ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่24.ก็ผมมันคนคลั่งรัก..

ชื่อตอน : ตอนที่24.ก็ผมมันคนคลั่งรัก..

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ค. 2564 09:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่24.ก็ผมมันคนคลั่งรัก..
แบบอักษร

พี...

ผมกับสิงห์เราอาบน้ำด้วยกัน ไม่ต้องเดาก็น่าจะรู้นะครับว่าคนหื่นๆเเถมคลั่งรักเเบบผมเนี่ยจะทำอะไรกับเค้าในห้องน้ำ ก็เมื่อคืนมันไม่หนำใจผมอยากจัดให้ถึงเช้าเลยด้วยซ้ำเเต่ก็สงสารสิงห์เค้า..

ผมขับรถมาที่บ้านของสิงห์เพราะพ่อของเขาเรียกสิงห์กับผมไปพบ ดูท่าน่าจะมีเรื่องนะครับโทรมาเเต่เช้าเลย

ผมประคองสิงห์เข้ามาในบ้านของเค้าเองที่ห้องรับเเขกพ่อของเค้ากับพ่อของผมกำลังนั่งอยู่ ใช่ฟังไม่ผิดหรอกพ่อของผม..

พ่อของผมมองผมที่ประคองสิงห์ให้นั่งลงก่อนผมจะนั่งลงข้างๆของสิงห์..

"เมื่อคืนได้ทำอะไรลูกชายลุงรึเปล่าตื่นมาถึงได้จับไข้เเบบนี้"พ่อของสิงห์ถามผมออกมา ผมก็ได้เเต่พยักหน้าเเบบเกร็งๆ ลูกผู้ชายกล้าทำก็ต้องกล้ารับดิ

"เด็กสมัยนี้มันใจร้อนกันจริงๆเลยนะ.."พ่อของสิงห์พูดก่อนจะยิ้มออกมา

"เเล้วนี่เป็นไงบ้างสิงห์..ลูกของลุงทำให้เจ็บตรงไหนไหม.."พ่อของผมถามสิงห์ด้วยสีหน้าเป็นห่วง ทีลูกตัวเองหล่ะนะไม่เคยห่วงเเบบนี้เลย..

"นิดหน่อยครับ.."สิงห์ยิ้มบอกออกมา ก่อนจะหยิบหมอนมากอดเอาไว้

"คราวหลังถ้าลูกลุงทำสิงห์เจ็บอีกบอกลุงได้นะเดี๋ยวลุงจัดการให้เอง.."พ่อของผมบอกกับสิงห์เค้าก็พยักหน้าเเบบเขินๆ

"ได้ข่าวว่าที่ร้านมีปัญหาอีกเเล้วเหรอ.."พ่อของสิงห์ถามสิงห์ขึ้นมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึมผิดไปจากเดิม

"ก็ฝีมือคนเดิมนั่นเเหละ..ผมก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน"พ่อของผมบอกกับพ่อของสิงห์ขึ้นมานี่พ่อผมรู้ทุกเรื่องเลยงั้นเหรอครับเนี่ย เหนือความคาดหมายของผมมากๆ

"พ่อรู้.."ผมถามด้วยความสงสัยไปทันที

"ทำไมพ่อจะไม่รู้หล่ะพี..ตั้งเเต่วันที่ลูกบอกพ่อพ่อก็คอยให้คนตามสังเกตจูลี่มาตลอด.."พ่อของผมบอกกับผม ผมไม่นึกเลยว่าพ่อจะฟังที่ผมพูดด้วย..

"ถึงพ่อของเธอจะใหญ่โตเเค่ไหนเเต่ก็สู้ผมไม่ได้หรอก ได้เวลาเอาคืนเเล้ว.."พ่อของสิงห์พูดด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์..

"รับรองงานนี้ล้มละลายเเน่นอน.."พ่อของสิงห์บอกออกมาผมก็ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องธุรกิจเท่าไหร่หรอก..

หลังจากนั้นพวกเราก็ทานข้าวเช้าด้วยกันบรรยากาศครอบครัวอบอุ่นซะไม่มี ผมไม่อาจคาดเดาความคิดของพวกพ่อๆได้เลยหล่ะครับว่าจะทำอะไรต่อไป..

"อย่าลืมพาพี่เค้าไปหาหมอด้วยหล่ะ.."พ่อของผมพูดบอกกับผมออกมา

"ได้ครับ.."ผมบอกกับพ่อก่อนจะพยุงสิงห์ให้เดืนไปขึ้นรถเเล้วขับไปที่โรงพยาบาล ครั้งเเรกก็เเบบนี้เนี่ยเเหละครับ ผมรู้สึกผิดเลยที่ทำให้คนที่ผมรักเจ็บ..

"คุณยังเจ็บอยู่ไหมครับ"ผมถามสิงห์ที่นั่งอยู่เบาะข้างไปคนขับ

"นิดหน่อยครับ.."สิงห์บอกกับผมออกมา ผมคงไม่ไปทำเรื่องอย่างว่ากับเค้าไปอีกนานเลยหล่ะครับถ้าผมอดใจได้ อาทิตย์ละหนึ่งครั้งก็พอ เเต่ถ้าความหื่นเข้าครอบงำก็อาจจะทุกสถานที่ ไม่เลือกเวลานั่นเเหละครับ

หลายวันต่อมาผลจากสาธารณะสุขบอกว่าร้านของสิงห์ปลอดภัย ถูกสุขลักษณะสามารถเปิดร้านได้ วันนี้คือวันที่เค้าจะเปิดร้านอีกครั้งวันเเรกผมเลยมาหาเค้าเเต่เช้า เอาจริงๆเราเพิ่งเเยกกันไปเมื่อชั่วโมงก่อนเองเพราะสองสามวันมานี้ผมคอยดูเเลสิงห์ไม่ห่างเลยหล่ะครับ ที่ต้องเเยกก็เพราะผมกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเนี่ยเเหละ..

จริงสิผมไม่ได้บอกเรื่องนั้นให้สิงห์ฟังเลยหนิเรื่องเเผนการทั้งหมดของจูลี่..

"สิงห์ครับคือผมมีอะไรจะบอก.."ผมเดินไปหาสิงห์ที่กำลังยืนปัดกวาดอยู่ที่หน้าเคาเตอร์เตรียมตัวเปิดร้าน

"จูลี่.."ผมที่เดินมาจากหลังร้านเห็นจูลี่ยืนคุยกับสิงห์อยู่

"คุณยังกล้ามาที่นี่อีกเหรอ.."ผมพูดด้วยสีหน้าโมโหเอามากๆ

"ผมเคยบอกเเล้วไงว่าที่นี่ห้ามสัตว์เลี้ยงเข้ามา"สิงห์พูดบอกก่อนจะมองไปที่หน้าของจูลี่

"ผมเคยเตือนคุณเเล้วไม่ใช่เหรอครับว่า อย่ามาทำตัวเป็นเด็กโดนเเย่งของเล่นกับผม"สิงห์พูดด้วยสีหน้าหงุดหงิดเอามากๆ

"ไอเรื่องบางเรื่องหน่ะถึงพีเค้าจะบอกหรือไม่บอกผมว่าคุณทำอะไรกับร้านนี่ผมก็รู้..ว่าคุณทำอะไร.."สิงห์พูดบอกกับจูลี่ออกมา

"เลิกคิดเข้าข้างตัวเองได้เเล้วอีตุ๊ด.."จูลี่บอกกับสิงห์ด้วยสีหน้าโมโห ผมนี่รู้สึกโมโหเเทนเลยเเต่ทำไมสิงห์ยังนิ่งอยู่ได้

"คุณจะพูดอะไรก็ช่วยคิดหน่อยนะครับว่าที่นี่เหมาะไหมที่จะพูดเเบบนั้น.."สิงห์พูดก่อนจะเดินเข้าไปหาจูลี่

"ถ้าเเกทำอะไรฉัน..ฉันเเจ้งตำรวจจับเเกเเน่.."จูลี่บอกออกด้วยท่าทางหวาดกลัว

"ผมไม่ทำอะไรคุณหรอก..เเต่ถ้าผมจะทำคุณก็ไม่มีสิทธิ์จะเเจ้งตำรวจ อย่าลืมนะครับคุณบุกรุกที่ของผม..อีกอย่างคุณไม่มีพยาน.."สิงห์บอกกับจูลี่ก่อนจะกำหมัดเอาไว้เเน่น ก่อนผมจะเห็นมือของสิงห์กำลังจะตบหน้าของจูลี่

"อย่านะ.."จูลี่พูดก่อนจะเอากระเป๋าเเบรนด์เนมของเธอมาบังที่หน้า

"ผมไม่ตบคุณให้เจ็บมือหรอก..คุณจะไปไหนก็ไปซะเถอะ.."สิงห์พูดบอกกับจูลี่เเฟนผมนี่มันเเซ่บเป็นบ้าเลย..

"ฝากไว้ก่อนเถอะมันไม่จบเเค่นี้เเน่ๆ.."จูลี่บอกกับสิงห์ด้วยความโมโหก่อนเธอจะเดินออกจากร้านไป

"สิงห์ครับคือผม.."

"คุณไม่ต้องพูด.."สิงห์บอกกับผมคงจะงอนผมเเน่ๆเรื่องที่ผมไม่บอกเรื่องที่ผมรู้ให้เค้ารู้เเน่ๆ

"ช่วยถูพื้นตรงนี้ด้วยนะครับ.."พีพูดบอกกับผมก่อนจะยื่นไม้ถูพื้นเเละถังน้ำให้กับผม ก่อนจะยิ้มให้กับผม

"คุณไม่ได้งอนผมใช่ไหมครับ.."ผมถามสิงห์ด้วยความกังวลนิดหน่อย

"ป่าวครับ..ผมเเค่หงุดหงิดจูลี่นิดหน่อยหน่ะก็ตามที่ผมบอกจูลี่ไปไงถึงคุณไม่บอกผมผมก็รู้.."สิงห์บอกกับผม เเฟนผมอันตรายกว่าที่ผมคิดนะครับเนี่ยเเบบนี้ผมจะกล้าขยับตัวไปไหนเหรอครับ..

"เรื่องที่คุณให้นักสืบมาสืบเรื่องของผมผมก็รู้เหมือนกัน.."สิงห์บอกกับผมทำเอาผมอึ้งไปเลย

"ผมขอโทษเรื่องนั้นคุณไม่โกรธผมด้วยใช่ไหม.."ผมถามสิงห์ด้วยสีหน้าคาดหวังว่าเค้าจะไม่โกรธผม

"มันคนละเรื่องกันครับ ทำเเบบนี้มันเหมือนกันคุณไม่ไว้ใจผม.."พีพูดก่อนจะเดินไปในครัวหลังร้าน เอาเเล้วไงผมคิดผิดผมทำบ้าอะไรลงไปวะเนี่ย..

ผมยืนก้มหน้าก้มตาถูพื้นต่อไปได้ซักพักสิงห์เค้ากลับมายืนที่เคาเตอร์ตั้งเเต่ตอนไหนก็ไม่รู้..

"สิงห์ครับคือผม.."

"เอาเถอะคุณไม่ต้องคิดมากผมไม่โกรธคุณเเล้วถึงตอนเเรกผมจะโกรธมากก็เถอะ.."สิงห์บอกกับผมด้วยความดีใจผมเลยเดินไปกอดเค้าเอาไว้เเน่น..

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

เป็นไงกันบ้างครับสำหรับตอนนี้ของนิยายมีความรู้สึกนึกคิดยังไงก็มาคอมเม้นท์บอกไรท์กันได้นะครับมาติมาชม มาเสนอข้อเสนอเเนะอะไรได้หมดเลยนะครับ

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว