ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 1 โสนน้อยเรือนงาม

ชื่อตอน : บทที่ 1 โสนน้อยเรือนงาม

คำค้น : โสน อ้อยควั่น กำนัน จักร จักรธร คณิน แม่กลอง สมุทรสงคราม คุณชาย หม่อมราชวงศ์ ย้อนยุค

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 59

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ค. 2564 22:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 โสนน้อยเรือนงาม
แบบอักษร

แม่ดอกโสนบานเช้า 

บทที่ 1 โสนน้อยเรือนงาม 

By. นันทรูป

 

       พลบค่ำแล้ว แสงตะวันสีส้มสดที่ทาบกับก้อนเมฆเป็นริ้วเกือบจะลับขอบฟ้าไปทั้งหมด บางบ้านเริ่มจุดไต้จุดไฟ บ้านที่มีไฟฟ้าใช้แล้วก็เปิดไฟสว่าง แสงสีส้มเล็ดลอดออกมาจากประตูบ้านและหน้าต่าง สะท้อนผืนน้ำเห็นเป็นแสงวิบวับอยู่ไกลๆ

 

       หญิงสาวร่างอรชรสองคน เดินตามกันมาบนสะพานไม้ที่ทอดยาวจากตัวบ้านทรงไทยหลังใหญ่จนถึงท่าน้ำ ที่มีศาลาริมน้ำเล็กๆ มีต้นเล็บมือนางเลื้อยขึ้นแผ่เต็มหลังคา ออกดอกสีขาวสลับชมพูสะพรั่ง ส่งกลิ่นหอมหวานตามสายลมไปไกล

 

       ทั้งสองเอาผ้านุ่งและผ้าขนหนูวางบนม้านั่งยาว เสียง ‘กึก’ เบาๆ ทำให้หญิงสาวที่กำลังรวบผมยาวเกือบถึงเอวด้วยกิ๊บปากเป็ดขนาดใหญ่หันมามอง แล้วดุด้วยน้ำเสียงไม่จริงจังนัก

 

       “โสน พกหนังกะติ๊กมาอีกแล้วเหรอ เดี๋ยวก็ไปยิงใครตาแตกเอาหรอก”

 

       “แหมพี่อ้อย” เด็กสาวลากเสียงยาว “ขนาดฉันยิงหนังกะติ๊กแม่นขนาดนี้ ยังไม่วายมีคนมาด้อมๆ มองๆ ตอนพี่อาบน้ำกันอยู่เรื่อย”

 

       เสียงของเด็กสาวไม่เบาเลย ในขณะที่ทั้งคุ้งน้ำเงียบสงัด แน่นอนว่าผู้ที่อยู่ห่างไปไกลหลายเมตรย่อมได้ยินเสียงเจ้าหล่อนแน่นอน อึดใจต่อมา เรือบดลำหนึ่งก็โผออกไปจากเงามืดของต้นมะม่วงริมตลิ่งด้วยความเร็วเท่าที่ผู้ชายจำนวน สองฝีพายจะทำได้

 

       เด็กสาวเสียงชิและทำสีหน้าดูถูก ไอ้พวกมดแดงแฝงพวงมะม่วง อยากจะจีบพี่สาวคนสวยของเธอ คงต้องข้ามศพเธอไปก่อนละ

 

       อ้อ ข้ามศพกำนันเอี่ยมด้วย

แล้วก็พี่มิ่ง แม่โฉม ยายชื่น และลูกน้องของเธออีกเจ็ดคน ---

เอ่อ รวมแล้วดูเหมือนจะหลายคนทีเดียว

       

       แต่คงเป็นเรื่องท้าทายของชายหนุ่มตำบลนี้อยู่ไม่น้อย ที่ต่างจับจ้องว่าใครจะเป็นผู้โชคดี ได้เป็นเขยกำนันแหนบทองแห่งลุ่มน้ำแม่กลอง อันที่จริงต้องระบุกว่าเขยใหญ่จึงจะถูก เพราะคงไม่มีหนุ่มคนไหนพิศวาสหญิงสาวแก่นแก้วอย่างเธอเป็นแน่

 

       อ้อยควั่น หรือ อภิญญา เป็นหญิงสาวที่เรียกได้ว่างามพร้อม ทั้งสวย อ่อนหวาน เป็นแม่บ้านแม่เรือน แถมมีการศึกษาสูงกว่าหญิงสาวทั่วไป เพราะเรียนจบถึงชั้น มศ.3 ที่เรียกได้ว่าหาได้ยากในยุคนี้

 

       และที่สำคัญ คือทรัพย์สินและอำนาจของผู้เป็นบิดา

 

แกมีทองมรดกเป็นหีบๆ แถมมีโฉนดที่ดินและของมีค่าที่คนเอามา ‘ฝาก’ และ ‘หลุด’ เก็บเอาไว้ในปีบสังกะสีอีกหลายใบในห้องนอน

 

       ข่าวว่ากำนันเอี่ยมเป็นคนดุ ใจนักเลง และมีปืนลูกซองหลายกระบอกแขวนที่ผนังบ้านเอาไว้อวดและข่มบรรดาหนุ่มๆนั้นเป็นเรื่องจริงทุกอย่าง มันทำให้ชายหนุ่มหลายคนระย่อ และท้าทายพวกเขาพอๆกัน

 

       บางคนที่เป็นลูกผู้ชายพอ ก็ส่งเถ้าแก่มาทาบทามตามธรรมเนียม เพียงเพื่อรับคำปฏิเสธอย่างไม่ใยดีกลับไป

 

       แต่บางคนก็คิดจะใช้ทางลัด

 

................................................................... 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว