email-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ค. 2564 22:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1
แบบอักษร

At TM school

วันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวันของชีวิตเด็กมัธยมศึกษาปีที่หก ที่ต้องมาโรงเรียนเพื่อติววิชาต่างๆตามตาราง พวกเธอมีหน้าที่เหลือแค่นี้เท่านั้นแหละสำหรับชีวิตในโรงเรียน อีกไม่กี่อาทิตย์ก็จะสอบปลายภาค ไม่นานก็จบมัธยมแล้ว แต่เธอและเพื่อนๆก็ยังคงเข้มงวดกับการติวเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการสอบเข้ามหาวิทยาลัย

12:00 น.

"โอ้ย! หิวข้าวจัง" เสียงปันปันเพื่อนของฉันกำลังบ่น เพราะเรานั่งติวกันตั้งแต่แปดโมงเช้าจนตอนนี้ก็เที่ยงแล้ว มันเป็นเเบบนี้ทุกๆวันแหละ ฉันและพวกมันต้องติวและก็ติวให้เยอะๆ เพราะใกล้จะสอบแล้วด้วยทั้ง ปลายภาค O-net Gat Pat 9วิชาสามัญ แล้วไหนบางคนก็จะต้องไปสอบตามมหาวิทยาลัยที่อยากเข้าอีก

"ป้ะ หิวเหมือนกัน วันนี้กูจะกินก๋วยเตี๋ยวนะ" ฉันตอบ

"มึงก็กินอยู่แค่นั้นมั้ยกรีน ทำเป็นพูดดี" เสียงปันปันตอบฉัน ก็ใช่เพราะฉันชอบกินก๋วยเตี๋ยวหนิ ฉันไม่ค่อยชอบกินข้าวเท่าไร จะบอกว่ากินยากก็คงใช่ด้วยเพราะถ้าไม่อร่อยหรือไม่ถูกปากฉันก็ไม่กิน

"มึงก็ ไม่ต้องไปว่าให้มัน มันจะกินอะไรก็เรื่องของมันเถอะ ไปเถอะหิวแล้ว" เสียงภูมิตอบ แล้วพวกเราก็พากันไปกินข้าวที่โรงอาหารของโรงเรียน

 

สวัสดีฉันชื่อกรีนนะ เป็นนักเรียนชั้นมอหก อีกไม่กี่อาทิตย์ฉันก็จะจบแล้ว ฉันมีเพื่อนสนิทอยู่สองคน คนแรกชื่อปันปัน เธอเป็นคนน่ารัก นิสัยดี มีน้ำใจ เราสนิทกันตั้งแต่เด็กๆเพราะบ้านเราใกล้กัน พ่อแม่เราก็เป็นเพื่อนกันด้วยแหละ เราเรียนด้วยกันตั้งแต่อนุบาลจนถึงมัธยม ส่วนอีกคนชื่อภูมิ เป็นเพื่อนชายใจหญิงที่แซ่บไม่เบาเลย พึ่งรู้จักกันตอนอยู่โรงเรียนมัธยมTM เนี่ยแหละ ก็อย่างที่เขาบอกว่าเป็นคนแบบไหนก็จะได้อยู่กับแบบนั้น พวกฉันสามคนคงเป็นคนประเภทเดียวกันแหละบุญกรรมเลยได้มาอยู่แก๊งค์เดียวกัน

 

"วันนี้เลิกเรียนแล้วกูจะกลับไปหลับเลย ตื่นอีกทีพรุ่งนี้เช้าเลย" ภูมิพูดแกมบ่นออกมา

"เหนื่อยเนาะมึง วันๆได้แต่นั่งติวเนี่ย กูเบื่ออยากไปเที่ยวอ่ะ"ฉันตอบไปอย่างครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

"วันเสาร์ มึงก็ให้ฟลอยด์มารับสิ ชวนกันไปเที่ยวบ้าง ไปห้วยตึงเฒ่าก็ดีนะ" ปันปันแนะนำฉันไปเที่ยวกับฟลอยด์ที่ห้วยตึงเฒ่า

ฟลอยด์คือแฟนของฉันเอง เราคบกันได้สามปีแล้ว ฉันเจอเขาตอนงานกีฬาจังหวัด เขาอยู่ชั้นมอสองและฉันอยู่มอสาม เราอยู่คนละโรงเรียนกัน เราเริ่มจากการคุยกันธรรมดาๆแล้วก็ค่อยๆพัฒนามาเรื่อยๆ ตอนแรกก็เป็นความรักแบบเด็กๆไม่คิดอะไรมาก แต่ยิ่งด้วยเวลา ความรัก ความรู้สึก ความผูกพัน มันค่อยๆสอนให้ฉันเรียนรู้ไป แก่แดดเนาะฉันเนี่ย555

"ช่วงนี้ฟลอยด์เข้าค่ายอ่ะมึง กูก็ไม่ค่อยได้คุยเท่าไร เพราะว่ามัวอ่านหนังสือด้วย มึงก็รู้" ฉันตอบ ช่วงนี้ฟลอยด์ไปเข้าค่ายอาสาของโรงเรียน ค่ายนี้เป็นค่ายที่มักจะรวมหลายโรงเรียนไปด้วยกัน ซึ่งครั้งนี้มีโรงเรียนของฟลอยด์ โรงเรียนของฉันและโรงเรียนอื่นอีกสองโรงเรียน แต่ฉันอยู่มอหกแล้วเลยไม่ได้ไป เขาจะจัดให้กับนักเรียนชั้นมอห้านั่นแหละ

"แล้วมันงี่เง่าอยู่ไหม หลังๆมาไม่ค่อยเห็นมึงบ่นเท่าไร"ภูมิถาม

"ก็เหมือนเดิม มันเป็นแบบไหนก็แบบนั้น นิสัยเด็กน้อยอะมึง กูชินละ" ฟลอยด์มักจะมีงี่เง่า ซึ่งฉันก็จะเป็นฝ่ายยอมตลอด เพราะฉันไม่เคยชนะเขาเลยสักครั้ง ทั้งเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ ฉันทำอะไรไม่ได้นอกจากมาระบายให้เพื่อนฟัง ดังนั้นพวกมันจึงรู้ดีและก็คอยปลอบฉันแค่นั้น

"แต่ก็ดีนะ ถึงมันจะงี่เง่า มันก็ไม่นอกใจมึงนะ"ภูมิพูด มันคงเป็นอีกประโยคนึงที่คุ้นหูฉันนั่นแหละ

 

 

 

 

 

 

 

มาแล้วๆๆ มาเกริ่นไว้ก่อนตอนแรก อย่าลืมกดเพิ่มเข้าชั้นแล้วมารอติดตามตอนต่อไปเรื่อยๆกันนะคะ 

เม้นท์ติเม้นท์ด่าได้ค่ะ พร้อมรับฟังและปรับปรุงเสมอค่ะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว