ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

🥀EPISODE 03 - งานสนามแข่ง

ชื่อตอน : 🥀EPISODE 03 - งานสนามแข่ง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มิ.ย. 2564 19:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
🥀EPISODE 03 - งานสนามแข่ง
แบบอักษร

งานสนามแข่ง

'เฟอร์บี้จะทำได้หรอเจ้'

 

🍼🍼

 

วันนี้เป็นอาทิตย์ที่แสนจะน่าเบื่อทุกคนยังจำไอ้งานสังสรรค์เพื่อนเก่าอะไรนั่นที่ไอ้พลัสมันชวนฉันได้ม่ะ ใครจะไปคิดว่ามันจะนัดมาทำกิจกรรมแต่เช้าขนาดนี้ มันบอกว่าจะพาไปเล่นสวนสนุกตกเย็นค่อยไปร้านหมูกระทะกัน

เหอะ พวกมันคิดว่าฉันมีเวลาว่างมากขนาดที่จะมาสังสรรค์เล่นสนุกแบบนั้นรึไง ฉันทำงานมาทั้งอาทิตย์แทนที่จะได้พักก็ต้องไปทำอะไรก็ไม่รู้

"ทำหน้าให้มันดีดีหน่อย" พลัสมันสะกิดฉันให้ทำหน้าดีดีฉันเลยประชดมันด้วยการชีกยิ้มไปให้

ลืมบอกไปตอนนี้เรามากินข้าวเช้ากันที่ร้านส้มตำ อาหารเช้าของฉันคือส้มตำว่ะบ้านไหนเขาพากินกันแต่ฉันก็กินได้แหละไม่เรื่องมาก

"เอ่อ...เฟอร์บี้" เสียงเพื่อนผู้หญิงที่นั่งตรงข้ามกับฉันเรียก

"อือ ว่าไง" ฉันขานรับแต่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปมองมั่วแต่หันไก่ย่างในจานอยู่

"งานที่เธอทำน่ะเป็นไงบ้างหรอ สนุกป่ะ" พอได้ยินแบบนั้นฉันก็วางช้อนซ่อมในมือลงก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองหน้าคนถาม เป็นปลานี่เอง

"ก็ไม่เท่าไหร่ ไม่สนุกหรอก เหนื่อยซะมากกว่า" จริงๆนะนัดกองตีสี่ตีห้าฉันก็ต้องไป ทั้งที่เพิ่งได้นอนตอนตีหนึ่งเที่ยงคืน

"ยังไงหรอเล่าให้ฟังหน่อยสิ" พอปลาถามแบบนั้นคนทั้งโต๊ะก็ต่างหันมาให้ความสนใจที่ฉัน

"อืออ ก็…มันทำงานไม่เป็นเวลาน่ะ เขาจะเรียกตอนไหนก็ต้องไป ช่วงแรกๆนี่ไม่ค่อยได้นอนเลยแหละไหนจะเรียนไหนจะงาน"

"ใช่ ช่วงที่มันทำงานแรกๆน่ะนะกูก็นึกว่าหมีแพนด้ามาเรียน ขอบตานี่ดำมากอย่างกะคนไม่ได้นอน" พลัสมันเสริม

"ก็มันไม่ได้นอนจริงๆนี่หว้า อย่างเมื่อคืนกว่าจะเลิกจากงานก็เที่ยงคืน ยังต้องแหกขี้ตาตื่นมาหาพวกแกอีก" งานเมื่อคืนที่ว่าก็งานที่เต้นในผับน่ะแหละ ที่พูดแบบนั้นก็จงใจให้พวกมันคิดว่าฉันไม่ได้ว่างขนาดนั้น

พอพูดเท่านั้นฉันก็ไม่สนใจพวกมันต่อก้มหน้าก้มตากินอาหารในจาน หิวอ่ะ

"เฟอร์บี้กินส้มตำเป็นด้วยหรอ" กูจะได้กินแบบสงบๆมั้ย ถามกันอยู่ได้

"ฝนปกติตอนเรียนเฟอร์บี้มันก็กินนะเว้ย" อันนี้ปลามันตอบแทน ฉันก็หันไปยิ้มให้ปลาบางๆ

"อ๋อหรอ ก็เห็นว่าได้ดิบได้ดีนึกว่าจะลืมบ้านเกิด วัวลืมตีน กินอาหารบ้านๆแบบพวกเราแม่งไม่เป็นซะละ" อิฝนนี่มันต้องการอะไรถามจริง หาเรื่องช่ะ แขวะอยู่ได้

"ฝน!!" อันนี้เป็นเสียงไอ้พลัสมันพูดมันคงตกใจแหละที่ฝนพูดแบบนั้น ทุกคนต่างก็ดูตกใจนะแต่ฉันก็ยังนั่งนิ่งไม่ตอบโต้อะไรคนแบบนี้คุยไปด้วยก็เปลืองน้ำลายเปล่าๆ

"หรือว่ามันไม่จริง ก็เห็นกระแดะนั่งนิ่งว่างมาดอยู่ได้ทำตัวหยิ่งจังเลยนะตั้งแต่เริ่มมีงานในวงการน่ะ!" นี่ฉันหยิ่งหรอ? ฉันว่าฉันก็นิ่งไม่คุยกับใครแบบนี้มาแต่สมัยเรียนละนะ

ฉันมองหน้าอิฝนแบบเอาเรื่อง คือใครจะทำอะไรฉันก็ไม่ค่อยสนใจอยู่แล้วแต่อย่ามายุ่งกับฉันพอ

"หรอ กูว่า.." ก่อนที่ฉันจะได้พูดอะไรไปมากกว่านั้นเสียงแหลมๆที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นซะก่อน

"เฟอร์บี้~~~ ลูกรักของเจ้!!!" เสียงของเจ้ริชชี่นั่นเองที่ร้องมาแต่ไกลก่อนจะวิ่งมาหาฉัน แต่เจ้แกมาได้ไงทำไมไม่อยู่คุมงานคิตตี้มัน

"เจ้?"

"Yesss"

"เจ้มาได้ไง"

"ขี่รถมา"

"รู้ แต่แบบเจ้มาทำไม ไม่อยู่คุมงานคิตตี้มันที่สนามแข่งหรอ"

"ก็มาเพราะเรื่องนี่ละ"

"ห้ะ?"

"ก็ยัยคิตตี้น่ะสิเมื่อคืนกินอะไรไปไม่รู้ท้องเสียตอนนี้เจ้ให้จีมันไปเฝ้าอยู่ที่โรงพยาบาล" ห้ะ!! คิตตี้เข้าโรงพยาบาลไม่ได้การละฉันต้องรีบไปดู คิดได้ฉันก็คว้าเอากระเป๋าจะพุ่งออกไป

"เดี๋ยวๆๆๆ" แต่ก็โดนเจ้ริชชี่เบรกไว้ "จะไปไหน"

"ก็ไปเยี่ยมคิตตี้ดิเจ้"

"ไม่ต้อง"

"ทำไมละเจ้"

"เฟอร์บี้หนูคือความหวังเดียวความหวังสุดท้ายของเจ้ ไปงานแทนคิตตี้มันหน่อยนะ"

"ห้ะ!!" ไหงเป็นฉันนะ คือไม่ใช่ว่าไรนี่มันงานใหญ่ฉันไม่ค่อยมีประสบการณ์จะทำงานนี้รอด?

"ละ..แล้วคนอื่นละเจ้ พี่จี พี่ผิงผิง"

"อร้ายยย จีหรอ ปลาชอบคุณจีมากเลยอ่ะ" ฉันกับเจ้ริชชี่หันไปมองเสียงยัยปลาที่อยู่ๆก็กรี้ดขึ้นมาพอนางรู้สึกตัวก็ยกมือไหว้น้อยๆเชิงขอโทษที่ขัดจังหวะ เจ้ริชชี่ก็รับไหว้แล้วหันมาคุยต่อ

"จีมันพาคิตตี้ไปโรงพยาบาลเพราะคอนโดสองคนนั้นใกล้กันเจ้เลยให้จีเป็นคนพาไป ส่วนผิงผิงเจ้ติดต่อนางได้แค่สามนาทีพอนางบอกว่าไม่ว่างติดนัดให้ไปหาเฟอร์บี้ เฟอร์บี้อยู่ร้านส้มตำ บอกแค่นั้นก็ตัดสายไปเลย กะจะรอให้จีมาเจ้ว่ากว่าจีมันจะถึงสนามแข่งไม่ทันเวลาแน่ เลยเหลือแค่เฟอร์บี้คนเดียวนี่ละ น๊าช่วยเจ้หน่อย"

คือที่พี่ผิงผิงรู้ว่าฉันอยู่ไหนเพราะเมื่อวานคุยไลน์กันฉันเลยเล่าให้พี่ผิงผิงฟังว่าวันนี้ฉันต้องมาเจออะไรบ้าง ระบายให้แกฟังนั่นแหละ

"เฟอร์บี้จะทำได้หรอเจ้" งานไม่ใช่เล็กๆ

"เจ้เชื่อในฝีมือของเฟอร์บี้ เด็กคนนี้ของเจ้เจ้เชื่อว่ามีของดี"

"เอางั้นก็ได้ค่ะ" มันไม่มีทางเลือกแล้วนิเนอะ

"งั้นพลัสวันนี้กูคงไปไม่ได้แล้วว่ะ ขอโทษนะ ขอโทษเพื่อนๆทุกคนด้วยนะ"

"ป่ะ" พอฉันบอกเพื่อนๆเสร็จเจ้ก็รีบลากฉันออกมาแล้วไปขึ้นรถเลย

 

ไม่นานเจ้ก็พาฉันมาถึงสนามแข่งจะบอกว่าสนามแข่งนี่แบบใหญ่สมชื่อความอลังการมากๆ เจ้ริชชี่จูงมือฉันเข้ามาข้างในว่าจะพาไปให้แต่งตัวแต่ในระหว่างทางเราก็เจอกับรุ่นพี่ พวกพี่รามน่ะแหละ พวกเขาน่าจะเป็นเจ้าของสนามนี่นะ

"ไหงเป็นคนนี้ละครับเจ้ริชชี่เราตกลงเอาเป็นน้องคิตตี้นิ" อันอี้พี่รามเป็นคนถาม

"เอ่อ...คุณรามคะเจ้ต้องขอโทษด้วนนะคะพอดีว่ายัยคิตตี้ท้องเสียน่ะค่ะมาไม่ได้ ตอนนี้จีพาไปรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลค่ะ คือ.. เจ้ก็เลยอยากจะพาเฟอร์บี้มาเปลี่ยนแทนน้องคิตตี้ค่ะ"

ดีนะที่งานนี้ไม่ได้ขึ้นป้ายว่าใครมาไม่งั้นโดนถล่มเละแน่ ป้ายขึ้นเป็นรูปคิตตี้แต่เฟอร์บี้ดันมาแทนแฟนคลับคิตตี้ต้องไม่ยอมแน่ๆ

"เอาเถอะไอ้รามยังไงเรื่องมันก็เกิดขึ้นแล้วจะไปลากน้องคิตตี้ให้มางานมันก็ใช่เหตุ เจ้ริชชี่รีบพาน้องเฟอร์บี้ไปแต่งตัวเถอะครับเดี๋ยวไม่ทันเวลางานเอา" พี่โอบเป็นคนพูด

เจ้ริชชี่พยักหน้าแล้วรีบจูงมือฉันให้ไปที่ห้องแต่งตัว รีบแต่งตัวก่อนที่งานมันจะเริ่ม พอฉันมาถึงช่างแต่งหน้าทำผมก็รีบมารุมที่ฉันคนเดียว

นี่คือชุดของฉันที่ใส่ในงานวันนี้ ให้ลุคเท่ห์แตกต่างจากงานอื่นที่ฉันรับ ส่วนใหญ่จะได้เป็นแนวลุคลูกคุณหนูหวานๆ หรือไม่ก็เซ็กซี่ไปเลย แต่ยังไงฉันก็ขอตัวไปทำงานก่อน ได้เวลางานแล้ว

"สวัสดีค่ะทุกโคนนนน"

"กรี๊ดดดด!!!" พอฉันก้าวเดินออกไปเสียงกรี้ดต้อนรับก็ดังขึ้นมา ตื่นเต้นจังแต่สู้ๆ

"ยินดีทุกคนต้อนรับเข้าสู่งาน birthday Three years ครบรอบสามปีที่สนามแข่งแห่งนี้ได้เปิดมาค่ะ อ่ะไหนขอเสียงหน่อยเร็ววว!!"

 

 

[Talk : Ram]

ตอนนี้ผมนั่งอยู่ชั้นสองของสนามห้องVIP ที่สามารถมองเห็นข้างล่างได้ มองเห็นได้แทบทุกมุมโดยไม่มีใครบัง นั่งอยู่กันครบทีมเลยครับไอ้โอบ ไอ้ม่อล ไอ้มิค อยู่กันครบ

ส่วนพวกเฮียๆก็มากันนะครับมาครบทั้งสี่คนเลยทั้งเฮียไวไฟ เฮียวายุ เฮียแทนไท แล้วก็เฮียไวน์ ไม่รู้ว่าขอเมียกันมาได้ยังไง

"เด็กเดี๋ยวนี้แม่งสวยว่ะ" อันนี้เป็นเสียงของเฮียวายุ เดี๋ยวเถอะเฮียผมจะฟ้องเจ้วันใส

"เดี๋ยวผมจะฟ้องเจ้วันใส"

ป๊าบ

ไม่ได้ทันฟ้องหมอนใบใหญ่ก็ถูกโยนมาใส่ผมซะก่อนดีนะที่รับทัน ไม่พอแค่นั้นยังจะมาชี้นิ้วขู่ใส่ผมอีก เก่งมาจากไหนสุดท้ายก็แพ้เมีย

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้นก่อนจะค่อยๆเปิดออกมาเป็นเจ้ริชชี่ผู้จัดการยัยพิธีกรข้างล่างเอง เธอมาพร้อมกันน้ำสงสัยจะเอามาเสิร์ฟ

"เป็นไงบ้างคะ น้องเฟอร์บี้ของเจ้"

"เก่งมากครับ" อันนี้ไอ้โอบมันชมนะครับ ดูท่ามันจะชอบน้องเขาให้แล้วแต่ยัยนี่ก็สวยจริงๆนะครับ สวย น่ารัก ไม่มีที่ติเลย

"เอ่อ...คุณผู้จัดการครับไหนๆน้องเขาก็ได้มาแล้วจะว่าอะไรไหมที่ผมอยากจะขอให้น้องร้องเพลงเหมือนในผับเมื่อคืน" มิค

"เอิ่ม...จริงๆปกติก็ไม่ค่อยได้หรอกนะคะเพราะงานพิธีกรก็ส่วนพิธีกรไม่เอามารวมกับงานเต้นค่ะแล้วนี่น้องมาคนเดียวอีกปกติงานร้องนี่น้องเขาก็ร้องพร้อมๆกับเพื่อนในสังกัดน่ะค่ะ แต่ว่ารอบนี้ถือว่าเป็นการไถ่โทษแทนยัยคิตตี้เด็กของเจ้ที่มาไม่ได้เจ้จะจัดให้เป็นกรณีพิเศษค่ะ"

"ขอบคุณครับ" ไอ้มิคขอบคุณ ดูท่าเพื่อนกลุ่มผมจะติดใจยัยเด็กเสื้อดำคนนี้เข้าแล้วละ

ไม่นานนักยัยเด็กนั้นก็ขอเพลงจากนักดนตรีที่ผมจ้างมาก่อนจะออกลวดลายการเต้นต้องบอกเลยว่าเต้นเก่งมากจริงๆ ร้องเพลงก็เพราะ

 

เวลาผ่านไปสักพักก็ได้เวลาแข่งรถรอบพิเศษที่จัดขึ้นภายในวันนี้วันเดียว เพราะเป็นรอบพิเศษผมพร้อมกับเพื่อนๆแล้วก็พวกเฮียๆก็ต่างเดินกันลงมา

"ค่ะ ต่อไปนะคะก็จะถึงเวลาทุกคนน่าจะรอคอยกันไหนใครมาเพื่อดูการแข่งขัน แข่งรถรอบพิเศษเฟอร์บี้ขอเสียงหน่อยค่ะ!!"

"อร๊ายยย!!!" สนามแข่งผมนี่เสียงดีกันจริงๆ

"ถ้าพร้อมแล้วเราไปเริ่มที่คู่เเรกกันเลยค่ะ!!"

พูดจบเธอก็เดินลงเพื่อที่จะได้ให้พิธีกรชายที่ถูกจ้างมาเพื่อเป็นคนพากย์โดยเฉพาะให้เขาได้ทำหน้าที่ต่อ เธอเดินลงบันไดเวทีมาก็มาเจอกับพวกผมพอดีที่ยืนอยู่ก่อนแล้ว ไอ้เพื่อนผมนี่เบาได้เบานะครับ

"น้องเฟอร์บี้นี่เก่งมากเลยนะครับ" ไอ้ม่อลคนแรกเลยครับที่พอเจอหน้าน้องก็ชมเลย

"ขอบคุณค่ะ" ยัยนี่ยิ้มที่โลกละลายเลยมั้ง

"ตอนน้องเต้นเมื่อกี้สุดยอดมากเลยครับพี่นี่อย่างชอบเลย" ไอ้โอบอีกคนเอาเข้าไป

"พี่ก็อย่างชอบเลยครับ" เสียงนี้ไม่ใช่เสียงของเพื่อนผมนะครับแต่เป็นเสียงที่ดังมาจากข้างหลังพวกผมหันมอง

"ไอ้ติน!"

"...?"

 

🍼🍼🍼

เอ่า ตินคือใครละที่นี้ แต่แหมม พี่ม่อลคะ พี่โอบคะ เอาได้เบาเด้อผัวในอนาคตน้องเขายืนคุมอยู่นั่นฮ่าๆๆ

🙏มีคำผิดไรท์ขอโทษด้วยนะคะ ยังไงฝากติดตาม กดไลค์ เม้นท์ให้กำลังใจเค้าหน่อยน๊าา

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว