email-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เหตุเกิดเพราะอาหาร Nc

ชื่อตอน : เหตุเกิดเพราะอาหาร Nc

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ค. 2564 00:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เหตุเกิดเพราะอาหาร Nc
แบบอักษร

ภายในห้องอาหารของคฤหาสน์ตระกูลเวย์น 

ตอนนี้บรรยากาศบนโต๊ะอาหารกำลังเต็มไปด้วยความอึดอัดของชายคนหนึ่งที่ต้องนั้งทนฟังเสียงแปลกๆของลูกศิษย์สาวทั้งสองที่กินอาหารของเขา 

'นี้เราก็ไม่ได้ใส่อะไรที่กระตุ้นอารมณ์ทางเพศไปนะ' 

ชายหนุ่มคิดในใจพรางมองอาหารตรงหน้าที่ตนเองทำมากับมือ 

โดยชายผู้นี้ก็คือบรูซ เวย์น 

ตลอดเวลากว่าสามสิบนาทีที่เขาเริ่มรับประทานอาหารเย็นกับลูกศิษย์สาวทั้งสองนั้นเสียงแปลกๆก็ดังขึ้นเป็นระยะหลังทั้งสองกินอาหารของเขาเข้าไป 

เขาไม่รู้เลยว่าสาเหตุนั้นเกิดจากอะไรเพราะเวลาเขากินเขาว่ามันก็ปกติ ไม่ได้มีฤทธิ์ช่วยกระตุ้นอารมณ์แต่อย่างใด 

นี้นับเป็นเรื่องที่ต่อให้เขาเค้นสมองคิดอย่างสุดกำลังก็ยังไม่อาจรู้คำตอบ(แต่คนอ่านคงรู้นะว่าอาหารจากโลกโซมะมันเป็นยังไง ฟุๆๆ) 

อ๊าาาา 

'วันนี้เราคงต้องไปเที่ยวกลางคืนบ้างแล้วสินะ' 

ถึงเขาจะมีอายุไม่ต่างคนเฒ่าคนชราที่แค่ขยับตัวเอวก็เคล็ด แต่สภาพร่างกายของเขานั้นยังเหมือนวัยรุ่นไม่มีวันเปลี่ยนเพราะพลังของระบบ พลังของอวาลอน พลังของโนเบลสที่ทำให้เขามีอายุขัยเป็นอมตะ และมีสภาพร่างกายอยู่ในช่วงที่ดีที่สุดตลอดกาล 

นั้นก็คือช่วงวัยรุ่นถึงวัยผู้ใหญ่ หากแต่มันมีปัญหาอย่างหนึ่งคือฮอร์โมนทางเพศของเขานั้นมันพุ่งพล่านเหมือนกับวัยรุ่นคึกคะนองไม่เปลี่ยนนี้สิ 

ดังนั้นเขาที่เป็นผู้ชายสุขภาพดี แถมชาติก่อนก็เคยผ่านผู้หญิงมาแล้ว ไม่ใช่พวกเวอร์จิ้นที่ไหน 

ได้ยินเสียงสุดสยิวของลูกศิษย์สาวผู้มีรูปร่างหน้าตางดงามยิ่งกว่าดาราทั่วไปแบบนี้ มันก็คงยากที่จะข่มอารมณ์ของเจ้าบรูซน้อยที่หว่างขา 

ไม่นานเขาก็รีบกินอาหารในส่วนของตัวเองให้หมดก่อนจะทำท่าจะไปล้างจาน 

"อาจารย์ขอตัวไปนอนก่อนนะ เดี๋ยวถ้าว่างเมื่อไหร่จะกลับมาเยี่ยมใหม่นะ" 

เขาพูดไปแบบนั้นแต่ความจริงคือเขาจะแอบวาร์ปไปสถานที่พิเศษของเหล่าชายที่สามารถปลดปล่อยอารมณ์ของตัวเองได้ เพราะกับเขาแค่ใช้วิชาฝ่ามือคงไม่อาจดับอารมณ์อันร้อนรุ่มที่สามารถฆ่าเหล่าฤาษีผู้มีตบะแกร่งกล้าได้ 

แต่ตอนนั้นเองแขนของเขาก็ถูกจับไว้โดยมือขาวเรียวงามของลูกศิษย์ผมบรอนด์คนดี 

"จะรีบไปไหนกันค่ะอาจารย์ กว่าอาจารย์จะกลับมาเยี่ยมเร็วสุดก็เป็นเดือนอยู่ต่ออีกสักหน่อยสิค่ะ" 

เอ็มม่าพูดด้วยนํ้าเสียงที่เย้าย้วนประหนึ่งซัคคิวบัส ปีศาสชจราคะสาวในนิทานที่พร้อมจะล่อลวงบุรุษเพศทุกคน 

ใบหน้าของเธอนั้นแดงกํ่า ลมหายใจหอบถี่เช่นเดียวกับศิษย์น้องผมแดงของเธอ 

พวกเธอรู้ว่าอาจารย์คนดีของพวกเธอนั้นไม่มีวันคิดร้ายกับพวกเธอแต่ไม่รู้ทำไมทันทีที่กินอาหารของผู้เป็นอาจารย์ ร่างกายของพวกเธอก็ร้อนรุ้มไปหมด พร้อมกับความรู้สึกแปลกๆที่เกิดขึ้นทั่วร่างกาย 

"นั้นสิค่ะ อยู่ด้วยกันก่อนสิอาจารย์..." 

ตอนนั้นเองที่ด้านหลังของบรูซก็ได้ปรากฏร่างของหญิงสาวผมแดงพร่าวสเน่ห์มาจับล็อคเขาจากด้านหลังพร้อมโปะผ้าปิดปากและจมูกและปากของเขา 

'ความรู้สึกแบบนี้มันยาสลบเหรอ?' 

เขาที่รู้ว่าผ้ามันชุบยาอะไรมาก็ค่อยใช้พลังชี่เสริมพลังของร่างกายหากแต่ก่อนที่เขาจะได้ทำสมองของเขาก็ถูกจู่โจมด้วยพลังจิตของหญิงสาวผมบลอนด์ที่เกาะแขนของเขาอยู่ 

ด้วยความที่ถูกเล่นงานโดยไม่ทันตั้งตัว แม้เขาจะมีความสามารถจิตใจสงบนิ่งB แต่นั้นก็แค่ช่วยป้องกันการรบกวนทางจิตแลละช่วยให้สงบเร็วขึ้นเท่านั้นมันไม่ได้ช่วยลบผลจากการถูกโจมตีทางพลังจิตได้สมบูรณ์ 

และเขาเองก็ผิดที่ไม่คิดจะสร้างกำแพงพลังจิตตลอดเวลานั้นทำให้สมองของเขาถูกโจมตีด้วยพลังจิตอย่างรุนแรงจนไม่อาจใช้พลังได้ชั่วคร่าว 

เพราะไม่ว่าจะพลังเวท พลังชี่หรือพลังจิตเขาก็ต้องใช้สมาธิในการควมคุมไม่งั้นเขาจะทำลายทุกอย่างในรัศมีห้าสิบเมตรเป็นอย่างตํ่า 

และนั้นทำให้เขาไม่อาจใช้พลังใดๆได้ร่างกายของเขาได้รับยาสลบทันที 

ถ้าเป็นปกติยาสลบคงไม่มีผลกับเขาเพราะเขานั้นเป็นโนเบลสแถมมีซิมไบโอตอีกหรือต่อให้ได้ผลก็คงทำได้แค่ทำให้เขาไม่อาจขยับร่างกายได้ดั่งใจเท่านั้น 

แต่ยาสลบที่ลูกศิษย์สาวของเขาใช้นั้นมันคือยาสลบที่ถูกสร้างจากสมุนไพรวิเศษด้วยศาสตร์แห่งการปรุงยาของพ่อมดแม่มด ทำให้อิทธิฤทธิ์ของยานั้นเหนือยิ่งกว่ายาสลบทั่วไปแบบทาบไม่ติด เอาไปใช้กับมังกร มังกรก็ต้องสลบ 

แต่ถึงยามันจะแรงแต่ด้วยร่างกายของเขาที่เป็นถึงโนเบลส เผ่าพันธ์ุชั้นสูงย่อมไม่มีวันสลบด้วยฤทธิ์ยาของมนุษย์ ถึงอย่างนั้นเขาก็ใช่จะรอดจากฤทธิ์ของมัน 

ร่างกายของเขานั้นไม่อาจขยับได้ดั่งใจนึกแถมวงจรพลังต่างๆในร่างกายยังติดขัดชั่วระยะเวลาหนึ่งทำให้นอกจากร่างกายแกร่งเหนือมนุษย์แล้วเขาไม่อาจใช้พลังอะไรได้ 

"ยังไม่สลบเหรอ? แต่ไม่เป็นไรเรามาเปลี่ยนที่คุยกันก่อนเถอะอาจารย์" 

เอ็มม่าพูดด้วยความแปลกใจก่อนจะฉีกยิ้มออกมา สร้างความหวาดกลัวเล็กน้อยให้แก่ค้างคาวชราที่ตกอยู่ในสภาพไร้ทางสู้ เพราะสายตาที่ลูกศิษย์สาวมองเขานั้น 

มันไม่ต่างกับสายตาของนักล่าที่กำลังจ้องมองเหยื่ออันโอชะสักนิด 

ก่อนที่ร่างของเขาและลูกศิษย์สาวทั้งสองนั้นจะถูกเทเลพอร์ตไปยังห้องนอนของเขาเอง ร่างของเขาถูกผลักให้ลงไปนอนยังพื้นเตียงนุ่มๆ 

"อืมม กลิ่นตัวของอาจารย์เนี่ยหอมเหมือนกลิ่นดอกไม้เลยนะคะ" 

เอ็มม่าพูดพรางซุกไปที่ซอกคอของบรูซพร้อมดมกลิ่นกายของบรูซที่เกิดจากการฝึกฝนพลังชี่และวัตถุดิบหลายอย่างจากโลกโทริโกะ(พวกวัตถุดิบสำหรับความงามที่ซานี่ชอบกินนั้นแหละ) 

"นั้นสิผมก็สวยๆ ผิวก็ดีถามจริงอาจารย์เป็นผู้ชายแน่นะ?" 

จีนที่เลิกจับเขาล็อคก็ลูบใบหน้าและผมของเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยไฟราคะและสเน่หาในรักแก่ชายผู้เป็นอาจารย์ 

ทั้งเธอและเอ็มม่านั้นนับตั้งแต่อยู่กับชายผู้เป็นอาจารย์แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายแก่คราวพ่อพวกเธอและตอนนี้ก็แก่พอจะเป็นปู่ของพวกเธอแล้ว 

แต่พวกเธอกลับไม่สามารถมองอีกฝ่ายให้เป็นแบบนั้นได้เลย ทุกครั้งที่นึกถึงภาพตอนที่อีกฝ่ายปรากฏตัวขึ้นมาช่วยพวกเธอทั้งสองคนจากนํ้ามือของจอมเวทชั่วร้ายตอนนั้น 

ใบหน้าของพวกเธอก็ร้อนผ่าว ทุกครั้งที่อีกฝ่ายเอาใจใส่พวกเธอหัวใจของพวกเธอก็เต้นแรง และทุกครั้งที่เห็นอีกฝ่ายมองมาที่พวกเธอในฐานะลูกและลูกศิษย์ไม่ใช่ในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง 

หัวใจของพวกเธอก็ราวกับถูกบีบแน่นอย่างเจ็บปวด พวกเธอนั้นต่างข่มความรู้สึกนี้ไม่ให้ไปกระชากชายชราผู้มีพระคุณลากขึ้นห้องแล้วจับขังไว้ให้เห็นแต่เพียงพวกเธอ ได้ยินแต่เสียงของพวกเธอไม่ให้ไปเจอใคร ไม่ให้ไปสานสัมพันธ์กับใครอีก 

พวกเธอนั้นเกลียดมากเวลาต้องไปออกงานเป็นเพื่อนกับบรูซใหม่ๆแล้วต้องเห็นเหล่าคุณนายสูงศักดิ์ทั้งหลายต่างจ้องมองหวังจะสานสัมพันธ์กับเขา 

พวกเธอต้องการให้เขาเป็นของพวกเธอ แต่สิ่งที่เรียกว่าศีลธรรมยังคํ้าคอพวกเธออยู่ให้ไม่ไปทำเรื่องไม่ดีอย่างกักขังหน่วงเหนี่ยวใครแล้วจับเขามาบำเรอตนเองให้สุขสมอารมณ์หมาย 

แต่วันนี้นั้นเกจอารมณ์ของพวกเธอก็สุดจะทนเหมือนกันเมื่อได้เห็นอีกฝ่ายหลังไม่ได้เจอกันนานนับเดือนในชุดผ้ากันเปื้อน ยิ่งการกระตุ้นอารมณ์จากอาหารที่อีกฝ่ายทำอีก  

มันทำให้พวกเธอกล้าที่จะโยนสิ่งที่เรียกว่าศีลธรรมและอื่นๆที่พวกเธอเคยใช้ข่มอารมณ์ไว้จนหมดสิ้น 

เรียกได้ว่าเหตุเกิดเพราะอาหารโดยแท้ ไม่งั้นพวกเธอทั้งสองก็คงยังต้องข่มอารมณ์เช่นนี้ต่อไปอีกนานแสนนาน 

"พวก..เธอจะ.ทำอะ..ไร?" 

บรูซเปิดปากพูดอย่างยากลำบากเพราะผลของยาสลบที่แม้แต่การจะเปิดปากพูดยังยากไม่ต่างกับการปีกเทือกเขาหิมาลัยที่เขาเคยใช้ฝึกร่างกายของตนเองหลังกลายเป็นโนเบลส 

"ฮืม? ทำอะไรงั้นเหรอ พวกหนูรู้นะว่าอาจารย์คงไม่ซื่อถึงขนาดนั้น" 

เอ็มม่าพูดพรางกรอกยาบ้างอย่างเข้าปากของเขา ทันทีที่ได้รับยาตัวของเขาก็รู้สึกร้อนราวถูกไฟเผาโดยเฉพาะบรูซน้อยที่ราวกับจะถูกลาวาหลอมอยู่แล้ว 

"ไหนๆดูสิว่าเรือนร่างเปลือยเปล่าของอาจารย์จะเป็นยังไง" 

เอ็มม่าพูดด้วยรอยยิ้มราวกับตาลุงโรคจิตที่กำลังจะได้ทำมิดีมิร้ายกับเด็กสาวตัวเล็กๆ หากแต่มันเปลี่ยนจากเด็กสาวเป็นชายหนุ่มหน้าสวยที่มีอายุปาไปร้อยกว่าปีแล้วเนี่ยสิ 

โดยทันทีที่สิ้นเสียงของเอ็มม่าเสื้อผ้าที่ปกปิดร่างของทั้งสามอยู่ได้หายไปเผยให้เห็นร่างอันเปลือยเปล่าสีขาวนวลของทั้งสาม 

"ว้าว ไม่อยากเชื่อว่าหุ่นอย่างอาจารย์จะมีกล้ามสวยขนาดนี้ แถม..." 

จีนและเอ็มม่าเบิกตากว้างเมื่อเห็นร่างที่เต็มด้วยมัดกล้ามอันงดงามของผู้เป็นอาจารย์ซึ่งมันขัดกับรูปร่างเพรียวบางคล้ายสตรีของชายผู้นี้เหลือเกิน 

และสิ่งที่น่าตกใจที่สุดนั้นคือเจ้าสิ่งที่อยู่ระหว่างขาของอาจารย์ 

เพราะสิ่งนี้คือทวนที่มีขนาดใหญ่ราวกับทวนม้า! 

และยิ่งตอนน้ชายหนุ่มได้เห็นร่างเปลือยเปล่าของหญิงสาวชัดนั้นยิ่งทำให้เจ้าทวนนี้ดูแข็งแกร่งและผงาดยิ่งกว่าเดิมราวกับทวนมังกร 

นี้ช่างเป็นสิ่งที่ไม่เข้ากับร่างกายเพรียวบางของชายหนุ่มอย่างถึงที่สุด! 

"ใหญ่กว่าที่คิดซะอีก" 

เอ็มม่าพูดพรางจับไปที่ทวนยักษ์ด้วยท่าทางเขิลอายในแววตานั้นมีประกายความกลัวอยู่ก่อนที่มันจะหายไปอย่างรวดเร็วพร้อมใช้มือชักลำทวนเบาๆสร้างความเสียวซ่านให้แก่ชายหนุ่มอย่างมาก 

"หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ เอ็มม่าไม่งั้นมันจะถอยหลังกลับไม่ได้อีก" 

บรูซพยายามพูดและยกมือห้ามแต่ก็ถูกจับไว้โดยจีนจนเขาไม่อาจขยับมือได้ 

"พวกเราไม่สนหรอก เพราะตั้งแต่ที่อาจารย์ช่วยพวกเราไว้ตอนนั้นหัวใจของพวกเราก็ตกเป็นของคุณแล้ว" 

จีนพูดก่อนจะประกบปากกับเขาก่อนที่จะสอดใส่ลิ้นเข้ามาพัวพันกับลิ้นของเขา อะไรกันนี้เขาที่เป็นถึงบุรุษแห่งรัตติกาลกำลังโดนเด็กสาวอายุน้อยกว่าตัวเองเป็นสิบปีรุกใส่งั้นเหรอ 

แถมด้วยผลของยายังทำให้เขาไม่อาจโต้กลับจูบของเด็กน้อยได้อีก นี้มันจะน่าอัปยศเกินไปแล้ว! 

"แฮ่กๆ พวกเธอคิดดีแล้วเหรอที่จะมาจมอยู่กับคนแก่แบบฉันนะ" 

บรูซพูดถามทั้งสองคนด้วยนํ้าเสียงที่อ่อนแรงเพราะตอนนี้ด้วยผลของยาที่เอ็มม่ากรอกปากเขาเอาไว้นั้นก็คือยาปลุกเซ็กส์ชนิดรุนแรงแบบออกฤทธิ์เร็ว 

และเขาเองก็ใกล้จะใช้พลังได้อีกครั้งแล้ว ดังนั้นมันจึงยากที่จะห้ามไม่ให้เขาจับพวกเธอสองคนกด(ทั้งๆที่ตอนนี้ตัวเองเป็นคนโดนกดแท้ๆ) 

ซึ่งนั้นเป็นสิ่งที่เขาไม่อยากให้เกิดขึ้น ลูกศิษย์สาวทั้งสองของเขานั้นเพียบพร้อมไปด้วยทุกอย่างไม่ว่าจะฐานะหรือหน้าตา พวกเธอสามารถมีชีวิตคู่กับผู้ชายดีๆได้ด้วยตนเอง 

ไม่ใช่ต้องมาจมปลักอยู่กับชายชราเช่นเขา 

"แน่นอน เพราะว่าพวกเรานั้นหลงรักอาจารย์แบบคุณไปแล้วนิ แถมหน้าตาอย่างคุณยังกล้าเรียกแก่อีกนะ เผลอๆหน้าดูเด็กกว่าพวกฉันอีก" 

จีนพูดพรางลูบไล้ร่างกายของชายหนุ่มผู้เป็นอาจารย์ซึ่งมีใบหน้าที่ดูเด็กยิ่งกว่าพวกเธอทั้งๆที่อายุมากกว่าพวกเธอรวมกันซะอีก  

ช่างเป็นผู้ชายที่น่าอิจฉาจริงๆ 

"งั้นฉันก็คงได้แต่รับผิดชอบสินะ" 

เขาพูดออกมาก่อนที่ฤทธิ์ของยาสลบจะเริ่มเสื่อมลงด้วยพลังของซิมไบโอต แต่ด้วยความที่มันถูกสร้างจากกระบวนการทางเวททำให้เขาไม่อาจสลายผลทั้งหมดได้ 

นั้นรวมไปถึงยาปลุกเซ็กของเอ็มม่าด้วย 

ตอนนั้นเองเขาเองก็สัมผัสได้ถึงความเสียวที่หว่างขา เมื่อหันไปมองก็พบกับเอ็มม่าที่กำลังใช้ลิ้นและปากของเธอเล้าโล้มเจ้าทวนมังกรของเขาอยู่ด้วยท่าทางแสนยั่วสวาท 

'ทวนของอาจารย์ทำไมมันถึงมีรสชาติหวานได้กันแถมกลิ่นนี้อีก เริ่มทนไม่ไหวแล้วสิ' 

เอ็มม่าคิดพรางจ้องมองลำทวนที่กำลังผงาดท้าทายสวรรค์พร้อมกับที่หว่างขาของเธอเองก็มีนํ้าสีใสๆไหลออกมาเช่นกัน 

"หว่าๆ เอ็มม่านี้รีบร้อนจังนะแต่ไม่ยุติธรรมเลยนะที่เธอสนุกอยู่คนเดียวเนี่ย" 

จีนพูดพรางทำสีหน้าไม่พอใจที่เห็นศิษย์พี่คนดีนั้นชิงตัดหน้า ไหนบอกว่าจะทำพร้อมๆกันไง! 

ร่างของสาวงามผมสีแดงร้อนแรงดั่งเปลวเพลิงค่อยๆโน้มตัวไปหาทวนของอาจารย์ก่อนจะอมปลายของมัน 

นั้นทำให้ตัวของหญิงสาวกับชายหนุ่มผู้เป็นอาจารย์นั้นตกอยู่ในท่า69แสนน่าอิจฉา 

ร่องสวาทสีชมพูปิดสนิทสวยงามนั้นได้มาจ่ออยู่เบื้องหน้าชายหนุ่มพร้อมกับมีนํ้าสีใสไหลออกมาจากร่องนั้นนิดหน่อย 

ฮึ กล้ามากเลยนะโชว์เจ้านี้ต่อหน้าอาจารย์นะ เตรียมโดนได้เลยยัยพวกเด็กแก่แดดทั้งหลาย 

อ๊าาาาา 

ลิ้นของเขาโล้มเลียร่องสวาทของลูกศิษย์สาวอย่างชํ่าชองจนหญิงงามผมแดงอดไม่ได้ที่จะร้องครางแสงหวานสุดลามกออกมา 

"อาจารย์ขี้โกงนิ" 

จีนพ่องแก้มอย่างไม่พอใจที่ถูกอาจารย์คนดีนั้นจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว 

"ฮึ ก็ถือเป็นบทลงโทษสำหรับศิษย์ที่คิดขึ้นครูละกัน" 

เขาพูดก่อนจะใช้มือบีบไปที่แก้มก้นขาวนวลราวไข่มุกใกล้ๆเอวคอดกิ่วงามๆของลูกศิษย์คนงามเพื่อแหวกร่องสวาทให้เปิดออก 

ก่อนที่เขานั้นจะสอดลิ้นเข้าไปในรูสวาทของศิษย์สาวจนศิษย์สาวอดไม่ได้ที่ร้องครางออกมาอีกครั้ง 

"อืมมมอร๊างงง งั้นอาจารย์ก็เตรียมโดนพวกหนูโจมตีให้ดีล่ะ" 

จีนพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงท้าทายก่อนจะเริ่มขยับปากขึ้นลงเพื่อชักลำทวนนั้นด้วยปากของเธอ ส่วนเอ็มม่านั้นก็ไม่น้อยหน้าเล่นโล้มเลียตั้งแต่โคนทวนยันพวงสวรรค์ที่บรรจุลูกประคำทองคำทั้งสองของเขาเอาไว้ 

อืมมม 

ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะครางเสียงทุ่มตํ่าในลำคอด้วยความเสียวที่ได้รับ 

และยิ่งได้ยินเสียงครางของอาจารย์ศิษย์สาวทั้งสองก็ยิ่งได้ใจก่อนจะค่อยๆเพิ่มความเร็วในการใช้ลิ้นรัดพันทวนมังกรของเขา 

ฮึ อย่าได้ใจให้มันมากนักเจ้าลูกศิษย์ตัวน้อย 

ลิ้นร้ายของชายหนุ่มค่อยๆตวัดในถํ้าสวาทอย่างรวดเร็วสร้างความเสียวซ่านให้แก่ศิษย์สาวผมแดงเป็นอย่างมาก 

จนร่างของเธอนั้นกระตุกไปมาพร้อมกับนํ้าสีใสที่แตกกระจายออกมาเต็มหน้าของชายหนุ่ม 

"แฮ่กๆ นี้แค่อาจารย์ตวัดลิ้นหนูก็เสร็จแล้วเหรอ อาจารย์เป็นปีศาจรึไง ซี๊ดดด" 

จีนบ่นออกก่อนจะโดนมือร้ายของชายหนุ่มที่สามารถขยับตัวได้อย่างอิสระเป็นที่เรียบร้อยขยํ้าเนินเขาสีขาวนวลอย่างชั่วร้าย 

"ใช่แล้ว เพราะอาจารย์คือปีศาจยังไงล่ะ ดังนั้นปีศาจตนนี้ขอลงโทษมนุษย์ที่กล้าท้าทายอำนาจของปีศาจหน่อยละกัน" 

บรูซพูดด้วยใบหน้ายิ้มๆที่มันดูชั่วร้ายมากในสายตาของหญิงสาวทั้งสอง 

"นี้เป็นครั้งแรกของพวกเราได้โปรดเมตตาด้วยค่ะ..." 

จีนพูดด้วยนํ้าเสียงอันสั่นเทาด้วยความกลัวเมื่อเห็นรอยยิ้มของชายตรงหน้า แต่เมื่อคิดสิ่งที่ตัวเองและศิษย์พี่สาวคนงามจะโดนพร้อมกันมันก็อดไม่ได้เลยที่จะทำให้เธอนํ้าเดินอีกรอบ 

"นั้นคือคำพูดสุดท้ายสินะ งั้นมาเริ่มการลงโทษกันเถอะนะ" 

อ๊าาาาาาา 

. 

. 

. 

+++ 

ตอนNcดีไม่ดียังไงไรท์ก็ขอโทษด้วยเพราะไรท์เองก็ไม่ได้แต่งNcบ่อยๆ(เรียกได้ว่าแต่งน้อยมากเลยเถอะ) ดังนั้นขอถามหน่อยว่าอยากให้ไรท์เขียนNcสักครึ่งตอนต่อในตอนหน้าหรือว่าให้ไรท์ตัดไปเลยเพราะมันดูไม่สนุก 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว