ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่8.ความสัมพันธ์ที่เริ่มก่อตัว

ชื่อตอน : ตอนที่8.ความสัมพันธ์ที่เริ่มก่อตัว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 21 เม.ย. 2564 09:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่8.ความสัมพันธ์ที่เริ่มก่อตัว
แบบอักษร

สิงห์..

ผมเพิ่งรู้ว่าตังเองเป็นคนที่โดนยั่วโมโหได้ง่ายมากก็วันนี้นี่เเหละครับผมเป็นคนใจเย็นมาตลอดเท่าที่ผมจำความได้เเต่ทำไมวันนี้ผมถึงได้หัวร้อนเเบบนี้

"เเล้วผมจะได้กินข้าวผัดไหมครับ.."พีถามผมออกมา ไอหมอนี่ไปฝึกฝนสกิลการหยอดมารึไงนะตลอดสองอาทิตย์ที่ผ่านมาถึงได้หยอดเก่งขนาดนี้

"โทษทีครับกระทะอยู่ในถังขยะไปเเล้ว..กินนี่เเทนเเล้วกันกลับ"ผมพูดก่อนจะตักข้าวเปล่าใส่จานเเล้วยื่นให้พี

"ข้าวเปล่าเนี่ยนะครับ..."พีถามผมก่อนจะมองหน้าผมสลับกับจานข้าวเปล่า

"ครับ มันอร่อยมากเลยนะ คุณต้องคิดถึงคนที่ไม่มีข้าวกินสิครับ มีเเค่นี้ก็ดีเเล้ว มีข้าวกินเเล้วค่อยจินตนาการมันว่าเป็นอะไรก็ได้ไงครับ"ผมบอกกับพี่ออกมาความจริงเเล้วผมทำบ่อยมากๆตอนเรียนมหาลัยก็เงินมันหมดหนิข้าวเปล่ากับมาม่าก็ยังดี ผมไม่อยากขอเงินพ่อของผมหน่ะ อีกอย่างผมอยากสัมผัสความลำบากบ้าง

"งั้นผมขอคิดว่ามันคือขนมหวานหล่ะกัน.."พีพูดก่อนจะยิ้มให้กับผม

"ระวังจะหวานจนเเสบคอนะครับ.."ผมพูดก่อนจะหาอะไรทำไปเรื่อยระหว่างที่พีกำลังตักข้าวเปล่าใส่ปากเเล้วเคี้ยวมันอย่างอร่อย

"คุณเชื่อไหมผมไม่เคยกินข้าวเปล่าเฉยๆมาก่อนเลยนะ..ผมไม่ชอบด้วย"พีบอกกับผมออกมาโธ่ไอลูกคุณหนู..

"เหรอครับเเล้วทำไมถึงยอมกินหล่ะ.."ผมถามออกมา ไอหมอนี่ต้องหาทางหยอดผมอีกเเน่

"ก็เพราะเป็นคุณไงที่บอกให้ผมกิน..คนอื่นบอกผมไม่กินหรอก.."พีบอกกับผม นั่นไงผมว่าเเล้วเชียว

ถึงหมอนี้จะหน้าตาคล้ายคนที่ผมเคยชอบก็จริงเเต่นิสัยต่างกันมากเลยหล่ะครับ คนนั้นเค้าจะยิ้มตลอดเวลาทำตัวน่ารักๆเป็นไอต้าวของผม เเต่นี่อะไรก็ไม่รู้ชอบทำให้หัวร้อน

"คุณเชื่อเรื่องคนหน้าตาคล้ายกันไหม..โดยที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน.."ผมถามพีออกมาไม่รู้ดิว่าทำไมผมถึงถามเเบบนั้น

"ไม่เชื่อหรอกครับ มันต้องมีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกันบ้างเเหละครับเเบบหนังไทยที่มีพลอตเรื่องฝาเเฝดถูกเเยกกันตั้งเเต่เด็กๆอะไรทำนองนั้น"พีบอกกับผมออกมาก่อนจะยื่นจานข้าวให้กับผม ไอหมอนี่ดูละครกับซีรีย์มากไปรึเปล่าเนี่ย..

"ขออีกจานได้ไหมครับมันไม่อิ่ม.."พีบอกกับผมออกมา ทำให้ผมยิ้ม

"นี่ครับ.."ผมตักข้าวใส่จานให้กับพีไปอีกก่อนพีจะรับไปกินต่อ

"เเล้วเรื่องดอพเพลแกงเกอร์หล่ะคุณเชื่อไหม.."ผมถามต่อด้ยความสงสัย เเต่เค้าจะรู้จักเหรอ มีเเต่เจ้าพ่อองค์ความรู้อย่างไอโรมเท่านั้นเเหละครับที่รู้ทุกเรื่อง โยเฉพาะพวกเรื่องยิบย่อย

"มันคืออะไรเหรอครับ ทำไมชื่อเเปลกๆจัง.."พีถามผมออกมา ไม่รู้จักจริงๆด้วย

"ก็คืองี้ครับ สมมติว่ามีผมอยู่สองคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ไม่ใช่พี่น้องไม่ใช่ฝาเเฝด หน้าตาเหมือนกันทุกอย่าง นิสัยบางอย่างก็เหมือนกันอะไรทำนองนั้น.."ผมพูดยกตัวอย่างเพื่อความเข้าใจง่ายๆ

"มีคุณสองคนก็ดีนะครับสิงห์ โลกนี้จะได้สดใส.."พีบอกกับผมออกมาด้วยสีหน้ายิ้มๆ

"ทำไมหล่ะครับ.."ผมถามออกมาผมพอจะคาดเดาคำตอบได้เเต่ผมก็ยังอยากรู้อยู่ดี คงจะหยอดผมอีกตามเคย

"ก็คุณเป็นคนที่คิดบวก เป็นคนให้กำลังใจคนอื่นได้ดี ยิ้มของคุณทำให้โลกสดใส ใครอยู่ด้วยหรืออยู่ใกล้ๆก็มีความสุข ใครได้เป็นเมียนะโชคดีตายเลย"พีพูดบอกกับผมออกมา เป็นคำตอบที่ไม่คาดคิดว่าเค้าจะตอบเลยนะเนี่ย เดี๋ยวนะเป็นเมีย นี่มันอะไรกัน

"เป็นเมียเหรอครับ เเต่ผมเป็นผู้ชายนะ.."ผมพูดบอกกับพีออกมา

"ก็นี่มันสมัยไหนเเล้วจะเพศเดียวกันก็เป็นเเฟนกันได้ ผมคิดว่าเรื่องนี้มันเป็นเรื่องปกตินะครับ เเม่ผมสอนมาดี"พีบอกกับผมออกมา เเสดงว่าหมอนี่ไม่ได้ติดขัดอะไรเรื่องของเพศสินะ..

"ผมอยากเจอเเม่คุณจริงๆเลยที่สอนคุณมาดีเเบบนี้.."ผมพูดบแกกับพีเเต่เขาดูหน้านิ่งๆไป

"เเม่ของคุณตายเเล้วสินะครับ..ผมขอโทษที่พูดเเบบนั้นนะ.."ผมพูดบอกออกมา ผมไม่ได้เดาเอาหรอกนะเเต่ผมรู้ด้วยสัมผัสบางอย่างเอาจริงๆผมเพิ่งนึกได้ว่าเลโอเล่าให้ผมฟังว่าเเม่ของพีเสียชีวิตไปเเล้ว

"ไม่เป็นไรหรอกครับ ว่าเเต่คุณรู้ได้ยังไงเหรอครับ"พีถามผมออกมาด้วยสีหน้าสงสัย

"ผมมองเห็นผีได้ครับ"ผมบอกกับพีออกมาทำให้อีกฝ่ายหลุดขำออกมา ว่าเเล้วต้องไม่เชื่อกันเรื่องนี้จะคิดว่าผมล้อเล่นก็ได้นะผมไม่ว่าเเต่ถ้าจะคิดว่าผมพูดจริงมันก็ไม่เเปลก..

"ระวังข้าวติดคอนะครับ"ผมบอกกับพีออกมาก่อนจะหาเรื่องทำอะไรไปเรื่อยเช็ดนู่นเช็ดนี่

"เเก้วใบนั้นคุณหยิบมาเช็ดห้ารอบเเล้วนะครับ.."พีบอกกับผมออกมานี่เค้าสังเกตด้วยงั้นเหรอครับเนี่ย

"คุณกับเเฟนคุณ.."

"เลิกเเล้วไงครับตอนนี้ผมโสด.."พีรีบตัดบทบอกกับผมออกมาทันทีโปรโมทตัวเองเเบบสุดๆ

"ถ้าคุณว่างๆเราไปหาเเม่ผมกันไหม.."พีพูดชวนผมออกมา

"ไปหาเเม่คุณ.."ผมทำหน้าสงสัยอย่างมากต้องไปยังไงเหรอ ขึ้นสวรรค์ไปเหรอ มันต้องตายก่อนหนิ

"ไปที่ป้ายศพหน่ะ..ผมไม่ได้ไปหาท่านมานานเเล้วเหมือนกัน.."พีบอกกับผมออกมา อ่อเเบบนี้นี่เองนึกว่าต้องไปตายซะเเล้ว..

"เเล้วนี่คุณกลับบ้านยังไงครับ.."ผมถามพีด้วยความสงสัยก็เล่นมาซะดึกขนาดนี้

"ผมขับรถมาครับเเล้วคุณหล่ะ.."พีตอบก่อนจะถามผมกลับมา

"ผมก็เอารถมาครับ..เเต่มีไอมือดีที่ไหนไม่รู้มาปล่อยลมล้อรถผม.."ผมพูดก่อนพี่เค้าจะมีปฏิกิริยาบางอย่าง เหมือนคนเเอบหัวเราะ หรือไม่ก็คนที่รู้ว่าเเผนตัวเองสำเร็จเเล้ว

"ถ้าไม่รังเกียจให้ผมไปส่งไหม.."พีบอกกับผมออกมา

หลังจากนั้นพีก็ช่วยผมเก็บกวาดร้านเเล้วก็ปิดร้าน ก่อนเค้าจะขับมาส่งผมที่คอนโดของผมผมลงจากรถก่อนจะเดินไปฝั่งคนขับเเล้วเคาะกระจกรถ

"มีอะไรเหรอครับ.."พีถามผมออกมาไม่น่าถามนะว่ามีอะไร

"ผมรู้นะครับว่าคุณเป็นคนทำ..."ผมยิ้มก่อนจะพูดออกมา

"คุณรู้.."พีถามผม ทำไมผมจะไม่รู้หล่ะลานจอดรถผมมีกล้องวงจรปิดนะครับ

"ใช่เเต่ผมไม่ว่าคุณหรอกฝันดีนะครับพี.."ผมพูดบอกกับพีก่อนจะเดินมา

"ฝันดีเหมือนกันนะครับสิงห์.."พีตะโกนไล่หลังผมมาผมก็เดินเข้ามาในตัวคอนโดส่วนพีก็ขับรถกลับไป..

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

เป็นไงกันบ้างครับสำหรับตอนนี้ของนิยายมีความรู้สึกนึกคิดยังไงก็มาคอมเม้นท์บอกไรท์กันได้นะครับมาติมาชม มาเสนอข้อเสนอเเนะอะไรได้หมดเลยนะครับ

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว