ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ขอชิมหน่อย nc+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2564 17:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ขอชิมหน่อย nc+
แบบอักษร

มือหนาลูบไล้ลาดไหล่เปลือยเปล่า แล้วรูดเกาะอกสีดำที่ทำหน้าที่ห่อหุ้มปทุมถันคู่งามลงมากองอยู่ที่หน้าท้อง จนดอกบัวคู่งามโผล่พ้นออกมาให้เขาได้ยลโฉม

“คุณสวยมากบัวบูรพา” เขาจ้องสองเนินเขาขาวสล้างนิ่งค้างราวกับไม่เคยเห็นอะไรงดงามถูกใจถึงเพียงนี้มาก่อน

“ขอชิมหน่อยนะครับ” เอ่ยขออนุญาตทั้งที่รู้ว่าต่อให้เธอไม่อนุญาตเขาก็จะทำ

ปากหนาประกบเข้ากับยอดดอกบัวตูมสีชมพูระเรื่อ ทั้งขบเม้ม ดึงดูดสลับกันทั้งสองข้าง มือข้างหนึ่งบีบเคล้นฐานดอก มืออีกข้างลูบไล้ต้นขาด้านในของเธอ แล้วจับขาทั้งสองข้างแยกออกจากกันเล็กน้อย จากนั้นนิ้วมือเรียวก็ค่อยๆสัมผัสกับเนินเนื้อสามเหลี่ยมที่ถูกห่อหุ้มไว้ด้วยซับในตัวจิ๋ว

“อื้ม” บัวบูรพาเกร็งตัว เงยหน้าขึ้น ทำให้สองเต้าแอ่นจนเด่นชัดกว่าเดิม สร้างความพึงพอใจให้เสือที่เคยหลับใหลอย่างผืนพสุธาได้ไม่น้อยทีเดียว มือทั้งสองข้างของเธอกำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่

นิ้วเรียวข้างหนึ่งแหวกแพนตี้ตัวจิ๋วของเธอออกไปกองด้านข้าง แล้วลูบไล้ความนุ่มหยุ่นโดยปราศจากอาภรณ์กั้นขวาง ค่อยๆแทรกนิ้วเข้าไปจนสะดุดกับติ่งเกสรของดอกไม้งามที่เด่นออกมา

“หมอ อื้ออ” บัวบูรพารู้สึกกระสันจากการกระทำของเขา จนครางเสียงหวานออกมาอย่างห้ามไม่ได้

พอได้ยินเสียงครางแสนหวานจากคนใต้ร่าง เหมือนยิ่งสร้างความฮึกเหิมให้เขามากยิ่งขึ้น

นิ้วเรียวยาวค่อยๆแทรกเข้าไปตามร่องกลีบกุหลาบ สัมผัสได้ถึงความนุ่มหยุ่นและเปียกแฉะจากน้ำหวานที่ถูกกระตุ้นให้ผลิตออกมา ชายหนุ่มงอนิ้วเล็กน้อย แล้วขยับเกี่ยวกระตุกเป็นจังหวะ สร้างความวาบหวามให้คนใต้ร่างได้ไม่น้อยเลยทีเดียว

“อื้อ หมอ อึก” ยิ่งเขาขยับนิ้วเร็วขึ้นเท่าไร เธอยิ่งรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะขาดอากาศหายใจ รู้สึกเกร็งเหมือนร่างกายกำลังจะลอยขึ้น

“รู้สึกดีใช่ไหมครับ” เขากระซิบเสียงเบาถามเธอ ยิ่งสร้างความกระสันซ่านมากขึ้นไปอีก ในขณะที่นิ้วด้านล่างขยับ ปากหนาด้านบนก็จู่โจมเธออย่างไม่ให้น้อยหน้ากัน

“บัวไม่ไหว งือออ” เหมือนร่างกายของเธอจะแตกออก ล่องลอยอยู่บนปุยเมฆ แล้วถูกดึงลงมาอย่างรวดเร็ว จนแทบสำลักลมหายใจของตนเอง

ผืนพสุธาค่อยๆดึงนิ้วของตัวเองออกจากกลีบดอกไม้ที่กำลังตอดรัดเป็นจังหวะ จังหวะที่เธอยังมึนงง เขารีบผละตัวเองออกมา แล้วผลัดเสื้อผ้าออกอย่างรวดเร็ว

“รู้ไหมว่าตัวเองน่ารักมาก” เขาก้มลงมาอีกครั้ง พร้อมกับเกลี่ยผมชื้นเหงื่อที่กำลังปรกหน้าเธออก ทำให้เห็นแก้มใสแดงระเรื่ออย่างเป็นทำชาติ จนอดไม่ได้ที่จะก้มลงหอมแก้มทั้งสองข้างของเธอ แล้วค่อยๆลากริมฝีปากมาที่ปลายจมูกเชิดรั้น จุมพิตบางเบาก่อนจะวกกลับมาที่ริมฝีปาก ลากไล้เรื่อยลงมาที่ลำคอระหง

มือข้างหนึ่งจับขาเธอแยกออก แล้วแทรกนิ้วเข้าไปกึ่งกลางกายของเธออีกครั้งเพื่อกระตุ้นอารมณ์หวามอีกหน

“อื้อ” เสียงครางหวานใสดังขึ้นอีกครั้ง

เขาค่อยๆประคองตัวตนที่กำลังผงาดสู้มือขึ้นมา แล้วนำไปจ่อที่บริเวณปากทางรักของเธอ ค่อยๆขยับเสียดสีไปมา ยิ่งสร้างความรัญจวนให้เธอได้อีกมากมาย

“หมอ อย่าแกล้งบัว” เธอร้องประท้วง เมื่อรู้สึกกระสันจนทนไม่ไหว

“แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้วเหรอบัว” เขายกยิ้มมุมปาก แล้วก้มลงขบเม้มยอดปทุมถันอันเต่งตึงของเธอ แล้วค่อยๆ ดันแก่นกายเข้าไปในช่องทางรักอย่างค่อยเป็นค่อยไป เพราะมันช่างคับแน่นเหลือเกิน

“อ๊าส์ บัว” ชายหนุ่มครางอย่างสุขสม เมื่อรับรู้ได้ถึงปราการกั้นสุดท้ายของเธอ

“หมอ บัวเจ็บ” บัวบูรพาขยับสะโพกหนีการรุกรานของคนด้านบน

“เจ็บนิดเดียว อดทนนะ” เขาจูบปลอบโยนเธอ อีกนัยหนึ่งคือพยายามเบี่ยงเบนความสนใจของเธอ และเมื่อเธอเริ่มคล้อยตาม เขาก็เริ่มขยับดันสะโพกแกร่ง เข้าไปทีละนิด โยกเข้า โยกออก จนในที่สุดก็สามารถเข้าไปได้จนมิดปลายลำ

ชายหนุ่มหยุดการขยับ และกดสะโพกแช่ไว้ เพื่อสร้างความคุ้นเคยให้กับเธอ

“อึก หมอ” แต่กลับสร้างความไม่พอใจให้กับคนใต้ร่างที่เริ่มอึดอัด และขยับโยกเสียเอง

“ใจร้อนจัง หือ” เขายิ้มเอ็นดูความไร้เดียงสากึ่งแก่นเซี้ยวของเธอ

“หมอ!”

“โอเคๆ ไม่แกล้งแล้วๆ” เขาเริ่มขยับสะโพกจากจังหวะเนิบช้า แล้วค่อยๆเร่งจังหวะเร็วขึ้นตามแรงอารมณ์วาบหวามของทั้งคู่ และจับจูงมือกันก้าวสู่สวรรค์ชั้นดาวดึงส์

ในที่สุดทั้งสองคนที่ทำงานมาด้วยกันเป็นเวลานาน เขาที่เธอแอบรักมาหลายปี ก็ถูกอารมณ์พิศวาสเข้าครอบงำจนสนิทสนมเลยเถิดมาจนถึงจุดนี้ และไม่รู้ว่าพรุ่งนี้หรือวันต่อๆ จะเกิดอะไรขึ้นกับเขาและเธอ หวังว่าความสัมพันธ์ระหว่างกันจะไม่มีอะไรเลวร้ายไปมากกว่านี้

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว