ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 1 โสนน้อยเรือนงาม2

ชื่อตอน : บทที่ 1 โสนน้อยเรือนงาม2

คำค้น : โสน อ้อยควั่น กำนัน จักร จักรธร คณิน แม่กลอง สมุทรสงคราม คุณชาย หม่อมราชวงศ์ ย้อนยุค

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 70

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ค. 2564 22:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 โสนน้อยเรือนงาม2
แบบอักษร

แม่ดอกโสนบานเช้า 

บทที่ 1 โสนน้อยเรือนงาม 

By. นันทรูป

            

       กำนันเอี่ยมเป็นคนดุ ใจนักเลง และมีปืนลูกซองหลายกระบอกแขวนที่ผนังบ้านเอาไว้อวดและข่มบรรดาหนุ่มๆนั้นเป็นเรื่องจริงทุกอย่าง มันทำให้ชายหนุ่มหลายคนระย่อ และท้าทายพวกเขาพอๆกัน

 

       บางคนที่เป็นลูกผู้ชายพอ ก็ส่งเถ้าแก่มาทาบทามตามธรรมเนียม เพียงเพื่อรับคำปฏิเสธอย่างไม่ใยดีกลับไป

 

       แต่บางคนก็คิดจะใช้ทางลัด

 

       นี่เป็นสาเหตุที่ทำให้บิดาและมารดาไม่เคยปล่อยให้บุตรสาวลงมาอาบน้ำตามลำพัง โดยจะต้องมีมารดา ย่า หรือคนรับใช้ในบ้าน มาคอยนั่งเฝ้าอยู่ที่ท่าน้ำเสมอ

 

       แต่หากเป็นวันสุดสัปดาห์ที่โสนกลับมาจากในเมือง เธอก็จะเป็นคนที่ทำหน้าที่นี้เอง ถึงแม้จะเคยเรียนมวยกับนายมิ่งพี่ชาย แต่หากไอ้พวกผู้ชายใจทรามมันมากันหลายคน เธอตัวคนเดียวจะไปสู้รบปรบมืออะไรได้

 

       อย่างนางจัน นางแจ่ม สองสาวบางยี่สารนั่นไง ที่โดนฉุดไปพร้อมทั้งพี่ทั้งน้อง ไม่มีหนทางจะหนี หรือป้องกันตัว หรือร้องให้คนช่วยเลยสักนิด เพราะไอ้คนที่มาฉุด เล่นยกพวกมาเกือบสิบคน แถมเอาปืนมาจี้ไม่ให้ส่งเสียงอีกต่างหาก งานนี้พ่อแม่เลยต้องจัดพิธีไหว้ผีพร้อมกันทั้งพี่ทั้งน้องด้วยความจำใจ เพราะข้าวสารกลายเป็นข้าวสุกไปเสียแล้ว

 

       ดังนั้น โสนจึงต้องพกพาอาวุธประจำกายมาด้วย เอะอะฮึกฮักอย่างไร แม่ก็เหนี่ยวหนังสติ๊กใส่เอาไว้ก่อน ฝีมือแม่นขนาดหลับตายิงยังถูก อาจจะพอถ่วงเวลาให้คนบนบ้านมาช่วยได้

 

       หญิงสาวทั้งสองมองไปรอบๆอย่างระวังระไว ก่อนจะถดตัวลงอาบน้ำที่ท่าน้ำ รีบอาบรีบขึ้น เพราะดีไม่ดี บางทีไอ้หนุ่มก็แจวเรือโผล่มาจากคุ้งน้ำโน่น แถมวนๆ เวียนๆ อยู่แถวท่าน้ำนี่ ไปยอมไปไหนสักที

 

       ถ้าเจอไอ้หนุ่มหน้ามึนแบบนี้ โสนมักจะแกล้งทักเสียงสดใสและดังเป็นพิเศษ เช่น

 

       “อ้อ ทิดสนนี่เอง มาหาพ่อกำนันหรือ เดี๋ยวฉันเรียกให้นะ” จากนั้นก็ตะโกนเรียกบิดาเสียงดังลั่น

 

       ดังนั้น คำร่ำลือเรื่องความงามของอ้อยควั่นลูกสาวคนโตของกำนัน จึงมาคู่กันกับคำร่ำลือเรื่องความแสบสันของโสนลูกสาวคนเล็ก ตั้งแต่อ้อยควั่นแตกเนื้อสาว จนอายุจะ 20 ปี บริบูรณ์แล้วในปีนี้

 

       “จะมาแอบดูทำไมก็ไม่รู้ มืดๆค่ำๆ มองก็แทบจะไม่เห็น” เด็กสาวบ่นพลางทำท่าจะปีนบันไดขึ้นจากน้ำ แต่พี่สาวเรียกไว้เสียก่อน

 

       “อะ อะไร พี่อ้อย”

 

       “พี่ไม่เห็นเธอขัดขี้ไคลเลย โสน”

 

       “ฉันขัดแล้ว ขัดพร้อมพี่แหละ นี่ไง ไม่มีขี้ไคลเลยสักนิด” เด็กสาวยื่นแขนพรวดไปตรงหน้า ให้ดูแล้วรีบชักแขนกลับมา แต่ไม่ทันความไวของอ้อยควั่นที่ยืดข้อมือนั้นไว้ได้

 

       “นี่จะขึ้น มศ.5 อยู่แล้ว อาบน้ำยังไม่ขัดขี้ไคลอีก” อ้อยควั่นบ่นเสียงเรียบๆ มันไม่ได้ฟังดูดุดันสักนิด แต่ก็เข้มงวดสุดๆ

 

       “ขัดแล้วตั้งแต่เมื่อกลางวัน” เธอเถียง หมายถึงเมื่อตอนบ่าย ที่มาโดดน้ำเล่นกับพวกลูกสมุน ซึ่งถ้าจะให้พูดตามตรง นอกจากเปียกน้ำทั้งตัวหัวจรดเท้าแล้ว ไม่มีอะไรที่เรียกได้ว่าใกล้เคียงกับการอาบน้ำเลย

 

     ................................................................... 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว