มิกุรินที่วิ่งกลับเข้ามาในห้องได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเตรียมจะกดโทรหาเพื่อนของตัวเอง

เช้าวันต่อมา

ณ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ

เวลา 6:00 น

คลอเดียกวาดสายตาหาเพื่อนร่วมทีมในหน่วยของเธอแต่กลับไม่พบใครเลย เธอสงสัยเป็นอย่างมาก แต่ก็คงไม่แปลกเพราะว่าวันนี้มันเช้ากว่าปกติ

คลอเดียจำใจต้องยอมรับไป เพราะตัวเองก็เป็นคนผิดเอง

แล้วคลอเดียก็ได้เริ่มทำภารกิจ ด้วยตัวคนเดียว

ที่แรกที่เธอตัดสินใจไปก็คือตึกร้างครั้งก่อนที่เจอพวกมัน

เมื่อเธอมาถึง เธอจึงใช้เวลากับการสำรวจพื้นที่อยู่นาน

เธอตัดสินใจขอความช่วยเหลือจากอเล็กซ์อันดับ6

แต่ก็ไม่สามารถติดต่อได้ เพราะอะไรกัน?

คลอเดียโกรธเคืองเป็นอย่างมาก เธอกำหมัดแน่น

แต่ทันใดนั้นก็มีเสียงบางอย่างดังออกมาจากข้างหลังของเธอ

คลอเดียตะโกนเสียงดังแต่ก็ไม่มีสิ่งแปลกปลอมใดๆออกมา

คลอเดียค่อยๆย่องเข้าไปก่อนที่เธอจะฟันคาตานะเข้าที่คนปริศนาที่แอบอยู่ด้านหลัง

ควับ!

คนปริศนาที่ใส่ชุดคลุมสีดำเมื่อหลบการโจมตีได้แล้วจึงวิ่งหนีไปทันที

คลอเดียวิ่งตามสุดกำลังเพราะเหมือนกับว่าคนปริศนาชุดดำก็ดูจะมีวิชาที่เก่งกล้าพอควร

พอวิ่งมาซักระยะหนึ่งคนปริศนาชุดดำก็ได้หยุดลง

ดูเหมือนว่าจะไม่ได้มีคนปริศนาชุดดำแค่คนเดียวเท่านั้น เพราะตอนนี้เธอได้ถูกล้อมโดยคนพวกนั้นแล้ว

ชายปริศนาชุดดำคนหนึ่งเดินเข้าไปใกล้คลอเดีย

ชายปริศนาชุดดำเดินเข้ามาใกล้คลอเดีย

แล้วเตรียมจะกระทืบลงไปบนร่างของเธออย่างหนักแน่น แต่ไม่รู้ทำไมเธอถึงรู้สึกว่า ชายปริศนาชุดดำคนนี้ถึงเหมือนกล้าๆกลัวๆที่จะตัดสินใจทำ

ปั่ก!

ชายปริศนาชุดดำเตะเท้าขึ้นมาใส่ท้องอย่างแรงทำให้เธอถึงกับจุกเลยทีเดียว

จริงๆก็ไม่แปลกหรอกเพราะพวกคนร้ายก็มักจะหื่นกระหายอยู่ตลอดเวลา

แต่พอมีคนนึงพูดออกมาก็โดนชายปริศนาชุดดำอีก5คนก็มองคนนั้นด้วยท่าทีที่เหมือนจะสื่อว่าโพล่งคำพูดอะไรออกมา

คลอเดียได้ยินดังนั้นก็ทำตามที่พวกนั้นบอกทันที

เธอค่อยๆถอดเครื่องแบบออกทีละชิ้นๆ ก่อนที่เธอกำลังจะถอดเสื้อเชิ้ตซึ่งเป็นเสื้อตัวในของเธอก็ได้มีชายชุดดำคนนึงพูดขึ้นมา

คลอเดียสะแหยะยิ้มออกมา ก่อนจะค่อยๆปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกทีละเม็ด

ชายชุดดำยิ่งห้ามกันใหญ่ แต่เธอก็ไม่ฟังเธอถอดเสื้อเชิ้ตออกมาเผยให้เห็นบราลายลูกไม้สุดหรูที่เธอไม่เคยใส่ซ้ำลายเลย

ชายชุดดำทุกคนหันหน้าหนีคลอเดียไปหมดทุกคนไม่มีใครกล้ามองเธอเลยซักคน

คลอเดียเดินเข้าไปหาชายร่างสูงกำยำคนหนึ่งที่กำลังหันหน้าไปทางอื่น

อยู่ดีๆก็เหมือนมีผ้าคลุมสีดำคลุมตัวเธอจากชายชุดดำคนข้างหน้าซึ่งก็คือ

คลอเดียเตะเข้าใส่หน้าท้องของคราวน์เต็มๆ

ทุกคนมองหน้ากันก่อนที่ไทกะจะเดินเข้ามาปิดตาคลอเดีย

แล้วคลอเดียก็ได้เดินตามไทกะไปตามที่สั่ง

เสร็จแล้วเธอก็มาหยุดอยู่ที่ที่หนึ่ง ซึ่งเธอไม่รู้ว่าเธอกำลังอยู่ที่ไหน

ว่าแล้วไทกะก็ได้ปล่อยมือออกจากตาของเธอ ให้คลอเดียได้มองเห็นอย่างอิสระ

เค้กก้อนใหญ่ที่มีรูปปั้นน้ำตาลเป็นตัวเธอเองแบบเล็กๆตั้งอยู่และเป็นเค้กนมสดสุดโปรดของเธอ เป็นแบบนี้ทุกปี เธอมักจะลืมวันเกิดของตัวเอง แต่เพื่อนๆในหน่วยของเธอก็ไม่เคยลืมที่จะจัดให้กับเธอเลยซักครั้ง

ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยกับคุโรตะ

หลังจากนั้นเหล่าสายลับหน่วยที่1ก็ได้ฉลองกันอย่างสนุกสนานในตึกร้างแห่งนี้

แต่มันก็ไม่ได้ราบรื่นนักเมื่ออยู่ดีๆก็มีเสียงบางอย่างดังขึ้นจากชั้นล่าง เหมือนกับมีคนจำนวนไม่น้อยเดินขึ้นมา

ทุกคนเงียบทันที

คาร์ลวิ่งไปดูยังช่องว่างที่มองทะลุลงไป

จบ ep.9 วันอะไร?