ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ปฏิบัติการตื้อ

ชื่อตอน : ปฏิบัติการตื้อ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 437

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ค. 2564 18:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ปฏิบัติการตื้อ
แบบอักษร

เอาล่ะ ฉันเคลียร์โปรเจคเสร็จแล้วจะเหลือก็แต่คน ทำไมเขาช่างใจร้ายกับหญิงสาวผู้บอบบางอย่างฉันได้ขนาดนี้นะ เขาใจร้ายกับฉันมากเลยล่ะ คราวที่แล้วขนาดฉันล้มอยู่ตรงหน้าเขา เขาไม่แม้แต่จะสนใจใยดีฉันเลยด้วยซ้ำ แต่ฉันยอมเจ็บนะถ้ามันแลกกับการได้เขาคืนมา

วันนี้ฉันไม่มีเรียน เพราะเพิ่งจบโปรเจค แต่ฉันไปสืบจากเจแปนมาแล้วว่าที่คณะมันจะมีงานอะไรสักอย่างนี่แหละ ซึ่งอยู่ในความรับผิดชอบของปีสี่ แน่นอนว่าเวกัสต้องมาคุมงานอยู่แล้ว งั้นฉันจะใช้โอกาสนี้แหละที่จะได้ใกล้ชิดเขา

ฉันไม่ลืมที่จะลากไออุ่นมาด้วย มันก็บ่นตามประสามันแหละ แต่ก็ยอมมาอยู่ดี ยอมในที่นี้คือฉันบังคับไม่ให้มันมีตัวเลือกต่างหากล่ะ5555

"พี่ๆครับ วันนี้จะมีเพื่อนผมจากคณะสถาปัตย์มาช่วยทำฉากนะครับ" หลังจากเจแปนพูดก็มีเสียงโห่แซวมาเป็นระยะ แต่ฉันไม่ได้สนใจหรอก เป้าหมายของฉันคือเวกัสต่างหากล่ะ ไออุ่นเดินไปช่วยเจแปนเตรียมอุปกรณ์ ส่วนฉันก็มองหาใครบางคน ตั้งแต่มายังไม่เห็นเขาเลย เขาไปอยู่ไหนนะ

"มองหาใครเหรอครับ" ฉันหันไปตามเสียง พี่ใต้ฝุ่นนั่นเอง พี่เขาเป็นเพื่อนกับเวกัส ที่ฉันรู้จักเขาเพราะตอนที่ฉันคบกับเวกัสพี่เขามักจะแซวฉันอยู่บ่อยๆ

"พี่ใต้ฝุ่น เอ่ออ สวัสดีค่ะ"

"ถ้ามองหามันล่ะก็ ทำฉากเล็กอยู่หลังตึก" มันในที่นี้คงหมายถึงเวกัสสินะ ฉันกล่าวขอบคุณพี่ใต้ฝุ่นก่อนที่จะเดินมุ่งตรงไปหลังตึก

เจอแล้วหาตั้งนาน เขานั่งระบายสีอยู่คนเดียว แต่เหมือนเขาจะจัดการกับมันไม่ค่อยได้นะ

"ทำไงว่ะเนี่ย สีเลอะไปหมดแล้ว จะเสร็จไหมว่ะเนี่ย เหี้ยเอ้ยให้กูมาทำฉากกูยิ่งฝีมือดีๆอยู่" เสียงเขาบ่นกระปอดกระแปดจนฉันอดขำไม่ได้ เขาละสายตาจากฉากตรงหน้าก่อนเงยหน้ามองฉัน

"มาทำไม"

"ให้วาช่วยนะ" ฉันตีมึนไม่ตอบคำถามเขา

"ไม่ต้อง ช่วยออกไปก็พอ" เย็นชาอีกแล้ว เย็นชาให้ตลอดนะพ่อคุณ

"แน่ใจนะ ฉากเลอะขนาดนี้ พี่แก้ได้เหรอ" เขาทำหน้าครุ่นคิด

"แล้วถ้าฉากไม่เสร็จนี่ จะทันวันงานไหมนะ ความรับผิดชอบของพี่หนิ งั้นก็..ไม่เกี่ยวกับวา พี่คงแก้ได้แหละเนอะ" ตอนนี้สีหน้าเขาเหมือนคนใช้ความคิดอย่างหนัก มันต้องคิดอะไรขนาดนั้นเลยเหรอ

"ก็แค่ฉากไม่เสร็จ งานไม่สมบูรณ์ เพราะพี่" ฉันชี้นิ้วไปทางเขา ฉันยิ่งขยี้เพราะฉันรู้ไงล่ะว่าเขาไม่ยอมให้งานที่ตัวเองรับผิดชอบพังหรอก

"โอเค เชิญทำงานตามสบาย วากลับล่ะ" ฉันพูดแล้วทำท่าจะเดินออกมา

"เดี๋ยว" ฉันยิ้มออกมา ก่อนหุบยิ้มแล้วหันหน้าไปมองเขา ฉันไม่พูดอะไร เพราะก่อนหน้านี้พูดไปเยอะละ5555

"ช่วยหน่อย" เขาพูดเสียงเบา

"ห๊ะ อะไรนะไม่ได้ยิน" ฉันแสร้งเป็นไม่ได้ยิน

"ช่วยทำฉากหน่อย" คราวนี้เขาพูดเต็มเสียง

"ก็แค่เนี้ย" เขาถอยให้ฉันเข้าไปที่ฉาก

"อยากได้ประมาณไหน"ฉันถามเขา

"เทพนิยาย" เทพนิยายงั้นเหรอ งั้นแสดงว่าคณะเขาจะจัดแสดงละครเทพนิยาย แล้วมันเกี่ยวกับบริหารตรงไหนว่ะ แต่ช่างเถอะแค่ได้อยู่ใกล้เขาก็พอ ฉันมองฉากที่เขาทำค้างไว้ บอกได้เลยว่าเละ ฉันทาสีขาวทับ ก่อนจะลงมือใช้ดินสอร่างเป็นรูป ฉันใช้เวลาสักพักในการร่าง ในที่สุดก็ร่างเสร็จ ขั้นตอนต่อไปก็ลงสี สีฟ้าอยู่ไหนน้าาา ดูเหมือนว่าเขาจะใช้สีฟ้าหมดไปแล้วล่ะ

"พี่กัสผสมสีฟ้าให้วาหน่อย"

"สีฟ้า" เหมือนเขาจะหยุดคิดแป๊บนึง

"ได้ยัง"

"สีฟ้านี่ผสมยังไง" เขาถามเสียงอ่อน 55555โคตรเด็กน้อยเลย แต่ฉันชอบนะเวลาที่เขาเป็นแบบนี้

"เอาสีน้ำเงินผสมสีขาว" เขาผสมสีอยู่ครู่นึงก่อนจะยื่นถาดสีให้ฉัน

"ได้ไหม"

"เติมสีขาวลงไปอีกนิดนึง" ฉันมองเขาผสมสีอย่างตั้งใจ น่ารักดีแหะ

"เอาไป"

"ขอบคุณค่ะ" คราวนี้ฉันลงมือระบายสีด้วยความตั้งใจ

ความคิดเห็น