ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่12.ความรู้สึกที่ไม่ได้คิดไปเองคนเดียว

ชื่อตอน : ตอนที่12.ความรู้สึกที่ไม่ได้คิดไปเองคนเดียว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 25 เม.ย. 2564 11:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่12.ความรู้สึกที่ไม่ได้คิดไปเองคนเดียว
แบบอักษร

พี...

ในที่สุดก็ถึงวันเสาร์ผมรีบอาบน้ำเเต่งตัวเอาเเบบที่อีกฝ่ายเห็นก็ต้องหลงเสน่ห์ในความหล่อของผม ผมรีบขับรถไปที่ร้านอาหารของสิงห์ ผมรอสิงห์อยู่นานเกือบสองชั่วโมงเค้าก็ไม่มาซักที

ดูท่าผมคงชอบเค้าอยู่ฝ่ายเดียวสินะครับ ให้มันได้เเบบนี้ดิ ผมเริ่มท้อเเท้ใจขึ้นมาเลยนั่งรอเค้าอยู่ในรถ เผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้..

ก็อก... ก็อก... ก็อก...

เสียงเคาะกระจกรถของผมดังขึ้นทำให้ผมตื่นขึ้นมาเเล้วมองไปยังชายหนุ่มที่เเต่งตัวหล่อๆที่ยืนอยู่

"รอนานไหมครับ.."สิงห์ถามผมขึ้นมา ผมก็ส่ายหน้าบอกว่าไม่นานเเต่ความจริงนานมาก เเต่ให้รอนานเเค่ไหนผมก็จะรอ รอได้อยู่เเล้ว..

"เชิญครับ"ผมรียลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูอีกฝั่งให้สิงห์ขึ้นไปนั่ง

"ขอบคุณครับ"สิงห์ยิ้มก่อนผมจะปิดประตูรถฝั่งของเขาเเล้วเดินอ้อมมาขึ้นฝั่งคนขับเเล้วขับรถมุ่งหน้าออกไปตามถนน

"ขอโทษด้วยนะครับพอดีผมตื่นสาย.."สิงห์บอกกับผมออกมาด้วยสีหน้ายิ้มๆ

"ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมรู้คุณเหนื่อยมาทั้งอาทิตย์.."ผมบอกกลับอีกฝ่ายด้วยสีหน้ายิ้มเเย้ม ถึงจะรอมากกว่านี้ผมก็รอได้..

"ผมดีใจนะที่คุณยอมมากับผม.."ผมบอกกับสิงห์ไปทันทีตามที่ผมคิด

"ผมไม่ได้เที่ยวนานเเล้วหน่ะตั้งเเต่จบม.ปลายมา.."สิงห์พูดก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเล่น

"ชีวิตคุณคงลำบากมากเลยสินะครับ..."ผมถามสิงห์ด้วยความสงสัย เท่าที่ฟังมาชีวิตเค้าก็เป็นเเบบนั้น ไหนจะกินข้าวกับข้าวเปล่า มาม่า เรื่องเรียนไหนจะเรื่องเปิดร้านอีก

"ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ.."สิงห์พูดบอกกับผมก่อนผมจะขับรถต่อไปเรื่อยไปจนถึงวัดที่เก็บเถ้ากระดูกของเเม่ผม

"ถึงเเล้วครับ"ผมพูดก่อนสิงห์เค้าจะเปิดประตูเดินลงไปยืดเส้นยืดสาย วัดนี้เป็นวัดที่ใหญ่อยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองเท่าไหร่นัก อาณาบริเวณกว้างขวางมากๆ

"ทางนี้ครับ.."ผมพูดก่อนจะเดินนำสิงห์ไปที่ที่เค้าไหว้พระ ทำบุญกัน ผมมาที่นี่บ่อยเเต่ช่วงนี้ไม่ค่อยได้มา..

พวกผมทำบุญกันไปเรื่อยๆถวายสังฆทาน ปล่อยนก ปล่อยปลา ก่อนผมจะเดินไปที่ป้ายชื่อของเเม่ผมที่ติดอยู่ที่กำเเพง

"เเม่คุณเป็นผู้หญิงที่สวยมากๆเลยนะครับดูท่าทางใจดี..ถึงว่าคุณถึงได้.."

"หล่อใช่ไหมหล่ะครับ.."ผมตัดบทคำพูดของสิงห์ก่อนจะหันไปมองเค้า

"ผมจะบอกว่าเป็นคนดีหน่ะ.."สิงห์พูดด้วยหน้านิ่งๆ อ่าวนึกว่าจะชมว่าผมหล่อซะอีก..

"เเม่ครับวันนี้พีพาคนที่พีชอบมาทำความรู้จักกับเเม่ด้วยหล่ะ..เค้าน่ารักมากเลยหล่ะครับ.."ผมจุดธูปหนึ่งดอกขึ้นมาไหว้เเม่ของผม

"พีหวังว่าพ่อจะเข้าใจเรื่องเเบบนี้เหมือนเเม่บ้างนะครับ"ผมพูดบอกออกมาต่อ ผมรู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่มาที่นี่เหมือนเเม่ของผมนั่งฟังผมระบายเรื่องต่างๆให้ฟัง

สิงห์เค้าก็จุดธูปเเล้วพนมมือไหว้เเบบเงียบๆมีเเต่ผมที่นั่งเล่าทุกอย่างให้เเม่ของผมฟังไปเรื่อยๆ ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นเด็กมีปัญหาครอบครัวไม่สมบูรณ์ยังไงก็ไม่รู้ สิงห์เค้าก็ปล่อยให้ผมนั่งพูดไปเรื่อยๆโดยเขานั่งฟังอยู่เเบบเงียบๆ

"พีไปก่อนนะครับเเม่เเล้วพีจะมาหาเเม่บ่อยๆนะ.."ผมพูดก่อนจะลุกขึ้นเดินออกจากตรงนั้นมา

"นี่ครับ.."สิงห์ยื่นผ้าเช็ดหน้าให้กับผม นี่ผมร้องไห้งั้นเหรอครับเนี่ย ผมขี้เเยให้คนที่ผมชอบเห็นเเบบนี้ได้ไง..

"ขอโทษนะครับที่ผมขี้เเย"ผมบอกกับสิงห์ที่ยืนอยู่

"เครื่องธรรมดานะครับที่คนเราจะอ่อนเเอ คุณไม่จำเป็นต้องทำตัวเข้มเเข็งตลอดเวลาก็ได้.."สิงห์บอกกับผมก่อนจะเดินนำผมไปที่รถของผมที่จอดอยู่..

หลังจากนั้นผมก็พาเค้าไปที่สวนสาธารณะ ผมชอบที่นี่มากๆมันเป็นที่ที่สงบเเละสวยงามมากๆเหมาะกับการนั่งเล่นคิดอะไรไปเรื่อยๆ

"ผมชอบมานั่งคิดอะไรคนเดียวที่นี่ผมรู้สึกสงบมากๆเลยหล่ะครับ"ผมบอกกับสิงห์ออกมาก่อนผมจะนั่งลงบนพื้นมองต้นไม้สีเขียวขจีบริเวณรอบๆ..

"เเล้วครอบครัวคุณเป็นไงบ้างครับ คุณไม่เห็นเคยเล่าให้ผมฟังเลย.."ผมถามออกมาด่วยความสงสัย

"ครอบครับของผมมีความสุขดีครับเเม่ของผมอยู่ต่างประเทศทำงานไปด้วย ส่วนพ่อก็อยู่ที่ไทยนี่เเหละครับ ผมจะไปหาเเม่ของผมที่ต่างประเทศก็เดือนละครั้งไม่ก็สองเดือนครั้ง"สิงห์บอกกับผมออกมา

"เเล้วเรื่อง..."

"ไม่มีปัญหาอะไรหรอกนะครับ พ่อเเม่ผมเข้าใจเรื่องความรักที่มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าเราจะเป็นเพศไหน.."สิงห์บอกกับผมออกมา เหมือนเค้าอ่านใจผมได้เลยว่าผมจะถามเรื่องอะไร..

"ให้ผมเดานะเเม่คุณคงจะสวยมากๆเลยเเน่ๆลูกชายถึงได้ทั้งหล่อทั้งน่ารักเเบบนี้.."ผมพูดตามที่ผมคิด

"คุณก็เวอร์ไปนะครับ.."สิงห์พูดบอกกับผม ผมพูดตามความจริงทุกอย่างเลยนะครับ ผมสีน้ำตาล ดวงตา สีผิว รอยยิ้ม ริมฝีปาก ของเค้าผมชอบทุกอย่างเลยมันดูดีไปหมดเห็นเเวบเเรกผมนึกว่าเค้าจะเป็นดาราซะอีก..

"ทำไมคุณถึงมาชอบคนเเบบผมหล่ะ.."สิงห์ถามผมสมองผมก็สั่งการให้ตอบไปโดยอัตโนมัติ

"เพราะชอบรอยยิ้ม ชอบที่นายเป็นนาย อยู่ด้วยเเล้วสดใสมีความสุข เวลาที่คุณอยู่ใกล้ใครผมก็หึงคุณ.."ผมบอกออกมา ใช่ผมไม่ชอยให้สิงห์อยู่ใกล้ใครโดยเฉพาะไอคัตเตอร์นั่น ไม่ต้องรู้จักผมก็พอเดาได้ท่าทางเเบบนั้นไอหมอนั่นชอบสิงห์เเน่นอน

"งั้นเหรอครับ.."สิงห์ทำสีหน้าเหมือนจะเข้าใจในคำพูดของผม

"เเล้วคุณชอบผมบ้างไหม..."ผมตัดสินใจถามความรู้สึกของอีกฝ่ายออกมา

"ผมมากับคุณเเบบนี้คุณยังไม่รู้อีกเหรอครัยว่าผมคิดยังไง"สิงห์พูดบอกกับผมออกมาทำให้ผมยิ้ม ผมรู้สึกดีที่มันไม่ได้เป็นเเค่ความรักข้างเดียว

พวกเราสองคนนั่งคุยกันไปเรื่อยไป..นอนกลิ้งบนหญ้า ไปเดินเล่นพูดคุยเเลกเปลี่ยนเรื่องราวความรู้สึกต่างๆความประทับใจที่มีต่อกันเเละกัน หลังจากนั้นผมก็พาเค้าไปดูหนังมันไม่ใช่หนังรักโรเเมนติกหรอก มันคือหนังผีต่างหากผมหวังว่าเวลาเค้าหลังเค้าอาจจะหันมาซบอกของผมบ้างก็ได้..

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

เป็นไงกันบ้างครับสำหรับตอนนี้ของนิยายมีความรู้สึกนึกคิดยังไงก็มาคอมเม้นท์บอกไรท์กันได้นะครับมาติมาชม มาเสนอข้อเสนอเเนะอะไรได้หมดเลยนะครับ

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว