email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 28 ปาร์ตี้

ชื่อตอน : ตอนที่ 28 ปาร์ตี้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มิ.ย. 2564 18:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 28 ปาร์ตี้
แบบอักษร

ตอนที่ 28 ปาร์ตี้

"อือ..."

จุ๊บบ

"ฮืออ อย่าแกล้ง.."

ฟอดดด

"ตื่นได้แล้วครับ"

"อืมม หือ"ผมค่อย ๆ ลืมตาไม่รู้ว่าตัวเองเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก่อนจะตื่นขึ้นมาก็รู้สึกถูกรบกวนแล้วมันก็ใช่คนที่กวนผมก็ไม่ใช่ใครไอ้อาร์ทนั่นเอง

"อื้ออพอแล้ว"

"โอเคไม่แกล้งแล้ว"

"งานเสร็จแล้วหรอ"

"เสร็จเรียบร้อยก็เลยมานอนด้วย"

"แล้วก็มากวนเนี่ยนะ"

"อย่าโกรธเลยนะครับก็ปลุกแล้วฉายไม่ยอมตื่น"พูดแล้วก็ตีหน้าเศร้ามาให้ผมควรสงสารดีไหมเนี่ย

"ว่าแต่ตอนนี้กี่โมงแล้ว"

"ทุ่มกว่าแล้ว"

"ห๊ะนี่หลับยาวขนาดนี้เลยหรอแล้วแดนเนียลล่ะ"ปกติผมจะไปรับแดนเนียลที่โรงเรียนแต่นี่มันก็ค่ำแล้วไง

"ให้คนไปรับแล้ววันนี้เราจะไปนอนบ้านใหญ่กันไปกันเถอะ"

"ครับ"ผมลืมเลยว่าพรุ่งนี้เป็นวันหยุดซึ่งเราต้องกลับไปบ้านใหญ่กันเพราะแม่ไอ้อาร์ทเป็นคนขอซึ่งผมก็ไม่ได้ขัดอะไร

ไอ้อาร์ทเดินจูงมือผมตามปกติพนักงานที่นี่ก็คงจะคุ้นชินกันแล้วละมั้งตอนแรกก็นินทาบ้างแหละแต่เจอสายตากับรังสีจิตสังหารของไอ้อาร์ทเข้าไปก็พาเงียบตั้งแต่นั้นมาเลย

"ยังไม่กลับอีกหรอครับ"ผมถามพี่แอนนาคนที่พาผมไปหาไอ้อาร์ทในวันที่ผมมาคนเดียวนั่นแหละ

"เหลือเรียงเอกสารนิดหน่อยค่ะ"

"อย่ากลับดึกมากนะครับ"

"ขอบคุณค่ะ"

 

.

"ฉาย ถึงบ้านแล้ว"

"อือ ถึงแล้วหรอ"

"ครับถึงแล้ว"

ภายในบ้านยังคงเปิดไฟไว้ถึงแม้เวลาจะเริ่มดึกแล้วผมกับไอ้อาร์ทเข้าไปในบ้านก็เจอกับคุณแม่นั่งอยู่ที่โซฟาอย่าบอกนะว่ามานั่งรอ

"สวัสดีครับคุณแม่"ผมยกมือไหว้

"แม่สวัสดีครับ ขอโทษทีนะครับที่กลับช้า"

"ไม่เป็นไรลูก"

"แล้วนี่คุณแม่ทานข้าวหรือยังครับ"

"เรียบร้อยจ้ะ แม่ยังไม่ง่วงน่ะเลยมานั่งอ่านหนังสือจนเราสองคนมานี่แหละเดี๋ยวแม่ให้คนเตรียมอาหารให้ก็แล้วกันเดี๋ยวแม่จะขึ้นนอนแล้วล่ะ"

"ขอบคุณครับคุณแม่"

ผมไปถึงห้องครัวก็พบกับอาหารมากมายซึ่งส่วนมากก็เป็นอาหารบำรุงครรภ์เกือบทั้งหมดแล้วมันก็มีอีกหลานเมนูทำไมมันเยอะขนาดนี้กันนะผมกินคนเดียวไม่หมดหรอก

"กินไม่หมดหรอกเยอะขนาดนี้"ผมมองจานอาหารสลับกับมองหน้าไอ้อาร์ทเข้าใจนะว่าคุณแม่เป็นห่วงอยากให้กินเยอะ ๆ แต่นี่มันเยอะไปแถมผมก็ยังไม่ค่อยหิวอีกด้วย

"เก็บไว้กินวันหลังได้ไหมเนี่ย"

"เดี๋ยวคุณแม่ก็เสียใจหรอก"นั่นสิดูแล้วเมนูพวกนี้คุณแม่น่าจะลงมือทำเองซะด้วยกลัวจะเสียใจนี่เป็นอีกมื้อที่ผมต้องกินเยอะขึ้นมาอีกส่วนไอ้อาร์ทนั้นก็เยอะเหมือนเดิม...

 

วันต่อมา

หลังจากที่ผมเดินเล่นตอนเช้าเสร็จแล้วก็กลับเข้ามาในบ้านผมเห็นคุณแม่ไอ้อาร์ทกับแดนเนียลกำลังนั่งอยู่ด้วยกันแถมกำลังง่วนอยู่กับอะไรบางอย่าง

"ทำอะไรกันครับ"

"กำลังเลือกของอยู่น่ะ"ผมมองดูก็เป็นเหมือนหนังสือแค็ตตาล็อกอุปกรณ์ต่าง ๆ สำหรับเด็กแต่ก่อนหนเาผมก็เลือกไปเยอะแล้วนะนี่ซื้อเพิ่มอีกหรอ

"มันจะไม่เยอะไปหรอครับ"

"ไม่เยอะหรอกแค่นี่เองเราต้องเตรียมเผื่อไว้ด้วย"ผมไม่กล้าจะขัดอะไรเลยนั่งเปิดหนังสืออยู่ข้าง ๆ

"วันนี้แม่สั่งของบำรุงมาเยอะเลย"

"แค่นี้ก็ไม่รู้จะบำรุงยังไงแล้วครับ"

"นั่นแหละต้องบำรุงเยอะ ๆ จะได้แข็งแรงทั้งแม่ทั้งลูก"

"ซื้อที่ปั๊มน้ำนมดีหรือเปล่าหรือจะให้ลูกกินนมชง"

"ไม่รู้สิครับซื้อเผื่อไว้สักอันก็ได้ผมก็ไม่แน่ใจว่าจะมีน้ำนมให้ลูกกินหรือเปล่า"

"เสื้อผ้าล่ะ"

"มีครบแล้วครับ"

"ว่าแต่ไปหาหมอมาหรือยัง"

"ไปแล้วครับได้ลูกชาย"

"ดีจริงอย่างนี้ยิ่งต้องฉลองซะหน่อยแล้ว"ผมกับไอ้อาร์ทหันมามองหน้ากันทันทีเอาเถอะผมก็ไม่ได้ว่าอะไรความสุขของคนเป็นแม่ผมยิ่งไม่กล้าขัด..

"แล้วนี่พ่อจะกลับมาไหมครับ"ไอ้อาร์ทถาม

"ไม่กลับก็ต้องกลับแหละวันนี้"คำพูดของแม่ทำเอาผมอดยิ้มไม่ได้เลย

ผมนั่งดูนั่นนี่กับทุกคนไปสักพักก่อนจะแยกออกมาเพราะรู้สึกหิวทำไมช่วงนี้ผมถึงไม่พ้นเรื่องกินกันนะอีกหน่อยคงเป็นหมูแน่ ๆ เลยผมว่า คงต้องออกกำลังกายอย่างหนักแล้วล่ะหลังคลอด

ผมได้ผลไม้มาอีกสองจานเพราะคุณแม่เป็นคนจัดไว้ให้และจะต้องทานให้หมดด้วยดีนะไม่มีอาหารบำรุงอย่างอื่นเพิ่มมาด้วยไม่อย่างนั้นคงจะได้กินแทนข้าวแน่ ๆ

ผมนั่งทานผลไม้ไปด้วยเช็กงานที่ไร่ไปด้วยช่วงนี้ก็ยังปกติไม่มีอะไรส่วนไอ้อาร์ทก็ยังจัดการเหมือนเดิมแถมยังทำได้ดีอีกด้วยพวกพี่ชัยก็พลอยสบายไปด้วยส่วนผลไม้ที่ส่งให้ไอ้มิกก็ยังส่งอย่างต่อเนื่อง

"อึดอัดจัง"ผมบ่นออกมาเบา ๆ ไม่ใช่เพราะอึดอัดชุดหรอกอึดอัดตัวเองนี่แหละรีบ ๆ โตแล้วรีบออกมาได้แล้วนะตัวเล็กผมลูบท้องตัวเองเบาๆ

"ฮึบ"ผมลุกขึ้นเอาจานไปล้างแล้วเก็บเข้าที่ รู้สึกปวดเอวปวดหลังขึ้นมายังไงไม่รู้แต่ว่ามือมันกดไม่ถึง..

"อ้าวอิ่มแล้วหรอแม่ว่าจะทำซุปรังนกมาให้"คุณแม่เข้ามาพร้อมกับกล่องมากมายในมือ

"ขอบคุณครับแต่ตอนนี้อิ่มมากเลยครับ"เจ้าตัวเล็กในท้องก็คงจะทานไม่ไหวแล้วเช่นกัน

"วันนี้เราปาร์ตี้บาร์บีคิวกันดีหรือเปล่า"

"ก็ดีนะครับน่าอร่อย"พูดแล้วก็น้ำลายจะไหลเนื้อเน้น ๆ ฉ่ำ ๆ กับผักอื่นทาซอสอร่อย ๆ นะ

"ดีเลยเดี๋ยวแม่จะเตรียมของไว้"

"เดี๋ยวผมช่วยเตรียมของนะครับ"

"ฉายพักเถอะเดี๋ยวแม่ให้พวกแม่ครัวมาช่วย"

"แต่ผมอยากช่วยนี่ครับแค่หั่นผักก็ได้ครับนะครับ"ดีกว่านั่งอยู่เฉย ๆ นี่นาชีวิตมันจะว่างเกินไปแล้ว

"นะครับ..."

"เห้อ ทำไมดื้อจังนะเลยนะเรา"ผมไม่ดื้อสักหน่อยผมออกจะเป็นคนดี..

"นะครับแค่นี้ไม่หนักอะไรเลยครับ"

"ก็ได้จ้ะ ต้องระวังคมมีดด้วยนะ"

"ได้เลยครับผมจะระวัง"

ไม่นานคนก็ขนพวกผัก อารหาร เนื้อสัตว์และเครื่องดื่มต่างๆเข้ามา ทุกคนต่างแยกย้ายกันทำหน้าที่ของตนเองคุณแม่เป็นคนจัดการกับเนื้อแล่และหมักส่วนผมก็ช่วยคนอื่น ๆ ล้างผักหั่นผักให้เรียบร้อยเตรียมไว้สำหรับเสียบไม้ย่าง

ไอ้อาร์ทรับหน้าที่เป็นคนจัดสถานที่นั่นก็คือสวนหน้าบ้านเมื่อกี้ผมเห็นเข้ามายกเตาย่างออกไปด้วยโดยมีแดนเนียลค่อยช่วยหิ้วถุงถ่านตามไปด้วยความทุลักทุเลเล็กน้อยถุงมันน่าจะหนักพอสมควรนี่จะโดนข้อหาใช้แรงงานเด็กไหมนะ

"เนื้อส่วนนี้กับส่วนนี้แยกกันหมักนะ"

"ได้ค่ะ"

"ผักหั่นแล้วก็แยกไว้ตรงนี้นะ"

"ครับคุณแม่"

ระหว่างรอเนื้อหมักทุกคนก็นั่งพูดคุยกันส่วนผมก็นั่งร่วมวงนะแต่ส่วนมากจะนั่งฟังเสียมากกว่าเรื่องเล่าก็มีทั้งสนุกทั้งตลกครับฟังแล้วเพลินดี

เมื่อเนื้อหมักได้ที่ทุกคนก็ช่วยกันเสียบไม้ไม่ต้องห่วงว่าไม้มันจะไหม้เพราะไม้ที่ใช้เป็นเหล็กกินเสร็จก็ล้างเก็บไว้ใช้ต่อครั้งหน้าได้

"เสร็จหรือยังครับเดี๋ยวผมยกออกไป"ไอ้อาร์ทเดินเข้ามาถาม

"อันนั้นเสร็จแล้วยกไปได้เลยนะ"

"ครับแม่"

"ฉายทำตรงเสร็จก็พอแล้วนะออกไปที่สวนได้ครับ"

"ครับ"ผมจัดการไม่สุดท้ายเสร็จพอดีก็ลุกไปล้างมือก่อนจะหยิบถาดผลไม้ออกไปที่สวนด้วย

"คุณพ่อสวัสดครับ"ผมยกมือไหว้คุณพ่อของไอ้อาร์ทแม้ท่านจะเป็นชาวต่างชาติผมก็ยกมือไหว้อยู่ดี...

"สวัสดีไหว้พระเถอะ"

หือ... สาบานไม่ใช่คนไทย..

"มี๊มานั่งตรงครับ"แดนเนียลโบกมือเรียกผม ผมวางถาดผลไม้ไว้อีกโต๊ะก่อนจะไปหาแดนเนียล

"ว่าไงครับแดนทานอะไรรองท้องแล้วหรือยัง"

"แดนกินผลไม้กับเยลลี่แล้วครับเหลือแค่รอแด๊ดย่างบาร์บีคิวให้สุกตอนนี้เริ่มหิวแล้วครับ"

"รอก่อนนะครับ"ผมอดที่จะลูบหัวแดนเนียลเบา ๆ ไม่ได้น่ารักน่าเอ็นดูไปไหนกันนะ

"ว่าไงทุกคนถึงไหนกันแล้วเนื้อสุกหรือยัง"

"ใกล้จะเสร็จแล้วล่ะคุณก็มานั่งก่อน"

"ค่ะคุณ"

"อันนี้ของฉายนะ"คุณแม่วางจานลงตรงหน้าผมมันเป็นสเต๊กปลาแซลม่อนชิ้นโตเลยแหละราดซอสมาด้วยน่ากันมาก

"ขอบคุณครับน่าทานมากเลย"

"แม่ไม่อยากให้เรากินเนื้อเยอะเท่าไหร่กลัวจะย่อยยากสลัดก็มีเพิ่มนะเติมได้ตลอด

"โอเคครับ"แม่ผัวดีขนาดนี้หาซื้อในช้อปปี้ก็ไม่มีขายดูแลเอาใจใส่ดีมาก

"คุณก็อย่าดื่มเยอะนะคะ"คุณแม่หันไปบอกคุณพ่อที่กำลังรินไวน์ใส่แก้วอย่างชำนาญ

"ไม่เป็นไรหรอกนิดเดียวเองนาน ๆ ที"คุณพ่อตอบแล้วก็ยิ้มให้

"ให้มันจริงอย่างที่พูดเถอะค่ะ"

"แม่ก็อย่าห้ามพ่อนักเลย"ไอ้อาร์ทออกมาสมทบ

"เราก็อีกคนนะเดี๋ยวให้หนูฉายจัดการซะเลย"คุณแม่เหมือนต้องการพรรคพวกเพิ่มเลยโอเคผมอยู่ด้วยคน...

"ถ้าไม่ได้สตินอนนอกห้องไปนะคืนนี้ฉายจะนอนกับแดนสองคน"ผมแกล้งพูดขึ้นมาบ้าง

"เดี๋ยวสิฉายไม่เอาแบบนั้นสิ"

"ล้อเล่น"ผมอดขำไม่ได้จริง ๆ

"แดนครับเช็ดหน้าด้วยครับเลอะแล้ว"ผมหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดหน้าให้แดนเนียล

"ขอบคุณครับ"

วันนี้เป็นอีกวันที่ดีและสนุกสำหรับผมมากมันอบอุ่นเข้ามาถึงหัวใจเลยการมีครอบครัวมันดีแบบนี้นี่เอง..

 

 

2BC. 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว