เมียบำเรอ...อุ้มรัก 18+
บทที่ 6 เมีย...หรือฝุ่นละออง 4/4
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
บทที่ 6 เมีย...หรือฝุ่นละออง 4/4

 

 

 

“มีอะไรกันรึเปล่าวะไอ้แทน” ร่างสูงโหนตัวลงจากรถกระบะกลางเก่ากลางใหม่ของน้าด้วงหลังจากพาคนงานยกพลไปยังอีกฟากของไร่ข้าวโพดเป็นการชั่วคราวเพราะทางนั้นขอกำลังเสริมไปเร่งเก็บเกี่ยวโดยด่วนเนื่องจากบ่ายวันนี้ลมพายุเริ่มส่อเค้า รวมถึงการเตือนจากกรมอุตุฯ ว่าอาจจะมีพายุเข้าสองถึงสามวัน แปลงข้าวโพดที่พร้อมเก็บเกี่ยวจึงต้องรีบจัดการให้เสร็จโดยเร็วที่สุด เนื่องจากถ้าต้านแรงลมไม่ไหวจนล้มทั้งแปลงการเก็บเกี่ยวจะยุ่งยากขึ้นไปอีกหลายเท่า

และเมื่อเสร็จจากคุมคนงานที่แปลงโน้น ชายหนุ่มก็ต้องกลับมาเอารถที่จอดทิ้งไว้ใต้ต้นไม้ที่แปลงนี้...เป็นเวลาเดียวกับที่โรงเรียนกึ่งโรงเล่นถึงเวลาเลิกพอดี

“จักรยานคุณตวงยางรั่วครับนาย ล้อหลังซะด้วย แฟบขนาดนั้นน่าจะตะปู” แทนไทเดินกลับมายังรถกระบะบุโรทั่งสุดหวงของน้าด้วง ที่แม้ผู้เป็นนายจะเคยออกปากจะช่วยดาวน์คันใหม่ให้แกก็ไม่ยอม

จากที่ตั้งใจจะขับรถตัวเองกลับทันที ตรีศูลก็ไม่อาจจะเช่นนั้นได้ ร่างสูงยังดูเชิงอยู่ห่างๆ มองคนตัวเล็กที่ยังถูกรุมล้อมด้วยเด็กน้อยลูกสมุนนับสิบๆ คน เธอก้มๆ เงยๆ อยู่กับเจ้าสองล้อตะกร้าหวายนั่นคล้ายคิดไม่ตก

“คุณตวงครับ ! คุณตวง !” แทนไทตะโกนจากบนถนน “เดี๋ยวคุณตวงซ้อนท้ายนายกลับไปแล้วกันครับ จักรยานผมจะให้น้าด้วงใส่ท้ายรถไปเปลี่ยนยางให้”

“มึงถามกูรึยัง ...?” เจ้านายถามอย่างเอาเรื่องแต่พอได้ยินกันสองคน

“อ่าวจะไปรู้เหรอนาย เห็นช่วงนี้ปรองดองกันดีไม่ใช่เหรอครับ” แทนไทยิ้มให้นายทั้งยังขมวดคิ้วกวนๆ พอดีกับที่ร่างบางเดินข้ามถนนมาถึงสองหนุ่มพอดี ตรีศูลที่เพิ่งเปิดฝาท้ายรถลงมานั่งนั้นมองร่างบางอย่างประเมินท่าที แต่เธอกลับไม่มองเขาแม้แต่หางตา

“เอาขึ้นคันนี้ใช่มั้ยคะพี่แทน งั้นเดี๋ยวตวงขอนั่งกระบะหลังไปด้วยเลยก็แล้วกันค่ะ”

คนท่ามากแทบสะอึกเมื่ออีกฝ่ายแสดงเจตนารมณ์ชัดเจนว่าไม่ต้องการซ้อนท้ายเขา และในระหว่างนั้นเองที่รถโฟร์วีลล์แต่งเท่ขับมาจอดต่อท้ายรถน้าด้วง ก่อนที่คนขับจะหอบเอารอยยิ้มอารมณ์ดีก้าวลงมาจากรถ

“อยู่นี่เองไอ้หอก”

ถ้าเป็นเวลาอื่นตวงขวัญอาจขำคิก แต่ ณ ยามนี้ เธอเพียงแต่หันไปยิ้มให้อีกฝ่ายเท่านั้น

ตรีศูลนั้นทำหน้ายุ่งใส่เพื่อน นึกอยากก้านคอมันสักป๊าบกับสรรพนามที่มันใช้เรียกเขา ทั้งที่ปกติชายหนุ่มแทบไม่เคยใส่ใจแถมยังเห็นเป็นเรื่องขำขันเสียด้วยซ้ำ

“มึงมาทำไมตอนนี้วะ”

“อ่าวไอ้เกลอ กูจะแวะมาหามึงนี่ต้องโทรจองคิวกับเลขาหรือซื้อบัตรผ่านประตูหน้าไร่ก่อนรึไงวะ ทำไม ? รึว่าตั้งแต่มีน้องสาวสวยๆ มาอยู่ด้วยนี่เกิดจะรังเกียจเพื่อนขึ้นมาซะงั้น”

น้องสาวสวยๆ ของ ไอ้หอก ถึงกับวางหน้าไม่ถูกกับสถานการณ์แบบเพื่อนๆ ที่เผชิญอยู่นี้ เธอกำลังจะหันไปหาน้าด้วงที่เปิดฝากระโปรงหน้าก้มๆ เงยๆ เช็คเครื่องรถ แต่อัศวะก็ทักขึ้นเสียก่อน

“แล้วนี่น้องตวงมาทำอะไรกลางแดดกลางไร่อย่างนี้ครับ หรือว่าไอ้หอก...”

“มึงเรียกแบบนี้อีกทีกูถีบ”

“เออๆ แหม่อายน้องตัวเองก็เป็นด้วยเว้ย !” ยังไม่ทันที่ตรีศูลจะได้แก้ ผู้มาใหม่ก็พูดต่อ “ว่าแต่ไอ้ศูลมันเอาน้องตวงมาใช้แรงงานในไร่เหรอครับ เดี๋ยวพี่จะได้ฟ้องกรมแรงงาน...ข้อหาใช้แรงงานคนสวย”

สาบานได้ว่าตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยขัดหูขัดตาเพื่อนเท่าครั้งนี้มาก่อน อยากเตะสักป๊าบพอๆ กับอยากไล่มันกลับแบบไม่มีเหตุผล

“เปล่าหรอกค่ะ พอดีตวงมาสอนภาษาอังกฤษเด็กๆ ในไร่ตรงโน้น แล้วจักรยานที่ปั่นมาทุกวันมันยางแบนน่ะค่ะ ก็เลยจะมาขอติดรถน้าด้วงกลับไปส่งบ้าน”

อัศวะมองรถของน้าด้วงด้วยสายตาชอบกล “คันนี้น่ะเหรอครับ มันกระบะตอนเดียวหน้าแคบซะขนาดนั้นจะนั่งเข้าไปได้ยังไง อึดอัดแย่เลยฮะ”

“ตวงว่าจะนั่งกระบะหลังน่ะค่ะ”

อีกครั้งที่อัศวะอึ้ง หันไปมองเพื่อนที่นั่งหน้าขรึมไม่รู้ร้อนรู้หนาวอย่างเคืองๆ

“ไป ไปคันพี่ดีกว่า จะเปิดแอร์เย็นๆ ไปส่งให้ถึงบันไดบ้านเลย”

สีหน้าของเจ้าของไร่บึ้งตึงยิ่งกว่าเดิม แต่เขาหรือจะค้าน อยากไปก็ไป ดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องกระเตงกลับให้หนักรถ

แม้จะคิดเช่นนั้นแต่เมื่อมองตามท้ายรถของเพื่อนที่วิ่งนำไปรอที่บ้าน คนที่จะเดินข้ามถนนไปเอารถของตัวเองบ้างก็ต้องเตะฝุ่นเตะดินไปอย่างหัวเสีย...โดยไม่ทราบสาเหตุ รู้แต่ว่าเขาอยากจะลากแม่ตัวเล็กนั่นกลับบ้านแล้วสั่งสอนเจ็บๆ ที่เจ้าหล่อนกล้าเมินเขาแล้วเดินไปขึ้นรถกับไอ้อัศอย่างสบายอารมณ์ 

 
คอมเม้นเยอะนักเขียนก็ยิ่งมีแรงอัพน๊าา
 
 
 
 
กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น