facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 (II)

คำค้น : ทราฟชาม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.5k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ค. 2559 17:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 (II)
แบบอักษร

 

 

 

 

ตอนที่ 4

 

 

 

ผมขับรถเข้ามาจอดหน้าลาดจอดรถหน้าโรงพยาบาลก็มองเห็นชามเดินหน้าบึ้งมาแต่ไกล ก่อนจะกระชากประตูเปิดออกพร้อมปิดไม่แรงแต่ก็ใส่อารมณ์มาเต็มที่ ผมมารับมันช้าหนึ่งชั่วโมงเต็มดีหน่อยที่วันนี้มันไม่มีเวรช่วงบ่าย

“คือ...” ผมกำลังจะพูดอธิบายแต่ก็ถูกสะบัดหน้าใส่พร้อมคำพูดประชดประชัน

“ผมไม่ฟัง”

“พี่...”

“ไม่ต้องอธิบายเลย”

“โอเค ไม่พูดก็ไม่พูด” 

พรึบ

ชามรีบหันมามองหน้าผมอย่างรวดเร็ว ผมอมยิ้มเล็กน้อยพยายามไม่หลุดหัวเราะ

“เสี่ย! หึ่ย! ล้อเล่นเว้ย บอกมาเดี๋ยวนี้ รู้มั้ยผมหิวไส้จะขาดอยู่แล้ว” ร่างบางแกล้งโวยวายกลบเกลื่อน ผมมองมันด้วยสายตาดุๆไม่จริงจังมากนัก

“ทำไมไม่หาอะไรรองท้องไปก่อน”

“ไม่เอา เสี่ยพูดมาเร็วๆแล้วออกรถเลย”

“อืม” ผมรีบคำพูดฉอดๆของมันก่อนจะขับรถไปที่ร้านอาหารร้านประจำ 

“พอดีพี่กันต์เขามาวานให้ไปรับน้องเขาที่สนามบินอาทิตย์หน้า แถมขามารถก็ติดอีกเลยมารับช้า” ผมพูดความจริงที่เกิดขึ้น ไม่เคยคิดจะโกหกมัน แต่ถ้าเรื่องที่ปิดบังก็มีนิดหน่อย(?)

“แล้วลูกน้องเขาหายไปไหนหมดล่ะเสี่ย” ชามหันมาพูดเสียงขุ่นๆจนผมกลัวว่ามันจะคิดมาก 

“ไม่ว่างต้องไปทำงานกับเขา” ผมพูดบอกอีกแต่ไม่ได้บอกว่าทำงานอะไร ชามยิ่งขมวดคิ้วมากขึ้นพร้อมมองหน้าผม

“ผมไม่เข้าใจแฮะ” มันพึมพำ ผมพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังทันที

“งั้นพี่ไม่ไปก็ได้”

“ผมยังไม่ได้บอกแบบนั้นสักหน่อย แค่ไปรับเองนี่ผมไม่คิดมากหรอกที่เสี่ยจะไปรับคนอื่นนอกจากผมน่ะ ผมไม่คิดมากหรอกครับ”

“ดูไม่ออกเลยว่าประชด” ผมพูดไปส่ายหน้าอมยิ้มไปด้วย เป็นยังไงก็ไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ...

“หึ!” ชามกระแทกเสียงอีกครั้งที่อารมณ์เสียเพราะหิวด้วยแน่ๆ ผมหันไปมองหน้ามันด้วยสายตาจริงจัง เพราะผมคิดมากจริงๆนะ ทุกอย่างที่เกี่ยวกับมันต้องมาก่อนเสมอ

“เอาความจริง”

“ความจริงก็คือรีบไปรีบกลับแค่นั้นแหละครับ” ชามเปลี่ยนอารมณ์ไวไม่เปลี่ยน มันพูดไปยิ้มไปต่างจากเมื่อกี้ลิบลับจนผมถอนหายใจโล่งอก 

“ขอบใจที่ชามเข้าใจพี่” ผมพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนก่อนจะยกมือลูบหัวเล็กของชามเล่น มันยิ้มแป้นทันที

“หล่อ น่ารัก แสนดีก็ผมนี่แหละครับ”

“นี่ก็ประชดใช่มั้ยวะ” ผมรีบลดมือลงก่อนจะหันมาขับรถต่อ ไม่รู้มันทำสีหน้ายังไงแต่ตอนนี้ผมพยายายามกลั้นหัวเราะ

“ความจริงครับ” ชามพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ผมเลิกคิ้วขึ้นิดๆกวนมัน

“อ๋อ ประชด” ผมพูดด้วยน้ำเสียงกวนๆ ริมฝีปากผมยิ้มอยู่ตลอด

“เสี่ยยยยยย!” ชามลากเสียงดุผม แต่ผมไม่กลัวหรอกยังไม่หยุดกวนมัน

“อะไร กลัวลืมชื่อ?”

“กวน”

ชามพูดไปเบ้ปากใส่ผมด้วยความหมั่นไส้ตลอดทาง ผมหัวเราะขำกับท่าทีมันไม่หยุด พอมองรอยยิ้มมันแล้ว ทำให้ผมนึกขอบคุณตัวเองที่ทำให้ผมไม่เสียคนน่ารักแบบมันไป ถ้าผมดึงดันที่จะชอบผู้หญิงไม่เปิดใจตัวเอง

...ป่านนี้ผมจะมีความสุขขนาดนี้มั้ย... ผมนึกไม่ออกเลย

 

จบพาร์ท ทราฟ

 

++++

 

 

ชาม พาร์ท

 

เสี่ยน้อยมาส่งผมที่บ้านคุณหญิงแม่หลังจากที่ทานข้าวกันเสร็จเขาก็ออกไปทำงานต่อผมรีบเข้าบ้านไปหานิวเยียร์ทันที

ตลอดทั้งวันผมอยู่กับหลานตลอดจนเสี่ยกลับมาทานข้าวเย็นที่บ้านพร้อมกันเราเลยจะนอนค้างกันที่นี่โดยมีนิวเยียร์มานอนด้วย นานๆทีหลานจะได้รับความอบอุ่นจากผม ผมว่าผมฮอตสุดๆอ่ะ อิจฉาตัวเองจริงๆครับ คึคึ

“เรามาเชลฟี่กันดีกว่านิวเยียร์”

“ครับ” หลานรับคำผมก็รีบยกกล้องโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเล่น ผมนั่งช้อนข้างหลังนิวเยียร์บนเตียงตอนนี้ก็สองทุ่มแล้วรอเสี่ยอาบน้ำเสร็จก็นอน ไม่อยากให้หลานนอนดึกมากถึงนิวเยียร์จะติดไอแพดก็เถอะสามทุ่มถึงจะยอมปล่อยแต่พออยู่กับผม ผมห้ามไม่ให้เล่นเด็ดขาดเดี๋ยวสายตาจะเสียตั้งแต่เด็ก  แถมกว่าจะนอนหลับได้ต้องให้เกาหลัง ลูบหัวทุกครั้ง  เด็กๆก็เป็นแบบนี้กันเกือบทุกคน

“ว่าแต่ที่โรงเรียนมีเพื่อนรึยังครับ” ผมถามนิวเยียร์ยิ้มๆก่อนจะเก็บโทรศัพท์ตัวเองเมื่ออัพลงโซเชี่ยลเสร็จ ว่าแต่หลานผมก็ติดโทรศัพท์เหมือนกัน หล่อจริงๆ(?)

“มีแล้วครับ”นิวเยียร์ตอบเสียงมั่นใจ ผมหมุนตัวหลานให้หันมามองหน้าผม

“ผู้หญิงผู้ชายครับ กี่คนด้วย” ผมถามพร้อมหรี่ตามองนิวเยียร์ เผื่อออกลายตั้งแต่เด็กๆจะได้ห้ามทันและแนะนำให้เป็นรุกดีกว่า(?) เดี๋ยว ! ไม่ใช่แล้วไอ้ชาม

“ผู้ชายก็เยอะ ผู้หญิงก็แยะเลยครับ” 

...ใครสอนให้กวนตั้งแต่เด็กแบบนี้นะ...

นิวเยียร์หัวเราะเอิ้กอ้ากที่เห็นสีหน้าผมจนผมอดหมั่นเขี้ยวไม่ได้ฟัดแก้มหลานเป็นการลงโทษ จนกระทั่งเสี่ยเปิดประตูห้องน้ำออกมาเราถึงได้หยุดเล่น 

“มา นิวเยียร์พรุ่งนี้ไปโรงเรียนแล้วเดี๋ยวน้าชามเขียนหลังให้ครับ”  ผมพูดยิ้มๆ นิวเยียร์ก็รีบนอนคว่ำให้ผมเขียนหลังให้ทันที ถึงจะปวดแขนแต่ก็ต้องอดทน

“พรุ่งนี้เข้าเวรตามปกติใช่มั้ย” ผมหันไปหาเสี่ยน้อยที่ยืนแต่งตัวอยู่เล็กน้อยก่อนจะตอบกลับไป

“ครับ” 

 เสี่ยน้อยแต่งตัวเสร็จก็เดินเข้ามานั่งลงบนเตียงข้างๆผมที่นอนตะแคงหันหลังให้เขาอยู่ เสี่ยน้อยใช้แขนค้ำตัวเองโดยวางแขนไว้ใกล้หน้าท้องผมมากๆจนผมรู้สึกหวิวๆที่เขาก้มตัวลงมาชิดขนาดนี้ แถมตอนนี้ยังเหมือนกอดผมจากด้านหลังอีกด้วย. ใบหน้าหล่อขยับลงมาจนจมูกโด่งๆของเขาแตะกับใบหูผมแค่นิดเดียวพอผมเหล่สายตาไปมองเสี่ยเขาก็เอาแต่มองนิวเยียร์ที่กำลังทำหน้าเคลิ้มให้ผมเกาหลังเขียนหลังเล่น

“หลับรึยัง” เสียงทุ้มของเสี่ยถามเสียงเบา ผมยื่นคอไปมองหน้านิวเยียร์ให้

“ยังไม่หลับ”

เราสองคนชะงักไปทันทีเมื่อเป็นเสียงนิวเยียร์ที่ตอบกลับมาผมหลุดหัวเราะออกมาเสียงดังก่อนจะรีบเม้นปากกลั้นยิ้มไว้ 

“หลับเดี๋ยวนี้” เสี่ยพูดเสียงดุๆ ผมหันไปถลึงตาใส่ร่างสูงทันที

จุ๊บ

“เสี่ย” ผมพึมพำเรียกร่างสูงเสียงเบาทันทีเมื่อถูกกดจูบลงบนปากแรงๆ เสี่ยน้อยผละออกก่อนจะเดินอ้อมไปขึ้นเตียงอีกข้างด้วยสีหน้ายิ้มๆ 

“นอนกันเถอะ” เสี่ยน้อยพูดไม่พอยังแกล้งหลับตาผมได้แต่แยกเขี้ยวใส่เขา มาทำให้ผมเขินจนนอนไม่หลับตัวเองดันหลับไปก่อนอีก เดี๋ยวนี้เสี่ยโคตรขยันกวนผมมากๆ แต่ใช่ว่าจะไม่ดี อยากให้เป็นแบบนี้ทุกวันเลยล่ะ 

 

เดี๋ยว...เมื่อกี้ดีนะหลานไม่เห็น ไม่งั้นโดนพี่ทีชฉีกอกแน่ๆที่ทำอะไรแบบนี้ต่อหน้าลูกชายเขา  =_=

...

..

.

 

เช้าผมตื่นพร้อมกับเสี่ยเราอาบน้ำแต่งตัวเสร็จพี่เลี้ยงนิวเยียร์ก็มาเคาะประตูเรียกผมถึงได้ส่งหลานให้เขา นิวเยียร์งัวเงียเดินจนผมยิ้มขำ

“น้าชามจะมานอนกับผมอีกมั้ยครับ”

“มาอีกแน่นอนครับ ตอนนี้นิวเยียร์ต้องไปเรียนแล้วนะ”

“ครับ”

ผมยิ้มรับคำนิวเยียร์ก่อนจะปิดประตูแต่พอหันกลับมาในห้องผมก็ต้องสะดุ้งตกใจเมื่อเจอร่างสูงในชุดทำงาน 

“ยังไม่มีมอนิ่งคิสให้ผมเลยเสี่ย” ผมทวงอย่างหน้าไม่อายเสี่ยน้อยหน้านิ่งไปทันที

“แรด” ผมเหวอเมื่อได้ยิน เขาเริ่มกลับมาด่าผมแล้ว!!! ไม่ได้นะแบบนี้เสี่ยด่าเจ็บจะตายไปผมอุตส่าห์หาทางเอาตัวรอดได้แล้วเชียว 

“หยาบคาย ไหนสัญญาแล้วไงวะ” ผมโวยขึ้นทันที เสี่ยน้อยหลุดยิ้มก่อนจะขมวดคิ้วเข้าหากันกวนผม

“ขอหยาบสักวัน”

“ไม่ได้เว้ย”

“นิดเดียว”

“เสี่ยผมบอกไม่เอาแบบนี้ไง” ผมเริ่มจริงจัง เพราะผมไม่ชอบจริงๆร่างสูงยิ่งยิ้มชอบใจใหญ่ก่อนจะดึงผมเข้าไปกอดหลวมๆผมก็รีบกอดเสี่ยตอบพร้อมซบลงบนหน้าอกแน่นๆของเสี่ยเต็มที่ รู้สึกดีจริงๆเล้ย! 

“ล้อเล่น” เสียงทุ้มพูดอ่อนโยนสุดๆจนผมพยักหน้ารับให้อภัย ผมรีบดันเสี่ยออกก่อนจะเป็นฝ่ายขยับใบหน้าเข้าหาเสี่ย เสี่ยน้อยชะงักไปนิดแต่ก็คลี่ยิ้มออกมาได้ ริมฝีปากร้อนประกบจูบผมทันทีก่อนจะบดเบียดเข้ามาจนผมต้องเปิดปากออกนิดๆแค่นั้นลิ้นร้อนก็สอดแทรกเข้ามาตวัดชิมรสชาติภายในโพรงปากผมไม่หยุด ผมเลื่อนมือขึ้นจับท้ายทอยเสี่ยไว้แน่นเมื่อมือหนาเริ่มลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังผม จูบกับเสี่ยทีไรผมยืนไม่ตรงทุกทีเมื่อไหร่จะชินก็ไม่รู้ 

“อืมมมม” ผมครางในลำคอเสียงเบาก่อนจะเบียดตัวเข้าหาเสี่ยมากกว่าเดิมจนร่างสูงผละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่งก่อนจะเลื่อนลงมาที่ลำคอผม ผมขยุ้มเส้นผมเสี่ยไว้ก่อนจะครางแผ่วๆในลำคอด้วยความวาบหวามในอก 

“จะล้ม” 

ผมกรอกตาเล็กน้อยเมื่อเสี่ยกระซิบข้างหูผมเสียงเบา ผมรีบดีดตัวออกจากร่างสูงทันที แทนที่จะเป็นเขาที่ความอดทนต่ำแต่กลับเป็นผมแทนที่เบียดหาร่างสูงเข้า เบียดเข้าจนเสี่ยบอกจะล้ม หน้าผมแดงเถือกไปหมดก่อนจะเชิดหน้านิดๆด้วยความไม่สะทกสะท้าน เสี่ยมองหน้าผมยิ้มๆเหมือนจะล้อ

“เพราะเสี่ยแหละ!”

“อีกแล้ว ?” เสี่ยน้อยทำหน้าเหวอๆ ก่อนจะยกนิ้วชี้เข้าหาตัวเอง ฮืออออ!! ทำไมต้องแกล้งผมด้วยผมรีบโวยวายกลบเกลื่อนทันที

“ก็ใช่น่ะสิ ผมไปกินข้าวดีกว่า หึ่ยยย!” ผมแสร้งโมโหก่อนจะรีบเดินออกไปจากห้องได้ยินเสียงเสี่ยเขาหัวเราะตามหลัง ร่างสูงเดินตามผมทันก่อนจะกอดคอผมไว้แน่นพาเดินลงบันได ผมก็ยอมไม่ได้ขัดขืนอะไรจะดีมากถ้าเขาเลิกล้อผม

“คืนนี้ไม่รอดแน่ๆ วันนี้มีงานต้องทำเฉยๆหรอก” เสี่ยน้อยพูดเสียงกระซิบ ผมหน้าเหวอไปทันทีก่อนจะรีบสะบัดหน้าหนีด้วยความเขินอายสุดๆ

“ไม่เอาแล้ว”

“พูดแบบนี้ให้ได้ตลอดล่ะกัน” เสี่ยเหมือนจะรู้ทันพอถึงเวลาผมไม่ปฏิเสธแน่ๆ ผมหันไปแยกเขี้ยวใส่เขาที่เอาแต่ยิ้มกับยิ้ม

“เสี่ยอย่าแกล้งผมดิ แค่นี้ผมก็อายจะแย่อยู่แล้ว”

“อายเป็นด้วย” เสี่ยยังไม่เลิกกวนผมอีก! ผมหยุดเดินก่อนจะมองหน้าเขาด้วยสายตาจริงจัง

“เสี่ย! ผมจะร้อง” ผมพูดเสียงสั่น ความจริงผมแค่แกล้งทำเท่านั้น เสี่ยน้อยนิ่งไปนิดก่อนจะยกมือลูบแก้มผมเบาๆ

“ขอโทษครับ” ผมยิ้มออกมาได้เมื่อเสี่ยบอกแบบนั้นก่อนจะรีบหาผลประโยชน์เข้าตัว

“เที่ยงนี้ร้านอาหารเกาหลีพิเศษบิงซูสองเซตรวม”

“....”

“ฮ่าๆ” ผมระเบิดหัวเราะชอบใจเมื่อร่างสูงดูตกใจมากๆ 

“มนุษย์เมียชัดๆ” เสี่ยน้อยพึมพำเสียงเบา แต่ผมก็ได้ยินแถมอ่านปากเขาออกด้วย 

“เสี่ยว่าผมอีกแล้วนะ สองรอบแล้วเดี๋ยวสักวันจะเจอของจริง”  ผมพูดเสียงเข้มจริงจัง เสี่ยน้อยแสร้งทำสีหน้าไม่รู้เรื่องก่อนจะก้มลงมาหอมหัวผมแรงๆ

“ไปกินข้าวกันเถอะ” เสี่ยพูดไม่พอยังกอดคอผมไว้แน่นผมทำท่าจะว่าเขาอีกแต่ก็เห็นคุณหญิงแม่เสี่ยเขาซะก่อนเราถึงไม่ได้ต่อปากต่อคำกันต่อ แต่ผมก็ยังติดใจคำพูดเสี่ยอยู่ดี

เสี่ยน้อยมาส่งผมที่โรงพยาบาลเหมือนทุกวันแต่รอบนี้ผมสะบัดหน้าใส่เขาตลอดเพราะยังติดใจที่เขาบอกว่าผมเป็นมนุษย์เมีย เขาไม่เคยว่าผมแบบนี้เลยเถอะ!(?)

“จริงจังป่ะเนี่ย” เสี่ยที่เดินมาส่งผมข้างในโรงพยาบาลถามขึ้น ผมรีบทำหน้าซื่อๆก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธ

“ชาม”

“อ่ะ พี่หมอ! ผมไปล่ะเสี่ยตั้งใจทำงานด้วย” ผมรีบพูดขัดเสี่ยน้อยพร้อมโบกมือให้เสี่ยแล้ววิ่งไปหาพี่หมอ. พอหันกลับไปมองก็ไม่เห็นเสี่ยเขาแล้วผมถอนหายใจออกมาเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าไปหาพี่หมอในห้องทำงาน

“เป็นอะไรชาม” พี่หมอแค่เห็นสีหน้าผมก็ถามขึ้นมาทันที

“พี่หมอว่าผมจู้จี้จุกจิกมั้ย เหมือนผู้หญิงมั้ยอ่ะ” ผมไม่ตอบแต่ถามกลับ จนพี่หมอเหวอนิดๆก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธ

“ก็ไม่นะ ทำไมหรอ”

“ก็เสี่ยเขาหาว่าผมเป็นมนุษย์เมียน่ะสิ ผมเครียดมากๆ...ผมกลัวทำให้เขาไม่พอใจเพราะนิสัยผม” ผมพูดตามที่ตัวเองคิด...ผมไม่ได้คิดมากที่เขาว่าผมหรอก ผมคิดมากเรื่องนิสัยตัวเองที่ทำให้เสี่ยทนไม่ไหวว่าผมออกมามากกว่า เพราะเราชอบเถียงกันด้วยเรื่องไร้สาระพวกนี้บ่อยมากๆ และผมมักจะแถและไม่เคยยอมตลอด ผมรู้ตัวนะแต่เสี่ยเขาก็ยอมและผมก็ได้ใจ จนมานึกด่าตัวเองก็ตอนที่เสี่ยว่าผมนี่แหละ 

“เสี่ยเขาอาจจะแกล้งชามเฉยๆก็ได้นะ” พี่หมอพูดยิ้มๆ แต่ผมกลับยิ่งเครียด

“ผมก็คิดแบบนั้น แต่ผมก็อดคิดตำนิตัวเองไม่ได้ว่าผมเริ่มพูดไม่รู้เรื่องเหมือนมนุษย์เมียน่ะครับ”

“แล้วชามไปทำอะไรให้ทราฟเขาว่าเอาล่ะ” พี่หมอถามกลับมาผมรีบถอนหายใจเซ็งๆให้ตัวเองทันที

“เราเถียงกันนิดหน่อย...แล้วเสี่ยเขาต้องขอโทษก่อนตลอดอ่ะ ผมรู้ตัวว่างี่เง่านะแต่ผมก็ไม่อยากให้เขารู้สึกว่าผมเป็นแบบที่เขาว่า”

“อืมม พี่ว่าไม่มีใครรู้ดีกว่าตัวเสี่ยหรอกนะน้องชาม เที่ยงนี้รอถามเขาดูว่าเขาเอือมนิสัยเรารึเปล่า” พี่หมอพูดไปยิ้มไปคำพูดของเขาทำให้ผมชะงักเพราะมันจี้ใจดำผมสุดๆ ผมอยากจะมั่นใจกว่านี้แต่ทำไมมันต้องอดคิดไม่ได้ก็ไม่รู้

“โดนจับได้อีกแล้ว” ผมพูดด้วยน้ำเสียงเซ็งๆก่อนจะยิ้มออกมาได้. 

“ชามดูออกง่ายมากเลยนะ ป่านนี้เสี่ยเขารอง้อแล้วล่ะ” พี่หมอพูดด้วยสีหน้ามั่นใจ ผมรีบยกมือขึ้นมาพนมมือทันที

“ขอบิงซูเพิ่มเป็นสามมม”

“เรานี่นะ”

พี่หมอส่ายหน้าให้ผมยิ้มๆ ผมรีบขอตัวกลับห้องทำงานตัวเองพร้อมเปลี่ยนเสื้อผ้า ผมจะดูเที่ยงนี้เสี่ยเขาจะว่าอะไรบ้าง แต่ผมเก็บเรื่องนี้ไว้ข้ามคืนไม่ได้หรอก ผมจะถามเสี่ยเที่ยงนี้เลยจะได้ไม่ต้องมานั่งคิดมากให้ตัวเองเสียงานแบบนี้

 

 

 

********************

 

 พยายามหาฉากหวานๆให้แต่ยากมากๆ. ฮือออ ทำไมแต่งยากแบบนี้เลยสั้นลงสั้นลง ถถถถ  ตอนต่อไปก็ NC  แล้วฮ๊าฟฟฟฟ 

TBC.

 

 

 

 

ความคิดเห็น