ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

D.O.26 แฟนเก่าอีกแล้ว

ชื่อตอน : D.O.26 แฟนเก่าอีกแล้ว

คำค้น : #รักวัยรุ่น #นิยายรัก #รักเร่าร้อน

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ค. 2564 19:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
D.O.26 แฟนเก่าอีกแล้ว
แบบอักษร

มหาลัย 

“ตั้งแต่มีแฟนนี่ โลกเป็นสีชมพูเลยนะฝุ่น” เกรซเอ่ยแซวฝุ่น หลังจากที่เลิกคลาสเรียนแล้ว 

“ไปนั่นไปนี่เอะอะก็มีคนไปรับไปส่งตลอด” อิมเสริม 

“อย่าแซวเยอะดิ ” ฝุ่นตอบกลับไปด้วยความเขิน 

“นั่นไง พูดถึงหน่อยก็ไม่ได้ กูล่ะอิจฉาโว้ย” 

เกรซแซวเมื่อเห็นร่างสูงของเดลเดินตรงเข้ามาหาพวกเธอ ฝุ่นได้แต่อมยิ้มให้เพื่อน 

“จะตามติดทั้งเช้าทั้งเย็นรึไง” อิมเอ่ยกับเดลที่เดินเข้ายืนข้างฝุ่น 

“ก็คิดว่าจะทำแบบนั้นอยู่ หิวยัง” 

เสียงเข้มตอบกลับอิมด้วยความกวนก่อนจะหันมาพูดกับเธอเสียงอ่อน ฝุ่นได้แต่ส่งสายตาปรามเขา ได้ข่าวว่าพึ่งรู้จักกันแต่กลับทำเหมือนรู้จักกันเป็นชาติ แต่ก็ดีที่เขาเข้ากับเพื่อนเธอได้ 

“นิดหน่อย แล้วนายกินมารึยัง” 

“ยัง งั้นไปกินข้าวกัน” เสียงเข้มชวน 

“เอ่ออ....” 

ฝุ่นหันไปมองทางเพื่อนทั้งสองอย่างเกรงใจ ปกติเธอก็จะไปกินข้าวกับเพื่อนตลอด ถ้าไปกับเดลมันเหมือนว่าเธอทิ้งเพื่อนยังไงก็ไม่รู้ 

“ไม่เป็นไรฝุ่น มึงอย่าคิดมาก พวกกูเข้าใจ เชิญมึงไปสวีทกับแฟนเถอะ” อิมเอ่ยขึ้นเมื่อรู้ว่าฝุ่นกำลังคิดอะไร 

“เออกูกับอิมก็ไม่อยากไปเป็น ก ข ค หรอก” 

“ไปด้วยกันหมดนี่แหละ กินที่โรงอาหารมอก็ได้ใกล้ดี” 

เสียงเข้มเอ่ยสรุป เขาเองก็ไม่อยากให้การที่เขาเป็นแฟนกับฝุ่นมันไปกระทบความเป็นเพื่อนของทั้งสาม อย่างน้อยก็ปล่อยให้เจ้าตัวได้มีเวลาให้เพื่อนบ้าง แต่หลังจากนั้นเวลาทั้งหมดเป็นของเขา หึหึ 

  

  

ทั้งสี่เดินเข้ามาในโรงอาหารที่เนืองแน่นไปด้วยนักศึกษาคณะต่าง ๆ ตอนนี้เที่ยงพอดีคนจึงเยอะเป็นธรรมดา ฝุ่นรับรู้ได้ถึงสายตาของคนแปลกหน้าที่ต่างมองมายังเธอและเดลด้วยความสนใจ ซึ่งเธอและเขาก็ไม่ได้ใส่ใจ ยังคงเดินไปต่อคิวซื้อข้าวและกลับนั่งที่โต๊ะตามปกติ 

“เผ็ดเหรอ” 

เสียงเข้มเอ่ยถาม เมื่อร่างบางข้าง ๆ ซูดปากเหมือนเผ็ด มือหนาจึงเอื้อมไปหยิบขวดน้ำแล้วยื่นไปให้ 

“เผ็ดนิดหน่อย แต่กินได้” ฝุ่นเอ่ยพร้อมรับขวดน้ำจากคนตัวโตมาดูดเพื่อระบายความเผ็ด 

“ไม่น่ามาเป็น ก ข ค เลยกู” 

“เออจริง รู้งี้เราไปกินกันสองคนดีกว่าว่ะอิม” 

ฝุ่นหันไปค้อนให้เพื่อนที่เอาแต่แซวเธอทั้งวันอย่างไม่จริงจังนัก เมื่อหันไปมองทางเดลก็พบว่าเขาเองส่ายหัวเริ่มชินกับการแซวของเกรซและอิม ก่อนจะบุ้ยปากส่งสัญญาณให้เธอกินข้าวต่อได้แล้ว ซึ่งเธอก็ทำตามที่เขาบอกอย่างว่าง่าย..... 

  

“นายไม่มีเรียนแล้วเหรอ” ฝุ่นเอ่ยถามร่างสูงที่เดินข้างกันเมื่อแยกจากอิมและเกรซแล้ว 

“อืม มีแค่ช่วงเช้า แล้วมีเรียนต่อมั้ย” 

ฝุ่นส่ายหัวเป็นคำตอบว่าไม่มีเรียนส่งไปให้เขา 

“งั้นไปที่ร้านด้วยกันมั้ย” 

“ร้าน?” คิ้วเรียวขมวดด้วยความสงสัยเมื่อเขาเอ่ยถึงร้าน 

“ไปถึงเดี๋ยวก็รู้เอง” เดลเอ่ยด้วยเสียงเจ้าเล่ห์ไม่ยอมเฉลยให้เธอรู้ 

“เดล นาวขอคุยด้วยสักครู่ได้มั้ย” 

ทั้งคู่ชะงักเมื่อมีบุคคลที่สามเดินเข้ามาทักเดล ฝุ่นชำเลืองมองคนตัวโตก่อนจะเบาใจเมื่อเห็นว่าเขามีสีหน้าและท่าทางปกติ ออกจะเมินมะนาวด้วยซ้ำ 

“มีอะไร” 

มะนาวมีสีหน้าซีดลงถนัดตาเมื่อเดลเอ่ยด้วยเสียงดุดัน แต่เจ้าตัวยังคงปรับสีหน้าให้เป็นปกติเหมือนเดิม 

“เอ่อ ขอคุยแบบส่วนตัวได้มั้ย” มะนาวพูดพร้อมมองมายังฝุ่นสื่อว่าเป็นส่วนเกิน 

“งั้นเดี๋ยวฉันไปรอที่รถนะ” 

“ไม่ต้องหรอก มีอะไรจะคุยก็คุยตอนนี้เลย” 

เดลหันมาคว้ามือเล็กของเธอไปกุมไว้ก่อนจะหันไปบอกมะนาวเสียงแข็ง 

“มันจะดีเหรอ” มะนาวถามเสียงเศร้า 

“คุยตรงนี้แหละ” เดลยังคงยืนยันคำเดิม 

“นาวขอโทษสำหรับเรื่องที่ผ่านมา นาวยังรักเดลอยู่นะ เรากลับมาคบกันได้มั้ย นาวสัญญาว่าจะเป็นแฟนที่ดี เป็นแฟนที่เข้าใจเดลทุกเรื่องเหมือนเมื่อก่อนไง ” 

มะนาวพูดด้วยน้ำเสียงวิงวอน ตากลมโตของเจ้าตัวมีน้ำตาที่เอ่อออกมาจนน่าสงสาร 

ฝุ่นเผลอบีบมือแกร่งแน่นด้วยความลืมตัว ก่อนจะสะบัดหน้าหนีเหตุการณ์ตรงหน้า จะเดินหนีก็หนีไม่ได้เพราะติดที่เดลยังคงกุมมือเธอไว้แน่น 

“คงไม่ได้แล้วแหละ เพราะตอนนี้ฉันมีแฟนแล้ว และไม่อยากทำให้เขาเสียใจด้วย” 

“แต่เดลก็ยังไม่ลืมนาวใช่มั้ย นาวรู้” 

“…………………….” 

“เห็นมั้ย เดลเงียบแสดงว่ายังไม่ลืมนาวจริง ๆ” 

มะนาวคือผู้หญิงคนแรกที่เขายอมให้สถานะว่าแฟนแต่ก็ไม่เคยพาไปที่บ้าน มะนาวสวย น่ารัก เรียบร้อย ตอนแรกเขาเองก็คิดว่ามะนาวคงจะสามารถทำให้เขาหยุดที่เธอได้ แต่เปล่าเลย มะนาวที่สวยและน่ารักนั้นแค่ภาพจอมปลอมที่เธอสร้างไว้ตบตาเขาเท่านั้น ลับหลังเขาเธอกลับแอบไปมีผู้ชายคนอื่น 

วันที่เขาตัดขาดความสัมพันธ์กับมะนาวมันทำให้เขาได้รู้ว่า จริง ๆ แล้วเขาเองก็ไม่ได้รักมะนาวเลยต่างหาก แค่หลงรูปกายภายนอกเพียงเท่านั้น เขาไม่ลังเลเลยสักนิดที่จะบอกเลิกเธอ และแทบไม่มีความเสียใจด้วยซ้ำ 

“หึหึ เปล่า แค่พยายามคิดถึงเรื่องที่เธอเคยทำไว้กับฉันต่างหาก จริง ๆ ก็เกือบลืมไปแล้วแหละ เรื่องของเรามันไม่มีวันกลับไปเป็นเหมือนเดิมหรอก แล้วก็ไม่ต้องมาทักฉันอีกนะ ไม่อยากให้แฟนเข้าใจผิด ” 

“คนอย่างนายไม่เคยรักใครจริงหรอก กับผู้หญิงคนนี้มันก็แค่ความลุ่มหลงเท่านั้น” 

“ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าตัวฉันหรอก” เดลเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุดัน ตาคมแข็งกร้าวจนฝุ่นต้องลูบแขนแกร่งให้ใจเย็นลง 

“โกรธเหรอ นาวแค่พูดสิ่งที่ถูกต้องออกมาแค่นั้นเอง เธอเองก็อย่าคิดนะว่าเขาจะรักเธอจริง” 

มะนาวหันมาพูดกับเธอ ฝุ่นอยากจะหัวเราะออกมาดัง ๆ ซะจริง ทำไมมีแต่คนบอกว่าเดลไม่ได้รักเธอจริง เธอไม่ได้เป็นคนหูเบาสักหน่อย จะรักหรือไม่รักก็ต้องดูกันต่อไป ความสัมพันธ์ของเธอและเขามันกำลังเริ่มต่างหาก ขนาดตัวเธอเองยังไม่ได้รักเขาเลย ก็แค่รู้สึกดีและชอบเพียงเท่านั้น....... 

“ใช่โกรธ โกรธที่เธอเอาฝุ่นไปเทียบกับตัวเอง ฝุ่นไม่ใช่คนอย่างเธอ แล้วอย่าคิดนะว่าฉันไม่รู้ รูปที่เพจบ้าบอนั่นโพสน่ะเป็นฝีมือเธอทั้งนั้น ถ้าไม่อยากโดนฟ้องก็ต่างคนต่างอยู่” 

เดลเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะพาฝุ่นเดินออกมาทันที ปล่อยให้มะนาวปรี๊ดแตกอยู่คนเดียวด้วยความโมโห 

“เดล!!! นี่เดล” 

  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว