facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

น่ารักแล้วรักไหม

ชื่อตอน : น่ารักแล้วรักไหม

คำค้น : พระเอกร้าย ดราม่า แต่งงาน แอบรัก

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 810

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 20 เม.ย. 2564 10:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
น่ารักแล้วรักไหม
แบบอักษร

 

 

ดารินทร์อาบน้ำแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้ามาเป็นเสื้อเชิ้ตสีเข้มของเขา นดลเป็นคนตัวสูงเสื้อของเขาจึงยาวจนถึงหัวเข่า ถึงจะไม่มีชุดชั้นในแต่ความหนาของเนื้อผ้าก็ทำให้เธอสบายใจ หญิงสาวสำรวจตัวเองในกระจก ก่อนจะขมวดผมยาวสลายขึ้นเป็นมวยง่ายๆ มองผลงานของเขาที่ฝากไว้บนลำคอ ถ้ากลับบ้านสภาพนี้แม่กับป้าแก้วต้องสงสัยแน่ๆ คงต้องกลบดานอยู่ที่คอนโดจนกว่ารอยพวกนี้จะจางลง

ร่างบางพาตัวเองนอกมาด้านนอก กลิ่นหอมของอาหารที่ลอยมาเข้าจมูก ส่งผลให้ท้องร้องออกมาอัตโนมัติ ตั้งแต่เมื่อวานยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเธอเลยสักนิด ป่านนี้กระเพราะเธอคงทะลุไปแล้ว นึกแล้วก็โมโหเขาทำให้เธออดกินหมูกระทะกับเพื่อนๆ ปิดเทอมแบบนี้กว่าจะรวมตัวกันได้ก็อีกนาน เพราะเพื่อนบางคนก็กลับต่างจังหวัด 

"คุณเดียร์หยิบจานให้หน่อยครับ"ทันทีที่เห็นหน้าเธอ นดลก็เอ่ยปากใช้ เพราะกำลังวุ่นวายอยู่ที่หน้าเตา ดารินทร์กลอกตาถ้าเธอไม่มาเขาจะใช้ใคร คิดแต่ก็เดินไปหยิบจานมาส่งให้เขา

"หมึกกระเทียม!"ร้องอย่างดีใจเมื่อเห็นปลาหมึก ที่ถูกทอดจนสีเหลืองทองอยู่ในจาน ด้วยความหิวจึงหยิบตัวที่น่ากินที่สุดขึ้นมา จนลืมไปว่าเพิ่งตักออกมาจากกระทะ

"โอ๊ย!!!"ดารินทร์ร้องลั่นเมื่อสัมผัสกับความร้อน ชักมือกลับแล้วถูกับชายเสื้อไปมา นดลเห็นการกระทำของเธอทุกอย่าง ไม่รู้จะสงสารหรือสมน้ำหน้าดี 

"เจ็บมากไหมครับ"มือใหญ่อาศัยจังหวะที่หญิงสาวเผลอ คว้ามือเธอขึ้นมาดู ก่อนจะเป่าลงไปบนรอยแดงเบาๆ ดารินทร์ตกใจกับการกระทำของเขาจนทำอะไรไม่ถูก เขาเป่าที่มือแต่ทำไมมันถึงไปอุ่นที่หัวใจ

"ไม่เจ็บแล้ว..."บอกกับเขาเมื่อนดลยังคงเป่าและกุมมือเธออยู่แบบนั้น 

"รอเดี๋ยวนะครับ"บอกก่อนจะวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ แล้วกลับมาพร้อมยาสีฟันหลอดใหญ่ในมือ ดารินทร์มองหลอดยาสีฟันสลับกับหน้าเขา เจ็บแค่นิดเดียวนดลทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้ 

"ขอมือครับ"มือใหญ่เอื้อมมาตรงหน้า ดารินทร์ลังเลแต่ก็ยื่นมือให้เขา นดลบีบยาสีฟันใส่นิ้วก่อนจะทาลงมาบนรอยแดงอย่างแผ่วเบา

"ต้องทาขนาดนี้เลยเหรอ"ดารินทร์มองรอยยาสีฟันที่ขยายเป็นวงกว้างอย่างงุนงง นิ้วพองเพราะหยิบของกิน แต่นดลทำเหมือนเธอถูกน้ำร้อนลวก ทาจนขาวเป็นมัมมี่ เธอควรรู้สึกยังไงก่อนดี

"จะได้ไม่แสบ"

"อันที่จริงฉัน..."

"อย่าดื้อสิครับ คุณเดียร์ไปนั่งรอดีกว่าเดี๋ยวผมยกไปให้"

"ทำไมนายเก่งจัง ทำกับข้าวเป็นด้วย"

"เรื่องนี้เล่าแล้วยาว แต่ถ้าคุณเดียร์อยากรู้ผมจะเล่าให้ฟัง"

"ไม่ต้องก็ได้ ตอนนี้ฉันหิวมาก นายมีอะไรนำเสนอจัดมาเลย ขอข้าวเยอะๆเลยนะ กับข้าวนายหอมน่ากินมาก"

"ไปนั่งรอเลยครับนายหญิง เดี๋ยวบ่าวจะยกไปให้ครับ"

"เวลานายเป็นแบบนี้ก็น่ารักดีนะ"พูดแล้วก็อยากกัดลิ้นตัวเองตาย เป็นอีกครั้งที่เธอเผลอตัวให้กับความอ่อนโยนของเขา

"น่ารัก แล้วรักไหม"ตาคมเข้มมองหน้าหญิงสาวอย่างมีความหมาย ใบหน้าสวยแดงก่ำเมื่อสบตากับเขา

"ที่ฉันพูดก็เพราะอยากกินกับข้าวของนายต่างหาก"ดารินทร์แถไปอีกทาง เมื่อเขินอายกับการมองของเขา

"เด็กเจ้าเล่ห์"นดลดุไม่จริงจังนักดารินทร์น่ารักที่สุด แล้วแบบนี้เขาจะห้ามใจตัวเองได้ไหม

ดารินทร์ลงมือทานทันที เมื่อนดลยกกับข้าวมาวางให้บนโต๊ะ เพราะความหิวบวกกับรสชาติที่อร่อยถูกปาก ทำให้เธอลืมอาย เธอทานทุกอย่างที่นดลทำอย่างไม่เกี่ยงงอน ไม่สนว่านี่คือกับข้าวฝีมือของคนไม่ถูกกัน นดลเทน้ำใส่แก้วมาวางไว้ให้ มองด้วยความห่วงใยเพราะกลัวจะสำลักหรือติดคอ 

"ค่อยๆทานสิครับ เดี๋ยวสำลัก"

"นายทำจริงๆเหรอ บอกมานะว่าแอบไปซื้อที่ไหนมา"

"ผมทำเองครับ ผมให้ป้าฝนเตรียมของสดเอาไว้ ที่นี่ใกล้ทะเล เลยได้ทานของสดๆเลยครับ"

"มีทะเลด้วยเหรอ"

"ครับ"

"ที่นี่บ้านนายเหรอ"

"ครับ"

"ที่ดินคงแพงมาก นายขอเงินแม่มาซื้อเหรอ"

"ถ้าไม่ติดว่ากำลังทานข้าว ผมจะทำโทษคุณเดียร์ สัญญากันแล้วว่าจะมีแค่เรา พูดถึงคนอื่นทำไมครับ"

"คือ...ฉะ...ฉันขอโทษ"ดารินทร์เอ่ยออกมาอย่างรู้สึกผิด ที่เผลอพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดออกมา

"ไม่เป็นไรครับผมยกโทษให้ แต่ถ้ามีอีกครั้งผมทำโทษนะครับ"

"คนใจร้าย"หญิงสาวว่าเขาเสียงเบา แต่คนหูดีก็ได้ยิน นดลอมยิ้มเมื่อเห็นเธอสนใจของกินตามเดิม 

"ที่นี่เป็นมรดกของพ่อผมครับ มีไร่สับปะรดกับมันสำปะหลังอยู่ด้านหลัง อยากไปดูไหมครับ"

"นายก็รวยนี่ ทำไมถึง..."

"เตือนแล้วนะครับ ผมจับคุณเดียร์กดบนโต๊ะอาหารจริงๆด้วย อย่าเอ่ยถึงคนอื่น ที่นี่จะมีแค่เรา แค่เราสองคน"นดลเน้นย้ำให้หญิงสาวเข้าใจอีกครั้ง ดารินทร์ไม่พูดอะไรเพราะรู้ตัวว่าเผลอพูดสิ่งที่ไม่ควรหลายครั้ง หญิงสาวหันมาสนใจข้าวในจานตามเดิม นดลก็เช่นกันรีบกินเพราะอยากพาเธอไปดูอะไรอีกหลายอย่าง ไหนๆเธอก็มาแล้วเขาอยากให้เธอเห็นชีวิตอีกมุมหนึ่งของเขา นอกจากแมงดากาฝากและอีกสารพัดคำที่เธอหามาจำกัดความให้เขา เขาก็อยากให้เธอรู้ว่าเขายังเป็นชาวไร่อีกด้วย เผื่อเธอจะเพิ่มคำจำกัดความให้เขาได้อีก บางทีไร่สับปะรดของเขาอาจจะกลายเป็นไร่กาฝากอีกก็ได้

........................................................

เดียร์น่ารัก แต่พี่กายน่ารักมากกว่า ลำเอียงแหละดูออก555 ว่าแต่ไร่กาฝากมันเป็นแบบไหนเหรอคะ ใครรู้วานบอกพี่ที

ฝากติดตามพี่กายด้วยน๊า

ที่รักจ๋าสัปดาห์หนังสือที่บ้านเหลือเวลาอีก 6 วัน ฝากผลงานมณีภัทรสรด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว