facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แผนร้าย

คำค้น : น่ารัก เถื่อน สามี ครอบครัว

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 519

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ค. 2564 15:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แผนร้าย
แบบอักษร

 

 

ดารินทร์เข้ามาเรียนรู้งานตามคำสั่งของคุณดาริกา โดยมีภิภพเป็นคนดูแลและสอนงานให้เธอ ภิภพยังเหมือนเดิมทุกอย่างเขายังรักและห่วงใยเธอ ในขณะที่เธอมีใครอีกคนในใจ ตั้งแต่วันที่นดลมาส่งที่บ้าน ดารินทร์ก็ไม่เห็นหน้าเขาอีกเลย ป้าแก้วบอกว่าเขาไปแล้วแต่เธอไม่ได้ถามว่าเขาไปไหน รถของเขายังจอดอยู่ที่เดิม จนกระทั่งดาริกาขายมันทิ้งไปเพราะไม่อยากเก็บเอาไว้ให้รกตา เธอแอบคาดหวังว่าจะได้เจอเขาที่นี่ แต่ก็ผิดหวังเพราะไร้เงาของเขา

"คิดอะไรอยู่ครับเดียร์"ภิภพถามเมื่อเห็นดารินทร์เอาแต่นั่งเหม่อลอย

"เปล่าค่ะ เดียร์เพิ่งทราบนะคะว่าพี่โอมเป็นญาติกับพี่รุต"ดารินทร์พูดไปอีกทางเพราะไม่อยากให้ภิภพสงสัย

"เป็นญาติห่างๆ น่ะครับ"

"ออ...ค่ะ"

"พี่ได้ยินมาว่ารุตจีบเดียร์ด้วยใช่ไหม"

"ไปได้ยินมาจากไหนคะ พี่รุตก็แค่ให้ดอกไม้แสดงความยินดีกับเดียร์ก็แค่นั้นเอง"

"พี่หึงนะครับ"พูดพร้อมกับก้มหน้าลงไปจนชิดใบหน้าหญิงสาว ดารินทร์ถอยห่างตกใจกับการกระทำของแฟนหนุ่ม ไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำแบบนี้ จังหวะนั้นประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดเข้ามา ดาริกาเบะปากในขณะที่ศรุตหน้าตึง เมื่อเห็นการกระทำของคนทั้งสอง

"คุณแม่! "ดารินทร์ลุกจากเก้าอี้ รู้สึกดีใจที่มีคนเข้ามาขัดจังหวะ

"ไงจ้ะเรียนงานกันไปถึงไหนแล้ว"ดาริกาถามด้วยน้ำสียงเอ็นดู แต่สายตากลับจับจ้องอยู่ที่หน้าของภิภพ

"น้องเดียร์หัวไวครับ สอนรอบเดียวก็จำได้"ภิภพเป็นคนตอบคำถาม

"ท่านประธานมีอะไรจะใช้ผมหรือเปล่าครับ"ภิภพถามด้วยท่าทางนอบน้อม ศรุตยกยิ้มมุมปากให้กับละครฉากใหญ่ตรงหน้า ไม่รู้ว่าที่ภิภพหน้าซีดนั่นเป็นเพราะเห็นดาริกาหรือเห็นเขากันแน่

"พูดอะไรอย่างนั้นจ้ะ คนกันเองทั้งนั้น อีกหน่อยโอมก็จะมาเป็นลูกเขยของแม่ เกรงใจอะไรกันจ๊ะ ว่าแต่จะแต่งกันเมื่อไหร่ แม่อยากมีหลานแล้วน้า คิดเอาไว้หรือยังลูก"พูดพร้อมกับสังเกตอาการของคนทั้งสองไปด้วย

"เดียร์ยังไม่ได้คิดเรื่องนี้เลยค่ะ อีกอย่างเดียร์ก็ยังเรียนไม่จบด้วย"ดารินทร์ตอบไม่เต็มเสียงนัก เพราะกลัวภิภพจะคิดมาก เพราะเธอยังไม่เคยคิดเรื่องแต่งงานจริงๆ

"แม่ว่าเร็วหน่อยก็ดีนะแม่อยากพักเต็มที อยู่บ้านเลี้ยงหลานดีกว่า รุตว่าพี่ดาวเหมาะกับเลี้ยงหลานไหมคะ"คำถามที่เป็นกันเองของดาริกา ทำให้ภิภพมองหน้าศรุต สองคนนี้มีอะไรปิดบังเขาอยู่หรือเปล่า พักนี้ดาริกาก็ไม่ค่อยให้เขาไปหา

"ใครว่าละครับพี่ดาวยังสาวยังสวยอยู่เลย พี่ดาวต้องเป็นคุณยายที่สวยที่สุดแน่ๆ เลยครับ"ศรุตประจบคำโตไม่เกรงใจคนที่มองหน้าเขาเลยสักนิด

"ปากหวาน..."

"ก็หวานกับพี่ดาวคนเดียวนั่นแหละครับ"

"อึ้มๆ ..."ภิภพกระแอมเบาๆ เป็นเชิงเตือนให้คนทั้งสองรู้ว่าเขายืนอยู่ตรงนี้

"ไปทานข้าวกันดีกว่า แม่จองโต๊ะร้านโปรดเดียร์เอาไว้ ไปด้วยกันหมดนี่แหละ ถือเป็นการฉลองที่เดียร์เข้ามาทำงานในบริษัทอย่างจริงจัง"

"เดียร์แค่มาเรียนรู้งานค่ะแม่"

"แค่เดียร์มาแม่ก็ดีใจแล้ว ทุกอย่างของแม่ต้องเป็นของเดียร์อยู่แล้ว จะวันนี้หรือวันไหนเดียร์ก็ต้องรับช่วงต่อจากแม่ แม่แก่ขึ้นทุกวันจะดูแลที่นี่ได้อีกนานแค่ไหนกัน"

"เดียร์ไม่มีความสามารถหรอกค่ะ คงต้องฝากคุณแม่แล้ว"

"แม่ไม่รับฝากจ้ะ ของๆ ใครคนนั้นต้องมาดูแลเอง ไปทานข้าวกันดีกว่า ภิภพศรุตไปด้วยกันนะ ไปกันหลายคนสนุกดี"

"ครับ..."สองหนุ่มรับคำพร้อมกัน เพราะต่างคนก็อยากตามไปจับผิดกันและกัน ภิภพอยากดูพฤติกรรมของดาริกากับศรุตเพราะรู้สึกแปลกใจ ศรุตชอบผู้ชายก็จริง แต่เขายังมีทุกอย่างครบสมบูรณ์ บางทีเงินก็ไม่เข้าใครออกใคร ศรุตอาจะเห็นกับความสบาย เปลี่ยนใจไปมีความสัมพันธ์กับดาริกาก็ได้ พักนี้เขาก็มัวยุ่งกับเรื่องของดารินทร์เลยไม่ค่อยได้ใส่ใจศรุตสักเท่าไหร่

.............................................................................................

"พักนี้รุตดูสนิทกับคุณดาวมากนะ"ภิภพถามเมื่อ อยู่กันตามลำพัง

"ก็ไม่แปลกนี่ครับ ผมทำงานกับเธอ"

"มีแค่เรื่องงานอย่างเดียวใช่ไหม"

"พี่โอมหมายความว่ายังไงครับ"

"รุตไม่ได้นอกใจพี่ใช่ไหม"มุมปากศรุตกระตุกเมื่อได้ยินคำถามนี้

"พี่โอมหึงผมเหรอครับ"ถามเมื่อหันกลับมาจ้องหน้าคู่ขาอย่างต้องการจะจับผิด

"ไม่เอาน่า รุตก็เห็นว่าพักนี้งานพี่ยุ่งจะตาย"

"ครับ...กลางวันอยู่กับลูก กลางคืนอยู่กับแม่ พี่โอมคงเหนื่อยมากสินะ ยังไงก็รักษาสุขภาพด้วยนะครับ อย่าหักโหมมากนัก"

"มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นนะ พี่ไม่ได้ยุ่งกับเดียร์ ทุกอย่างที่พี่ทำก็เพื่อเราทั้งนั้น"

"เหรอครับ ถ้าผมบอกว่าสิ่งที่ผมกำลังทำก็เพื่อเรา พี่โอมจะโอเคไหมครับ"ศรุตจ้องหน้าภิภพอย่างท้าทาย

"หมายความว่าไง! "

"พี่โอมครับ เราก็แค่กำจัดอีเดียร์ ทุกอย่างก็เป็นของเรา อีแก่นั่นมันหลงพวกเราจนโงหัวไม่ขึ้น ถ้าไม่มีลูก สมบัติของมันจะไปไหนได้ละครับ"

"รุตกำลังจะบอกอะไรพี่กันแน่ รุตนอนกับคุณดาวใช่ไหม! "ภิภพโกรธจัดเมื่อได้ยินสิ่งที่ศรุตพูด ถึงเขาจะมีความสัมพันธ์กับดาริกา แต่เขาก็ไม่เคยคิดที่จะนอกใจศรุต ทุกอย่างก็แค่ผลประโยชน์

"พี่หึงจริงๆ ด้วย ตกลงหึงผมหรือหึงอีแก่กันแน่"

"รุต! "

"หาทางกำจัดดารินทร์ซะ ให้มันไปให้พ้นทาง แล้วทุกอย่างของอีดาวก็จะเป็นของเรา ถ้าพี่รักผมจริงๆ เราก็แค่ร่วมมือกัน"

"รุต! "

"พี่อยากได้อีเดียร์ไหมครับ เป็นแฟนมันมากี่ปีพี่ได้อะไรบ้าง มันรักพี่หรือเปล่าก็ไม่รู้ พี่โอมลองคิดดูสิครับถ้าไม่มีมันสักคน สมบัติอีแก่นั่นจะเป็นของใคร ไม่ว่าพี่หรือผมใครสักคนทำให้มันรักและไว้ใจได้ เราจะโกยสมบัติมันมาเป็นของเราไงพี่ เพื่อเรา"ศรุตยกแก้วมาชนกับแก้วเหล้าในมือภิภพ พร้อมกับจ้องตาแฟนหนุ่ม เพื่อมองลึกเข้าไปในจิตใจ ภิภพกลืนน้ำลายลงคอที่ผ่านมาเขาคิดแค่อยากได้สมบัติของดาริกา และอยากได้ดารินทร์ตามประสาผู้ชาย แต่ไม่เคยคิดที่จะกำจัดดารินทร์เลยสักครั้ง เพราะถ้าได้ใครสักคนสมบัติก็ต้องตกมาเป็นของพวกเขาอยู่แล้ว

"อย่าคิดนานสิครับ ถ้าพี่อยากนอนกับอีเดียร์ ผมจะช่วยพี่เอง! "

"เดิมแผนของเราก็แค่จับแม่ลูกคู่นั้น พี่ว่าแค่เราได้ดารินทร์อีกคน สมบัติมันก็เป็นของเราแล้ว รุตก็แค่ทำให้มันไว้ใจ"

"มันไม่ง่ายอย่างนั้นสิพี่ อีเดียร์มันไม่ได้โง่เหมือนแม่มัน ไหนจะญาติข้างพ่อมันอีก ช่วงนี้ไอ้วินัยก็มองมันแปลกๆ พี่จะรอให้คนอื่นลงมือก่อนใช่ไหม อีเดียร์มันเป็นทาญาติคนเดียวของอีแก่ ถ้าไม่มีมันสักคน อีแก่ก็ต้องยกทุกอย่างให้เรา ถ้าพี่ช้าคนอื่นลงมือก่อน ช่วยไม่ได้นะครับ"ศรุตพยายามโน้มน้าวภิภพด้วยเหตุผลที่น่าเชื่อถือ

"ต้องขนาดไหน"ภิภพถามเพื่อลองเชิง

"ผมไม่อยากหายใจร่วมโลกกับมันอีกแล้ว! "ศรุตตอบเสียงเย็น

"รุต! "

"มีอีกตั้งหลายวิธีที่คนหายแล้วสืบหาไม่เจอ พี่ไม่ต้องกลัวหรอก ผมรอบคอบพอ! "

..................................................................................................................

สองคนนี้มีแผนอะไรกัน ขอกำลังใจให้น้องเดียร์ด้วยค่า 

ที่รักจ๋าผลงานเรื่องใหม่ อุ้มรักสามีครึ่งคืน ฝากติดตามด้วยนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว