email-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ค. 2564 22:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2
แบบอักษร

At Green Home

(Green Talk)

"กลับมาแล้วค่ะ วันนี้มีอะไรให้กินบ้างนะ หิวจังเลยค่ะแม่ขา" ฉันพูด

"แกงขนุน เห็นบ่นว่าอยากกินวันนี้เลยทำให้ค่ะ เสร็จแล้วนะคะกินได้เลย" แม่เดินออกจากห้องครัวมาพร้อมตอบฉัน

"ว้าว! ดีจังเลยค่ะ หนูเอาของไปเก็บก่อนเดี๋ยวมาค่ะ" ฉันพูด

หลังจากตอบแม่ฉันก็ไปเก็บของ อาบน้ำและมากินข้าวกับแกงขนุน ฉันชอบมันมากๆ เลย เมนูโปรดเลยก็ว่าได้ ฉันบ่นทุกวันแต่แม่ก็ไม่ได้ทำให้กินบ่อยๆ หรอก ฉันกินข้าวเสร็จก็กลับไปอยู่ในห้องนอน ฉันติดห้องนอนมากเพราะว่ามันเป็นส่วนตัวดี ครอบครัวฉันก็รู้นิสัยฉันดี ว่าเป็นเรื่องธรรมดาถ้าฉันชอบอยู่แต่ในห้อง

20:00 น.

กริ๊งง กริ๊งง

เสียงโทรศัพท์ของฉันดังขึ้น มันเป็นสายจากคนที่ฉันกำลังรออยู่นั่นแหละ ใช่แล้ว ฟลอยส์โทรมา

"ค้าบบบ" ฉันพูด

"ทำอะไรอยู่คับ" ฟลอยส์ถามฉัน

"ก็กำลังนอนอ่านนิยายอยู่เลย ทำไมโทรมาเร็วจังวันนี้" ฉันตอบและถามฟลอยส์กลับเพราะปกติเขาจะโทรมาตอนสี่ทุ่มนู้นแหละและตอนนี้กำลังสองทุ่มเอง

"เดี๋ยวจะนอนแล้วไง ตอนนี้ทำกิจกรรมในค่ายเสร็จแล้วไง" เออใช่ เขาไปเข้าค่ายคงจะต้องนอนตามเวลาในค่าย ฉันก็พึ่งนึกได้ มัวแต่อ่านนิยายจนลืมเลย

"แล้วเป็นไงบ้าง เจอเพื่อนใหม่ป้ะ อย่ามัวแต่อยู่คนเดียวนะ ต้องหัดเข้าหาคนอื่นบ้าง อย่ามัวแต่ขี้อายนะฟลอยส์" ฉันพูดบอกเขาไป ใช่เลย เขาค่อนข้างที่จะขี้อาย เข้าหาคนยาก ถ้าใครไม่เข้าหาเขาก่อน เขาก็จะอยู่คนเดียวเฉยๆ เลย บางทีฉันก็อยากให้เขาเปิดใจลองเข้าหาคนอื่นบ้าง เขาจะได้มีเพื่อนเพิ่มมากขึ้น

"คับ ก็มีนะ ครั้งนี้ได้จับกลุ่ม ได้รู้จักเพื่อนต่างโรงเรียนเยอะเลย ตอนนี้เริ่มสนิทกันแล้ว ตั้งแชทกลุ่มแล้วด้วย ดีป้ะ" ฟลอยส์ตอบ

"ก็ดีแล้ว มีใครบ้างล่ะ? "

"ไว้ค่อยคุยละกัน นอนก่อนนะ คนอื่นเขานอนกันแล้ว"

"โอเค อดทนน้า พรุ่งนี้วันเสาร์ก็ได้กลับแล้ว"

"ค่ะ ฝันดีนะ รักคับผม"

"ฝันดีค่ะ"

ฉันยังนอนไม่หลับเลย จึงอ่านนิยายต่อ เดี๋ยวสักพักค่อยนอนก็ได้ เพราะยังไงพรุ่งนี้ก็วันหยุด จะตื่นสายแม่คงไม่ว่าอะไรแน่นอน ฉันอ่านนิยายจนถึงสี่ทุ่มครึ่ง ฉันก็เริ่มง่วงและเก็บหนังสือและปิดไฟ สักพักฉันก็เข้าสู่ห้วงนิทรา

 

.....

 

"เอ้ะ! "

ฉันรู้สึกเหมือนกับว่าใครบางคนกำลังมองมาที่ฉัน เมื่อฉันหันไปสบตากับสายตาคู่นั้น สายตาที่อบอุ่นสายตาที่มีอะไรบางอย่างจะสื่อออกมา และใบหน้าเปื้อนยิ้มทันทีที่ฉันเห็นมันทำให้หัวใจฉันเต้นเร็วและรัวดังกลอง

'หล่อมากแม่ ใครกันนะทำไมฉันถึงรู้สึกเขินกับเขาได้ขนาดนี้' ฉันคิดในใจก่อนที่เขากำลังจะเดินตรงมาทางฉันทีละก้าวๆ จนมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน ฉันมองเขาพลางรู้สึกหน้าร้อนไปด้วย โลกที่กำลังเริ่มเอียงใบหน้าของเขาเข้าใกล้ฉันเรื่อยๆ จน จนปากของเราประกบกัน

'บ้าเอ้ยมันรู้สึกดีอะไรอย่างนี้ ปากอันนุ่มนิ่มของเขา ทำให้ฉันเคลิ้มจน.......

 

ปังๆๆๆ

"ตื่น ตื่น ตื่นนนนน ตื่นได้แล้วน้อง เพื่อนมาหา เค้ามารอนานแล้วนะคะ ไม่ควรปล่อยให้เขารอนานนะ"เสียงแม่ที่กำลังเคาะประตูห้องปลุกลูกสาวขี้เซาของเธอ เพราะเพื่อนลูกสาวมาหาและรอมาหลายนาทีแล้ว

ฉันดีดตัวตื่นทันที ใครกันนะมาหาฉันตั้งแต่เช้า ถึงจะไม่เช้ามากแต่ก็คือเช้าสำหรับวันหยุดของฉันอยู่ดี แต่เมื่อกี้ตอนฉันหลับทำไมฉันเหมือนเคยเห็นคนในฝันที่ไหนมาก่อนแต่ก็นึกไม่ออก แอบเสียดายที่แม่มาปลุกฉันเลยตื่นเสียก่อน ฉันรู้สึกมีความสุขเหลือเกิน อยากกลับเข้าไปในฝันต่อจัง

“ค่ะๆ ตื่นแล้วค่ะ รอแปนึงนะคะ” ฉันรีบตอบแม่ก่อน ไม่งั้นเดี๋ยวแม่มาเรียกอีกจะต้องโดนบ่นแน่ๆ

ฉันลุกออกจากเตียงเดินไปเปิดประตูให้เพื่อนเข้ามาในห้องฉัน แล้วฉันก็เข้าห้องน้ำไปจัดการตัวเองแล้วรีบออกมาหาเพื่อน

“มาทำไมแต่เช้า ไม่เห็นบอกกันก่อนเลยว่าจะมา” ฉันถามปันปัน เพราะมันไม่ได้บอกฉันว่าวันนี้จะมาหาฉันที่บ้าน จะบอกว่านัดกันแล้วฉันลืมก็คงไม่ใช่ ถ้านัดใครไว้ฉันไม่มีทางลืมแน่นอน

“หนีคนอะ ไม่อยากเจอหน้า กูรำคาน มาหากูได้ทำไมทุกเสาร์อาทิตย์" ปันปันตอบผสมกับบ่นออกมา ฉันเข้าใจและ เพราะมีคนหนึ่งแอบชอบมันแล้วดันเป็นลูกของเพื่อนแม่มันด้วย เขาก็คงจะมาหามัน มันเลยหนีมาแบบนี้ มันมักจะบ่นประจำว่ารำคาญและเบื่อมาก ฉันก็สงสารนะบางทีมันคงอึดอัด

“โถ น่าสงสารจังเพื่อนกู สวยไง หนุ่มๆ เลยมาชอบอ่ะเนาะช่วยไม่ได้ หึหึ” ฉันพูดและหัวเราะปนกัน

“ไม่ต้องแซวเลยมึงอะ กูจะงอนมึงนะ” ปันปันพูดบ่นฉัน

“555งั้นวันนี้ ไปไหนดี ไหนๆ ก็มาแล้วไปเที่ยวกันดีกว่า” ฉันพูดถามปันปันเพราะไหนๆ วันนี้ก็มาหาฉันแล้ว อยู่บ้านก็คงได้แค่นอนหลับอย่างเดียวแน่ๆ

“ไปสวนพฤกษศาสตร์ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ไหม อยากไปเดิน Canopy walk งะ ช่วงนี้เขาจัดดอกใหม่นะ กำลังสวยเลย ไปป้ะ” ปันปันพูดพร้อมกับท่าทีที่อยากไปมากๆ

“งั้นตอนเย็นก็ไปเดินเที่ยวถนนคนเดินงัวลายต่อเลยได้ป้ะ อยากไปเดินดูเสื้อผ้าหาของอร่อยกินงะ” ฉันพูด

“โอเคตกลง โทรชวนอีภูมิก่อน เผื่อมันอยากไปด้วยกัน" ปันปันพูด

หลังจากแต่งตัวเสร็จฉันกับปันปันก็กำลังจะออกจากบ้านเพื่อไปเที่ยวที่สวนพฤกษศาสตร์ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์กัน แต่ต้องแวะที่ปั๊มก่อน เพื่อนัดเจอกับภูมิ เพราะตอนที่โทรไปชวน มันก็ตกลงทันที มันไม่เคยพลาดอยู่แล้ว เรื่องกินเรื่องเที่ยวขอให้บอก ภูมิคือเดอะเบสท์

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เรื่องนี้ตัวละครเป็นคนเชียงใหม่นะคะ สถานที่ท่องเที่ยวในนิยายก็คือจังหวัดเชียงใหม่นั่นเองค่ะ  

ถนนคนเดินที่เชียงใหม่ ที่นิยม จะมีอยู่ 2 ที่ คืนวันเสาร์จะจัดที่ ถนนวัวลาย โดยจะปิดถนนทั้งเส้นไม่ให้รถวิ่ง และในคืนวันอาทิตย์จะจัดแถวประตูท่าแพ

การเดินทางไปสวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ เส้นทางรถยนต์ไปอำเภอแม่ริม เลี้ยวเข้าทางหลวงหมายเลข 107 (แม่ริม-สะเมิง) ผ่านปางช้างแม่สา ตรงหลักกิโลเมตรที่ 12 รวมระยะทางจากตัวเมืองประมาณ 27 กิโลเมตรก็จะถึงสวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์

 

เป็นไงบ้างคะตอนที่ 2 อาจจะสั้นๆยังไม่ค่อยมีอะไรมากแต่ว่ามันจะเริ่มมีเรื่องราวและเนื้อหามาเรื่อยๆนะคะ รอติดตามกันได้ค่าา เม้นท์ติเม้นท์ด่าได้นะไรท์ไม่กัดจ้าา

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว