facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep 1 บ้านใหม่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ค. 2564 13:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 1 บ้านใหม่
แบบอักษร

อยู่ดีๆ บ้านก็ถูกยึดเพราะเงินส่งเสียค่าเรียนของผมไม่พอพ่อเลยไปกู้เงินมาเพื่อที่ผมจะได้เรียนต่อจนจบ จนกระทั่งมีเอกสารฉบับนี้ส่งเข้ามา

'ถ้าคุณไม่ชำระ หนี้ภายในกำหนดบ้านขอคุณจะถูกยึดและภายในวันนี้พวกเราต้องย้ายออก'

พ่อกลับเก็บเรื่องนี้ไว้คนเดียวจนวันนี้มาถึงพ่อไม่มีเงินจ่ายค่าบ้านหลังนี้

แต่ในความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดีอยู่บ้างมีเพื่อนพ่อโทรมาหาพ่อ

พ่อคุยอยู่นานจนตัดสินใจได้ พ่อบอกให้ผมไปเก็บเสื้อผ้าไม่นานนักก็มีรถตู้มาจอดหน้าบ้านผม

"อีทช่วยพ่อยกของขึ้นรถหน่อยสิลูก"

"ครับพ่อ" ผมก็ช่วยพ่อยกของ พ่อกับของผมไว้ที่รถจนหมดส่วนใหญ่จะมีแต่เสื้อผ้า

เสียงโทรศัพท์ของพ่อดังขึ้นอีกครั้ง

"ฮันโหล ครับ ครับ กำลังไป ขอบใจมึงมากๆ เลย"

ผมก็ขึ้นมารอที่รถจนพ่อคุยโทรศัพท์เสร็จ

พ่อขึ้นมาที่รถพร้อมกับปิดประตูรถและคนขับรถก็ขับรถออกมา

จนผมอดสงสัยไม่ได้และก็ไม่รู้ว่าพวกเราจะไปกันที่ไหน

"พ่อครับพวกเราจะไปกันที่ไหนหรอครับ"

พ่อเงียบไปสักพักแล้วก็หันมายิ้มให้กับผม

"เพื่อนพ่อคนนึงมันชื่อว่าลุงนิวมันรู้ข่าวว่าบ้านเรามีปัญหามันเลยโทรมาหาพ่อคุยกันไปคุยกันมามันเลยชวนไปบ้านมัน"

พ่อคุยไปได้สักพัก

รถตู้ก็มาจอดที่คฤหาสน์หลังหนึ่งที่มี2ชั้น หน้าบ้านมีสระว่ายน้ำข้างๆ คฤหาสน์มีทางเดินยาวตลอดทางเดินข้างๆ มีพุ่มไม้ที่จัดเรียงรายไว้สวยงาม คนขับรถเดินมาเปิดประตูให้พวกเราประตูที่มีความสูงประมาณ2 เมตรประตูขนาดใหญ่ถูกเปิดออก

ก็เจอกับห้องขนาดกลางๆ คนขับรถก็บอกว่า

"เปลี่ยนโรงเท้าตรงนี้ก่อนนะครับ"

พอเดินเข้ามาข้างในตัวบ้านก็เจอกับห้องครัวถัดจากห้องครัวก็คือห้องนั่งเล่น

พวกเรา2คนยังคงตะลึงในความใหญ่ของคฤหาสน์หลังนี้

"อ้าวมาพอดีเลย " หญิงวัยกลางคนยิ้มให้ผม ผมก็ยกมือไหว้ตามมารยาท

"มาๆ มาเลยมานั่งกินข้าวกันก่อน" หญิงวัยกลางคนชวนพวกเราไปกินข้าว ผมกับพ่อก็เดินไปนั่งกันที่โต๊ะพร้อมกับอาหารหน้าตาน่าทาน

"กินได้เลยนะป้าแก้วไม่รู้ว่าหนูชอบอะไรป้าเลยทำหลายอย่างเลยพอกินได้ไหม"

"กินได้ครับอาหารหน้าตาน่าทานทุกจานเลยครับ"

"กินเลยๆ ลูกตามสบายนะเดี๋ยวป้าไปเรียกลุงนิวมาก่อน กินกันไปก่อนเลยนะไม่ต้องรอป้ากับลุง"

อยู่ดีๆ ก็มีชายวัยกลางคนเดินลงมาข้างล่าง

ผมก็รีบวางช้อนส้อมพร้อมกับยกมือไหว้

"นี่ลุงนิวที่พ่อเคยพูดไว้"

สวัสดีครับ

สวัสดีๆ ลูก ตามสบายไม่ต้องเกร็งใจคนกันเอ็ง

แล้วป้าแก้วก็เดินเข้ามาหาผม

เราไปดูห้องกันก่อนมัยป้าจัดห้องหนูไว้ให้แล้ว

"เอ่อคือว่าผม…ลืมหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาด้วยเดี๋ยวผมไปเอาก่อนนะครับ"

"อ้อไม่เป็นไรลูกป้าให้คนมายกไว้ที่ห้องหนูแล้ว"

"อ้อครับ"

แล้วป้าแก้วก็พาผมขึ้นมาชั้น2 ของคฤหาสน์

"บ้านป้าชั้นล่างมี2ห้องนอน3น้ำ ส่วนข้างบนมี2ห้องนอน2ห้องน้ำ"

"เมื่อกี้เห็นป้าแก้วเรียกว่าบ้านผมนึกว่าคฤหาสน์ซะอีก"

"ฮ่าๆ แล้วแต่หนูจะเรียกเลย" ป้าแก้วยิ้มให้ผม

"ถึงแล้วนี่ห้องอีทนะส่วนห้องตรงข้ามลูกป้าเองชื่อ พี่สะแน็ก ถ้าเค้าทำอะไรไม่ดีกับหนูบอกป้าเลยนะเดี๋ยวป้าจัดการให้แล้วก็นี่กุญแจห้องเรานะ"

"ครับขอบคุณนะครับถ้าผมไม่ได้ป้าแก้วกับลุงนิวช่วยผมก็ไม่รู้ว่าวันนี้ต้องนอนที่ไหน ขอบคุณนะครับผมยกมือไหว้ป้าแก้ว"

"ป้าก็ต้องขอบคุณพ่อหนูด้วยถ้าตอนนั้นไม่ได้พ่อหนูช่วยลุงกับป้าไว้ก็คงไม่มาถึงวันนี้หรอก"

"วันนี้หนูคงจะเหนื่อยมากแล้วพักผ่อนได้ตามสบายเลยนะ"

"ขอบคุณอีกครั้งนะครับ"

ป้าแก้วยิ้มให้ผมก่อนจะเดินลงไป

ผมเลยรองเดินสำรวจบ้านดูพอผมเดินออกมาเรื่อยๆ ก็เจอกับระเบียงข้างหน้าที่เป็นสระว่ายน้ำผมเลยถกกางเกงขายาวขึ้นแล้วเอาขาจุ่มลงไปในน้ำพร้อมกับเปิดเพลงฟัง

แต่เอ…ทำไมป้าแก้วถึงขอบคุณพ่อเราหรือว่าพ่อเราไปช่วยอะไรป้าแก้วไว้รึเปล่าน้า

ผมนั่งคิดเพลินๆ อยู่ริมสระ แต่ก็มีเสียงปริศนาแทรกเข้ามา

"เฮ้ยเปิดเพลงเสียงดังขนาดนี้รู้จักมารยาทบ้างป่าววะ " ผมหันไปตามเสียงพร้อมกับปิดโทรศัพท์ของผมดูเหมือนว่าผมจะทำให้เค้าโกรธเข้าแล้ว

"อ่อ..ขอโทษครับ" ผมที่กำลังจะเดินกลับเข้าห้องก็ถูกชายหนุ่มจับแขนผมไว้ผมได้แต่ก้มหน้าเพราะทำตัวไม่ถูก

"แกเป็นใครหน้าไม่เห็นคุ้นเลยวะ" ชายหนุ่มถาม

เออคืออผมชื่อ..อีท ครับ

ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอพร้อมกลับแสยะยิ้มออกมา

"อีท ที่แปลว่ากินอะนะ"

"ครับ" ผมตอบได้แค่สั่นๆ พร้อมกับหลบสายตาของชายหนุ่มที่ดูท่าทางน่ากลัวแปลกๆ

"กูชื่อ สะแน็ก เรียกสั้นๆ ว่า แน็กก็ได้"

"ครับ" ผมตอบคำเดิมพี่สะแน็กก็ปล่อยแขนผมหลังจากนั้นผมเลยรีบเดินเข้าห้องไปเพราะกลัวว่าจะทำให้พี่สะแน็กไม่พอใจอีก

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว