ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 18 ตามรังควาน

ชื่อตอน : ตอนที่ 18 ตามรังควาน

คำค้น : แต่งงาน, เย็นชา, ภรรยา, นิยายรัก, โรแมนติก, ดราม่า, แอบรัก, เมียจ้าง, พระเอกรวย, พระเอกซึน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 604

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ค. 2564 18:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 18 ตามรังควาน
แบบอักษร

ทันทีที่ก้าวลงจากรถที่ตะวันให้มาส่ง อัยย์ก็รีบเดินตรงไปที่ห้องนอนทันที เธอนั่งลงบนโซฟาแล้วตั้งหน้าตั้งตาอ่านข้อมูลที่อยู่ในแฟ้มอย่างละเอียด  

เธอต้องเลือกให้ดีเพราะสิ่งนี้จะเป็นกรรมสิทธิ์ของเธอและถ้าเธอทำให้ตะวันพอใจมากขึ้น เขาอาจจะยกให้เธออย่างถาวรและนั่นจะทำให้สิ่งนี้เป็นความมั่นคงในอนาคตของเธอได้เลย 

ทำให้เขาพอใจ......... 

นั่นสินะงานหลักของเธอ............ 

วูบหนึ่งเธอก็รู้สึกอายขึ้นมา สิ่งที่เธอกำลังทำอยู่มันไม่ต่างอะไรกับการเป็นผู้หญิงขายตัวเลยไม่ใช่เหรอ? 

แต่การทำตัวเป็นผู้หญิงดีๆ ภรรยาดีๆ ทำทุกอย่างเพื่อสามี แม้แต่เรื่องโง่ๆ แบบนั้น มันให้อะไรกับเธอกันล่ะ 

เธอจะไม่มีวันปล่อยให้ชีวิตของตัวเอง ตกต่ำอีกแล้ว.... 

 

ทันทีที่ตะวันเดินเข้าไปในห้องนอน แล้วเห็นว่าภรรยาคนสวยอยู่ในชุดนอนผ้าไหมที่แนบไปกับร่างที่สวยงามของเธอ ก็ทำให้เขายิ้มกว้าง 

ตะวันเดินไปดึงเธอเข้ามากอด แล้วกระซิบถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า 

“คุณเลือกได้หรือยังว่าต้องการอันไหน?” 

อัยย์นึกถึงสิ่งที่เขาเคยพูดกับเธอได้ เขาจะให้ทุกอย่างกับเธอ 

เธอจะทำให้แน่ใจ...ว่าเขาจะทำตามที่พูดทุกอย่าง 

และแน่นอนว่าเธอจะทำให้แน่ใจว่า......เขาได้รับความพอใจอย่างที่สุด 

แน่นอนว่ามันเป็นเพราะตะวันไม่อยากให้เธอเย็นชากับเขาอีกทำให้เขาเสนอเงื่อนไขนี้ 

แม้จะรู้ว่าคำพูดและการกระทำของตนเป็นสาเหตุให้อัยย์หมางเมินเขาแต่ตะวันก็ไม่คิดจะปรับปรุงตัว 

เขายังคงเย็นชาและเอาแต่ใจ แต่อยากให้อัยย์อ่อนโยนและใส่ใจเขาเหมือนภรรยาจริงๆ 

ไม่ใช่แค่การหลอกคนนอกแต่เขาต้องการให้อัยย์หลอกตัวเองด้วย 

เงื่อนไขสำคัญคือพวกเขาต้องไม่รักกันจริงๆ หลังจากผ่านไปหนึ่งปี เขาอยากจะแยกจากเธออย่างเด็ดขาด 

แม้แต่พระเจ้าก็คงยากที่จะเข้าใจความคิดของคนอย่างเขา หวังว่าเมื่อถึงวันนั้นแล้วตะวันจะไม่เป็นฝ่ายเสียใจเสียเอง..... 

อัยย์เอื้อมมือไปคล้องคอเขาไว้ แล้วเขย่งตัวไปหอมแก้มตะวัน 

ท่าทีกระตือรือร้นของเธอทำให้ตะวันรู้สึกตื่นเต้น เขาลูบมือไปตามสะโพกของเธอแล้วก้มลงดมกลิ่นหอมจากซอกคอ  

“ว่าไง...เลือกได้หรือยัง?” เสียงอู้อี้ของเขาดังมาจากซอกคอทำให้อัยย์ยิ้มออกมา 

“คิดว่าได้แล้วนะคะ...พรุ่งนี้อัยย์จะไปหาทนายของคุณ” 

ตะวันจูบเบาๆ ที่ซอกคอและหัวไหล่ของเธอ แล้วเงยหน้ามาสบตาอัยย์ เขาลูบปอยผมของเธอเบาๆ “ดี...อยากได้อันไหนก็เลือกเลย” 

“ขอบคุณค่ะ” 

ตะวันเลิกคิ้ว แล้วทำสีหน้าคาดหวัง “แค่นี้เหรอ” 

อัยย์ยิ้มแล้วเขย่งตัวไปกระซิบข้างหูเขา “จะขอบคุณด้วยวิธีอื่นด้วย ไม่ต้องกังวลนะคะ ฉันจะทำให้คุณพอใจ” 

ตะวันหัวเราะออกมาเสียงดังจนคุณอำภาที่บังเอิญเดินขึ้นมาชั้นบนต้องตกใจ 

คุณตะวันคงจะชอบเธอมากจริงๆ ถึงได้แต่งงานด้วย........ 

อัยย์ผลักหน้าอกของเขาเบาๆ จนตะวันเอนตัวลงไปนอนบนเตียง เธอถกชายชุดนอนขึ้นเล็กน้อย แล้วนั่งคร่อมร่างเขาไว้  

ใจของตะวันเต้นระรัวด้วยความคาดหวัง นี่แหละคือสิ่งที่เขาต้องการ อัยย์ที่เต็มใจและมีความสุขเวลาที่อยู่กับเขา 

อัยย์ก้มลงไปจูบหัวคิ้ว ปลายจมูก ริมฝีปากและปลายคางของเขา สองมือของเธอวุ่นวายอยู่กับการพยายามปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาออก 

เธอวางมือลงบนอกที่เปิดอ้าของเขา แล้วลูบเบาๆ ไปทั่วแผงอกแน่น แววตาที่ส่องแสงพราวของเขาทำให้เธอรู้สึกสนุกยิ่งขึ้น อัยย์ก้มหน้าลงไปชิดอกเขา แล้วจูบเบาๆ ไปทั่ว เธอไล้เลียยอดอกที่ปรากฏตรงหน้าทำเอาตะวันต้องส่งเสียงต่ำในลำคอด้วยความพอใจ  

แต่ดูเหมือนว่าอัยย์จะไม่หยุดแค่นั้น เธอจูบไล่ลงไปจนถึงขอบกางเกงของเขาแล้วจัดแจงถอดเข็มขัดของเขาออก  

เธอค่อยๆ รูดซิปกางเกงของเขาช้าๆ ทำเอาตะวันต้องกลั้นหายใจด้วยความคาดหวัง  

ทั้งคู่สบตากัน อัยย์ยิ้มออกมาเหมือนกำลังทำเรื่องสนุกๆ อยู่ เธอจ้องตาเขาแล้วเอื้อมมือไปลูบส่วนนั้นของสามี 

“อา...........” เสียงครางเบาๆ ของตะวัน กระตุ้นให้อัยย์ลงน้ำหนักที่มือมากยิ่งขึ้น เธอลูบไล้ความตื่นตัวของเขาผ่านผ้าบางๆ ที่กีดขวางอยู่ และในที่สุด เธอก็ลุกขึ้นมายืน แล้วถอดเสื้อผ้าที่เหลืออยู่ของเขาออกจนหมด 

แม้จะนอนเปลือยเปล่าอยู่บนเตียง แต่ตะวันก็ไม่ได้รู้สึกอับอายอะไร เขากลับพอใจด้วยซ้ำที่เธอได้เห็นว่าเขาตื่นตัวแค่ไหน.... 

อัยย์ลูบมือไปทั่วต้นขาของเขา แล้วกลับไปนั่งคร่อมตะวันอีกครั้ง เธอใช้สองมือกอบกุมสิ่งนั้นของเขาไว้ แล้วลูบมันในจังหวะที่ทำให้ตะวันต้องครางออกมาอีกครั้ง 

ตะวันกำลังสนุกกับการได้มองภรรยาที่กระตือรือร้นบนเตียง เขาอยากรู้ว่าเธอจะทำอะไรต่อไป 

อัยย์ก้มหน้าลงช้าๆ แล้วค่อยๆ รับเขาเข้าในปาก  

ตะวันจิกมือลงบนผ้าปูที่นอนแล้วมองหัวของภรรยาที่ผงกขึ้นลง ทุกๆ การสัมผัสของเธอทำให้เขาแทบบ้า 

ลิ้นที่เปียกชื้นของเธอไล้เลียราวกับเจอไอศกรีมรสโปรด หลังจากลิ้มรสเขาจนพอใจแล้ว เธอก็เงยหน้าขึ้นมา แล้วเอนตัวขึ้นไปจูบปากเขาเบาๆ  อัยย์ขยับตัวเล็กน้อย แล้วกดตัวลงรับเขาเข้ามาในร่างของเธอ 

ตะวันมองผู้หญิงที่อยู่บนตัวเขา แหงนหน้าแล้วครางออกมาอย่างพอใจ สายเสื้อนอนของเธอตกลงมาที่ไหล่ ทำให้ชุดร่นลงจนเผยให้เห็นอกตูมที่มียอดสีชมพูน่ามอง 

ตะวันมองภาพนั้นอย่างพึงพอใจ เขาเอื้อมมือไปเกาะกุมหน้าอกของเธอไว้ แล้วบีบเบา 

น้ำหนักจากมือร้อนๆ ของเขาเป็นเหมือนแรงกระตุ้นให้เธอขยับตัว  

อัยย์เท้าแขนไปด้านหลัง เธอแหงนหน้าขึ้นแล้วเอนตัวจนร่างแทบโค้งงอ จากนั้นก็เริ่มขยับตัวอย่างกระตือรือร้น   

สิ่งที่เธอทำมันสร้างความพึงพอใจให้สามีได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ตะวันที่ร้องออกมาเหมือนสัตว์ที่ถูกทำร้าย เกาะกุมสะโพกของเธอไว้ แล้วปล่อยให้อัยย์ขยับโยกอยู่บนตัวเขา 

เขาปล่อยให้เธอเป็นฝ่ายนำอยู่อย่างนั้นจนเมื่อรู้สึกทนไม่ไหว ตะวันก็กอดเธอไว้ แล้วพลิกร่างอัยย์ให้นอนลงบนเตียง คราวนี้เขาจะเป็นฝ่ายนำบ้าง ตะวันก้มลงจูบภรรยาอย่างดูดดื่ม เขาซอกซอนลิ้นไปทั่วปากอัยย์ แล้วกระแทกร่างลงไปหาเธอ  

อัยย์เกาะกอดเขาเอาไว้ แล้วรับเอาทุกอย่างที่ตะวันมอบให้ เสียงร้องครวญครางของเธอ กระตุ้นให้เขาเพิ่มความเร็วมากยิ่งขึ้น  

ตะวันก้มลงกัดเบาๆ ที่หน้าอกของเธอ แล้วกอบกุมหน้าอกทั้งสองข้างของเธอไว้ ร่างของอัยย์ที่เริ่มเกร็งกระตุก ทำให้เขาเร่งจังหวะเพื่อติดตามเธอไป และในที่สุดร่างของตะวันก็เกร็งหลังจากกระตุกเบาๆ เขาก็ปลดปล่อยทั้งหมดให้กับเธอ 

อัยย์กอดผู้ชายที่นอนซบอกของเธออยู่ไว้แน่น พวกเขานอนพักจนหัวใจเริ่มกลับมาเต้นเป็นปรกติ 

ตลอดคืนนั้นอัยย์แสดงให้เขาเห็นว่า เธอสามารถทำให้เขาพึงพอใจได้มากแค่ไหน..... 

 

เช้าตรู่ 

อัยย์ตื่นมาโดยมีสามีนอนกอดอยู่ด้านหลัง เธอรู้สึกตัวตื่นทันทีที่เขาขยับตัว  

และอีกครั้งที่เขาพึมพำบางอย่างแปลกๆ ออกมา ตะวันลูบมือไปที่หน้าท้องของอัยย์ แล้วพลิกตัวเธอให้หันไปหาเขา 

อัยย์เอื้อมมือเย็นๆ ไปแตะแก้มของเขาไว้ “ยังเช้าอยู่เลย ตื่นแล้วเหรอคะ” 

“อืม...ผมตื่นแล้ว” ตะวันกระซิบต่อด้วยน้ำเสียงทุ้มๆ “และก็พร้อมสำหรับรอบเช้าแล้ว” 

แน่นอนว่าเช้านี้อัยย์ก็ทำให้เขาพึงพอใจได้เช่นกัน.... 

 

หลังจากส่งสามีไปทำงานแล้วอัยย์ก็เตรียมตัวออกจากบ้านบ้าง 

เมื่อได้พิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว อัยย์ก็ตัดสินใจเลือกธุรกิจที่เธอต้องการ แค่บอกชื่อตะวัน การนัดหมายกับทนายก็ง่ายเหมือนปอกกล้วย.... 

ที่ตั้งของสำนักงานกฎหมายอยู่ในตึกใหญ่ใจกลางย่านธุรกิจที่ถึงแม้จะเป็นช่วงสายแล้ว แต่ก็ยังมีผู้คนเดินเข้าออกอาคารนี้ตลอดเวลา ไม่แปลกใจที่เธอต้องวนหาที่จอดรถอยู่นาน 

ความรีบร้อนทำให้อัยย์รีบวิ่งเข้าไปในลิฟต์ที่กำลังจะปิดลง  

เมื่อเข้าไปในลิฟต์ได้แล้ว เธอก็รู้สึกเสียใจขึ้นมาทันทีเพราะคนที่อยู่ในลิฟต์ คืออรรถและอุษาพี่สาวของเขา 

ถ้ารู้ว่าต้องมาเจอหน้ากัน เธอคงยอมรอลิฟต์ตัวอื่นไปแล้ว ต่อให้ต้องรออีกเป็นชั่วโมงก็คงจะดีกว่ามายืนหายใจร่วมกับพวกเขาในนี้ 

ตึง.... เสียงดังเบาๆ บอกให้รู้ว่าลิฟต์ถูกปิดลงแล้ว หนีไม่ทันแล้ว......อัยย์หันหลังกลับ เพื่อกดชั้นที่เธอต้องการไป 

แต่............หมายเลข 45 ที่เธอต้องกด มันถูกกดไปแล้ว  

นั่นหมายความว่า........พวกเขาทั้งหมดมีจุดหมายที่เดียวกัน 

อัยย์หายใจเข้าลึกๆ แล้วพยายามไม่ให้ความสนใจกับคนทั้งคู่ แต่ขนาดยืนหันหลังให้แบบนี้ เธอก็ยังรู้สึกได้ถึงสายตาสองคู่ที่ทิ่มแทงมาที่แผ่นหลังของเธอ 

หวังว่าชั้นนั้นคงไม่ได้มีแค่บริษัทเดียวนะ แค่ต้องมาเจอกันในลิฟต์ก็อึดอัดมากพอแล้ว 

ขณะที่เธอกำลังใช้ความคิดอยู่นั้นก็มีเสียงดังมาจากด้านหลัง 

“สงสัยต้องไปล้างซวยแล้วมั้ง ไปที่ไหนก็เจอตัวอัปมงคล” อุษาที่ยืนอยู่ด้านหลังจ้องแผ่นหลังอดีตน้องสะใภ้จนแทบทะลุ “เลิกกันไปแล้วยังไม่วายต้องมาเจอกันอีก ไม่รู้ว่าจะตามรังควานกันไปถึงไหน?” 

ไม่ต้องเอ่ยชื่อ ก็รู้ว่าพูดถึงใคร.... 

คนที่ตามรังควานไม่ใช่เธอ แต่เป็นพวกเขาต่างหากที่คอยตามรังควานเธอไปทุกที่ 

“นอกใจแล้วยังจะเอาเงินไปอีก หน้าด้านได้โล่เลย” 

มันน่าจะเป็นเธอมากกว่าที่ต้องไปล้างซวย เผื่อว่าจะได้หลุดพ้นจากครอบครัวนี้เสียที 

อดทน...อดทน...อดทน...อัยย์ท่องไว้ในใจ  

ยัง...ยังไม่สาแก่ใจ.... แค่เห็นหน้าอดีตน้องสะใภ้เธอก็โมโหแล้ว ยิ่งเห็นว่าอัยย์ได้ดิบได้ดีก็ยิ่งทำให้เธอโมโหมากกว่าเดิม 

“ได้ผัวใหม่แล้ว ก็อย่าเผลอทำสันดานแบบเดิมอีกล่ะ เดี๋ยวจะถูกเขาทิ้งอีก คนอื่นเขาไม่ใจดีแบบครอบครัวฉันหรอกนะ” อรรถยืนนิ่งๆ ปล่อยให้พี่สาวกระแทกเสียงใส่แผ่นหลังของอดีตภรรยา  

ความโมโหที่ทวีเพิ่มมากขึ้นทำให้อุษาเอื้อมมือไปผลักไหล่ของอัยย์อย่างแรง 

อัยย์พ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่..........ทนไม่ไหวแล้วโว้ย............... 

เธอหันหลังกลับมาประจันหน้ากับพี่สะใภ้และอดีตสามี 

อัยย์ที่ตัวสูงอยู่แล้ว แถมยังสวมรองเท้าส้นสูงก้าวเข้าไปยืนจนแทบจะชิดกับอดีตพี่สามี เธอก้มลงมองหน้าอุษาอย่างเอาเรื่อง 

“จะเลิกเห่าได้หรือยัง รำคาญ” 

ท่าทีที่ดูเอาเรื่องของอัยย์ทำเอาอรรถตกใจ เขาคว้าไหล่พี่สาวแล้วดึงเธอถอยหลังออกมา 

“จะทำอะไรน่ะอัยย์ ตะคอกใส่เจ๊สองได้ยังไง หัดมีมารยาทบ้างสิ” 

อัยย์เปลี่ยนเป้าหมาย เธอหันไปจ้องหน้าอดีตสามี “มารยาทเหรอ ทำไมฉันต้องมีมารยาทด้วย ในเมื่อคุณเองไม่มีแม้แต่สามัญสำนึกด้วยซ้ำ ทำเรื่องสกปรกเอง แต่เอามาใส่ร้ายฉัน ไม่ละอายใจบ้างเหรอ” 

เมื่อโดนอัยย์ตีแสกหน้าด้วยความจริงทำให้อรรถกำหมัดแน่น “พูดมากไปแล้วนะอัยย์” 

อัยย์เหยียดปากใส่อดีตสามี “ทีตอนพี่สาวคุณด่าฉันเป็นชุด คุณยังยืนฟังได้หน้าตาเฉย แต่พอฉันพูดความจริงแค่นี้ ทำเป็นรับไม่ได้.....ทุเรศ” 

อรรถกระชากแขนของอัยย์จนเธอเซ  

“โอ๊ย” อัยย์พยายามกระชากแขนกลับ แต่มือของเขาหนีบแขนเธอไว้แน่นเหมือนคีมหนีบ 

“คนที่มันทุเรศคือเธอ...ทำไมถึงไม่หายตัวไปจากโลกนี้ มาเดินลอยหน้าลอยตาอยู่ได้”  

พูดจบเขาก็สลัดแขนของเธอออก จนอัยย์ต้องเซอีกครั้ง 

อัยย์นิ่วหน้าเพราะเริ่มปวดตุบๆ ที่แขน แต่อรรถกลับมีสีหน้าสะใจ 

ยิ่งเห็นแบบนี้มันทำให้เธอโมโห เธอโมโหที่เขาเลวเกินทนและโมโหที่เคยไปรักคนแบบนี้ 

อัยย์หันไปมองหน้าพี่สาวของเขาแล้วพูดออกมาอย่างแค้นใจ “ผู้ชายคนนี้ต่างหากที่เป็นคนนอกใจ เขาหลอกฉันว่าเป็นหมันแต่อยากมีลูก ขอให้ฉันทำกิฟท์ แต่ทั้งหมดมันเป็นแผนของเขา ฉันก็แค่คนที่พยายามเริ่มต้นใหม่ แต่คนที่สารเลวจริงๆ คือน้องชายคุณนั่นแหละ” 

เธอหันไปมองอดีตสามีหัวจรดเท้า “ขอหย่าดีๆ ฉันก็ให้แล้ว แต่คุณมันหน้าตัวเมีย ไม่กล้าทำอะไรซึ่งๆ หน้าไง แค่คิดว่าเคยแต่งงานกับคุณ ฉันก็ขยะแขยงแล้ว” 

“ตอแหล...ฉันไม่เชื่อแกหรอก” อุษายืนกรานเข้าข้างน้องชายเพราะนอกจากธุรกิจทุกอย่างจะอยู่ในกำมือของเขา แล้วคนรักใหม่ของอรรถยังมาจากครอบครัวที่ร่ำรวยมหาศาลอีกต่างหาก ไม่ว่าเขาจะผิดหรือถูก เธอต้องเลือกเขาไว้ก่อน 

อุษาก้าวเข้าไปคว้าข้อมืออัยย์แล้วพยายามดึงเธอเข้ามา แต่อัยย์กลับกระชากแขนกลับจนเธอกลายเป็นฝ่ายเซไปกระแทกผนังลิฟต์เสียเอง 

“อีอัยย์........โอ๊ย” อุษาตะโกนด่าได้แต่นั้นก็ต้องร้องออกมาเพราะอัยย์โผเข้าไปจิกหัวเธอกระแทกผนังลิฟต์ซ้ำๆ 

อัยย์ที่ไม่รู้ว่าเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน จิกหัวอดีตพี่สามีไว้แน่น เมื่ออดีตสามีเข้ามาช่วยพี่สาว เธอก็หันไปถีบหน้าแข้งเขา  

เมื่อถูกส้นแหลมๆ ของรองเท้าที่กระแทกเข้ากับกระดูกหน้าแข้งเข้าอย่างจังทำเอาอรรถเจ็บเสียจนต้องลงไปนั่งกับพื้นลิฟต์  

“โอ๊ย...มึง” อรรถโมโหเลือดขึ้นหน้าจนหลุดปากตะคอกออกมาเสียงดัง เขาผุดลุกขึ้นแล้วมองเหมือนอยากจะฉีกเธอเป็นชิ้นๆ 

ท่าทางที่น่ากลัวของเขาทำให้อัยย์ตกใจจนหน้าซีด เธอถอยจนหลังติดประตูลิฟต์ แต่เธอก็เริ่มใจชื้นขึ้นเมื่อเห็นว่า ตอนนั้นลิฟต์อยู่ที่ชั้น 44 แล้ว  

ใกล้จะถึงแล้ว...อีกนิดเดียว 

“เข้ามาสิไอ้หน้าตัวเมีย” ประโยคนั้นทำให้สติของอรรถขาดผึง เขาไม่เคยทำร้ายผู้หญิงมาก่อน แต่ตอนนี้เขาทนไม่ไหวแล้ว 

อรรถเงื้อมือขึ้นสูงแล้วโผเข้าหาอัยย์ 

แต่..........มันเป็นเวลาเดียวกันกับที่ประตูลิฟต์เปิดออก  

“ติ๊ง” เสียงที่บ่งบอกว่าลิฟต์เคลื่อนมาถึงจุดหมายแล้วเป็นเหมือนสัญญาณให้อัยย์ทำบางอย่าง 

“กรี๊ด.......”  เธอกรี๊ดออกมาสุดเสียงแล้วทรุดตัวลงไปกองที่พื้น  

แน่นอนว่าภาพที่สร้างความตกตะลึงให้กับคนที่ยืนรอลิฟต์อยู่ก็คือ อัยย์ที่ตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวล้มอยู่ที่พื้น ส่วนอรรถก็ยืนเงื้อมือค้างอยู่เพราะมัวแต่ช็อกกับเสียงกรี๊ดของอัยย์  

อุษาที่ยืนอยู่ข้างๆ น้องชายเห็นสายตาของคนที่มองเข้ามาก็เข้าใจได้ในทันทีว่าทุกคนจะคิดกับเธออย่างไร 

“เปล่านะ...อีนี่มันล้มลงไปเอง ฉันไม่ได้ทำอะไรมันนะ” 

อัยย์ที่ถูกพยุงขึ้นมายืน หันไปหาคนที่ช่วยเธอ “ขอบคุณนะคะ” น้ำเสียงสั่นๆ ของเธอยิ่งเพิ่มน้ำหนักให้ทุกคนเชื่อว่าชายหญิงสองคนที่ยืนอยู่ในลิฟต์กำลังรุมทำร้ายเธออยู่  

“ทำอะไรอยู่ รีบเรียกรปภ.มาจัดการสิ” ใครสักคนที่ได้สติก่อนเพื่อนชี้ไปที่อรรถและพี่สาวแล้วตะโกนขึ้นมา ทำให้คนที่เหลือรีบขยับตัวทันที 

อรรถกับพี่สาวก้าวออกจากลิฟต์เพื่อออกมาอธิบายให้คนอื่นเข้าใจ แต่อัยย์ที่ถอยกรูดเหมือนกลัวว่าพวกเขาจะพุ่งเข้าทำร้ายอีกทำให้ทุกคนพยายามกรูเข้ามาปกป้องเธอไว้  

“พวกคุณเข้าใจผิดแล้ว นังนี่ต่างหาก ที่เป็นคนทำร้ายพวกเรา”  

แต่นอกจากจะไม่เชื่อแล้ว ทุกคนยังปักใจเชื่อว่าพวกเธอต่างหากที่เป็นฝ่ายรุมทำร้าย 

จะให้พวกเขาเชื่อว่าผู้หญิงคนเดียวเป็นฝ่ายทำร้ายพวกเขาได้อย่างไร เห็นๆ อยู่ว่าเธอทั้งอ่อนแอและหวาดกลัวขนาดนี้ 

มันทำให้อรรถและอุษาต้องหัวเสียที่ไม่มีใครเชื่อเขา และพวกเขาคงจะหัวเสียหนักเข้าไปอีก ถ้าได้รู้ว่าภาพเหตุการณ์ทั้งหมดถูกใครบางคนถ่ายคลิปเอาไว้ รวมกับข้อมูลเล็กน้อยที่อัยย์ทำเหมือนกับว่าหลุดปากพูดออกมา 

ไม่ถึงชั่วโมงภาพของพวกเขาสามคนก็แพร่ไปทั่วเมือง ทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาพลอยถูกขุดขึ้นมาด้วย  

อดีตสามีและพี่สาวพยายามรุมทำร้ายอดีตภรรยาที่บังเอิญมาเจอกันในลิฟต์ เธอมีชีวิตใหม่แล้ว แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่อยากให้เธอมีความสุข....... 

 

………………………………………………………………. 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว