เซตื่นแล้วเหรอ?

จะไปไหนเหรอ?

ให้ฉันไปด้วยไหม?

เลิกงี่เง่าเเล้วหันหน้ามาคุยดีๆสิเซ

ฉันไม่รู้ว่าเธอโกรธอะไร

แต่ถ้าไม่พูดฉันไม่รู้หรอกนะ

ห๊ะ...

นี่เธอ...

ให้อภัยแล้วก็จบไปดิ

อย่ามารื้อฟื้น

อย่าพูดอะไรไม่รู้เรื่อง

อย่ามาพูดไม่รู้ความ

ถ้าพูดไม่รู้เรื่อง

เหนื่อยก็ไปให้พ้น

ฉันไม่ง้อหรอก

พูดอะไรไม่รู้เรื่องสักอย่าง

บอกให้ชัดๆสิ

ว่าโกรธฉันเพราะฉันทำอะไร?

อะไรของยัยนั่น

นายไม่ต้องไปว่าเซ

ทำเร็นต่อไป!!!

ครับๆ

//คุยกันเรื่องฝีมือนักเคิลเพื่อเปลี่ยนเรื่อง

...

คิรัวร์...

ขอถามอีกครั้ง...

นายไปฆ่าใครรอบตัวเซรึเปล่า?

บิทเก็ท!!

ตอบมา...

ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ

ถ้าเซฆ่านายฉันก็ไม่รู้ด้วยนะ

หมายความว่ายังไงเหรอ?

เซดู....

เหมือนคนที่มองเราเป็นคนอื่น

พวกนายเป็นเพื่อนเธอแท้ๆ

แต่สายตาเซไม่เปลี่ยนไปเลย

มันเหมือนกำลังสนุก

แต่ไม่มีการเชื่อใจ

เหมือนกับกำลังเล่นกับคนที่ไว้ใจได้

แต่ไม่เชื่อใจ

เรียกว่าไงดีล่ะ...

เหมือนมีบางอย่างที่ทำให้เซไม่เชื่อใจพวกนายเกิน50%

ฉันว่ามันน่าจะเกี่ยวกับตัวคิรัวร์ล้วนๆเลย

นายลองนึกสิ...

ว่ามีอะไรเกี่ยวกับเซบ้าง?

ที่เกี่ยวกับการตายในครอบครัว

ที่พวกนายเป็นคนทำ

คงมี2ครั้งมั้ง

2เหรอ?

อืม...

ครั้งแรกคือ...

พี่กับพ่อถูกจ้างให้ไปฆ่าผู้นำตระกูลคนก่อนของตระกูลอาซิลเล็ท

ฉันรู้ว่างานสำเร็จ

แต่ผลกระทบคืออะไรบ้างฉันไม่รู้

ฉันได้ยินมาจากพี่ตอนกลับบ้าน

มันเป็นเรื่องตอนที่ฉันยังไม่เกิด

เลยน่าจะไม่เกี่ยว

ส่วนครั้งที่2

คือ...

งานฆ่าล้างตระกูลอาร์เทมิส

ที่เป็นตระกูลแม่ของเซ

เชี้ย//ตกใจ

...//ตกใจ

ถึงจะได้ยินมาแล้วก็ยังตกใจอยู่ดีอ่ะ😅😅

งานนี้คนตระกูลอาร์เทมิสทั้งหมดต้องตาย

แต่ฉันยกเฟรอาไว้

เพราะยัยนั่นตาเหมือนน้องฉัน

เลยฆ่าไม่ลง

เลยเว้นไว้คนนึง

แล้วไงต่อ

มีเรื่องอื่นอีกไหม?

นึกสิ...

อ๊ะ...//ตกใจ

มีเรื่องผิดปกติ1อย่าง

แต่ฉันไม่ได้บอกคนในครอบครัวแต่ยังคงจำได้ดี

เรื่องอะไรเหรอ?//ลุ้น

ฉันฆ่าคนที่ชื่อ..เซย์อิน อาร์เทมิสไปแล้ว

ห๊ะ...

//หยุดเร็น

พูดใหม่สิคิรัวร์...//เสียงโกรธ

กอร์นเร็น..

ไว้ก่อนบิทเก็ท

เล่ามาสิคิรัวร์..

ฉันฆ่าคนที่ชื่อเซย์อินไปแล้ว...

แม่ของเซคือคนที่อยู่ในลิซของคนที่ต้องฆ่า

แล้วเซก็มีชื่อด้วย

แต่แม่เซตายไปนานแล้ว

ฉันเลยว่าจะกลับ

แต่อยู่ๆฉันก็พบกับคนที่ต้องฆ่าคนสุดท้ายนั่นก็คือเซ...

แต่สีตาทั้งสองคนต่างกัน

ฉันเลยสุ่มฆ่าคนนึง

คือคนที่มาหาฉัน

และบอกว่าอย่าเข้าใกล้2คนนั้น

แปลว่าวันนั้น...

ฉันฆ่าผิดคนสินะ...

คิรัวร์...//โกรธจัด

//เผลอใช้เร็น

ใจเย็นๆนะ

💢💢💢

คิรัวร์

ฉันเข้าใจนะว่างาน

ฉันเริ่มเข้าใจเเล้วว่าทำไมเธอเหนื่อย

เซอดทนกับนายมาหลายปี

ฉันว่ามันไม่แปลกเลยว่าทำไมคำทำนายถึงบอกว่าเซจะล้มตระกูลโซลดิ๊ก

เพราะนายฆ่าคนในครอบครัวเซไง?

//ร้องไห้

เซ....

ทนได้ยังไง?

ทนเป็นเพื่อน...

ทนรักนายได้ยังไง?

ทนพูดกับนาย

และทำทุกอย่างเหมือนไม่เคยเกิดขึ้นได้ไง

เซพูดถูก

ถ้าให้อภัยทุกอย่าง

คงเป็นคนโง่จริงๆนั่นแหละ

นาย...

ทำอะไรลงไปคิรัวร์?

เคยขอโทษเซไหม?

ฉัน...

ไม่เคยเลยใช่ไหม?

ฉันเคยขอโทษ

ที่ทำร้ายความรู้สึกยัยนั่น

แค่ขอโทษคงไม่พออ่ะคิรัวร์

นายมัน...

สมควรตายๆไปซะ

ถ้าฉันเป็นเซ

ฉันคงฆ่านายไปนานแล้ว

ดีนะที่คุราปิก้าไม่รู้เรื่องนี้

ถ้ารู้คุราปิก้ากับเลโอลีโอไม่อยู่เฉยแน่ๆ

ฉันรู้...

คุราปิก้ากับเซความรู้สึกของสองคนนั้นมันก็พอๆกัน

แต่เซเลือกที่จะก้าวเดินต่อ

เพื่อให้ตัวเองมีความสุข

ส่วนคุราปิก้าเลือกแก้แค้นเพื่อให้คนที่ตายไป

สองคนนั้นทางเลือกต่างกัน

ฉันเดาว่าคนที่เซบอกว่าฉันฆ่าเธอ

แล้วทำให้เซโกรธ

น่าจะเป็นเด็กคนนั้น

เเต่ฉันไม่รู้

ตอนฉันถาม

เธอก็บอกว่าชื่อเซนิ

เด็กคนนั้นบอกเองว่าชื่อเซ

ว่าเด็กคนนั้นจะเป็นเพื่อนสนิทของเซ

แล้วรู้ว่า...

ตกอยู่ในอันตราย

เลยบอกว่าตัวเองคือเซ

เพื่อปกป้องเซตัวจริง

ถ้าทำแบบนั้น...

คิรัวร์..

นายเคยบอกฉันว่า...

ฉันว่าไม่น่าใช่นะ..

เซ เด็กคนนั้น แม่ของเซ เฟรอา

ทั้ง4คน..

ไม่ได้ทำอะไรผิดเลย//น้ำตาไหล

นายฆ่าคนที่ไม่มีความผิด

เพียงเพราะงานนี้จริงๆเหรอ?

นายอยากเลิกฆ่าใครใช่ไหม?

มันสมควรแล้ว

ถึงคิรัวร์จะเป็นเพื่อนฉัน...

แต่ถ้าฉันรู้...

ฉันเองก็ไม่ปล่อยคิรัวร์มาถึงทุกวันนี้หรอก

นาย...

ไม่ควรได้รับการอภัย..คิรัวร์...//น้ำตาไหล

ฉัน...

ควรไปตายซะจริงๆสินะ

ใช่....

เซ...

ไม่ควรมาเจอนายเลย...

ฉันเดาว่าเซยอมนายมาตลอด

เพราะคนในตระกูลแม่ไม่สนิทกับเธอ

แต่พอเธอรู้ว่าเพื่อนคนสำคัญโดนฆ่าโดยนาย

มันคงถึงขีดสุดแหละคิรัวร์

ทำใจเถอะ

เลิกยุ่งกับเซ..

แล้วก็อย่าไปคุยกับเธออีก

เพราะคนที่ฉันเรียกให้มาฝึกให้เซ...

เขาคงได้ฆ่านายตายคามือแน่ๆ

นายทำให้เซไม่ได้ครึ่งนึงของเขาหรอก

ถ้าฉันรู้ว่านายกับเซเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

ฉันจะไม่ช่วยเด็ดขาด//ร้องไห้

ฉันว่า..

ถ้าเฟรอารู้...

เธอคงไม่โอเคนะคิรัวร์

เพราะเฟเอง

ก็ทำเรื่องที่เซไม่น่าอภัยไว้ให้เซด้วย

ฉัน....

ไม่ได้ตั้งใจนะ...

ขอโทษ....

เซ...

มาทำไรที่นี่?

เหรอ?

ว่าแล้วว่าดูเเปลก

เซ...

เข้าคาเฟ่กันได้ไหม?

ก็ดูน่าอร่อยนิ

เลยสั่งเยอะ

ครับๆ

เซ...

//ยิ้มอ่อนโยน

เกิดอะไรขึ้นเหรอ?

น้องดูเศร้าๆ

พี่เลยถามดู

พี่ชอบเซแบบเดิมมากกว่านะ

พี่ชอบเซที่ขี้บ่นเป็นคนแก่

มีอะไรในใจก็พูดมาก

แล้วก็บ่นให้พี่ฟังไง

พี่ชอบแบบนั้น

ตอนแรกพี่คิดว่าถ้าเซไม่บ่น

ไม่พูดมากจะน่ารักกว่านี้

แต่..พี่รู้แล้วล่ะ...

พอไม่มีเซคนนั้น

พี่เห็นแต่เซผู้ขี้เหงาและกอดทุกอย่างไว้คนเดียว

เหมือนกันช่วงเเรกที่เราเจอกัน

พี่..

คิดผิดสินะ...

//ถอนหายใจ

หืม...

ว่าไง?

ห๊ะ....//ตกใจ