facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep4 สาวน้อย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 66

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ค. 2564 17:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep4 สาวน้อย
แบบอักษร

-พักกลางวัน-

"นั่งไหนดีวะแม่งคนเต็มหมดเลยวะ" ไอรินเริ่มบ่น

"เราไปนั่งโต๊ะนั้นกัน" ผมชี้ไปที่ผู้ชายกลุ่มนึงกำลังเอาถ้วยไปเก็บ

"เออๆไปๆ"

พวกเราได้ที่นั่งกันแล้วก็เลยเอากระเป๋าจองโต๊ะไว้แล้วไปซื้อข้าวกันมานั่งกิน

"แกเมื่อกี้อาจารย์แม่งสั่งงานเยอะฉิบหายสั่งแบบเหมือนจะไม่มีวันพรุ่งนี้อะอีเหี้ยยคงคิดว่าพวกกูเป็น

ดอกเตอร์สเตรนจ์มั้งที่ถอดจิตแยกได้สองร่างได้แม่งโอโห่"

"แต่ก่อนที่มึงจะถอดจิตแยกร่างได้มึงต้องไปเรียนที่คาปาทัสก่อนนะ" เบล่าตอบกลับไอริน

"พวกเธอตลกอะทำให้เราหายเครียดเลย" ผมยิ้มให้กับไอรินและก็เบน่าที่เหมือนจะหยอกล้อเรื่องแบบนี้เป็นปกติ

ผมคุยกับไอส่ายหน้าเบน่าอยู่ดีๆ ก็มีผู้ชายผิวขาวเดินเข้ามาทักผม

"น้องอยู่ปี 1 ใช่ปะพี่ขอเฟซบุ๊กน้องหน่อยได้มัยครับ" พร้อมกับยื่นโทรศัพท์มาให้ผม

"เอ่อคือว่า...ได้ครับ" ผมยิ้มให้ผู้ชายผมขาวที่อยู่ตรงหน้าผม

"ขอบคุณครับ" ชายผิวขาวพูดขึ้นพร้อมกับยื่นโทรศัพท์ไปคืนให้ผมหลังจากนั้นผู้ชายคนนั้นเลยเดินไปนั่งที่โต๊ะเดิมกับเพื่อนของเค้า

"นี่แค่วันแรกนะยังมีคนมาขอแอดเฟซบุ๊กแกแล้วเลย"

"นี่ๆแกดังใหญ่แล้ว"

"มีคนมาถ่ายรูปแก มีคนกดถูกใจแกเป็นหมื่นคน เยอะกว่าพวกฉันอีกอ่าาาา"

หืมรูปอะไร ผมได้แต่คิดในใจ

"หึ้ยมีอีกรูป แต่..." ไอรินพูดขึ้นแล้วก็เงียบไป

ผมนั่งรอฟังว่าไอรินจะพูดไร มันก็ทำให้ผมลุ้นอีก

"มีไรวะ ข่าวไม่ดีหรอ" ผมถาม

"ป่าว "

"รูปอะไรหรอ" ผมถามไอรินที่ไม่ยอมให้ผมดูสักที

เบน่าก็เลยยื่นโทรศัพมาให้ผมดูแทน ในรูปกลับมีผมกับพี่สะแน็กตอนที่พี่สะแนกเปิดประตูรถให้ผม

ผมเลยเลื่อนไปอ่านคอมแม้น

'โอ้ยยยยจิ้นวะ'

'เลือดม่วงมันร้อนแรงงง'

'คนนึงก็หล่ออีกคนนึงก็น่ารักโครตเหมาะสมกันเลยหวะ'

'เด็กพี่สะแน็กชื่อไรวะ'

'เหมือจะชื่อ อีทนะ ชื่อแม่งน่ากินเลยอ่าาาา'

"มึงได้ฉายาละนะเด็กพี่สะแน็ก" ไอรินเอ่ยแซวผม

"หึั้ยฉายยงฉายาอะไรเล่าทุกวันนี้พี่เขายังไม่อยากจะมองหน้าเลย" 

"แกพูดอย่างกับแกอยู่กับพี่เขาตลอดอะ" ไอรินมองหน้าผมเหมือนจะจับผิดผมอยู่

"ฮั่นแน่นมันยังไงกันแน่นค่ะสาวน้อย" เบน่าก็เริ่มเอ่ยแซวผม

"สาวนงสาวน้อยอะไรเล่าไปได้แล้วจะถึงเวลาเรียนเล่า" ผมเลยลุกหนีไอรินกับเบน่าด้วยความเขินพวกมันเลยลุกตามผมมา

แล้วพวกเราก็เดินขึ้นบันไดกันมาก็เกือบจะถึงห้องเรียแล้วแต่ทว่า

"โอ๊ย"

ผมก็เข้าไปชนกับอะไรบางอย่างทำให้อีกฝ่ายเผลอเข้ากอดผมกลัวว่าผมจะตกบันไดไปกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆที่โชยมาแตะจมูกผมมันกลับรู้สึกคุ้นเคยใบหน้าเข้ารูปจมูกโด่งเป็นสันปากอมชมพู

"เดินดูทางด้วยดิวะไม่ใช่คุยอย่างเดียว " ผมเงยหน้าขึ้นมามองแต่ก็ต้องก้มหน้ากลัวจะโดนเทศอีก

" เอ่อพี่สะแน็ก ขอโทษครับ" พี่สะแน็กเลยพลักผมออกจนผมเกือบจะแซแล้วกลิ้งลงไปนอนอยู่ข้างล่าง

แต่ดีหน่อยที่ผมสรงตัวได้ทัน

"มึงเลิกเรียนกี่โมง" พี่สะแน็กเริ่มถามผม

"เอ่อ 15.00 น. ครับ" ผมตอบ

"รถกูจอดอยู่ที่เดิม"

"พี่สะแน็กหมายถึงให้ผมกลับด้วยหรอครับ" ผมถามพี่สะแน็กอีกครั้งเพื่อความแน่นใจ

เออ 

"ไม่เป็นไรครับเดียวผมเรียกรถเอาก็ได้ครับ" ผมไม่ได้อยากเป็นภาระให้ใครอีก

พี่สะแน็กเลยดึงแขนผมให้หางจากไอรินกับเบน่า

"ทำไมมึงถึงพูดยากพูดเย็นจังวะกูบอกให้กลับมึงก็ต้องกลับๆกุ มีไรจะขัดอีกมัย" พี่สะแน็กเริ่มทำหน้าหงุดหงิดใส่ผมอีกครั้ง

"ป้าแก้วบังคับพี่มารึเปล่าครับ ถ้างั้นไม่เป็นไรครับเดี๋ยวผมกลับเองก็ได้"

พี่สะแน็กเริ่มส่ายหน้าแต่ก็หันมาคุยกับผมใหม่

"ป่าวกูเต็มใจทีนี้มึงไปกับกูได้ยัง"

"ถ้าพี่สะแน็กพูดแบบนั้นก็ได้ครับ "

"เออดี" แล้วพี่สะแน็กก็เดินลงไปข้างล่าง

ไอรินกับเบน่าที่เห็นพี่สะแน็กลงไปแล้วพวกมันเลยเดินมาหาผม

"พี่เค้าพูดอะไรบ้างวะ "

"มึงอย่าเสือกสักเรื่องได้มัย" เบน่าดุไอริน

"ไม่มีไรหรอก เราไปรออาจารย์ที่ห้องกัน" ผมยิ้มให้ไอรินกับน้ำ

"ไม่มีไรแน่นนะ" ไอรินถามด้วยความสงสัย

"อื่มไม่มี" ผมยิ้มฝืนให้กับ ไอริน

จนเวลาล่วงเลยมาถึง 15.00น.

ผมก็เลยรีบเก็บของทุกอย่างที่อยู่บนโต๊ะก่อนจะโบกมือลาไอรินกับเบน่าแล้วลงมาที่ลานจอดรถที่พี่สะแน็กจอดอยู่

ผมเลยเดินมาที่ลานจอดรถโซน Bก็เจอกับรถสปอดคันสีดำจอดอยู่ 

ผมที่กำลังเปิดประตูรถ

แต่กลับเปิดเท่าไหร่ก็เปิดไม่ออกสักทีหรือพี่สะแน็กไม่อยู่ที่รถแต่รถก็สตาร์อยู่นะ

อยู่ดีๆประตูรถก็เปิดออกพร้อมกับผู้หญิงอีกคนที่เดินออกมาจากรถที่จัดว่าสวยเลยทีเดียว ชายเสื้อที่ดูรุ้งริ่งกระดุมที่เปิดออกสามเม็ด พอผู้หญิงคนนั้นที่เห็นผมก็เลยติดกระดุมกลับเข้าไปใหม่

ผมเลยเดินเข้าไปนั้งข้างคนขับ ตอนนี้ผมกลับรู้สึกทำตัวไม่ถูกทั้งอึดอัด

พอผมเดินเข้าไปนั้งข้างคนขับก็เหลือบไปเห็นพี่สะแน็กก็สภาพไม่ต่างกันกับผู้หญิงคนเมื่อกี้

"เออ ผมมาขัดจังหวะรึเปล่าครับ ผมว่าผมกลับเองก็ได้นะครับ"

พี่สะแน็กไม่หันมามองหน้าผมแต่กลับไม่ตอบผมพร้อมเข้าเกียร์เหยียบคันเร่งจนสุด ทำให้ผมรีบคาดเข็มขัดแทบไม่ทัน

 

(หนังDoctor Strangหรือ จอมเวทย์มหากาฬ 'เป็นหนังที่หนุกมากกกจิ๊บชอบเนื้อเรื่องนี้มากอะแนวๆ เวทต์มนต์ดูแล้วไม่เบื่อสนุกทุกวินาที')

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น