ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 8 (NCนิดๆ)เมาแล้วเป็นเรื่อง

ชื่อตอน : ตอนที่ 8 (NCนิดๆ)เมาแล้วเป็นเรื่อง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 297

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2564 14:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8 (NCนิดๆ)เมาแล้วเป็นเรื่อง
แบบอักษร

วันนี้กฤตตื่นแต่เช้าเป็นพิเศษ ร่างสูงลุกขึ้นมานั่งหย่อนเท้าที่ข้างเตียงนอน เขานั่งครุ่มคิดหลายอย่าง  ก่อนที่เขาจะหยุดคิดแล้วลุกขึ้นมาดื่มน้ำ

 

ตอนนี้อาการกฤตดีขึ้นตามลำดับเพราะเขาได้พักผ่อนเต็มที่ ได้ออกกำลังกาย ได้ทานอาหารครบทุกมื้อ ถ้าย้อนกลับไปเป็นเมื่อก่อน  อาหารเช้ายังแทบจะไม่ได้ทานเลยก็เพราะเขาบ้างานมาก ยิ่งนานเข้าสุขภาพก็ไม่ดีเขาก็ไม่เคยใส่ใจ

 

ร่างสูงลุกขึ้นมารินน้ำใส่แก้วแล้วดื่มอย่างสดชื่น  เขาเดินไปตรวจดูเอกสารต่างๆของบริษัทที่เดียวที่เขาดูแลอยู่เป็นบริษัทเล็กๆน้อยๆ  เพื่อเป็นงานอดิเรกไม่ให้ตัวเองเหงาไม่มีอะไรทำมากนัก

 

กฤตตรวจดูและได้รับอีเมล์จากเลขาของเขาว่า มีนักธุรกิจต่างชาติต้องการคุยกับเขาเป็นการส่วนตัว และต้องพบหน้า  ตอนนี้เขามาเที่ยวที่จังหวัด ที่กฤตอยู่เลยเสนอให้กฤตมาคุยงานกับเขา 

 

ร่างสูงตอบตกลงในทันทีก่อนนึกถึงใบหน้าเด็กหนุ่มผู้ดูแล เขาคิดว่าจะพาเด็กนั้นไปเที่ยวเปิดหูเปิดตาสักหน่อยเพราะเขาคิดว่าภูมิคงไม่ค่อยได้ไปเที่ยว

 

09.00

 

กฤตนั่งลงทานอาหารเช้าเงียบๆโดยมีภูมิยืนด้านหลังเพื่อคอยดูแลรินน้ำตักอาหารให้ 

"วันนี้นายเก็บเสื้อผ้าให้เรียบร้อยเราจะไปพักที่โรงแรม 1  คืน แล้วก็ขึ้นมาเก็บเสื้อผ้าให้ฉันด้วย"

 

ภูมิได้ยินก็ขมวดคิ้วนิดหน่อยเพราะเขาไม่เคยไปไหนกับกฤตแบบนี้เลย

"ไปที่ไหนหรือครับ"เด็กหนุ่มถามเสียงใส

 

"กฤตหันหลังไปมองภูมิทันที

"ทะเล"ร่างสูงหันไปตอบเสียงเรียบเขาวางซ้อมลงเพราะทานอิ่มแล้ว

 

"ท่านจะไปทำอะไรครับ"ภูมิถามเพราะอยากรู้จะได้เตรียมเสื้อผ้าถูก

 

"ไม่ต้องถามมากได้ไหม  ไม่พาไปฆ่าหรอก"กฤตพูดเสียงเเข็งคิ้วขมวดกันยุ่ง

 

ภูมิกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่แล้วคิดในใจว่าไม่น่าถาม กฤตไม่ชอบให้คนถามเซ้าซี้มากมายนัก  อะไรที่ต้องรู้ก็ควรจะรู้ ไม่ควรถาม

 

"ขอโทษครับ"ภูมิว่าหน้าเจื่อน 

 

วันต่อมา

 

ภูมิและกฤตนั่งรถมาลงที่ท่าเรือเพื่อจะไปยังเกาะ ร่างสูงของกฤตเดินลงเรือพร้อมกับถือกระเป๋าเสื้อผ้า โดยมีภูมิ คนดูแลสะพายกระเป๋าและพวกเอกสารของเจ้านายทั้งคู่ไปเช็คอินที่โรงแรมเพื่อขึ้นห้องพัก โดยที่กฤตจองห้องแค่ห้องเดียว 

 

ภูมิเดินตามร่างสูงของกฤตเข้าไปในห้อง มันทั้งกว้างและใหญ่มาก มองออกไปที่กระจกใสเป็นทะเลกว้างน้ำสีฟ้าทะเลอย่างสวยงามเด็กหนุ่มเดินไปเกาะขอบกระจกมองทะเลออย่างเด็กน้อย กฤตเดินไปที่โต๊ะก่อนจะนั่งลงเพื่อติดต่อกับคู่ค้าเงียบๆที่มุมห้องไป ให้เด็กหนุ่มยืนมองนั่นนี่ตามสบาย

 

เมื่อตกลงนัดทานข้าวคุยงานกับลูกค้าเสร็จกฤตก็เดินไปกินยาเพื่อนอนพักเพราะเขาเมาเรือและสุขภาพไม่ค่อยดี ที่ห้องหรูเป็นเตียงนอนแค่เตียงเดียว เเต่เป็นเตียงใหญ่ที่กว้างและนุ่มมาก

 

"อยากลงไปเล่นน้ำจัง"ภูมิพึมพำในใจแล้วมองร่างสูงของกฤตที่ตอนนี้เอามือก่ายหน้าผากนอนหลับปุ๋ยไม่พูดไม่จาอะไรใดๆ

 

เด็กหนุ่มกัดปากอย่างคุ้นคิดก่อนจะเดินไปเปิดกระเป๋า เอาเสื้อผ้าไปเปลี่ยนเพื่อที่ว่าจะไปเล่นน้ำทะเลและสระน้ำโรงแรม ภูมิไม่ได้มาเล่นน้ำทะเลนานมากแล้ว ตั้งแต่พ่อทิ้งแม่ไป  เด็กหนุ่มเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องน้ำแล้วย่องเบาออกจากห้องไปทีล่ะก้าวเงียบๆ

 

 

17:00

 

กฤตลืมตาตื่นขึ้นมาเพราะเสียงนาฬิกาปลุกเพราะใกล้ถึงเวลาที่เขาต้องไปคุยงานกับคู่ค้าแล้ว  ร่างสูงนอนบนเตียงแล้วมองซ้ายขวาไม่เจอเด็กหนุ่มก่อนที่จะมีเสียงประตูเปิดออกที่ไม่เบานักตามด้วยเสียงฝีเท้าและคนฮึมฮัมเพลง 

 

ภูมิไม่ลืมเดินมาส่องดูว่ากฤตตื่นหรือยังไม่งั้นเป็นเรื่องแน่ถ้าเจ้านายรู้

 

เด็กหนุ่มเห็นกฤตหลับอยู่ก็วางผ้าขนหนูลงก่อนจะถอดเสื้อออกเพื่อไปอาบน้ำแล้วเดินเผยท่อนบนเข้าห้องน้ำเงียบๆ

 

โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งเเอบมองอยู่ ภูมิไม่ได้คิดอะไรมากและไม่ได้สนใจกฤตเลย

 

 

เมื่อภูมิอาบน้ำเสร็จเด็กหนุ่มก็ใส่กางเกงขาสั่นเสื้อยืดสีขาวออกมาจากห้องน้ำก่อนจะหันไปสบตาเข้ากับ     กฤตที่ยืนกอดอกจ้องหน้าภูมิอยู่ข้างหน้าเงียบๆ เขามองภูมิด้วยสายตาไม่บอกความรู้สึก

 

"นายไปที่ไหนมา"กฤตถามน้ำเสียงราบเรียบสบตากับภูมิเวลาถาม

 

ภูมิตัวชาวาบ ไม่กล้าบอกว่าหนีไปเล่นน้ำมา ภูมิได้แต่หน้าเจื่อนๆก่อนจะตอบไปว่า

"ไปทานข้าวมาแล้วก็ขึ้นมาอาบน้ำครับ" ภูมิโกหกไป

 

"หรอ  นายไม่ได้โกหกใช่ไหม  ฉันไม่ชอบเด็กขี้โกหกนะ"กฤตเดินมาจ้องหน้าภูมิใกล้ๆจนได้กลิ่นหอมของแชมพูอ่อนๆร่างสูงเผลอสูดดมอย่างไม่ได้ตั้งใจ

 

"คะ ครับ"ภูมิตอบแบบก้มหน้าก้มตา

 

"ฉันจะไปทานข้าวกับลูกค้าแล้วก็คุยงานอาจจะกลับดึก นายหาอะไรกินหรือสั่งอะไรมาทานก็ได้นะ  เงินอยู่ในกระเป๋าไปหยิบเอาเอง"กฤตสั่งผู้ดูแลอย่างใจเย็น

 

"คะครับ"ภูมิรีบเงยหน้ามามองกฤตด้วยสายตาเป็นประกายทันที  เพราะว่าเขาใจดี

 

กฤตเดินผ่านภูมิไปอาบน้ำก่อนจะลงไปคุยงานกับลูกค้า 

 

 

ส่วนภูมิก็ลงไปทานอาหารกลับห้องมาก็สองทุ่มกว่าๆ  เด็กหนุ่มขึ้นห้องมานั่งเล่นที่ห้อง ภูมิอยู่คนเดียวทำให้คิดอะไรต่างๆมากมายในชีวิต

 

"เจ้านายเราเขาก็ใจดีนะเนี่ย  แล้ว  ก็คิดถึงแม่จัง"ภูมินั่งคิดก่อนจะเอนหลังลงนอนที่โซฟากลางห้องหรูโดยมีไฟสลัวๆ  เขาเหนื่อยมากๆเพราะทั้งนั่งเรือทั้งไปเล่นน้ำอีกและตอนนี้ก็ค่ำแล้วเปลือกตาเด็กหนุ่มค่อยๆปิดลงช้าๆ

 

เที่ยงคืน

 

กฤตเปิดประตูเข้ามาโดยมีไฟเปิดอยู่สลัวๆเขาคิดว่าภูมินอนแล้ว  ก่อนจะพบร่างบางที่นอนหลับไม่รู้เรื่องใบหน้าภูมิเวลาดึกแล้วมีไฟสลัวสีส้มอ่อนส่องหน้ามันดูหน้ารักและเชิญชวนมากภูมิเป็นเด็กที่น่าตาดีและน่ารักมากวันนี้กฤตดื่มมาค่อนข้างหนักเพราะคุยกับลูกค้าถูกคอกัน

 

ร่างสูงเดินไปหาร่างของภูมิช้าๆด้วยสายตาหิวกระหายและต้องการ  กฤตถอดเสื้อออกอย่างเบามือก่อนจะก้นหน้าลงไปเชยคางภูมิขึ้นร่างสูงประทับริมฝีปากลงที่กลีบปาดนุ่มเต็มเเรง มันเร้าร้อนมากจนภูมิรู้สึกตัวและลืมตาตื่นก่อนจะพบว่าถูกเจ้านายบดจูบ  และเสื้อของทั้งคู่ก็กองที่พื้น

 

ภูมิถึงกับวี๊ดร้องตกใจสุดขีด

 

" เฮ้ย  คุณบ้าไปแล้วหรือไงหยุดนะ"เด็กหนุ่มตะคอก กฤตอย่างแรง 

 

กฤตไซร้คอภูมิไม่หยุดพยายามอย่างมากจะทำแบบนั้นกับเด็กหนุ่ม  ภูมิสะอิดสะเอียนมาก ก่อนจะใช้กำลังทั้งหมดผลักกฤตออก ร่างสูงถึงกับล้มลงพื้น แต่ไม่ได้พูดอะไรทั้งคู่มองหน้ากัน

 

ภูมิเดินไปหยิบแจกันจะขว้างใส่กฤตเพราะโกรธมาก  แต่ยังไม่ทันขว้างก็เจอสายตาอาฆาตดุดันของกฤตจ้องอยู่ ภูมิถึงกับหยุดชะงักมือเขาดูน่ากลัวที่สุดตั้งแต่ภูมิเห็นมา 

 

เด็กหนุ่มรู้ตัวเองว่าโกรธจัดแต่ทำอะไรเขาไม่ได้เพราะเขาเป็นเจ้านาย

 

กฤตลุกขึ้นมาก่อนจะเดินมาหาภูมิ

"มึงขว้างสิ  มึงลองดู"กฤตแผบเสียงอย่างขึงขังเอาเรื่องใบหน้าโกรธจัด 

 

 

ร่างสูงดึงแจกันออกจากมือภูมิก่อนจะดึงแขนเด็กหนุ่มเดินไปในห้องนอนด้วยท่าทางฉุดกระชากลากถูภูมิทำอะไรเขาไม่ได้เลยเด็กหนุ่มทำได้แต่จิกเล็บและทุบที่อกเขา 

 

กฤตโยนภูมิลงที่นอนแล้วขึ้นคร่อม

"วันนี้มึงต้องเป็นของกูนะภูมิ  อย่าขัดขืนเข้าใจไหม ไม่งั้นมึงเจ็บตัวแน่"กฤตว่าเสียงดุดันสายตาเอาจริงมาก

 

"ไม่  บ้าไปเเล้วหรือไงว่ะ  ผมเป็นผู้ชายนะ  แล้วก็ไม่ได้ชอบคุณด้วย  "ภูมิว่าอย่างเจ็บใจน้ำตาคลอเบ้าลำตัวก็แดงเถือก

 

กฤตไม่ฟังอะไรก้มลงไปไซร้คอภูมิจนเเดงเขาบ้ามากที่ทำแบบนี้ไม่มีสติแม้แต่วินาทีเดียว

 

ภูมิถูกกฤตบังคับให้นอนใต้ร่างกางเกงถูกถอดออกอย่างแรงจนร่างกายเปลือยเปล่า

 

ฮือ อึก ฮือ ภูมิร้องไห้เป็นระยะทั้งเสียใจทั้งโกรธที่กฤตทำแบบนี้

 

นานเข้าภูมิก็ร้องไห้หนักจนกฤตได้สติก่อนจะลุกมามองหน้าเด็กหนุ่มที่อยู่ใต้ร่างพบแต่ใบหน้าเปื้อนน้ำตามองตนอยู่ใต้ร่าง

 

กฤตปล่อยมือเด็กตรงหน้าก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างๆภูมิเงียบๆ

 

"หยุดทำไมล่ะ  ไม่ทำต่ออ่ะ"ภูมิพูดประชด

 

กฤตเงียบ

"คุณแม่ง  ผมเกลียดคุณที่สุดเลย  ผมอยู่กับคุณก็เพื่อเงินจะได้ไปเรียนต่อเท่านั้นแหละ  คุณเห็นผมยังไงถึงได้ทำแบบนี้"ภูมิสะอื้นไห้ต่อว่ากฤตแกมประชด

 

กฤตถอนหายใจดังเฮือก

"นายเป็นแฟนกับฉันเถอะ  ยังไงเราก็โสดกันทั้งคู่ ไหนๆก็อยากเรียนฉันก็จะส่งให้เรียนด้วยไง"กฤตร่ายยาว

 

ภูมิไม่ฟังรีบคว้ากางเกงมาใส่จะวิ่งออกจากห้อง

 

กฤตที่อายุเยอะมากแล้วก็ต้องวิ่งไปดึงแขนภูมิไว้เหมือนเด็กที่งอนกัน

 

"อย่าไป ฟังที่ฉันพูดก่อน คุยกันดีๆนะภูมิ  ฉันขอโทษ"กฤตพูดเสียงเว้าวอน

 

"ไม่"ภูมิตอบแบบหันหน้าหนีร่างสูง

 

 

กฤตก้าวเท้าไปหาภูมิแล้วดึงเด็กหนุ่มมากอดปลอบเพราะรู้ว่าภูมิกลัวและโกรธ ภูมิยังเด็กมากคงไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้

 

ร่างสูงจับร่างเเข็งๆของภูมิมากอดแนบอกก่อนจะลูบหัวปลอบเขาก็รู้สึกผิดแล้วกับเหตุการณ์เมื่อครู่เขาก็เมาด้วย  ไม่ได้ตั้งใจ ถ้าจะทำให้เด็กหนุ่มตรงหน้าตกใจกลัวขนาดนี้เขาคงไม่ทำอะไรรุนแรง

 

"ฺฮือ  อึก ฮือ  คุณนี่แม่ง  ผมเกลียดคุณไม่ชอบเลย"ภูมิว่าขณะอยู่ในอ้อมอกของเจ้านาย

 

"ฉันไม่ได้ตั้งใจ  ขอโทษ"กฤตลูบหลังปลอบภูมิ

 

คุยกับภูมิอยู่ตรงนั้นอยู่นานก็ให้คนร่างบางขึ้นไปนอนที่เตียง

 

กฤตใช้ทักษะการเจรจาจนภูมิยกโทษให้เพราะเขาบอกว่าเขาเมาไม่ได้ตั้งใจแล้วเขาก็มีความรู้สึกดีๆให้ภูมิ อีกอย่างภูมิกับเขายังไม่ได้ทำแบบนั้นกันเลย  เขาเลยขอให้ภูมิยกโทษให้และเขาจะให้เที่ยวต่อที่นี่อีกคืนโดยมีเขาด้วย

 

ภูมินอนสะอึกอยู่บนเตียงเพราะร้องไห้หนักกฤตอาบน้ำเสร็จก็ล้มตัวลงนอนบ้าง

 

โดยมีภูมินอนตะแคงหันหลังให้กฤตผ่านแสงไฟสลัวสีส้มไม่มีใครพูดจากอะไรกัน

 

ทุกคนไรท์มาแล้ว

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว