ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่25.วันที่ต้องห่างกัน..

ชื่อตอน : ตอนที่25.วันที่ต้องห่างกัน..

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ค. 2564 09:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่25.วันที่ต้องห่างกัน..
แบบอักษร

พี..

วันนี้ผมก็ช่วยงานที่ร้านของสิงห์เค้าเหมือนเดิมเพราะผมไม่ต้องไปทำงานหนิครับ เเต่พรุ่งนี้ก็ต้องไปเเล้วผมเป็นห่วงสิงห์มากๆเลยหล่ะครับคราวนี้ไปหลายวันด้วยไม่รู้จูลี่จะทำอะไรรึบ้าๆอีกรึเปล่า..

"คุณเป็นอะไรเหรอครับทำไมทำหน้าดูเป็นกังวลเเบบนั้น"สิงห์ที่ยืนทำอาหารอยู่ถามผมก่อนจะมองมาทางผมด้วยสีหน้าสงสัย นี่ผมกังวลจนเผลอเเสดงออกมาทางสีหน้าเลยงั้นเหรอเนี่ย

"ก็พรุ่งนี้ผมต้องไปทำงานเเล้วหน่ะสิครับ บินเที่ยวนี้ไปต่างประเทศด้วยหลายวันกว่าจะกลับผมเป็นห่วงคุณ.."ผมบอกกับสิงห์ด้วยความเป็นห่วง

"ไม่ต้องห่วงผมหรอกนะครับ.."สิงห์ยิ้มให้กับผมจะไม่ให้ห่วงได้ไงหล่ะคับเเฟนผมทั้งคนเลยนะ..

"เออจริงสิ..หลังจากผมกลับมาคราวนี้เราไปเที่ยวทะเลกันไหมครับ ชวนเพื่อนๆคุณไปด้วยเราจะได้ฉลองที่เปิดร้านกันซักที.."ผมบอกกับสิงห์ออกมา ช่วงนี้มีเเต่เรื่อง

"ก็ดีเหมือนกันนะครับผมไม่ได้ไปมานานเเล้ว.."สิงห์ยิ้มให้กับผมอีกครั้งก่อนจะทำอาหารต่อไป

"ความจริงผมอยากเที่ยวรอบโลกมากเเต่ไม่มีเวลาทำเเบบนั้นซักที.."สิงห์บอกกับผมไปด้วยมือของเค้สก็ทำอาหารให้ผมไปด้วย

"ได้สิครับเดี๋ยวผมพาคุณไปเอง..ไม่ว่าจะประเทศไหนทวีปอะไร เเค่คุณอยากไปผมพาไปได้ทุกที่ครับ"ผมบอกกับสิงห์ด้วยสีหน้ายิ้มๆเเบบมีความสุข ผมพูดได้เต็มปากเลยว่าทุกๆวันของผมมีความสุขที่ได้อยู่กับสิงห์..

ผมทานอาหารเย็นที่คอนโดของสิงห์เเล้วก็นอนที่นี่ คอนโดเค้ากลายเป็นบ้านหลังที่สามผมไปเเล้วหล่ะครับ

เมื่อคืนผมหลับสบายมากๆ มีความสุขสุดๆที่ได้นอนกับสิงห์ ผมมีบินตอนบ่ายของวันนี้ตอนเที่ยงผมกลับบ้านมาที่คอนโดของผมเองเพื่อเเต่งตัวก่อนจะไปที่สนามบิน

"ไงไอพีช่วงนี้เป็นไงบ้างวะ.."ไอเลโอเพื่อนของผมพูดถามผมขึ้นมา

"ก็มีความสุขดี..เเล้วเมียมึงหล่ะ"ผมบอกกับไอเลโอออกมา ก่อนจะถามมันกลับไปด้วย

"ก็โอเคดี.."ไอเลโอบอกก้บผมด้วยสีหน้าดูนิ่งๆไปทะเลาะกันมาเเน่ๆ

"มึงทำใจยังไงวะตอนต้องห่างกับเมียของมึง กูหน่ะนะไม่อยากห่างจากสิงห์เค้าเลยหว่ะ มันรู้สึกใจหวิวๆยังไงก็ไม่รู้.."ผมบอกกับไอเลโอเพื่อนของผม

"สองคำเลยนะเว้ย..ทำใจ.."ไอเลโอบอกกับผม ก็จริงของมันผมต้องทำใจ

"เออกูได้ข่าวว่าเมื่อก่อนไอพี่เจมส์มายุ่งกับเเฟนมึงด้วยหนิ"ผมถามด้วยความสงสัย

"เออ..เเม่งเกือบจะได้กันเเล้วด้วยนะเว้ยถ้ากูไม่ลากเเม่งกลับมาสั่งสอนในรถอะนะ ป่านนี้จากเเฟนไม่กลายเป็นเมียหรอก.."ไอเลโอบอกกับผมออกมา

"สั่งสอนยังไงวะ.."ผมถามด้วยความสงสัย เเต่ก็ไม่น่าจะเดายาก

"ก็ทำให้เป็นของกูไงวะ.."ไอเลโอบอกออกมา ผมว่าเเล้วเชียวว่าต้องเป็นวิธีนี้..

"ก่อนเป็นเเฟนกันนะเว้ยเเม่งอ่อยไปทั่วเลยหว่ะ เห็นดูนิ่งๆเเบบนั้นนะเว้ยกูไม่อยากจะพูดเลย ทำตัวเเบบนั้นบ้านกูเรียกว่าง่ายหว่ะ..เเล้วก็อีกคำที่ขึ้นต้นด้วย รอเรือ"ไอเลโอบอกกับผมออกมาต่อ ขึ้นต้นด้วยรอเรืองั้นเหรอน่าคิดนะ

"เเล้วเค้าเคยมีเเฟนกี่คนวะ.."ผมถามด้วยความสงสัย

"เเฟนจากในเเอปหาคู่อะเหรอ..เยอะหว่ะก่อนมาคบกับกูนะ เเม่งเล่นเเอปอะไรก็ไม่รู้เเถมนัดเจอกันอีก สุดท้ายกูให้เดาว่าทำอะไรกัน.."ไอเลโอทิ้งปมปริศนาให้กับผม

"ใช่ทำกิจกรรมบนเตียงป้ะ.."ผมพูดออกมา ไอเลโอก็พยักหน้า..

"เเม่งคนอะไรวะขี้เหงาชิบหาย ขาดผู้ชายไม่ได้รึไง.."ไอเลโอบ่นออกมาต่อด้วยความหัวเสีย

"เเล้วเค้าเคยนอกใจมึงไหม.."ผมถามออกมาต่อด้วยความสงสัยผมไม่ได้ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านหรอกนะ เเต่เรื่องของเพื่อนสนิทไม่ใช่เรื่องชาวบ้าน

"ไม่เคยหว่ะ..เเต่กูนี่ดิเคยเเม่งกูรู้สึกผิดหว่ะ.."ไอเลโอบอกกับผมออกมา อ่าวคดีพลิกเฉยเลย

"มึงก็ขาดผู้ชายไม่ได้หนิอย่านึกว่ากูไม่รู้นะ ว่ามึงก็เคยคบกับไอพี่เจมส์อะคบกันนานซะด้วย อีกอย่างนึงมึงก็ขาดผู้ชายไม่ได้เหมือนกัน..มึงก็มั่วพอๆกันนั่นเเหละ.."ผมบอกกับไอเลโอออกมา เเบบนี้มันเข้าสุภาษิต ว่าเเต่เขาอิเหนาเป็นเองเลยนี่หว่า..

"กูก็เลิกเเล้วไงกูไม่ได้เเอบมีอะไรกับพวกวิศวกรเครื่องบิน พวกสจ๊วตด้วยกันเเล้ว..อีกอย่างกูไม่ได้รักพวกเค้าซักหน่อย"ไอโลโอบอกกับผมออกมา

"มึงก็เลยไม่มั่นใจใช่ไหมว่าเมียมึงรักมึงจริงรึเปล่า.."ผมถามไอเลโอก่อนมันจะพยักหน้า หลังจากนั้นพวกเราก็ไปทำหน้าที่ของตัวเอง ผมก็ไปเตรียมตัวของผมไอเลโอก็ไปทำหน้าที่ในส่วนของมัน

วันต่อมาหลังจากผมถึงต่างประเทศทำนู่นนี่นั่นไปเรื่อยๆก่อนผมโทรไปหาสิงห์ตอนนี้ที่ไทยก็น่าจะสามสี่ทุ่มได้หล่ะมั้งครับ..

"เป็นไงบ้างครับ.."ผมพูดถามปลายสายด่วยความเป็นห่วง

"สบายดีครับนี่ก็จะปิดร้านกลับไปพักผ่อนเเล้วคุณหล่ะ.."สิงห์ถามผม ก่อนผมจะได้ยินเสียงเค้าปิดประตูร้านกำลังจะกลับจริงไปด้วยสีนะ...

"เเล้วทานข้าวเย็นรึยังครับ.."ผมถามสิงห์ด้วยความเป็นห่วง

"เรียบร้อยเเล้วครับ.."สิงห์บอกกับผมก่อนผมจะได้ยินเสียงเค้าเปิดประตูรถ

"คุณอยากได้อะไรไหมผมจะได้ซื้อไปฝาก.."ผมถามสิงห์ขึ้นมา ผมก็พอรู้บ้างเเหละว่าสิงห์ชอบกินอะไรเเต่ไม่เยอะเท่าที่ควร

"เเค่คุณกลับมาปลอดภัยผมก็โอเคเเล้วหล่ะครับ"สิงห์บอกกับผมทำให้ผมยิ้มออกมา

"อย่าเพิ่งวางสายสายจนกว่าจะถึงบ้านนะครับ.."ผมบอกกับสิงห์ก่อนจะเปิดกล้องวิดีโอคอลกับเค้า..

"ได้ครับ.."พีวางโทรศัพท์ลงที่เบาะข้างๆทำให้ผมเห็นด้านข้างของเค้าขณะขับรถ เเค่ได้เห็นหน้าเค้าผมก็ชื่นใจเเล้วหล่ะ ผมได้ยินเสียงสตาร์ทรถ..

"ขับรถดีๆนะครับ"ผมบอกกับสิงห์ก่อนเค้าจะหันมายิ้มให้กับผมเเล้วขับรถต่อไป ผมไม่อยากกวนเค้าเลยเงียบๆ เเค่ผมได้มองด้านข้างเค้าก็พอ

สิงห์ขับรถไปได้ซักพักผมสังเกตเห็นสีหน้าของสิงห์ดูนิ่งๆไปเค้าเอาเเต่จ้องถนนมือกำพวงมาลัยเอาไว้เเน่น..

"ทำไมมันเบรคไม่ได้.."สิงห์พูดขึ้นผมเริ่มกังวลขึ้นมาเเล้วหล่ะสิครับ

"สิงห์ครับใจเย็นๆนะ.."ผมบอกกับสิงห์ก่อนผมเเสงสว่างวาบนนึงจะปะทะกับหน้าของสิงห์ ทำให้สิงห์หักพวกมาลัยหลบ หลังจากนั้นผมได้ยินเสียงเหมือนรถของสิงห์ชนเข้ากับอะไรบางอย่างทุกอย่างมันเร็วมากๆกระจกของรถเเตกกระจาย สิงห์กระเเทกเค้ากับพวกมาลัยของรถอย่างจังเศษเเก้วบาดเเขนของสิงห์จนเลือดออก สิงห์สลบไปมีเลือดไหลที่หัวของเขา..

"ประตูรถของสิงห์ถูกเปิดออก..ชายสองสามคนพยุงเค้าเเล้วทิ้งตัวของเค้าลงบนพื้น..ก่อนผมจะเห็นพวกคนเหล่านั้นรุมกระทืบสิงห์ นี่มันบ้าอะไรกันวะเนี่ย ผมรีบโทรหาพ่อของสิงห์ในทันที ผมรู้สึกโกรธมากในตอนนี้โกรธที่ตัวเองรู้ว่าอะไรเกิดขึ้นเเต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้เเต่มองสิงห์โดนทำร้าย ...

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

เป็นไงกันบ้างครับสำหรับตอนนี้ของนิยายมีความรู้สึกนึกคิดยังไงก็มาคอมเม้นท์บอกไรท์กันได้นะครับมาติมาชม มาเสนอข้อเสนอเเนะอะไรได้หมดเลยนะครับ

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

เกิดอะไรขึ้นกับสิงห์กันเเน่นะครับเเล้วสิงห์จะเป็นยังไงบ้างจะไปลอดภัยไหม ใครเป็นคนทำ ใากติดตามด้วยนะครับ ระหว่างนี้เรามาคั่นด้วยเรื่องของเลโอกันดีกว่า ความรักที่สับสนเเละวุ่นวายของพวกเค้าสองคนจะเป็นยัไงฝากติดตามด้วยนะครับ เลโอมีคู่นะครับไรท์เคยเเอบบอกไปเเล้วว่าใคร(ไม่เเอบหรอกบอกตรงๆเนี่ยเเหละ)ไรท์จะมาเล่าให้ฟังว่าสองคนนี้พบกันได้ยังไง ในพาร์ทของเลโอกับอีกคนนึง รับรองเรื่องนี้เเซ่บถึงพริกถึงขิงเเน่นอน..

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว