ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่16.ผมที่ไม่มีใคร..

ชื่อตอน : ตอนที่16.ผมที่ไม่มีใคร..

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 26 เม.ย. 2564 09:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่16.ผมที่ไม่มีใคร..
แบบอักษร

สิงห์...

ผมนั่งเล่นกับเจ้าหนูไปเรื่อยๆจนเจ้าหนูหลับในอ้อมกอดของผมหลังจากนั้นพ่อผมกับเพื่อนพ่อของผมก็ไปคัยกันส่วนตัว ผม้ลยมีโอกาศได้คุยกับเเม่ของเจ้าหนูเบบี๋คนนี้

"เด็กกำลังโตน่ารักดีนะครับ.."ผมพูดบอกออกมาก็ไม่รู้จะพูดเรื่องอะไรหนิ

"ใช่จ้ะ..เเต่ถ้าพี่ชายของเจ้าหนูนี่เห็นว่าเด็กคนนี้เป็นน้องก็คงจะดี.."ภรรยาของเพื่อนพ่อของผมพูดขึ้นมา ทำให้ผมสงสัย

"ไม่ต้องทำหน้างงหรอกเดี๋ยวจะเล่าให้ฟังเรื่องมันเป็นเเบบนี้จ้ะ.."เธอบอกกับผมสิหน้าผมดูเเสดงออกชัดเลยเหรอครับเนี่ยว่าผมชอบเผือกเรื่องชาวบ้าน ผมพูดเล่นนะผมไม่ได้ชอบเรื่องชาวบ้านหรอก

เธอเล่าให้ผมฟังว่าลูกชายของเพื่อนพ่อผม ที่อายุน้อยกว้าผมสองปีเนี่ยเค้าไม่ใช่ลูกของเธอ เธอเป็นเเค่เพียงน้า น้องสาวของเเม่เค้าเท่านั้น เธอไม่ได้อยากเเย่งสามีของพี่สาวของเธอเหมือนที่ลูกชายคนโตคิด เเต่เป็นเพราะสามีของพี่สาวเธอคิดว่าลูกชายคนโตยังเด็กต้องการความรักจากเเม่เลยให้น้าสาวมาเป็นเเม่เเทน นานวันเข้าเธอก็โดนเกลียดจนถึงปัจจุบันไม่ว่าจะทำดีเเค่ไหนก็ถูกมองว่าเสเเสร้งเเกล้งทำเธอรู้ดีว่าเพราะอะไรมันก็เพราะไม่มีใครเเทนที่ใครได้ไงหล่ะ..

"จริงสินะครับ..ไม่มีใครเเทนที่ใครได้"ผมฟังจบก็พูดขึ้นโดยที่ไม่รู้ตัว

"ใช่จ้ะ..ถึงอาจจะคล้ายหรือเหมือนยังไงเเต่สุดท้ายก็คือไม่ใช่.."เธอบอกกับผมขึ้นมาต่อก่อนจะเดินไปดูลูกน้อยของเธอ

หลังจากที่พ่อของผมคุยธุระเสร็จผมกับพ่อก็กลับบ้าน ผมรู้สึกสงสารชีวิตของภรรยาของเพื่อนพ่อผมมากเลยนะครับ

"สิงห์อยากฟังเรื่องเล่าไหมพ่อมีอะไรจะเล่าให้ลูกฟัง.."พ่อของผมพูดเปิดประเด็นขึ้นมาขณะนั่งอยู่บนรถที่เบาะหลังโดยมีคนขับรถขับอยู่ที่เบาะหน้าตรงตำแหน่งคนขับรถ

"พ่อจะเล่าอะไรก็เล่ามาเถอะครับ"ผมพูดบอกกับพ่อของผม ฟังเรื่องของพ่อผมเป็นการฆ่าเวลาที่ดีมากๆ

"เรื่องมันมีอยู่ว่า.."พ่อของผมเล่าเรื่องลูกชายของเพื่อนพ่อที่หล่อมากๆเเต่ดันไปชอบผู้ชายเพื่อนของพ่อทำทุกวิถีทางกีดกั้นทั้งสองคนออกจากกัน สุดท้ายก็จัดเตรียมคู่หมั้นไว้ให้เเต่เเล้วก็นะมันไม่ใช่รักมันเเค่การบังคับ..

ทำไมเรื่องมันคุ้นๆจังวะ...ผมคิดในใจก่อนจะนั่งมองทางไปเรื่อยๆ

"เป็นพ่อพ่อจะรับได้ในสิ่งที่ลูกเป็นใช่ไหมครับ.."ผมถามพ่อของผมออกมาหลังจากเล่าจบ

"ใช่..ลูกพ่อจะรักใครชอบใคร พ่อก็รักคนนั้นด้วยไม่ว่าจะเพศไหนก็ตาม ขอให้ลูกเป็นคนดีไม่ทำให้ใครเดือดร้อนก็พอ.."พ่อของผมพูดก่อนจะเอามือมาขยี้หัวผม ติดนิสัยทำเเบบนี้มาตั้งเเต่ผมยังเด็กๆ..

"พ่อน่ารักที่สุดเลยครับงั้นอาทิตย์หน้าผมจะไปหาเเม่นะครับ.."ผมบอกกับพ่อของผมออกมาก่อนพ่อของผมจะพยักหน้า

"ว่าเเต่ลูกสนใจลูกชายเพื่อนพ่อไหมหล่ออยู่นะ..สเป็คลูกเลยหล่ะ.."พ่อของผมพูดบอกกับผมออกมา

"พ่อครับ..ใช่ว่าผมจะรักใครได้ง่ายๆนะครับ.."ผมบอกกับพ่อของผมออกมาด้วยสีหน้าหงุดหงิด

"ตามใจละกัน..เเต่ถ้าเปลี่ยนใจบอกพ่อได้นะเดี๋ยวพ่อคุยให้ จะผู้หญิงที่คบอยู่หรือคนคุยพ่อก็จัดการได้เคลียร์ให้ลูกคนเดียวเลย.."พ่อของผมบอกกับผม ไอหมอนั่นมันจะหล่อขนาดไหนกันนะ

"เเล้วไหนพ่อบอกว่าเพื่อนพ่อรับเรื่องเเบบนั้นไม่ได้ไงครับ"ผมถามด่วยความสงสัย

"ก็เพราะเป็นลูกไง.."พ่อของผมบอกหับผมออกมา บางทีพ่อของผมก็เเปลกๆนะเหมือนรู้อะไรบางอย่างมาเเต่ไม่ยอมบอก ผมขอบอกไว้ตรงนี้เลยนะครับว่าพ่อของผมร้ายมาก...

หลังจากนั้นเวลาก็ผ่านมาหลายอาทิตย์ผมไม่ติดต่อกับใครเลยไม่ออกไปไหนอยู่เเต่ที่บ้าน วันนี้เนี่ยเเหละผมจะได้ไปหาเเม่ของผมเเล้วหล่ะ...

ผมลากกระเป๋าเดินทางเข้ามาในสนามบินคนดูพลุกพล่านมากๆเลยหล่ะครับ ผมเอากระเป๋าไปตรวจก่อนจะเอาไปที่บริเวณอัพโหลดสัมภาระ

หลังจากนั้นก็มานั่งจิ้มโทรศัพท์มือถือเล่นรอเวลาที่เค้าจะเรียกไปขึ้นเครื่อง

"อ้าวพี่สิงห์..จะไปไหนเหรอคะ.."น้องโมบายล์ที่เดินมาพูดถามผมขึ้นมา

"พี่จะไปหาเเม่พี่ที่ต่างประเทศหน่ะครับ"ผมบอกกับน้องโมบายล์ด้วยสีหน้ายิ้มๆ

"ไงไอสิงห์เพื่อนยาก..จะไปหาเเม่ที่อเมริกาเหรอวะ"คัตเตอร์เดินมาพร้อมกับคนที่ผมไม่กล้าจะพบหน้าในตอนนี้ เค้าคือพีนั่นเเหละครับ สายตาของพีเย็นชามากๆ

"ไงวะไม่เจอกันตั้งหลายอาทิตย์.."ผมพูดก่อนจะลุกขึ้นไปกอดไอคัตเตอร์เพื่อนของผม ก็เพื่อนกันจะกอดกันก็ไม่เเปลก..

"วันนี้มีเที่ยวบินไปอเมริกาด้วย..ว่าเเต่มึงไปสายการบินอะไรวะเผื่อได้เจอกัน.."ไอคัตเตอร์ถามผมขึ้นมาผมก็หยิบตั๋วเครื่องบินให้มันดู ผมไม่ได้สนใจเเต่เเรกหรอกเพราะผมให้เลขาของพ่อจองตั๋วเครื่องบินให้

"โคตรบังเอิญเลยหว่ะเที่ยวเดียวกันด้วยรับรองปลอดภัยวันนี้เจ้าชายเวหาเป็นกัปตันเลยนะเว้ย.."ไอคัตเตอร์พูดบอกออกมา งั้นเหรอครับไม่เห็นอยากจะรู้เลย

ซักพักผมก็เดินไปขึ้นเครื่องผมเจอไอคัตเตอร์สจ๊วตเพื่อนของผมเเละโมบายล์เเอร์โฮสเตสน้องสาวของมันด้วยตามที่ผมคิด..

ผมนั่งหลับบ้างมองก้อนเมฆที่นอกหน้าต่างบ้างเเบบนี้วนกันไปเรื่อยๆจนเครื่องบินมาเเลนดิ้งที่สนามบินในประเทศอเมริกา..

ผมหยิบเสื้อโค้ทที่ถือมาตลอดสวมก่อนจะเดินไปที่ช่องทางรับสัมภาระ...

ผมเดินลากกระเป๋าสัมภาระมาเรื่อยดีนะที่ผมโทรบอกเเม่ของผมเอาไว้เเล้วว่าจะมาหา เเม่ของผมเลยมารอรับ ก็คนนั้นไงครับหญิงสาวชาวเอเชียผมสีน้ำตาลที่ยืนสวมเสื้อโค้ทอยู่คนนั้นคือเเม่ของผม

"เเม่ครับ.."ผมโผเข้ากอดเเม่ของผมในทันทีด้วยความคิดถึง

"เหนื่อยไหมลูก..พ่อเล่าให้เเม่ฟังหมดเเล้วนะ.."เเม่ของผมกอดผมผมรู้สึกอบอุ่นมากๆเลยหล่ะครับ เเม่ของผมคือคนคอยซัพพอร์ตผมคอยเยียวยสรักษาจิตใจของผมในวันที่ผมอ่อนล้าเสมอมาผมชอบที่จะมาหาเเม่ของผมเเบบนี้มากๆมันรู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่สึกถึงอ้อมกอดของเเม่ผม..

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

เป็นไงกันบ้างครับสำหรับตอนนี้ของนิยายมีความรู้สึกนึกคิดยังไงก็มาคอมเม้นท์บอกไรท์กันได้นะครับมาติมาชม มาเสนอข้อเสนอเเนะอะไรได้หมดเลยนะครับ

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว