นห่วง มือหนาคว้าเอาหัวทุยเข้ามากอด ก่อนจะส่งสายตาไม่พอใจไปให้หญิงสาว ร่างบางในอ้อมกอดปรายตามองพี่สาวนิดๆแล้วยิ้มหวานให้อย่างสวยๆ ใช่! คนที่ใจร้อนและโง่ๆแบบนั้นย่อมแพ้อยู่วันยังค่ำ รนไปสิ โกรธเข้าไปอีก เอาให้ใจขาดตายไปเลยยิ่งดีอีผีชนีชั่ว!!! มือขาวทำสั่นยกขึ้นมากอดร่างสูงอย่างกลัวทั้งที่ในใจกลั้นขำแทบตาย มองดูหน้ามันสิตลกสิ้นดี! ถ้ามันพุ่งมาได้มันคงจะกระชากร่างบางมาตบเป็นแน่ ก็ทำได้แค่คิดละนะ

"พี่เชนฮะ มินไม่เป็นไรพี่มินตราคงคัน เอ้ยเครียดเรื่องเรียนหนะฮะมินเข้าใจ ฮึก.."

หน้าหวานเงยขึ้นมองร่างสูงตาโตเรื่อน้ำตาเม็ดโตน่าสงสาร แน่นอนมันได้ผลร่างสูงยิ่งไม่ชอบหญิงสาวขึ้นไปใหญ่จะไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรมันก็เกินไปหน่อย มือแกร่งช้อนเอาคนรักที่สะอื้นหน่อยๆก่อนจะอุ้มพาไปบ้านริมบึง แต่ก่อนไปก็บอกให้คนสวนทานกันตามสบาย เหตุการณ์เมื่อครู่คนเห็นไม่มากแต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีคนเห็นเลย แต่หลายคนคงปักใจแล้วล่ะว่า มินตราคงจะเครียดมากจริงๆ แต่ก็อย่างว่าล่ะน่ะจะเครียดขนาดไหนก็ไม่ควรทำร้ายน้องตนเองยิ่งต่อหน้าคนเยอะๆแล้วล่ะก็ ยิ่งไม่สมควรเลย ณ จุดๆนี้หญิงสาวคิดได้แค่ว่าใครจะมองยังไงไม่สนแต่ร่างสูงจะมองตนด้วยสายตาแบบนั้นไม่ได้ ยอมไม่ได้!!

"คุณราเชนคะ มันไม่ใช่ ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ คุณเข้าใจผิด..คุณราเชน"  หญิงสาววิ่งไปเกาะแขนร่างสูงที่กำลังอุ้มคนตัวเล็กมุ่งสูงบ้านริมบิงอยู่อย่างไม่ยอม น้ำตาที่เกิดจากน้ำตาจริงๆได้ไกลออกมา

แต่เหมือนยิ่งพูดยิ่งกลายเป็นข้อแก้ตัวซะงั้นร่างสูงไม่แม้แต่จะหันมามองเธอ ไม่เลยซักนิดเดียว

"ใครก็ได้มาจับเธอออกจากแขนผมด้วย"  ร่างสูงกล่าว

"อย่ามาแตะตัวฉัน!!! ออกไป!!"  คนสวนรู้ดีว่าใครมีอำนาจก็ย่อมต้องทำตามคนนั้นแน่นอนต้องเป็นร่างสูงอยู่แล้ว แต่กว่าจะหลุดออกมาได้ก็แทบแย่ ร่างสูงหลุดออกมาได้ก็มุ่งไปทางบ้านริมบึง ส่วนหญิงสาวก็ได้แต่นั่งร้องไห้อยู่บนพื้นนั่น ป้าจันที่ทนดูไม่ได้จึงตัดสินใจพาหญิงสาวเข้าบ้านไปตามระเบียบ ถ้าคุณคิดว่าเรื่องแค่นี้จะทำให้บรรดาคนสวนกลับบ้านบอกเลยคุณคิดผิด มีแต่จะเพิ่มเรื่องเม้าท์ขึ้นไปอีก ส่วนชะเอมกับคินที่นั่งมองเหตุการณ์เมื่อสักครู่ก็ได้แต่นั่งอึ้ง ชะเอมอึ้งที่เพื่อนแสดงละคร ส่วนคินอึ่งที่ได้เห็นว่าผู้ญิงคนนี้น่ากลัวจิงๆ...

100%....

ว๊าวๆๆๆๆๆๆ โอจิมาแล้วนะก๊ะที่จริงจะลงตั้งแต่เมื่อวานแต่เผอิญฝนตก ฟ้าร้อง เลยไม่ได้ลงเลย วันนี้เค้าก็มาลงให้นะก๊ะ ใครที่รออยู่รีบมาอ่านน้าาาาา >< ตอนหน้า NC ไหมเอ่ย ทายหน่อย บอกควาทรู้สึกรีดมาสิ๊ว่าคิดถึงโอจิขนาดไหน~~~ อยากอ่าน ยาวๆจะดีมากเพราะอยากอ่านคอมเม้นมากๆตอนนี้ หรืออยากจะบอกอะไรก็ได้บอกมานะก๊ะคนดี ><

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว