ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่20.เกิดเรื่องขึ้นอีกจนได้..

ชื่อตอน : ตอนที่20.เกิดเรื่องขึ้นอีกจนได้..

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.2k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 28 เม.ย. 2564 18:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่20.เกิดเรื่องขึ้นอีกจนได้..
แบบอักษร

สิงห์..

วันต่อมาผมก็มาเปิดร้านเเต่เช้าถึงมันจะเป็นวัฏจักรวนเวียนอยู่เเบบนี้เเต่ก็ดีกว่าอยู่เฉยๆนะครับผมว่า ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรักทุกวันเเค่นี้มันก็มีความสุขเเล้ว

"เช้านี้รับอะไรดีครับ.."ผมพูดออกมา ประโยคนี้มันคุ้นๆนะเนี่ย ก่อนผมจะมองไปทางชายคนนึงที่เดินมาสวมเสื้อเชิ๊ตเเขนยาวไม่ติดกระดุมเสื้อเม็ดบนเเหวกอก เผยให้เห็นอกขาวๆของเขาเอง ในมือถือช่อดอกไม้มาด้วย

"รับหัวใจเจ้าของร้านได้ไหมหล่ะครับ.."พีบอกกับผมก่อนจะเดินมาหาผม

"ตอนนี้ผมก็ไม่มีหัวใจเเล้วนะครับ..มันอยู่ที่ใครก็ไม่รู้เเถวนี้"ผมบอกกับพีทำให้พียิ้มเพราะคำพูดของผม

"คุณจะพูดเเบบนั้นได้ไงครับหัวใจของผมไงอยู่ที่คุณ.."พีบอกกับผมด้วยสีหน้ายิ้มเเบบมีความสุข

"ช่อดอกไม้สำหรับคนน่ารักของผมครับ"พีพูดก่อนจะยื่นช่อดอกไม้ให้กับผมที่ยืนอยู่

"ขอบคุณครับ"ผมรับมันเเล้วมองมันซักพักก่อนจะวางลง

"ผมไม่ชินเลยกับการที่คุณเเต่งตัวเเบบนี้วันนี้คุณไม่ไปทำงานเหรอครับ.."ผมถามพีด้วยความสงสัย

"หวงผมก็บอกมาเถอะครับสิงห์..วันนี้ไม่ทำครับผมเลยมาหาคุณนี่ไง.."พีบอกกับผมออกมาด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์

"ครับผมหวง.."ผมบอกกับพีออกมา ทำให้อีกฝ่ายยิ้มอย่างชอบใจ

"เดี๋ยวนี้ปากตรงกับใจเเล้วเหรอครับ.."พีพูดก่อนจะเอามือมาจับริมฝีปากของผม

"ก็ทำนองนั้นมั้งครับ.."ผมพูดก่อนจะยืนเช็ดนั่นนู่นนี่ไปเรื่อยๆ

"ว่าเเต่วันนี้คุณปิดร้านเร็วได้ไหมผมอยากพาคุณกับเพื่อนๆพนักงานของคุณไปเลี้ยงฉลองกันหน่ะครับที่ร้านของคุณกลับมาเปิดอีกครั้ง"พีบอกกับผมออกมา น่าสนนะครับ

"ได้สิครับผมจะเขียนป้ายไปติดหน้าร้านก็เเล้วกันว่าวันนี้ปิดเร็ว.."ผมพูดบอกกับพีก่อนจะหาป้ายที่เเขวนหน้าร้านเเละปากกามาเขียน

"งั้นวันนี้ผมขอเป็นพนักงานที่นี่วันนึงก็เเล้วกันนะครับ.."พีบอกกับผม ทำให้ผมสงสัยว่าเค้าจะทำเเบบนั้นไปทำไม

"ทำไมคุณถึง.."

"คุณคิดว่าคุณหวงผมคนเดียวรึไง..ผมก็หวงคุณเหมือนกันนะครับ รอยยิ้มของคุณหน่ะอย่าไปยิ้มให้ใครเเบบนี้สิครับนอกจากผม.."พีบอกกับผมออกมา ก็ผมต้องต้อนรับลูกค้าหนิครับ

"งั้นเหรอครับ..งั้นรับนี่ไปครับยูนิฟอร์มของพนักงานร้านนี้ ใส่ชุดนี้ไม่ได้.."ผมพูดก่อนจะชี้ไปทางเสื้อเชิ๊ตที่พีใส่อยู่

"ผมติดกระดุมให้ก็ได้ครับ.."พีบอกกับผมด้วยสีหน้ายิ้มก่อนจะรับเสื้อที่ผมยื่นให้เเล้วไปเปลี่ยนที่ห้องน้ำของร้าน ส่วนผมก็เอาป้ายไปเเขวนที่ประตูของร้าน

"ไงมึงวันนี้ยังไม่มีลูกค้าเหรอวะ..ปกติลูกค้าจะมาเเล้วหนิเเล้วไปป้ายปิดร้านเร็วนั่นอีก.."ไอโรมถามผมด้วยความสงสัย

"กูก็ไม่รู้..เเต่วันนี้เราปิดร้านเร็วเพราะพีจะพาพวกเราไปฉลองที่เปิดร้านอีกครั้งหน่ะ.."ผมบอกกับไอโรมก่อนพีจะเดินออกมาจากหลังร้ายพอดี

"นี่มึง..ตั่งเเต่เมื่อไหร่วะ ทำไมไม่บอกกู.."ไอโรมถามผมด้วยสีหน้าอึ้งๆ

"ทีมึงคบกับเเฟนมึง ไม่ดิผัวมึง มึงไม่เห็นบอกกูเลยเเบบนี้กูว่าเเฟร์ดีออก.."ผมบอกกับไอโรมก่อนมันจะเดินไปหลังร้านเพื่อไปเก็บของ..

"น่าเเปลกนะครับปกติเวลานี้ร้านของคุณลูกค้าก็น่าจะมากันเเล้วหนิ.."พีบอกกับผม จริงสินะ ความจริงผมก็สังเกตมาได้ซักพักหลายนาทีละ

"เฮีย..เฮียสิงห์..เกิดเรื่องเเล้ว.."ไม่นานคิมก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในร้านก่อนจะยื่นโทรศัพท์มือถือให้กับผมดู..

"มีลูกค้าท้องเสียหน่ะเฮียไม่ใช่เเค่คนนึงนะเฮียเป็นสิบคนเลย..มันเป็นเเบบนี้ไปได้ไงครับเฮีย.."คิมบอกกับผมออกมา ถึงว่าทำไมถึงไม่มีใครมาร้านผมเลย

"เฮียผมได้ยินชาวบ้านบอกอีกด้วยนะว่าจะเเจ้งความจับเฮียหน่ะ จะเรียกค้าเสียหายเเล้วก็เเจ้งปิดร้านนี้ด้วย..."คิมบอกกับผมออกมา

"คุณสิงห์ครับมีคนมาที่หน้าร้านเต็มไปหมดเลยครับมีนักข่าวด้วย.."ฮิโรโตะพูดก่อนจะวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในร้าน

"เอาไงดีครับสิงห์.."พีหันมาถามผมด้วยสีหน้าดูเป็นกังวล

"จะเป็นไปได้ไงครับร้านผมถูกสุขลักษณะนะครับ..มันไม่เคยเกิดเรื่องเเบบนี้มาก่อนผมว่าต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลเเน่ๆ.."ผมบอกกับพีออกมาก่อนจะเดินออกไปที่หน้าร้านเพื่อจะคุยกับชาวบ้านรอบๆ..

"ลูกหลายฉันท้องเสียคุณจะรับผิดชอบยังไง.."ชาวบ้านคนนึงพูดบอกออกมาก่อนจะตามด้วยคำด่าจากชาวบ้านอีหลายคน คนเหล่านั้นก็คือลูกค้าที่เคยมาร้านผมทั้งนั้น..

"ผมขอยืนยันตรงนี้เลยว่าร้านของผมถูกสุขลักษณะเเน่นอน..พวกคุณไปเเจ้งสาธารณะสุขมาตรวจสอบเลยก็ได้.."ผมพูดบอกออกมาด้วยสติของผมที่มีอยู่ในตอนนี้..

"ใช่ครับ...เหตุการณ์เเบบนั้นไม่เคยเกิดขึ้นกับร้านนี้มาก่อน.."โรมช่วยพูดด้วยอีกเสียง

"ถ้าพวกผมผิดจริงผมยินดีจ่ายค่าเสียหายทุกบาททุกสตางค์.."ผมพูดบอกออกมา ทำให้พีที่ยืนอยู่หันมามองผม

"คุณจะเอาเงินที่ไหนมาจ่ายให้กับผู้เสียหายหล่ะครับสิงห์ ผมก็พอมีนะครับเเต่มันไม่เยอะขนาดนั้น.."พีบอกกับผมออกมา

"อย่างไอสิงห์หน่ะเเค่นี้สบายๆครับพี..."ไอโรมพูดบอกขึ้นมา ก่อนสาธารณะสุขจะเข้ามาตรวจสอบร้านอาหารของผมในบ่ายวันนั้น

"ดูท่างานเลี้ยงวันนี้คงต้องเลื่อนไปก่อนนะครับพี.."ผมบอกกับพีที่ยืนอยู่ข้างๆผม

"โอเคครับ..ว่าเเต่คุณโอเคไหม.."พีพูดก่อนจะมายืนตรงหน้าผมเเล้วเอามือจับหน้าของผมเอาไว้

"โอเคครับ.."ผมบอกกับพีออกมา ถ้าร้านของผมผิดจริงมันก็ต้องปิดไปอีกตลอดเป็นการถาวรเเน่ๆ

"ผมรู้คุณไม่โอเค..ผมบอกเเล้วไงไม่ต้องทำตัวให้มันเข้มเเข็งตลอดเวลาก็ได้.."พีบอกกับผมก่อนจะขยับมาใกล้ผมเรื่อยๆ

"พีครับที่นี่คนเยอะเกินไปนะครับ.."ผมบอกกับพีออกมาก่อนเค้าจะล้มเลิกความคิดที่จะจูบผม เปลี่ยนมานั่งข้างๆผมเเทน

"เฮีย..ผมว่ามันมีอะไรเเปลกๆนะ ทำไมคนที่ท้องเสียจนเข้าโรงพยาบาลทั้งหมดถึงเป็นคนที่อยู่ระเเวกนี้หล่ะ คนที่มาร้านนี่ไม่ได้มีเเค่คนระเเวกนี้นะ.."คิมพูดบอกกับผม ทำให้ผมฉุกคิดขึ้นมาได้ มันต้องมีใครมาเล่นสกปรกใส่ร้านของผมอีกเเน่ๆผมเองไม่มีศัตรูที่ไหนนอกจากเธอคนนั้นคนเดียว เเม่นางศัตรูหมายเลขหนึ่งยืนหนึ่งที่ชอบหาเรื่องผม

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

เป็นไงกันบ้างครับสำหรับตอนนี้ของนิยายมีความรู้สึกนึกคิดยังไงก็มาคอมเม้นท์บอกไรท์กันได้นะครับมาติมาชม มาเสนอข้อเสนอเเนะอะไรได้หมดเลยนะครับ

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว