email-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Part 1 Start

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 268

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 21 เม.ย. 2564 02:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Part 1 Start
แบบอักษร

Start 1 

ณ บริษัท k 

เสียงรองเท้าหนังดังกระทบพื้นดังใกล้เข้ามา พร้อมสายตาคมเป็นประกายที่กวาดมองไปรอบๆสายตาที่เขาใช้มองสร้างความน่าอึดอัดให้กับพนักงานในบริษัท

สีหน้าเคร่งขรึมของเขาช่างขัดแย้งกับใบหน้าขาวหวานราวหญิงสาวด้วยตำแหน่งประธานบริษัท ก็ไม่แปลกที่เขาจะมีท่าทางเด็ดขาด

จนผู้คนไม่กล้าเข้าหาจนกระทั่งเดชาลูกน้องคนสนิทรีบวิ่งเข้ามา

 

"นายน้อยครับ..คือวันนี้ก่อนกลับผมของแวะกด----"

เดชายังไม่ทันที่จะพูดจบประโยชน์เสียงผู้เป็นนายก็แทรกขึ้นมา

 

"อืม"

 

ช่วงเย็น 

 

รถเก๋งสีดำเงาหรูหรา สะดุดสายตาคนที่อยู่บริเวณนั้น ให้หันมาซุบซิบอย่างสงสัยว่าเจ้าของรถคันนี้คือใคร..

"นายน้อยครับ...รอผมสักครู่นะครับ ผมขอเวลาไม่เกิน 10 นาที " เดชาเอ่ยบอกพลางปลดเข็มขัดนิรภัย       

" อืม " เจ้าของใบหน้าหวานกล่าวทั้งที่สายตายังคงมองไปรอบๆผ่านกระจกที่ติดฟิล์มทึบ ทำให้บุคคลภายนอกไม่สามารถมองทะลุเข้ามาข้างในได้

      

เสียงเปิดปิดประตูรถทำให้ธนารู้ว่าเดชาเลขาของตนได้ออกไปนอกตัวรถแล้วสายตาของธนาก็มองไปรอบๆจนไปสะดุดเข้ากับร่างโปร่งที่กำลังเร่งทำกิจการของตนเพื่อให้ทันลูกค้า

ด้วยความร้อนของเตาอบขนม ทำให้เจ้าของใบหน้าคมมีเหงื่อชุ่มตามร่างกาย เสื้อขาวที่บางอยู่แล้วพอโดนเหงื่อก็เผยให้เห็นกล้ามเนื้อแข็งแรงทะลุเสื้อที่ใส่

สายตาคมเหลือบมองป้ายหน้าร้าน ก่อนจะอุทานออกมาเหมือนนึกอะไรขึ้นได้

 

" เค้ก! "

         

" มาแล้วค้าบบบบ นายน้อย " เสียงปิดประตูรถทำให้ธนาหลุดจากความคิดก่อนจะกลับมาทำหน้านิ่งตามเดิม

" เดชา " น้ำเสียงต่ำเรียบเฉยของผู้เป็นนายทำให้เดชาที่กำลังยุ่งกับการยัดเงินเก็บใส่กระเป๋า รีบเงยหน้าหันมองผู้เป็นนายทันที เพราะขืนชักช้ามีหวังหัวเขาได้หลุดออกจากบ่าแน่

"มีอะไรหรอครับนายน้อย ? "เดชาขานรับผู้เป็นนาย

"เค้กนี้มันสั่งกันอย่างไง ? " 

ทุกสิ่งรอบข้างหยุดนิ่ง เดชาถึงกับตะลึงกับคำถามที่ธนาพูดออกมา เพราะตั้งแต่เดชาเข้ามาทำงานเป็นเลขาให้กับบริษัทนี้ก็ไม่เคยเห็นธนาสั่งหรือกินขนมหวานเลยสักครั้ง

"อ..อะไรนะครับ " เดชาแทบไม่เชื่อในสิ่งที่ตนได้ยิน

"กูถามว่าเค้กสั่งอย่างไง.. ถ้ามึงถามอีก.. รับรองหัวมึงได้เป็นรูแน่เดชา"

ธนาเอยตอบด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกดวงตาคมที่น่าเกรงขามสบตาลูกน้องอย่างคาดโทษ

"ค...ครับ..เอ่อ.."

เดชารีบอธิบายวิธีการซื้อให้กับธนาอย่างละเอียด โดยที่ไม่คาดคิดว่าเจ้านายน้อยของตนจะตั้งใจฟังเรื่องแบบนี้

 

"เอ่อ..นายน้อยครับให้ผมลงไปซื้อให้ดีไหมครับ... " เกิดความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง เดชาเริ่มหน้าซีดอย่างเห็นได้ชัด ใจของเดชาไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเพราะรอลุ้นคำตอบจากผู้เป็นนาย

"เออ..ก็ดี "

พอได้คำตอบเดชาจึงรีบลงจากรถทันทีเพื่อตรงไปยังร้านเบเกอรี่ที่มีร่างสูงของใครบางคนยื่นอยู่เมื่อเดชาเปิดประตูเข้าไป ก็มีเสียงหนึ่งพูดขึ้น

"ยินดีต้อนรับครับ ไม่ทราบว่าสนใจรับอะไรดีครับ? "พนักงานหนุ่มที่ดูสูงพอๆกับเขาเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงที่เป็นมิตร แต่เดชากับนึกได้ตนว่าไม่ได้ถามธนาว่าจะเอาอะไร......บ้าจริง!!

"เอ่อ..ขอเค้กที่เป็นเมนูแนะนำอย่างละชิ้นครับ "

 

"ครับ ..เชิญลูกค้านั่งรอสักครู่นะครับ "เดชาสั่งเมนูเสร็จก็ตรงไปที่นั่งทันที เขาสังเกตได้ว่าทั้งร้านไม่มีลูกจ้างหรือพนักงานคนอื่นเลยนอกจากร่างโปร่งที่รับเมนูจากเขา

"เสร็จแล้วครับ คุณลูกค้า " เดชาหลุดออกจากความคิดและรีบตรงไปเพื่อชำระเงินทันที

"เอ่อ..ทั้งหมด265บาทครับ "เดชาควักธนบัตรใบ500ออกมาจ่ายให้กับพนักงานทันที

"ไม่ต้องทอน"เดชารีบเดินออกจากร้านด้วยความเร็วเนื่องจากเขาให้ธนารอเป็นเวลานาน

"เอ่อ..ขอบคุณครับ โอกาสหน้าเชิญใหม่นะครับ "

"นี้ครับนายเค้กที่สั่ง "เดชายื่นถุงเค้กให้กับผู้เป็นนาย

"อืม..มึงรู้จักพนักงานคนที่ขายเค้กคนนั้นไหม "ธนาเอ่ยปากถามอีกครั้ง

"ไม่นิครับนายน้อย "และบทสนทนาก็จบลงเพียงเท่านี้ รถหรูเคลื่อนตัวออกอย่างช้าจนถึงคฤหาสน์หรูของธนา

 

ณ คฤหาสน์หรู 

" เดชา มึงไปสืบประวัติของเจ้าของร้านเบเกอรี่มาให้กูที กูต้องการภายใน1 ชม.นี้ "ธนาพูดเสียงแข็งเชิงเน้นย้ำบอดี้การ์ดตรงหน้า ก่อนจะลุกเดินขึ้นไปชั้น2ของคฤหาสน์

"ค..ครับ " เดชารีบรับคำแล้วก้มลงโค้งให้ผู้เป็นนายก่อนจะก้าวเดินไปอีกทาง

เขาไม่รู้ทำไมถึงได้สนใจเจ้าของร้านเบเกอรี่อะไรนั้นขนาดนั้น สนใจอะไรไม่สนใจ มาสนใจคนขายขนมเค้กเนี่ยนะ    แถมยังสูงหน้าคมกว่ากูอีก กูจะเหงาอะไรขนาดนั้น และไม่ใช่ว่าไม่มีหญิงสาวหรือชายหนุ่มหน้าตาดีเข้าหานะ อะไรของกูว่ะเนี่ย !...

มือเรียวยกขึ้นกุมขมับพลางขมวดคิ้วเมื่อนึกถึงเรื่องบ้าๆที่ตนได้ให้เดชาไปสืบประวัติของเจ้าของร้านเบเกอรี่นั้น โดยสภาพที่นั่งพันผ้าเช็ดตัวรอบเอวบางผมเปียกและมีหยดน้ำเกาะตามผิวหนังที่ขาวราวกับผู้หญิง 

เสียงเคาะประตูดังขึ้นไม่นานนักก่อนที่บานประตูเปิดอ้าออกพร้อมกับเดชาที่เดินก้าวเข้ามาพร้อมใบเอกสารในมือ

"ขอประทานโทษนะครับที่เข้ามาช่วงนี้ คือผมได้ประวัติของเจ้าของร้านเค้กมาแล้วครับ "

"อืม..ว่ามา "

"ชื่อ มิกซ์ อายุ24ปี ปัจจุบันเป็นเจ้าของร้านเบเกอรี่ที่เราไปซื้อแถวๆซอยครับ พ่อแม่เสียชีวิตลงเมื่อ3ปีก่อน แถมยังสร้างหนี้กองโตไว้ ตอนนี้อาศัยอยู่ตัวคนเดียวที่บ้านเช่าแถว xxx ครับ "ธนาเปิดดูใบประวัติพร้อมฟังเดชาอธิบายอย่างคราวๆก่อนจะสะดุดเข้ากลับรูปที่แนบมา (น่ารักสัส.)

" อือ....."

"หล่อใช้ได้เลยใช่ไหมครับนายน้อย ^_^ 555+ "

ใบหน้าหวานขมวดคิ้วฉับ เมื่อได้ยินลูกน้องคนสนิทพูดถึงร่างสูงที่ตนสนใจ ธนาหันไปจ้องหน้าเดชาทันที

เดชาที่กำลังหัวเราะชอบใจอยู่นั้นก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่เปลี่ยนไปจึงหันไปมองหน้าผู้เป็นเจ้านายที่มองเขาเหมือนจะฆ่ากันให้ตาย

"..อ..เอ่อ..ผมจำได้ว่าต้องรีบไปซื้อของให้ของให้ลูกกับเมียขอตัวก่อนนะครับนายน้อย"

เดชารีบโค้งตัวลงแล้วรีบเดินออกไปทันที

พอเดชาเดินออกไปธนาก็หยิบประวัติของร่างสูงขึ้นมาอ่านใหม่อย่างละเอียดด้วยท่าทางที่สนใจ 

 

" มิกซ์ .... "

 

 

 

 

_____________________________________________________________________________________________________________________________________________________

#คอมเมนท์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ😍

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว