ep.5 ฉันไม่ค่อยรวย
-
มิกุรินตื่นได้แล้วคลอเดีย!
-
คลอเดียหืม...อืม...อะไรหรอ?
-
มิกุรินถึงแล้ว!!! ทะเล!!!
-
คลอเดียเอ๊ะ!
-
ไรท์: เราจะอ้างอิงจาก เกาะแสมสาร สัตหีบ นะคะ
-
คลอเดียแล้วคนอื่นๆไปไหนหมด?
-
มิกุรินไปซื้อตั๋วเรือรอล่ะ
-
คลอเดียอ่อ...
-
คลอเดียงั้นเราไปกันเถอะ
-
ว่าแล้วทั้งสองคนก็ได้ลงจากรถและล็อคกุญแจ ก่อนจะเดินเข้าไปในอาคารที่ขายตั๋วเรือ
-
คลอเดียกวาดสายตามองก็พบกับนาคุโตะในชุดเชิ้ดขาวทับด้วยเสื้อโค้ดสีดำ กางเกงสีดำขายาวแบบทันสมัยสุดๆ แถมยังเซ็ตผมไว้ด้วย
-
กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ที่โต๊ะว่างที่หนึ่ง
-
คลอเดียหล่อ...
-
มิกุรินฮะ?
-
คลอเดียหล่อมากกก~
-
มิกุรินอ๋อ...หมายถึงพี่สินะ
-
คลอเดียใช่แล้วว
-
มิกุรินก่อนที่เธอจะว่าพี่ฉันหล่อ เธอดูรอบๆก่อนเถอะ มีแต่คนมองเธอทั้งนั้น
-
คลอเดียหืม...
-
คลอเดีย....
-
คลอเดียมองไปรอบๆก็เห็นคนมองเธอตาเป็นมัน อาจจะเป็นเพราะสีผมที่สะดุดตาเกินไปกับตาสีทองที่แสบตาเกิ้นนน
-
มิกุรินว้าวว...เธอกลายเป็นจุดสนใจซะแล้ว
-
ตอนนี้โทมิยะกับนานามิที่กำลังต่อแถวและซื้อตั๋วเสร็จก็ได้เดินมาเรียกนาคุโตะ
-
โทมิยะไปรอเรือกันเถอะทุกคน
-
นานามิไปกันได้แล้วนาคุโตะลูก
-
นาคุโตะครับ
-
นาคุโตะเงยหน้าขึ้นมาพบกับคลอเดียก็ตกใจเล็กน้อยก่อนจะเบี่ยงหน้าหนี
-
แล้วทุกคนก็ได้เดินมารอที่ท่าเรือ
-
คลอเดียค่าตั๋วเรือกี่บาทหรอคะ?
-
นานามิแม่จ่ายให้แล้วจร้า ไม่ต้องห่วงนะ
-
คลอเดียไม่เป็นไรหรอกค่ะ หนูจ่ายเองค่ะ
-
นาคุโตะเขาอยากจ่ายเองก็ให้เธอจ่ายเองไปเถอะ
-
นานามิพามาทั้งทีก็ต้องจ่ายให้สินะนาคุโตะ
-
นาคุโตะเฮอะ! รวยจริง ก็จ่ายเองสิ ยิ่งครอบครัวเราก็ไม่ได้รวยขนาดนั้นด้วย
-
นาคุโตะ(แถมไอแหวนบ้าๆนี่ก็ไม่ค่อยอยากใส่นักหรอก แต่ถ้าไม่ใส่พ่อกับแม่ต้องด่ายับแน่)
-
โทมิยะทำไมลูกถึงพูดแบบนั้น!
-
คลอเดียเดี๋ยวหนูจะทดแทนให้อย่างอื่นละกันนะคะ
-
นานามิไม่เป็นไรหรอกจร้า
-
คลอเดียไม่ค่ะ ยังไงหนูก็จะตอบแทนแน่นอนค่ะ
-
นาคุโตะที่แท้เธอก็นิสัยแบบนี้นี่เอง
-
คลอเดียแย่งั้นหรอ?
-
นาคุโตะก็เปล่า
-
นาคุโตะแค่มันน่ารำคาญไปหน่อย
-
คลอเดีย.....
-
บรรยากาศเงียบไปซักครู่ก่อนที่คลอเดียจะดูนาฬิกาข้อมือของตัวเอง
-
คลอเดียรออีกประมาณ10นาทีล่ะ
-
มิกุรินเฮ่อ...กินอะไรรอดีไหม?
-
คลอเดียเธออยากงั้นหรือ? ฉันไม่นะ
-
มิกุรินเธอจะเลี้ยงฉันงั้นหรือ? ฮ่าๆ
-
คลอเดียก็ได้นะถ้าต้องการ
-
มิกุรินจริงดิ?
-
คลอเดียจริง
-
คลอเดียหันไปก็พบว่านาคุโตะก้มหน้าก้มตาเล่นเกมอย่างใจจดใจจ่อ
-
คลอเดียรุ่นพี่เล่นแต่เกมเลยนะคะ?
-
นาคุโตะอืม...อย่ายุ่งน่า
-
คลอเดียไม่ยุ่งก็ได้ค่ะ...
-
มิกุรินพี่ก็! อย่าเย็นชาสิ
-
นาคุโตะเรื่องของพี่น่า!
-
คลอเดียไม่เป็นไรหรอกมิกุ
-
แล้วทุกคนก็ได้ใส่เสื้อชูชีพรอเรือที่กำลังจะออกท่านั่นเอง
-
นานามิไปขึ้นเรือรอกันเลยจร้า
-
คลอเดียค่า
-
มิกุรินค่าาา!!!
-
แล้วทุกคนก็ได้ขึ้นไปนั่งบนเรือ คลอเดียที่กำลังจะขึ้นเหยียบบนเรือก็ถูกใครบางคนชนเข้าก็เลยเซจนจะลม แต่แล้ว
-
หมับ!
-
นาคุโตะเฮ่อ...เพราะแบบนี้ไง ก็เลยไม่อยากให้เธอมา
-
นาคุโตะน่ารำคาญจริงๆ...
-
นาคุโตะคว้าแขนของคลอเดียเอาไว้ได้ทันท่วงที
-
คลอเดีย=////=
-
คลอเดียเอ่อ...ขอบคุณค่ะ
-
คลอเดียหน้าแดงมากจนนาคุโตะที่มองได้สังเกตเห็นก็รีบปล่อยมือและเดินไปนั่งลงที่นั่งทันที
-
คลอเดียมองซ้ายขวาก็พบว่าที่นั่งทั้งหมดนั้นได้เต็มหมดแล้ว เธอจึงตัดสินใจเดินไปนั่งข้างๆนาคุโตะ
-
นาคุโตะเฮ่ย!!!
-
นาคุโตะเธอมานั่งอะไรตรงนี้!!?
-
คลอเดียก็ไม่มีที่นั่งแล้วอ่ะ...ขอชั่วคราวเถอะนะ
-
นาคุโตะกวาดสายตามองไปทั่วทั้งเรือก็ไม่พบที่นั่งเหลืออยู่เลยแม้แต่ที่เดียว
-
นาคุโตะเฮ่อ...
-
นาคุโตะเชิญ...
-
แล้วเรือก็ได้เวลาออกจากท่า
-
เรือได้แล่นไปตามสายน้ำเพื่อมุ่งหน้าไปยังเกาะที่พวกเขากำลังจะไปเที่ยว ซึ่งก็มีคนจำนวนมากในเรือเลยทีเดียว
-
ในระหว่างทางที่เรือแล่นบรรยากาศมีแดดจ้าแต่มีลมพัดแรงน้ำทะเลก็สีครามสดใส คลอเดียได้เหม่อลอยชั่วครู่
-
นาคุโตะเหม่ออะไร?
-
คลอเดียอ้ะ! เปล่า
-
นาคุโตะโกหก
-
คลอเดีย....
-
คลอเดียแค่บรรยากาศดีเฉยๆน่ะ
-
คลอเดียเคยมาเมื่อนานมาแล้ว
-
นาคุโตะอ๋อ
-
คลอเดียสนใจฉันหรอคะ?
-
นาคุโตะใครสนใจเธอ?
-
นาคุโตะหลงตัวเองจริงๆ
-
คลอเดียถ้าสนใจคนอื่นรุ่นพี่จะไม่ว่าใช่ไหม?
-
นาคุโตะใคร!?
-
คลอเดียเปล่า แค่ถามเฉยๆ
-
นาคุโตะ....
-
นาคุโตะเฮอะ! เธอจะชอบใครก็เชิญเถอะ พี่จะไม่...เอ่อ...
-
คลอเดียหืม...จะไม่อะไรหรอ?
-
นาคุโตะจะไม่.....
-
มิกุรินถึงแล้วล่ะ!!!
-
คลอเดียจริงด้วย!
-
คลอเดียไปกันเถอะรุ่นพี่!
-
นาคุโตะอะ....อืม
-
แล้วทุกคนก็ได้ลงจากเรือก็พบกับป่าไม้ และรถที่จอดรอเพื่อจะนำไปยังชายหาดนั่นเอง
-
นาคุโตะ(เมื่อกี้...ทำไม...ถึงพูดไม่ออกกันนะ)
-
นาคุโตะ(ทำไมถึงพูดว่า ฉันจะไม่ยุ่งเรื่องของเธอ ออกมาไม่ได้กัน!)
-
นาคุโตะอะไรกัน...
-
คลอเดียอะไรหรอ?
-
นาคุโตะเปล่า...
-
คลอเดีย???
-
คลอเดียไปนั่งรถกันเถอะ
-
คลอเดียจับมือของนาคุโตะตอนที่เขากำลังเบลอๆและดึงไปยังรถนำเที่ยวที่จอดรอ
-
นาคุโตะสะดุ้งตกใจที่คลอเดียดึงมือของตัวเองก็ได้พูดออกมา
-
นาคุโตะเฮ่ย!!!
-
นาคุโตะนี่เธอ!!! เดี๋ยวนี้แตะต้องเนื้อตัวกันแบบนี้ได้แล้วงั้นหรอ!!!?
-
คลอเดียแล้วรุ่นพี่ห่วงอะไรอยู่ละคะ?
-
นาคุโตะเราก็ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น
-
คลอเดียเราเป็นคู่หมั้นกันแล้วนะคะ มองดูแหวนหน่อยค่ะ
-
นาคุโตะพี่ก็ไม่อยากใส่มันหรอกนะ!
-
คลอเดียนั่งเถอะค่ะ!
-
คลอเดียนั่งลงที่รถก่อนที่นาคุโตะจะเบลอๆแบะนั่งลงข้างๆตาม
-
นาคุโตะแล้วทำไมฉันต้องนั่งกับเธอด้วยเนี่ย...
-
คลอเดียช่วยไม่ได้ค่ะ รุ่นพี่ช้าเอง
-
นาคุโตะเฮอะ!
-
แล้วรถก็ได้มุ่งหน้าไปยังชายหาดทันที
-
ในระหว่างทางทั้งสองคน ก็ไม่ได้พูดคุยอะไรกันเลย แต่คลอเดียนั้นสนใจแต่รอบๆที่เต็มไปด้วยป่าไม้นั้นเอง
-
นาคุโตะ....
-
นาคุโตะ(มองขนาดนั้น มีอะไรน่าสนใจกัน?)
-
นาคุโตะไม่ได้ละสายตาจากคลอเดียเลยจนมาถึงชายหาดที่รอคอย
-
มิกุรินในที่สุดก็มาถึงซักทีชายหาดที่รอคอย!!!
-
มิกุรินฮืดดด! บรรยากาศแบบนี้ดีจริงๆ!!!
-
มิกุรินกระโดดลงมาและสูดลมเข้าไปเต็มปอดอย่างสบายใจ
-
โทมิยะกินอาหารก่อนไหมเด็กๆ?
-
คลอเดียไม่ค่ะ หนูพึ่งกินมา หนูขอไปเปลี่ยนชุดก่อนละกันค่ะ
-
มิกุรินหนูด้วยๆ!!!
-
นานามินาคุโตะล่ะ ว่าไงลูก?
-
นาคุโตะอืม...
-
นาคุโตะไปเปลี่ยนชุดก็ได้ครับ ผมก็ไม่ค่อยหิวเท่าไหร่
-
โทมิยะงั้นพ่อกับแม่จะเช่าที่นั่งรอ แล้วก็ไปซื้ออาหารมาเตรียมไว้ละกันนะ
-
มิกุรินค่าา!
-
คลอเดียค่ะ
-
นาคุโตะครับ
-
แล้วทั้งสามคนก็ไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำแยกชายหญิง
-
ทางฝั่งคลอเดียกำลังเปลี่ยนชุดในห้องน้ำกับมิกุริน ซึ่งตอนนี้ในห้องน้ำนั้นมีแค่พวกเธอสองคนเท่านั้น
-
มิกุรินชุดเธอเป็นยังไงเนี่ย อยากเห็นจัง!
-
คลอเดียก็คงปกติแหละ^^
-
มิกุรินเอาแบบเซ็กซี่ๆกระชากใจพี่ฉันเลยสิ!!!
-
คลอเดียโห...ฉันว่าพี่เธอคงกลัวฉันมากกว่าล่ะมั้ง
-
มิกุรินไม่หรอก! ฉันรู้ว่าสัญชาตญาณของผู้ชายน่ะเป็นยังไง
-
มิกุรินพี่ฉันไม่ถึงกับขนาด XXX ตายด้านหรอก
-
คลอเดียอืม...ไม่รู้สินะ
-
คลอเดียกับมิกุก็ได้เข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำคนละห้องจนเสร็จก็ได้เดินออกมา
-
มิกุรินโห!!! ซะ...เซ็กซี่สุดๆ!!!
-
คลอเดียเซ็กซี่หรอ?
-
คลอเดียใส่ชุดว่ายน้ำทูพีช ท่อนบนไล่สีฟ้าเข้มยันอ่อนมีผ้าเป็นชั้นๆ ใช้เชือกผูกคอ โชว์หน้าท้องสุดเซ็กซี่ และท่อนล่างที่ไล่สีเหมือนกันและมีโบว์เล็กๆข้างๆ ตามด้วยผ้าคลุมสีขาวอ่อนบางๆคลุมยาวถึงขาอ่อน ที่ไม่ได้ช่วยปิดอะไรซักเท่าไหร่
-
คลอเดียของเธอก็น่ารักใสๆดีนะ
-
ส่วนทางฝั่งมิกุนั้นได้ใส่ชุดว่ายน้ำแบบวันพีชสวมทีเดียว ทั้งตัวเป็นสีชมพูอ่อนมีโบว์ตรงกลางหน้าอก เชือกผูกคอข้างหลังโชว์เล็กน้อยและเป็นกระโปรงยาวถึงขาอ่อนนั่นเอง
-
มิกุรินไม่น่าเชื่อว่าเธอจะใส่แบบนี้เลยนะเนี่ย!
-
คลอเดียก็ไม่ได้โป๊อะไรขนาดนั้นนี่ ฉันยังมีผ้าคลุมด้วย
-
มิกุรินไม่โป๊เลยจริงจริ๊งง!!! ทูพีชเลยอ่ะ
-
มิกุรินทรวดทรงองเอวนี่สุดยอดเลย!
-
คลอเดียชั่งเถอะออกไปกัน!
-
มิกุรินโอเคร
-
แล้วทั้งสองคนก็ได้ออกมาและมุ่งหน้าไปยังที่นั่งที่พ่อกับแม่จองไว้ก่อนเพื่อรายงานว่าจะไปทำอะไรกัน
-
มิกุรินมาแล้วค่ะ!!!
-
นานามิจร้าา
-
โทมิยะจะไปไหนกันก่อนหรอ?
-
คลอเดียเดี๋ยวเราไปยืนถ่ายรูปก่อนดีกว่าค่ะ
-
นานามิโอเครจร้า
-
นานามินาคุโตะยังไม่มาอีกหรอเนี่ย?
-
มิกุรินนั่นน่ะสิ พี่ช้าจริงๆ
-
มิกุรินเราไปกันก่อนเถอะ!
-
คลอเดียอื้ม
-
และวทั้งสองคนก็ได้วิ่งไปที่ชายหาดทันที มีผู้คนมากมายที่กำลังเล่นน้ำ และอาบแดดกันอยู่
-
มิกุรินเอาล่ะ! ถ่ายรูปกัน!!!
-
คลอเดียเดี๋ยวฉันถ่ายให้เธอก่อนละกัน
-
มิกุรินได้ๆ
-
แล้วทั้งสองคนก็ถ่ายกันสลับไปมาอยู่ซักพัก ก็ได้มีหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามา
-
???เอ่อ...คุณผู้หญิงคนนี้ชื่ออะไรหรอครับ?
-
คลอเดียฉันหรอคะ?
-
???ครับ
-
คลอเดียเอ่อ...คลอเดียค่ะ
-
???คุณสวยมากเลยครับ รบกวนผมขอเบอร์หน่อยได้ไหมครับ
-
คลอเดียอะ...เอ่อ...พอดีว่า...
-
นาคุโตะต้องขอโทษด้วย พอดีว่าเธอคือคู่หมั้นของผมเองครับ!!!
-
???อ้าวหรอครับ! ผมขอโทษด้วยครับ
-
แล้วหนุ่มคนนั้นก็เดินจากไป
-
นาคุโตะเป็นเด็กมัธยมที่แก่แดดจังนะ
-
คลอเดียฮะ?
-
มิกุรินอะไรของพี่?
-
นาคุโตะดูเธอใส่ชุดว่ายน้ำสิ!
-
คลอเดียทำไมหรอคะ?
-
นาคุโตะไอ้ผ้าคลุมบ้านั่นถ้าจะบางขนาดนั้นไม่ต้องมีก็ได้!!!
-
คลอเดียแล้วยังไงหรอคะ?
-
นาคุโตะใส่แบบนี้มันอันตรายเข้าใจไหม!!!
-
คลอเดียโถ่ว...ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คนใส่เยอะแยะเลยเห็นไหม
-
นาคุโตะสีผมเธอมันก็เด่นอยู่แล้ว แค่นี้ยังเด่นไม่พออีกหรอ?
-
มิกุรินทำไมพี่ต้องมาเหน็บแหนบคลอเดียด้วยอ่ะ! ถ้าไม่ได้คิดอะไรก็ไม่ต้องมาพูดดีกว่านะพี่!
-
นาคุโตะก็ไม่ได้ไม่คิดนี่!!! อ่ะ!!!.......
-
นาคุโตะ.......
-
มิกุรินโห....
-
มิกุรินพี่หึงล่ะสิ~
-
คลอเดียจริงหรอคะ?
-
นาคุโตะอ่ะ...เอ่อ...เปล่า ไม่ใช่!!!
-
นาคุโตะก็แค่รำคาญไอพวกผู้ชายที่เข้ามาไง!!!
-
นาคุโตะเสียอรรถรสในการท่องเที่ยวหมด
-
นาคุโตะแล้วอีกอย่างพี่ไม่เห็นต้องโชว์เลย ทั้งๆที่พี่ก็มีของดีเหมือนกัน
-
นาคุโตะใส่ชุดว่ายน้ำสีดำแบบแขนยาวและกางเกงขาสั้นถึงหัวเข่าปิดมิดชิดเลย
-
คลอเดียก็ที่บ้านฉันมันมีแค่แบบนี้...
-
คลอเดียฉันคิดว่าอันนี้ไม่โป๊ที่สุดแล้วนะ
-
นาคุโตะแสดงว่ายังมีมากกว่านี้หรอ!!!
-
คลอเดียใช่
-
นาคุโตะ.....
-
มิกุรินเรื่องชุดว่ายน้ำชั่งมันเถอะ!!!
-
มิกุรินไปดำน้ำดูปะการังกันดีกว่า!!!
-
คลอเดียนั่นน่ะสิ เดี๋ยวฉันจ่ายเองไม่ต้องเป็นห่วง
-
นาคุโตะทำมาเป็นรวยไปได้
-
คลอเดียนั่นน่ะสิ ฉันก็ไม่ค่อยรวยหรอก
-
คลอเดียยกโทรศัพท์ที่ซ่อนไว้ในกระเป๋าผ้าคลุมขึ้นมาจิ้มอะไรบางอย่างก่อนที่เธอจะพูดขึ้นมา
-
คลอเดียไปเรียกพ่อกับแม่มาพร้อมกับสัมภาระด้วย
-
นาคุโตะทำไม?
-
มิกุรินนั่นน่ะสิ?
-
คลอเดียเดี๋ยวก็รู้ ไปเรียกมาก่อน ฉันมีอะไรเซอร์ไพรส์ให้กับทุกคน
-
มิกุรินได้เลย!!!
-
ซักพักมิกุรินก็ได้วิ่งไปยังที่นั่งก่อนจะพูดอะไรบางอย่างและหอบสำภาระมาพร้อมกับพ่อและแม่
-
นานามิมีอะไรหรอจ้ะ?
-
โทมิยะนั่นน่ะสิ
-
คลอเดียมีบางอย่างจะเซอร์ไพรส์ค่ะ
-
นาคุโตะเซอไพรส์อะไรของเธอ?
-
อยู่ดีๆก็มีเรือยอร์ชสุดหรูคันหนึ่งขับเข้ามาจอดอยู่ที่ท่าเรือ
-
มิกุรินเรือใครเนี่ย? หรูจัง~
-
นาคุโตะสงสัยของคนรวยซักคนล่ะมั้ง
-
คลอเดียขึ้นกันเถอะค่ะ
-
นานามิจ้ะ?
-
นาคุโตะเธอจะบ้าหรอ!!! ไปขึ้นของใครเขา แล้วเธอคิดว่าจะมีเงินจ่ายหรือไง!!! น่าจะซัก30ล้านได้ล่ะมั้ง!!!
-
คลอเดียเรือยอร์ชนั่นของฉันเองแหละเพิ่งซื้อเมื่อกี้นี้เอง
-
มิกุรินฮะ!!!
-
นาคุโตะฮะ!!!
-
นานามิจริงหรอลูก!!!
-
โทมิยะโกหกใช่ไหม!!!
-
คลอเดียเปล่าค่ะ แล้วก็รุ่นพี่ ไม่ใช่ 30 ล้านบาทหรอกนะ แต่ 113 ล้านบ้านต่างหาก
-
นาคุโตะฮะ!!! ไม่จริงน่า!!!
-
คลอเดียอืม....ฉันไม่ค่อยรวยจริงๆนะคะ
-
คลอเดียเพราะฉะนั้นขึ้นเรือกันเถอะค่ะ
-
นาคุโตะให้ตายเถอะ!!!
-
แล้วทุกคนก็ได้ขึ้นไปบนเรือกันพร้อมขนย้ายของสัมภาระด้วย
-
คลอเดียได้สั่งคนใช้ของตัวเองนำสัมภาระไปจัดเก็บให้เรียบร้อย
-
คลอเดียจะทำอะไรบนนี้ก็ได้เลยค่ะ เชิญตามสบาย จะนอนก็ลงไปที่ชั้นล่างจะมีห้องนอนให้นะคะ
-
นานามิขอบคุณมากนะลูก จริงๆไปต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้
-
โทมิยะพวกพ่อแม่คืนให้ไม่ไหวหรอกนะ ตอบแทนจนเกินไปแล้ว
-
คลอเดียไม่เป็นไรค่ะ นี่คือสิ่งที่หนูตัดสินใจเอง ไม่ต้องตอบแทนอะไรกลับมาแล้วค่ะ
-
คลอเดียถ้าหิวอาหารก็เชิญที่ชั้น2ห้องครัวเลยนะคะ ส่วนบนด่านฟ้าก็ชมวิวได้ แต่ใครจะชมปะการังตอนนี้ ตามฉันมาเลยค่ะ
-
มิกุรินฉัน!!!
-
มิกุรินฉันจะดูปะการัง!!!
-
คลอเดียโอเครไปกันเถอะมิกุริน!
-
นาคุโตะงั้นพี่ขอด้วยละกัน
-
คลอเดียดีเลยค่ะ^^
-
นาคุโตะก็เพราะเบื่อๆนั่นแหละ
-
มิกุรินพี่นี่ก็! ปากไม่ตรงกับใจซักที!!!
-
นานามิงั้นแม่ขอไปดื่มกาแฟอุ่นๆซักแก้วนึงที่ห้องครัวหน่อยละกัน
-
โทมิยะส่วนพ่อขอไปงีบหน่อยละกัน ขับรถมาตั้งแต่เช้าตรู่ยังไม่ได้พักเลย
-
คลอเดียเชิญพักผ่อนตามสบายเลยค่ะ
-
คลอเดียพวกเธอตามฉันมา
-
คลอเดียเดินนำสองพี่น้องลงมายังระเบียงชั้นล่างก็พบกับคนใช้จำนวนหนึ่งเตรียมของสำหรับลงไปดำน้ำไว้เรียบร้อยแล้ว
-
คลอเดียตอนนี้บรรยากาศดีมาก เหมาะสำหรับดำน้ำโดยเฉพาะเลยล่ะ
-
มิกุรินใช่แล้ว!
-
คลอเดียงั้นเราลงไปพร้อมกันดีกว่านะ
-
มิกุรินดีเลย!
-
นาคุโตะเอางั้นก็ได้
-
แล้วทุกคนก็ได้ใส่ชุดดำน้ำเรียบร้อย
-
คลอเดียจำเป็นจะต้องถอดผ้าคลุมออกก็เผยให้เห็นร่างอันผอมบางขาวนวลไปทั่วตัว
-
นาคุโตะเห็นดังนั้นก็ลอบกลืนน้ำลายเข้าไปอึกใหญ่แบบไม่รู้ตัว
-
นาคุโตะ(อะไรของฉันเนี่ย!!! บ้าไปแล้วหยุดเดี๋ยวนี้ลูกพ่อ!)
-
นาคุโตะพยายามเบี่ยงหน้าหนี เพื่อไม่มองคลอเดีย
-
คลอเดียเอาล่ะๆ! พร้อม!!!
-
มิกุรินโอเคร!
-
คลอเดียระวัง!!!
-
คลอเดียไป!!!
-
ว่าแล้วทุกคนก็กระโดดลงน้ำไป
-
น้ำใสมากมีแต่ปะการังและปลาน่ารักเต็มไปหมด คลอเดียว่ายไปมาอยู่แถวๆนั้น
-
เหล่าคนใช้ก็ทยอยกันออกไปทำงานมีเพียงสองสามคนที่ยืนคุยกันอยู่ที่เดิม
-
คลอเดียว่ายไปมาอยู่แถวๆนั้น ก็ได้ชนเข้ากับนาคุโตะที่ว่ายอยู่แถวนั้นเช่นกัน
-
คลอเดียมองเห็นแล้วก็ตกใจเล็กน้อยแต่อ็อกซิเจนก็ใกล้จะหมดจึงลอยตัวขึ้นสู่ผิวน้ำและหาจับเรือทันที
-
คลอเดียแฮ่กๆ แฮ่กๆ...
-
ซักพักก็มีนาคุโตะโผล่หัวขึ้นมาเช่นกัน
-
นาคุโตะแค่กๆ!!! แค่กๆ!!!
-
นาคุโตะเฮ่อ...
-
นาคุโตะเค็มจริงๆเลยนะ น้ำทะเลเนี่ย
-
คลอเดียมันก็ต้องเค็มอยู่แล้วล่ะ
-
คลอเดียก็ได้ดำลงไปอีก และก็ได้ว่ายไปมาๆอยู่ซักพักตามปะการังขนาดปานกลาง
-
ทันใดนั้นแหวนที่เธอใส่อยู่นั้นก็ได้เกี่ยวกับปะการังเข้าและก็ได้หลุดเข้าไปในพุ่งปะการัง
-
คลอเดียตกใจอย่างมากเธอไม่รอช้าจึงรีบพุ่งเข้าไปในปะการังเพื่อหาแหวนทันที
-
นาคุโตะที่กำลังเกยตื้นอยู่ก็สังเกตเห็นความผิดปกติของคลอเดียจึงดำลงไปตามด้วยความสงสัย
-
คลอเดียที่กำลังจะหยิบแหวนของตัวเองนั้นก็ยากลำบากเพราะมันค่อนข้างอยู่ลึกและอ็อกซิเจนเธอก็ใกล้หมดแล้ว
-
คลอเดียอึก!!! ค่อก!!!
-
คลอเดียเหมือนจะเป็นห่วงแหวนมากกว่าชีวิตตัวเองที่ใกล้จะตาย ก็ได้คว้าแหวนได้สำเร็จแต่อ็อกซิเจนเธอมันดันหมดซะแล้ว
-
คลอเดียค่อก!!! แค่ก!!! (ซวยแล้วตายแน่ๆ!)
-
คลอเดียอุ๊ป!!!///
-
คลอเดียขวัญหายไม่ทันได้ตั้งตัวอะไรทั้งนั้น ทั้งงงและไม่เข้าใจเลยซักนิด รู้สึกได้แค่ว่ามีอ็อกซิเจนเพิ่มเข้ามาแล้ว
-
หลังจากนั้นเธอก็ได้ขึ้นสู่บนบกเพื่อรับอ็อกซิเจน
-
คลอเดียแค่กๆๆๆ!!!
-
คลอเดียเมื่อกี้นี้มัน...
-
นาคุโตะ....
-
คลอเดียคิดทบทวนเมื่อเห็นนาคุโตะที่ทั้งสองมือจับแขนคลอเดียทั้งสองข้างเอาไว้
-
คลอเดียนึกออกได้ ถึงจะอยู่ในน้ำแต่สัมผัสมันก็ยังชัดเจน ใช่เธอถูกจูบ!!!
-
คลอเดียมะ...เมื่อกี้...
-
นาคุโตะเธอนี่มัน!!! เห็นชีวิตตัวเองมีค่าน้อยกว่าแหวนบ้าพักนี้งั้นหรือ!!!
-
คลอเดียแน่นอนสิ!
-
คลอเดียก็เพราะว่าพ่อของนายอุตส่าห์ซื้อให้ไงล่ะ
-
นาคุโตะแต่ถ้าเธอตายรู้ไหมว่าหายนะมันจะหนักกว่าแหวนนี่หายอีกนะ!!!
-
คลอเดีย.....
-
คลอเดียขอโทษ...
-
นาคุโตะแบบนี้ไม่น่ามาเลย เฮ่อ...
-
นาคุโตะลำบากพี่อีก....
-
นาคุโตะ(หมดกันจูบแรก ทำไมต้องเป็นยัยนี่ด้วย โถ่วเอ๊ย!!!)
-
คลอเดียฉันจะไม่ทำอีก...
-
คลอเดียแต่เมื่อกี้นี้...
-
นาคุโตะอย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใครเด็ดขาด!
-
คลอเดียนะ...แน่นอน!
-
นาคุโตะถือว่าการต่อรองของเราจบแค่นี้ โอเครนะ! จบ!!!
-
นาคุโตะว่าแต่...เธอเคย...
-
คลอเดียเคย?
-
คลอเดียถ้าจูบล่ะก็เคยสิ
-
นาคุโตะกับใคร!!!
-
คลอเดียโอ๊ย! เจ็บ
-
นาคุโตะบีบแขนคลอเดียแรงขึ้นทำให้เธอรู้สึกเจ็บ
-
นาคุโตะถามว่ากับใคร!!!
-
คลอเดียโอ๊ยย! ก็เมื่อกี้ที่รุ่นพี่จูบไปแล้วไงจูบแรกเลยด้วย!!!
-
นาคุโตะ!!!
-
นาคุโตะจริงหรอ!?
-
คลอเดียจริงแท้แน่นอน!
-
นาคุโตะอ๋อ...
-
นาคุโตะขอโทษ...
-
นาคุโตะปล่อยมือจากแขนสีขาวของคลอเดีย เผยให้เห็นรอยแดงที่นาคุโตะบีบไปอย่างชัดเจน
-
นาคุโตะซะ..ซวยแล้ว...
-
คลอเดียอะไรหรอ?
-
นาคุโตะถ้าพ่อกับแม่เห็นรอยนี่ พี่ต้องตายแน่ๆเลย!
-
นาคุโตะ(โถ่วเอ๊ยยย!!! ดันอารมณ์ร้อนไปหน่อย แล้วทำไมต้องอารมณ์ร้อนด้วยฟระ!!!)
-
นาคุโตะ(ตัวฉันเป็นอะไรกันเนี่ย บ้าไปแล้ว!!! ตั้งสติหน่อยสิ!!!)
-
คลอเดียอ๋อ...ไม่เป็นไรหรอก
-
คลอเดียเดี๋ยวอีกซักพักก็หายแล้ว
-
นาคุโตะอืม...ดีเลย
-
คลอเดีย......
-
คลอเดียคิดอะไรพิเรนๆออกก็ได้ดึงตัวนาคุโตะผลักติดกำแพงเรือและใช้มือยันทั้งสองข้างเอาไว้ นาคุโตะตกใจมากจึงตะโกนออกไป
-
นาคุโตะเฮ่ย!!! นี่เธอจะทำอะไรน่ะ!!!
-
คลอเดียรุ่นพี่หึงหนูหรอคะ~?
-
คลอเดียพูดเสียงออดอ้อนชวนเคลิ้มทำเอานาคุโตะมึนไปชั่วขณะ แต่ก็ตั้งสติได้
-
นาคุโตะหึงบ้าอะไร!
-
นาคุโตะคิดอะไรของเธอ! เป็นสาวเป็นนางจะข่มขืนผู้ชายแล้วหรอเดี๋ยวนี้?
-
คลอเดียฉันไม่ข่มขืนรุ่นพี่หรอกค่ะ ถ้ารุ่นพี่ไม่สมยอม^^
-
นาคุโตะเธอคิดอะไรอยู่?
-
คลอเดียขออีกรอบได้ไหมคะ?
-
นาคุโตะฮะ?
-
นาคุโตะอะไร?
-
คลอเดียขอแบบเมื่อกี้อีกรอบนึงค่ะ~
-
นาคุโตะเมื่อกี้...
-
นาคุโตะจูบน่ะหรอ!?
-
คลอเดียใช่ค่ะ~
-
นาคุโตะ.....
-
นาคุโตะเอ่อ...มะ...มะ...
-
คลอเดียหืม?
-
นาคุโตะไม่มีทาง!!!
-
คลอเดียรุ่นพี่ใจร้ายจัง...
-
คลอเดียขโมยจูบแรกหนูไปซะแล้ว...รู้สึกเสียใจนิดหน่อยค่ะ
-
นาคุโตะไม่ชอบงั้นหรอ!?
-
คลอเดียรุ่นพี่ถามทำไมคะ?
-
นาคุโตะไม่ชอบสินะ!
-
คลอเดียรุ่นพี่ชอบหนูแล้วหรอคะ?
-
นาคุโตะฮะ? ชอบ?
-
นาคุโตะเฮอะๆ! ฮ่าๆๆๆ! แค่ช่วยคนโง่ๆจากการตายก็ไม่ได้แปลกนี่นา
-
คลอเดีย!!!
-
นาคุโตะก็ถือว่าไม่ใช่จูบหรอก เพราะมันก็แค่การช่วยคนก็แค่นั้น
-
นาคุโตะเพราะฉะนั้นจูบแรกไม่ใช่กับพี่หรอก อย่าเพ้อเจ้อและมโนไปหน่อยเลย ยัยผู้หญิงหลงตัวเอง!!!
-
นาคุโตะผลักคลอเดียที่กำลังยันตัวเองไว้
-
ตู้ม!!!
-
คลอเดียโดนแรงผลักของนาคุโตะก็หงายหน้าคว่ำลงไปในน้ำทันที นาคุโตะก็ได้รีบว่ายน้ำหนีทันที
-
นาคุโตะคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง...
-
นาคุโตะ(ถ้าเป็นแบบนั้น!!! .... แล้วทำไม...เราต้องกังวลเรื่องนี้ด้วยเนี่ย!!!)
-
นาคุโตะ(เฮ่ย! ถ้าจูบแรกไม่ใช่กับเรา ยัยนั่นก็ให้คนอื่นได้น่ะสิ!!!)
-
นาคุโตะ(ถ้าเป็นแบบนั้น!!! .... แล้วทำไม...เราต้องกังวลเรื่องนี้ด้วยเนี่ย!!!)
-
นาคุโตะ(เชี่ยเอ๊ย!!! ต้องหาอย่างอื่นเป็นจุดสนใจแล้วแบบนี้......)
-
นาคุโตะ(รู้แล้ว!!! หาแฟนเป็นตัวเป็นตน!!! ทำไมถึงคิดไม่ออกนะ สมองเรานี่มันจริงๆเลย)
-
นาคุโตะ(ถ้าแบบนั้นยัยนั่นก็ต้องไปแต่งงานกับคนอื่นน่ะสิ....)
-
นาคุโตะ(เชี่ย!!! ไม่ชอบเลย!!! ไม่ชอบอะไรทั้งนั้น!!!)
-
นาคุโตะสับสนกับตัวเองว่ายน้ำขึ้นบนบก และจิกหัวตัวเองไปมา มิกุรินที่ว่ายน้ำอยู่แถวๆนั้นก็สงสัย
-
มิกุรินพี่เป็นอะไรอ่ะ!!?
-
นาคุโตะอ๋อ! เปล่า
-
นาคุโตะมีเรื่องเครียดนิดหน่อย...
-
มิกุรินถ้าพี่ไม่ไหวก็ขึ้นไปเถอะ!
-
นาคุโตะอืม...ว่าจะพักซักหน่อย
-
มิกุรินแล้วคลอเดียอ่ะพี่!?
-
นาคุโตะคลอเดีย...
-
นาคุโตะยัยนั่นอยู่ข้างเรือนั่นอ่ะ
-
มิกุรินอ๋อ! ขอบคุณมากพี่!!!
-
นาคุโตะเฮ่อ...
-
นาคุโตะก้าวขึ้นบนเรือก็มีคนรับใช้นำผ้าเช็ดตัวมาคลุมให้และเขาก็กล่าวขอบคุณ ก่อนจะเดินเข้าไปในตัวเรือก็ได้ยินเสียงซุบซิบบางอย่างจากเหล่าคนใช้
-
???คุณหนูคลอเดียยังสามารถเที่ยวได้อย่างสบายใจงั้นหรอเนี่ย
-
???นั่นน่ะสิ ฉันเป็นห่วงคุณหนูจังเลย
-
???ต้องออกปฏิบัติการหลังจากเที่ยวเสร็จด้วยตัวคนเดียว อันตรายมากเลย
-
???เห็นด้วย ถึงแม้คุณหนูจะเก่งที่สุดในหน่วยก็เถอะ แต่คนที่สู้ด้วยเป็นถึงรองบอสเลยนะ เผลอๆบอสใหญ่อาจจะโผล่มาด้วยก็ได้
-
นาคุโตะ!!!
-
???ทำยังไงดีแบบนี้คุณหนูต้องไม่ปลอดภัยแน่เลย!
-
???ฉันไม่ยอมให้คุณหนูออกปฏิบัติการหรอก!
-
???แต่เราก็ช่วยอะไรไม่ได้นี่ ฮือออ~
-
นาคุโตะ......
-
นาคุโตะ(อะไรกัน...)
-
นาคุโตะ(ทำไม...รู้สึกไม่ดีเลย)
-
นาคุโตะ(เฮอะๆ! ยัยนั่นคงไม่แพ้ง่ายๆหรอก แต่ถึงแพ้ไม่แพ้ ก็...ไม่เกี่ยวกับฉันสักหน่อย)
-
นาคุโตะคิดไปคิดมาก็ได้เดินไปที่ห้องล้างตัวในเรือยอร์ช
-
ทางมิกุริน ก็กำลังตามหาตัวของคลอเดียตามที่นาคุโตะบอก
-
แต่ก็หาไม่เจอ
-
มิกุรินไม่เห็นมีเลย?
-
มิกุรินพี่แกล้งเราแน่ๆเลย
-
มิกุรินว่ายไปมาก็เห็นปลอยผมสีขาวๆอยู่ท้ายเรือ เธอเลยว่ายเข้าไปก็พบกับคลอเดียที่ใช้มือกุมหน้าแล้วสะอื้นอยู่
-
มิกุรินคลอเดีย! เธอร้องไห้หรอ!!!?
-
คลอเดียอ้ะ!!! มิกุ...
-
คลอเดียสะดุ้งตกใจและมองหน้ามิกุด้วยใบหน้าที่ยังมีน้ำตาเอ่อล้นอยู่
-
มิกุรินจริงด้วย!!!
-
มิกุรินเธอร้องไห้!!!
-
คลอเดียปะ...เปล่านะ!!!
-
มิกุรินเห็นอยู่ชัดๆว่าเธอร้องไห้!!!
-
มิกุรินเพราะพี่ของฉันใช่ไหม!!!
-
คลอเดียไม่ใช่นะ แค่น้ำทะเลมันเข้าตาแล้วมันแสบแค่นั้นเอง!!!
-
มิกุรินโกหก! ฉันดูออกนะ!!!
-
คลอเดีย.....
-
คลอเดียขอโทษที่โกหก.....
-
มิกุรินเฮ่อ...ขึ้นไปข้างบนก่อนดีกว่า
-
มิกุรินแล้วเล่าให้ฉันฟังว่าเกิดอะไรขึ้น
-
คลอเดียอืม...
-
มิกุรินพาคลอเดียขึ้นข้างบนและก็ได้มีเหล่าคนใช้นำผ้าคลุมมาให้ทั้งสองคน แต่ไม่มีใครสังเกตุเห็นว่าคลอเดียร้องไห้มา
-
มิกุรินพาคลอเดียไปที่ห้องพักในตัวเรือยอร์ช ซึ่งก็คือห้องพักมาสเตอร์เบดที่ใหญ่ที่สุดนั่นเอง
-
อธิบายในตัวเรือยอร์ช มีห้องพัก 4 ห้อง ห้องใหญ่ 2 ห้อง ห้องเล็ก 2 ห้อง ชั้น 1 มีห้องน้ำ 4 ห้อง ขนาดปานกลางทั้งหมด ชั้น 2 กับ ชั้น 1 มีห้องครัวขนาดใหญ่ ชั้น 2 มีห้องรวมหรือห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ ชั้น 2 ที่ควบคุมเรือ มีชั้น 2 กับ ชั้น 3 ด่านฟ้าโล่ง ชั้น 3
-
มิกุรินไปล้างตัวก่อนดีไหม?
-
คลอเดียอืม...
-
คลอเดียเข้าไปล้างตัวซักพักและใส่ชุดเดรสตอนมานั่นเอง
-
มิกุรินไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างเธอ จะไม่เปลี่ยนชุดอีกนะเนี่ย
-
คลอเดียถึงฉันจะรวยแค่ไหน ก็ไม่ใส่เสื้อผ้าเปลืองขนาดนั้นหรอกนะ
-
มิกุรินจร้าๆ
-
มิกุรินแล้วสรุปมันเกิดอะไรขึ้นกันหรอ?
-
คลอเดียก็คือ...
-
คลอเดียได้เล่าทุกอย่างให้ฟังยกเว้นเรื่องที่นาคุโตะจูบเธอ
-
มิกุรินเธอเสียใจเพราะว่าพี่ฉันด่าเธอว่าคนโง่ๆใช่ไหม?
-
คลอเดียอืม...
-
คลอเดียฉันน่ะช่วยคนมาก็เยอะแล้ว แต่ไม่เคยด่าคนที่ฉันช่วยเลยสักครั้ง
-
คลอเดียฉันรู้สึกไม่โอเคเท่าไหร่น่ะ
-
มิกุรินพี่นี่ก็ฉันเกลียดจริงๆ!!!
-
คลอเดียชั่งเถอะ
-
คลอเดียฉันไม่ถือสาพี่เธอหรอก
-
มิกุรินฉันสงสารเธอมากเลย
-
มิกุรินจะช่วยเธอยังไงดี
-
คลอเดียไม่จำเป็นหรอก
-
คลอเดียขอบคุณที่เป็นห่วงนะ
-
มิกุรินโถ่...เธอ
-
คลอเดียเราไปกินอาหารกันดีกว่า
-
คลอเดียนี่ก็ใกล้จะ 13:30 น แล้ว เดี๋ยวเราก็ต้องออกเดินทางต่อแล้วไม่ใช่หรือ?
-
มิกุรินอืม...
-
มิกุรินใช่
-
คลอเดียวันนี้เชฟที่ดีที่สุดคือฉันเอง
-
มิกุรินว้าววว!!!
-
มิกุรินจะได้กินอาหารฝีมือคลอเดียด้วยล่ะ
-
มิกุรินดีใจสุดๆไปเลย!!!
-
คลอเดียก่อนอื่นเธอไปล้างครัวเปลี่ยนชุดและตามมาที่ห้องครัวชั้น 2 นะ
-
มิกุรินได้เลย!
-
มิกุรินเข้าไปล้างตัว คลอเดียเดินขึ้นไปห้องครัวก็ต้องพบกับนาคุโตะที่กำลังชงกาแฟกินอยู่
-
คลอเดีย!!!
-
นาคุโตะเงยหน้าขึ้นมาเห็นคลอเดียกำลังชะงักอยู่ ก็พยายามหลบหน้า
-
นาคุโตะมาหาอาหารสินะ
-
นาคุโตะงั้นฉันไปก่อนล่ะ
-
คลอเดียอืม...
-
คลอเดียขอให้อร่อยกับกาแฟนะ
-
นาคุโตะ....
-
นาคุโตะร้องไห้หรอ?
-
คลอเดียเอ๊ะ!
-
คลอเดียก็ไม่ได้ร้องนะ
-
นาคุโตะอ่อ...
-
นาคุโตะเดินออกจากห้องอาหารไป เหลือเพียงคลอเดียเพียงคนเดียว
-
คลอเดียฮู่วว...
-
คลอเดียค่อยยังชั่ว...
-
คลอเดียอาหารวันนี้ทำอะไรดีนะ
-
คลอเดียอ๋อรู้แล้ว!!!
-
ว่าแล้วคลอเดียลงมือทำอาหารได้ซักพัก มิกุรินที่เดินตามมาก็ได้กินหอมโชยออกมาอย่างน่าเหลือเชื่อ
-
มิกุรินหะ..หอม!!!
-
มิกุรินหอมมากก!!!
-
มิกุรินรีบวิ่งเข้าไปดูทันที พบกับอาหารที่ทำเสร็จและวางเรียงรายอยู่บนโต๊ะ
-
มิกุรินสุดยอดเลยกลิ่นหอมมากเลยคลอเดีย!!!
-
มิกุรินแถมเยอะขนาดนี้ พวกเราจะกินไหวไหมเนี่ย!!
-
คลอเดียฮ่าๆๆๆ ไม่ต้องเกรงใจนะ
-
คลอเดียขอบคุณมาก เชิญยกไปที่ห้องนั่งเล่นได้เลย
-
มิกุรินรับทราบ!!!
-
มิกุรินยกอาหารไปเสิร์ฟอย่างพออกพอใจ
-
คลอเดียก็ได้เดินตามออกมาด้วย
-
คลอเดียมากินก่อนนะคะทุกคน หนูทำเองค่ะ
-
นานามิว้าวสุดยอดมากจร้า
-
โทมิยะสมกับที่เป็นว่าที่ลูกสะใภ้จริงๆ
-
นาคุโตะว่าที่ลูกสะใภ้ เฮอะ!...น่าขำสิ้นดี
-
นาคุโตะบ่นพึมพำ
-
โทมิยะนาคุโตะมากินสิลูก!
-
นาคุโตะผมไม่หิวครับ ผมไม่กิน
-
มิกุรินระวังจะเสียใจนะพี่
-
นาคุโตะเฮอะ! ไม่มีทางหรอก
-
มิกุรินงั้นก็ดีเลยหนูจะกินแทนของพี่เอง กินให้หมดเลย!
-
คลอเดียแต่ว่ารุ่นพี่...ถ้าไม่กินเดี๋ยวจะไม่มีแรงเดินทางเอานะ
-
นาคุโตะเรื่องนั้นฉันมีของกินอยู่แล้ว ไม่มีปัญหาหรอก
-
คลอเดียอ๋อ...
-
นานามินาคุโตะอย่าดื้อสิลูก!
-
นานามิคลอเดียอุตส่าห์ทำให้ก็ต้องกินสิ!
-
นาคุโตะก็ผมไม่หิวนี่นา!
-
โทมิยะเฮ่อ...ชั่งลูกเขาเถอะ
-
โทมิยะอย่าทะเลาะกันเลย
-
นานามิแม่แค่เป็นห่วงลูกเท่านั้นเอง
-
นาคุโตะ....
-
นาคุโตะผมไม่หิวครับ จริงๆ
-
คลอเดียรุ่นพี่ไม่อยากกินก็ไม่ต้องฝืนก็ได้ค่ะ เชิญทุกคนกินกันให้เต็มที่เลยค่ะ
-
คลอเดียแล้วเราจะเลี้ยวเรือกลับไปที่ฝั่งเลยค่ะ ไม่ต้องกลับเกาะอีกครั้งนึง
-
มิกุรินดีเลย!
-
นานามิขอบคุณมากๆเลยนะคลอเดีย
-
โทมิยะตอบแทนให้ขนาดนี้ พวกเราทำตัวไม่ถูกเลยล่ะ
-
คลอเดียไม่เป็นไรค่ะ อย่าถือสาเลย หนูชอบตอบแทนแบบนี้แหละค่ะ^^
-
มิกุรินดีขนาดนี้ พี่ดันไม่ชอบ...
-
มิกุรินบ่นพึมพำแต่นาคุโตะที่นั่งอยู่ข้างหลังดันได้ยิน
-
นาคุโตะไม่ชอบหรอก
-
นาคุโตะจะทำยังไงพี่ก็ไม่ชอบ
-
นาคุโตะพูดกลับมาแบบเบาๆ มิกุรินที่ได้ยินนั้นก็โมโหทันที และตอบกลับแบบเบาๆ
-
มิกุรินชิ!!! ถ้าเกิดวันนึงคลอเดียหายไปจากชีวิตพี่ แล้วพี่เสียใจล่ะก็ หนูจะสมน้ำหน้าให้ดูเลย
-
นาคุโตะฮ่าๆๆ! ไม่มีทางมีวันนั้นหรอก ฝันไปเถอะ!
-
มิกุรินได้!!! หนูจะรอดู!!!
-
นานามิคุยอะไรกันจ้ะ? รีบๆกินข้าวก่อนมิกุริน ใกล้จะถึงฝั่งแล้ว
-
มิกุรินค่าา!
-
คลอเดียงั้นทริปต่อไป หนูจะขอพาทุกคนไปช็อปปิ้งกันค่ะ!
-
มิกุรินฮะ!!! จริงหรอ!!? แต่ว่า...
-
นานามิแม่ไม่ค่อยมีเงินเท่าไหร่น่ะจะ คงซื้ออะไรได้ไม่มาก
-
โทมิยะของในห้างแพงๆทั้งนั้น มีแต่ของลิขสิทธิ์แบรนด์เนม จนปัญญาจริงๆล่ะคลอเดีย
-
นาคุโตะเฮอะ! ชีวิตคนรวยก็เป็นแบบนี้แหละเป็นไงล่ะอยากมาด้วยเอง เสียใจด้วยนะ!!!
-
คลอเดียเอ๋!!! เดี๋ยวสิคะทุกคน!
-
คลอเดียที่หนูชวนเนี่ย ก็เพราะหนูจะจ่ายให้ต่างหากล่ะคะ!!!
-
จบ ep.5 ฉันไม่ค่อยรวย
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง


กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()