ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
วางเกมเดิมพัน

17.00 น.

“คุณมิลินให้แพทช่วยอะไรอีกไหมคะ”

“ไม่ต้องแล้วล่ะแพท หมดเวลาทำงานละ กลับเถอะ พรุ่งนี้ค่อยมาเรื่องงานต่อ ฉันต้องไปเตรียมตัวไปกับคุณแม่ด้วย”

“โชคดีนะคะคุณมิลิน แพทมีชะตาแหม่งๆว่า คนนี้น่าจะถูกใจคุณมิลิน”

“ทำไมคิดงั้นอะ”

“แพทมีเซ้นท์น่ะค่ะ”

“อ๋อ ฉันลืมไปว่าสายเจ้าแม่มู เต ลู”

“ป่าวสักหน่อยนะคะ แพทแค่มีเซ้นท์เอง”

“ไม่รู้สิ อย่างพิมกับพะพาย พนักงานเก่าของเรา เธอบอกจะเจอเนื้อคู่ ก็แต่งงานกันไปตามที่เซ้นท์เธอบอกจริงๆ”

“เชื่อเซ้นท์แพทค่ะ”

“แต่ฉันว่าครั้งนี้ เซ้นท์เธอคงผิดแล้วล่ะ เพราะฉันไม่มีทางเลือกผู้ชายที่ฉันไม่ได้เลือก”

“แพทจะคอยดูนะคะ”

“จ้ะ กลับไปได้แล้ว เย็นแล้ว”

“สวัสดีค่ะคุณมิลิน”

“สวัสดีค่ะ” เธอรับไหว้เลขาของเธอ ก่อนจะเดินทางไปร้านชุดที่เธอต้องเลือกใส่สำหรับมื้อค่ำนี้ ไม่ใช่เธออยากไปนักหนาหรอกนะ แต่เธอต้องสวยตลอดเวลา แม้ว่าจะขมขื่นขนาดไหน

สงสัยวันนึ้ ต้องแต่งตัวยั่วโมโหเพื่อนแม่สักหน่อย รับรองว่าไม่อยากได้เป็นลูกสะไภ้แน่นอน

มิลินเลือกชุดรัดรูปกำมะหยี่สีน้ำเงิน ขับกับสีผิวขาวปานหยวกกล้วยของเธอ ดูแล้วเหมือนจะยาวและเรียบร้อยแต่ข้างๆคว้านลึกมาเกือบถึงก้น ส้วนหลังสายเดี่ยวนั้นลึกถึงเอว เธอสวยอย่าบอกใครเชียว

“ค่ะแม่ มิลินใกล้ถึงแล้วค่ะ” เธอรับสายคุณหญิงอิงอร ก่อนลงจากรถ

“ดีลูก รีบมานะ คุณนายมารตีและพี่ธนนท์รอลูกอยู่”

“ค่ะ” เธอกดวางก่อนจะเดินเข้าไปในร้านโซนวีไอพี สายตาสาดส่องผู้เป็นแม่จนเจอ แต่ไม่ทันได้เห็นหน้าผู้ชายคนนั้นหรอก เพราะเขานั่งหันหลัง แล้วก็ไม่ได้สนใจเธอเลย แม้แต่น้อย

“นนท์ หนูมิลินมานู่นแล้ว” เขาถอนหายใจ ก่อนจะหันไปหาเธอ ที่เดินมาข้างๆเขาโดยมีคุณหญิงอรอินพาเข้ามา

เขาหันไปเห็นขาขาวเนียนของเธอ ก่อนจะไล่ขึ้นไปจนถึงคอระหงที่น่ากัดกินเสียกระไร จนถึงดวงตาคู่สวยที่เธอมองมาพอดี ทั้งสองสบตากันเหมือนมีพลังงานบางอย่าง ธนนท์ลุกขึ้นเหมือนโดนคำสาป คำสาปที่เธอสาปให้เขาตกหลุมพรางของเธอ

“สวัสดีครับ น้องมิลิน”

เธอกระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะยกมือไหว้เขาตามมารยาท”

“สวัสดีค่ะ คุณธนนท์”

“เรียกเขาว่าพี่ก็ได้นะคะหนูมิลิน”

“ไม่ดีกว่าค่ะ มิลินเกรงใจ อีกอย่างมิลินเป็นลูกคนเดียวค่ะ”

เพล้งงง เหมือนหน้าเขาแตกเป็นเสี่ยงๆ

“อีกหน่อยก็คงต้องเรียกว่าสามีแล้วละนะ” คุณนายมารตีหัวเราะ

“สงสัยจะใช่ คิคิ” คุณหญิงอรอินสนับสนุน

“เชิญนั่งเถอะค่ะ” คุณนายมารตีกล่าว

“พี่เลื่อนเก้าอี้ให้นะครับ”

“ขอบคุณค่ะ”

เขาและเธอนั่งลงและวงสนทนาก็เริ่มขึ้น

“หนูมิลินจบอะไรมาจ๊ะ”

“จบตรีบริหารธุรกิจจากไทยค่ะ ส่วนโทจบจากอมเริกาค่ะ”

“ว้าววว เก่งจังเลยจ้ะ พี่ธนนท์ก็จบตรีจากไทย ส่วนโทน่ะจบจากออสเตรเลีย”

“ค่ะ” เธอยิ้ม และสายตาก็ลอบมองเขา

ปฏิเสธไม่ได้จริงๆว่าเขาตรงสเปคเธอมาก แต่เจ้าชู้มากไปหน่อย เธอไม่ชอบผู้ชายแบบนี้

ส่วนเขาก็ถูกใจเธอมาก ขาขาวๆ กับคอขาวๆมันน่าหอม น่าจูบเสียจริงๆ

“ธนนท์อยู่ออสเตรเลียมากี่ปีหรอลูก” คุณหญิงอรอินถาม

“4 ปีครับ”

“เท่ากันกับมิลินเลย” คุณหญิงยิ้ม

“น้องมิลินาทำอะไรอยู่ครับตอนนี้”

“ทานข้าวไงคะ”

เขานิ่งกับคำตอบของเธอ

แสบใช่เล่นนะ ชักจะสนใจแล้วสิ

เขาโน้มตัวหาเธอ แต่คุณหญิงกับคุณนายเห็นเพียงหลังของเขา

“สนใจทานพี่ด้วยไหมครับ” เขายิ้มยียวน

“กลัวไม่อร่อยสิคะ” เธอโน้มลงมาพูดก่อนยิ้มกลับ

“คุยอะไรกันจ้ะ กิ้วๆ”

“อ่อ พี่ธนนท์ถามมิลินน่ะค่ะ ว่าชอบผู้ชายแบบไหน”

“ว้าววว และชอบแบบไหนละคะ แม่อยากรู้ด้วย” คุณมารตียิ้มทำท่าอยากรู้ และแถมยังแทนตัวเองว่าแม่

“ชอบแบบที่ไม่ใช่พีีธนนท์อะค่ะ”

ทุกคนต่างเงียบกับมุขของมิลิน

“ฮ่าๆ มิลินแกล้งเล่นน่ะค่ะ”

“ฮ่าๆ ลูกแม่นี่เฮฮาแบบนี้เนอะ”

“แต่ผมกลับชอบทุกอย่างที่เป็นน้องมิลินนะครับ”

เธอนิ่งกับคำพูดของเขา

“ฮ่าๆ ผมล้อเล่นครับ”

หนอยยยยย ธนนท์ จะเปิดศึกใช่มั้ย

“พี่ธนนท์ทานนี่นะคะ ปลากะพงทอง ทานปลาเยอะๆค่ะ เขาบอกกันว่าจะช่วยให้ ฉลาด ขึ้นไปอีก” เธอเน้นคำว่าฉลาดให้กับเขาและเธอ

คุณหญิงและคุณนายต่างกระซิบกระซาบกัน ก่อนที่คุณหญิงอรอินจะเอ่ยปาก

“แม่กับคุณมารตีขอตัวแปปนะคะลูก พอดีเจอประธานสมาคมเครื่องเพชร เดี๋ยวมาน้า”

ตามเคยและแม่ฉัน

ตลอดเลยนะครับแม่

เขาและเธอต่างคิดในใจ

“คุณทำงานเกี่ยวกับอะไรหรอคะ” เป็นเธอที่เปิดประเด็นขึ้นมาก่อน

“บริษัทสำหรับเช่าสินค้านำเข้าส่งออกน่ะครับ”

“จริงหรอคะ ทำไมมิลินไม่เคยได้ยิน”

“พี่ก็ทำมานานนะ โชคชะตาคงไม่ได้ให้เราเจอกันมั้งครับ อาจจะทำให้ธุรกิจเราทั้งคู่ไปไม่รอดก็ได้”

“ไม่แปลกใจเลยนะคะ ว่าทำไมคุณถึงไม่มีแฟน”

“...”

“เพราะปากแบบนี้ไงคะ ถึงไม่มีใครเอาอะ”

“พี่ก็ว่าอย่างนั้นแหละครับ ถึงแม้พี่จะปากแบบนี้ถึงว่าแหละ พี่ก็ไม่เลือกน้องมิลินเหมือนกัน”

“นี่ มากไปแล้วนะ”

“มากไปตรงไหนครับ ที่มิลินว่าพี่ไม่มากกว่าหรอ”

“ถ้าไม่อยากมา มาทำไมอะ”

“เหมือนกันอะ มาทำไมอะ”

“มิลินมีคนให้เลือกมากมาย ไม่จำเป็นต้องมาเลือกคุณหรอก ผู้หญิงอย่างมิลินอะใครๆก็อยากได้”

“แต่ก็ขึ้นคานมานานแล้วนี่ครับ”

“จิ๊”

“พี่ก็มีผู้หญิงเยอะแยะ เลือกใครก็ได้ครับ แค่กระดิกนิ้ว แม้แต่น้องเอง”

“งั้นมาเดิมพันกันมั้ยละ”

“เดิมพัน?”

“ใช่ เราจะตกลงแต่งงานกันในอีกหกเดือน” เธอพูดนิ่งๆ

“แต่งงาน?”

“ใช่ แต่ในอีก 6 เดือน เงินเดิมพัน 10 ล้าน ถ้ามีใครเป็นฝ่ายบอกรักก่อน คนนั้นแพ้ เสีย 10 ล้าน”

“ผมว่า 20 ล้านน่าจะดีกว่า ผมชอบเวลาลงทุนแบบนี้”

“30 ล้านแล้วกัน ถ้าใครบอกรักก่อนคนนั้นแพ้ แต่ถ้า 6 เดือนนี้ ไม่มีใครบอกรักก่อน แล้วก็แค่จะบอกแม่ของเราว่าเราไปด้วยกันไม่ได้ และเราจะไม่เสียอะไรเลย เพราะเราไม่มีใครชนะ ถึงแม้เกมจะจบและมีใครแพ้ก็ตาม เราจะไม่มีทางแต่งงานกัน จะจากกันด้วยดีด้วยธุรกิจ”

“ผมเดิมพัน 30 ล้าน ผมดีล”

“คุณเตรียมตัวแพ้ฉันได้เลย คุณธนนท์”

“คุณต่างหาก เพราะจากนี้ผมจะทำให้คุณบอกรักผมให้จนได้ มิลิน”

 

อ้าวแล้วเหวยยยยย เดิมพันกันแล้วจ่ะ แต่ถ้าธนนท?แพ้ ฉันยอมเป็นเมียเขานะ ฉันยอมจำนน อิอิ

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น